Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၁၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">နောက်ဆုံးတွင် အကြံအစည် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကို၊ အစ်ကိုက လူတချို့ကို ရှာနေတယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အချက်အလက်တွေ ကျွန်မဆီမှာ ရှိပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆိုလိုတာက အစ်ကို့လူတွေ အခု ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ အစ်ကို မသိဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ကြယ်တာရာနယ်မြေထဲမှာပဲ ရှာလို့ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် ချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်။ ဒါက ပိုအရေးကြီးပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စကားပြောနေစဉ် မဟာသခင်ချူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုန်ဟူ၊ အဇူရာတောင်ထွတ်၊ ဒီထဲဝင်ခဲ့ကြ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝင်သွားကြရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူမိသားစုဝင်များလည်း ဝင်လာကြ၏။ လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ဘေးတွင် ရပ်နေကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူနှင့် အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်တို့သာလျှင် မဟာသခင်ချူ၏ ဘေးတွင် ထိုင်ရဲကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှင်းနီတောင်တန်း ဂိုဏ်းချုပ် အပါအဝင် ကျန်သူများအားလုံးမှာ ရိုသေစွာ နေကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့ရှေ့တွင် ထိုင်နေသူမှာ အင်မော်တယ်ဆရာသခင် တစ်ပါးဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူမိသားစု လူငယ်မျိုးဆက်မှ အဓိကအဖွဲ့ဝင်အချို့မှာ အလွန်စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေပုံရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တွေ့ဆုံပွဲနေ့တွင် သူတို့က မနှစ်မြို့ဖွယ် စကားများစွာကို ပြောခဲ့ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်သာ သူတို့ကို အငြိုးထားပါက သူ အမိန့်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်ရုံဖြင့် မဟာသခင်က သူတို့ကို ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းစွာဖြင့် သူက ထိုသို့သောအမိန့်မျိုး မပေးခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က အစမှအဆုံးတိုင် သူတို့အကြောင်း တစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသို့ လျစ်လျူရှုခံရခြင်းက လူငယ်လေးများအဖွဲ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားငယ်စေခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူသားတို့၏ ခံစားချက်များမှာ ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်လျှင် သူတို့ကို အရေးမလုပ်ဟု သူတို့ ခံစားရ၏။ သို့သော် သူတို့ပြောခဲ့သည်များကို သူ ဂရုစိုက်မည်ဆိုပါကလည်း သူတို့ ကြောက်လန့်သွားကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလူတွေရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်အားလုံးကို ငါတို့ကို ပို့ပေးပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ချူကျင်းယီကို ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချူကျင်းယီက လူသုံးယောက်ထံသို့ အချက်အလက်တစ်ခု ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဓာတ်ပုံများ၊ အမည်များနှင့် အခြားအခြေခံအချက်အလက်များ ပါဝင်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ညီနောင်ချူ၊ ဒါက ဘာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်က မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ ဒီမှာရှိနေတာ ငါ့အတွက် အလုပ်တော်တော်များများ သက်သာသွားတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ အကူအညီကို ငါ လိုအပ်တယ်။ အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်က ဒီလူတွေကို ရှာနေတာ၊ သူတို့အားလုံးက သူ့ရဲ့ဆွေမျိုးတွေပဲ။ သူတို့က အာကာသရဲ့ ဝါးမျိုတာခံလိုက်ရပြီး ဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိရဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ စုစည်းနိုင်တဲ့ အင်အားစုတွေကို သုံးပြီး ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ကြယ်တာရာနယ်မြေထဲမှာ သူတို့ကို အစွမ်းကုန် ရှာကြည့်ကြရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆုကြေးငွေ ထုတ်ပြန်လိုက်ရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ တိကျတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ပေးမယ်။ လူတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့တဲ့သူတိုင်း သလင်းကျောက် သန်း ၁၀၀ ဆုချီးမြှင့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖွီး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်မှာ ကိုယ့်တံတွေးနှင့်ကိုယ် နင်ကာ သီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဤသို့ဖြစ်ခဲ့ရသည်မှာ ဘယ်နှကြိမ်ရှိပြီနည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘လူတစ်ယောက်ကို သလင်းကျောက် သန်း ၁၀၀ ဟုတ်လား။ ဘုရားရေ၊ အရမ်းရူးသွပ်တာပဲ။ သလင်းကျောက် ဘီလီယံအနည်းငယ်ကို ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ ပေးနိုင်ရတာလဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တုန်ယင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ သူတို့ကို ရှာဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား။ အဲဒါက သူ့အတွက် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်မှာ သလင်းကျောက်တွေနဲ့ ရတနာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ တစ်ချိန်က သူ့ကို တခြား အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေက ‘ချမ်းသာခြင်းဧကရာဇ် အင်မော်တယ်ဆရာသခင်’ လို့ ခေါ်ကြတယ်လို့ ငါပြောဖူးတယ်။ သူက တကယ့်ကို အဆမတန် ချမ်းသာတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီကိစ္စပြီးမြောက်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော့်လက်အောက်ခံ အင်အားစုတွေက အဲဒီလူတွေကို ရှာတွေ့ရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ ဆုကြေးငွေ ယူမှာမဟုတ်ဘူး။ အစ်ကိုကျန်းနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုအနေနဲ့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့က တစ်ဖက်တည်းပါပဲ။ သလင်းကျောက်တွေ မလိုပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်က ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သလင်းကျောက်များ အများအပြားဟု ထင်ရသော်လည်း သူတို့က သာမန်သလင်းကျောက်များကို မလိုအပ်တော့ပေ။ ထို့ပြင် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ဆရာသခင်တစ်ဦးနှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရရှိခြင်းက များစွာ ပိုကောင်းမွန်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ အရမ်းယဉ်ကျေးနေပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် စိုက်ထုတ်ပေးရမည်ဆိုလျှင်တောင် သူ၏မိသားစုကို အစွမ်းကုန် ရှာဖွေပေးကြမည့်ပုံပေါ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒါဆို ရပါပြီ။ သူတို့က စိတ်အားထက်သန်နေကြတာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒီလူတွေက ငါ့ကို အင်မော်တယ်ဆရာသခင်လို့ ထင်နေကြတာ။ တကယ်တော့ ငါက လောလောဆယ် ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာ၊ ပြီးတော့ ငါ ဖြစ်သလို လှုပ်ရှားလို့မရဘူး’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒါက ချစ်စရာကောင်းတဲ့ နားလည်မှုလွဲခြင်းတစ်ခုပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒါပေမဲ့ ဒါတောင်မှ အနာဂတ်မှာ ငါက အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာဦးမှာပဲ</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အင်အားကြီးတဲ့ အင်အားစုတွေနဲ့ ကြိုတင်ပြီး ဆက်ဆံရေးကောင်း တည်ဆောက်ဖို့လည်း လိုအပ်တယ်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘သူတို့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားအရဆိုရင် အမှန်တရားကို သိရင်တောင် ကူညီဖို့ ကမ်းလှမ်းကြဦးမှာပါ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ သူတို့ အခုလောက် ရိုသေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ တကယ့်အပေးအယူကောင်းတစ်ခု ရနေတယ်ဆိုတာ သိသင့်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက အနည်းငယ် မကျေနပ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါပြောမယ်၊ နာမည်ကြီး အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေတောင် အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးချင်ကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက မင်းတို့ကို ကူညီခွင့်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါက တကယ်ကို မင်းတို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား၊ ဟုတ်တယ်၊ အဓိကအချက်က ငါတို့အားလုံးက ဒေသခံတွေ မဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့က ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ကြယ်တာရာနယ်မြေနဲ့ မဟာဂိုဏ်းကြီးတော်တော်များများကို ရင်းနှီးတယ်။ သူတို့ကို ဆက်သွယ်ခြင်းအားဖြင့် အလုပ်ကို ပိုမြန်မြန် ပြီးမြောက်နိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုကလည်း ကူညီဖို့ ကမ်းလှမ်းလာရင် ဒီကိစ္စကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရတာ ပိုလွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီက အင်အားစု ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်က သူတို့ပိုင်တာ။ တကယ်တော့ အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်က သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေဆီ သွားလို့ရတယ်။ ငါတို့က ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ ဂုဏ်သတင်းနည်းနည်းရှိပေမဲ့ မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုနဲ့တော့ မယှဉ်နိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့ သူတို့ဆီ သွားရမှာလဲ။ အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်ကို ကူညီပေးဖို့က အဲဒီလောက် လွယ်တယ်လို့ မင်းထင်နေလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် မဖြေမီ မဟာသခင်ချူက မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို ငါတို့လည်း ဒီကနေ အကျိုးအမြတ် ရလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင် ရယ်မောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခု...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟိုအရင် ငါ ဒီကို လာလည်တုန်းက မဟာဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခု ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရင်ကတော့ မဟာဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခု ရှိခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ စစ်ပွဲကြီး တချို့ဖြစ်ပွားပြီးတဲ့နောက် ဂိုဏ်းတချို့ ဖျက်ဆီးခံရပြီး တချို့ကတော့ သိမ်းပိုက်ခံခဲ့ရတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ဂြိုဟ်ပေါ်မှာ မဟာဂိုဏ်းကြီး လေးခုပဲ ကျန်တော့တယ်။ နှစ်ရာနဲ့ချီ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပြီးတဲ့နောက် မဟာမိတ်အင်အားစုတွေ ပိုပိုများလာတယ်။ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ မဟာဂိုဏ်းကြီး လေးခုက လက်အောက်ခံ အင်အားစု ထောင်ပေါင်းများစွာနဲ့အတူ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာခဲ့တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါကို ပြောနေတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ။ အဲဒီတုန်းက မဟာဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေက အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်ကို မြင်ရင် ရိုရိုသေသေ နေရသေးတယ် မဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက သူတို့ရဲ့ အင်အားကို မသုံးချင်လို့ ငါ့ဆီလာတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက မင်းနဲ့ သိပ်သက်ဆိုင်ပုံမရဘူးနော်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူက နောက်ပြောင်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်ပဲ။ ငါတို့ ချူမိသားစုထဲက တစ်ယောက်ယောက်က အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံက ငါတို့ ချူမိသားစုကို ကောင်းချီးပေးတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ခံစားချက်ပြင်းပြစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချူကျင်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကြက်သီးထသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ဒီတိုင်း ထိုင်မနေဘဲ အလုပ်စလုပ်ကြရအောင်။ ဒီနေ့ တစ်ယောက်ယောက် လက်ထပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏စကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလုပ်ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီနေ့ ဘယ်သူ လက်ထပ်မှာလဲ။ သူတို့ကို ဆက်လုပ်ခိုင်းလိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်က ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ လက်ထပ်တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ မိဘတွေ ရှိနေသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားသောအခါ မဟာသခင်ချူ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူက အလုပ်ကောင်းကောင်း မလုပ်ခဲ့ဘူး။ သူက အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်ကို စော်ကားရဲတယ်။ ငါ သူ့ကို အလွတ်မပေးနိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ လေးနက်သော သဘောထားက ချူမိသားစုဝင်တိုင်းကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီး သူတို့ စကားမပြောရဲကြပေ။ ကျန်းဟန်ကို စော်ကားမိမည်ကို သူတို့ ကြောက်ရွံ့နေကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ထားလိုက်ပါ၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက သူ့ကို လေးစားမှုများစွာ ပြသခဲ့၏။ သူ၏ သဘောထားမှာ အလွန်ခိုင်မာလေသည်။ သို့သော် သူကလည်း သူ၏မိသားစုမှ လူငယ်မျိုးဆက်များကို အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်သာ ဒေါသထွက်သွားပါက စိတ်ဆန္ဒလေးတစ်ခုတည်းဖြင့် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်ကြောင်း သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်၊ ကျွန်တော် သူတို့ကို အရင်အပြင်ထွက်ခိုင်းလိုက်မယ်။ အခမ်းအနားပြီးရင် သူတို့ကို ပြန်ချုပ်ထားမယ်။ အဲဒါ အဆင်ပြေမလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်မှာ အတော်လေး အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မဟာသခင်ချူက မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူကို ယာယီ အပြင်ထွက်ခွင့်ပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်္ဂလာအခမ်းအနားကို သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ကျင်းပခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သတို့သမီးဖြစ်သူ ချူချင်ကလည်း အစောပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ပြီးဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အိမ်ထဲတွင် ဟန်ယန်အင်မော်တယ် အမည်ရှိ အလွန်စွမ်းအားကြီးသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက မဟာသခင်ချူ၏ အစ်ကိုကြီးဖြစ်ပြီး ထိုစဉ်က သူ၏ ပထမဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းဆရာ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် ချူကျင်းယီက ဟန်ယန်အင်မော်တယ်၏ တပည့်ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သတင်းက အရမ်းရုတ်တရက်ဆန်ပြီး ချူချင် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်္ဂလာပွဲ မကျင်းပနိုင်တော့ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သူမ၏မျက်နှာ ပို၍ ဖြူရော်သွားပြီး ပို၍ အားနည်းသွားပုံရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော်လည်း အံ့အားသင့်စရာက မကြာမီ ရောက်ရှိလာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘မင်္ဂလာပွဲ ဆက်လုပ်လို့ရပြီလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အံ့ဩစရာပဲ...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူချင် ဝမ်းသာမျက်ရည်ကျခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက သခင်လေးတုန့်ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုး၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ နေရာသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဤမျှ မစိုးရိမ်ဖူးကြောင်း ကျိန်ဆိုနိုင်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခမ်းအနားမှာ အလွန်ရိုးရှင်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သခင်လေးတုန့်က သူမ၏ အနီရောင်ခေါင်းဆောင်းကို မလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးတုန့်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါက ချူမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသခင်မလေးကို ဒီလိုပဲ လက်ထပ်လိုက်ရတာလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေစဉ် ချူချင်က အသံပို့လွှတ်ခြင်းနည်းစနစ်မှတစ်ဆင့် မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးတုန့်၊ ရှင် အခု ချူကျင်းယီကို သဘောကျနေတုန်းပဲလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဖြေကို ရရှိပြီးနောက် ချူချင် မလွှဲမရှောင်သာ စိတ်ပျက်သွားမိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကိုယ် မင်းကို ပိုသဘောကျပါတယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က မတူဘူးလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးတုန့်၏ အေးအေးဆေးဆေး စကားများကြောင့် ချူချင် အလွန်ဝမ်းသာသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦး အတူတကွ ရှေ့ဆက်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ရန် စင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသောအခါ -</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဟာသခင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦး မဟာသခင်ချူကို အရိုအသေပေးလိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့ ခါးမညွှတ်နိုင်မီမှာပင် မဟာသခင်ချူက မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဘယ်သူ့ကို အရင် အရိုအသေပေးရမယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူချင် အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးတုန့်က ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ချက်ချင်းပင် ချူချင်ကို ကျန်းဟန်ဆီသို့ ခေါ်သွားခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာဟန်ယန်၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ စီနီယာ့ရှေ့မှာ ချူချင်နဲ့ လက်ထပ်ခွင့်ရတာ ကျွန်တော့်အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးတုန့်က ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် စီနီယာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူချင် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူမ ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ကျန်းဟန်ကို မကြည့်ရဲပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က တွေ့ဆုံပွဲမှာ သူမက အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် သူ၏အစ်ကိုကြီးကို စော်ကားခဲ့ကြောင်း မဟာသခင် သိသွားပါက သူမကို သေချာပေါက် အပြစ်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save