Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၁၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">နောက်ဆုံးတွင် အကြံအစည် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်သည် သူ၏ဘဝတွင် လူပေါင်းများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူး၏။ ချူချင်၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ သူမက အချစ်ကြီးကြောင်း သိလိုက်လေသည်။ သခင်လေးတုန့်အတွက် သူမ အရာများစွာကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ဥပမာ - ထိုအချိန်က ချူကျင်းယီကို ဒုက္ခတွင်းထဲ ပစ်ချခဲ့ခြင်းမျိုး ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ယောက်က ကောင်းသလား၊ ဆိုးသလားဆိုသည်မှာ သူတို့ ဆက်ဆံနေရသည့်သူအပေါ် မူတည်ပြီး ရှင်းလင်းသည့် နယ်နိမိတ်ဟူ၍ မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤအချိန်တွင် ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ငါ့တပည့်ကို တောင်းပန်ဖို့ လိုတယ်လို့ ငါထင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီ၏ ပုခုံးများ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆရာ၏ ဂရုစိုက်မှုကို ခံရခြင်းက မည်မျှကောင်းမွန်ကြောင်းကို သူမ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချူချင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ချူချင်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းမော့လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ချူကျင်းယီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ သူ့ကို ချစ်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါလုပ်ခဲ့တာတွေကို နောင်တရတယ်။ အဲဒီတုန်းက နင် ငါ့ကို ကယ်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တော်ပါတော့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ဆံပင်ကို သပ်တင်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ကျေသွားပြီ။ ငါ ချူမိသားစုနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်တော့ဘူး။ အခု ငါက ဆရာ့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့ ငါတို့နဲ့ မပတ်သက်ရမှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားသောအခါ မဟာသခင်ချူ စိုးရိမ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ဆက်ဆံရေးကို ဖြတ်တောက်လို့ မရဘူး။ မင်းက မွေးစားသမီးဖြစ်နေတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ မင်း ငါတို့နဲ့ ရင်းရင်းနီးနီးနေနိုင်သေးတယ်လေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူချင်၏ မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေ၏။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ပြောချင်ပုံရလေသည်။ သို့သော် သူမ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆက်လုပ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူချင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါ ဆက်ပြီး တောင်းပန်သင့်သလား၊ ဘာလုပ်သင့်သလဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းစွာဖြင့် သခင်လေးတုန့်က ဉာဏ်မြန်လေသည်။ သူက သူမကို ဆွဲခေါ်သွားပြီး မဟာသခင်ချူကို ဦးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူနှင့် အခြားသူများကို နှုတ်ဆက်ရန် လိုအပ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူမှာ အေးခဲနေသော ခရမ်းသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ညှိုးရော်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေ၏။ သူ့တွင် မည်သည့် မာနမျှ မရှိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဖေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ယောက္ခမ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူ မသိစိတ်ဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ သူ မထိုင်မီ တင်ပါးကို တစ်ဝက်လောက် ကြွလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူလည်း အတော်လေး တုန်လှုပ်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခမ်းအနား ပြီးဆုံးပြီးနောက် စားသောက်ပွဲကို ဆက်လက်ကျင်းပခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူမိသားစုမှ လူထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် နှင်းနီတောင်တန်းမှ လူများက ကွင်းပြင်တွင် ခမ်းနားသော စားသောက်ပွဲကို ဆင်နွှဲနေကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်၊ ကျွန်တော်တို့ သောက်ကြမလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အထဲဆုံးစားပွဲတွင် တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူ၊ အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်၊ မဟာသခင်ချူ၊ ကျန်းဟန်နှင့် ချူကျင်းယီစသည့် လူအနည်းငယ်သာ ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေရာမှာ မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူ၊ နှင်းနီတောင်တန်း ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြားသူများ ထိုင်သည့်နေရာဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထမင်းစားပွဲတွင် သူတို့ ခဏမျှ စကားပြောခဲ့ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စားသောက်ပြီးခါနီးတွင် မဟာသခင်ချူက ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခုနက အပြစ်ပေးခံရတဲ့သူတွေ ဟာရီကိန်းချောက်ကမ်းပါးကို သွားပြီး တစ်လလောက် ကိုယ့်အမှားကိုယ် ပြန်လည်သုံးသပ်ကြ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့ပါ မဟာသခင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူနှင့် အခြားသူများအားလုံး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ခိုင်းတာကို သေချာလုပ်ခြင်းအားဖြင့် မင်းတို့အမှားတွေကို ပြင်ဆင်နိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက စီနီယာတစ်ဦးဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူ ခံစားချက်ပြင်းပြစွာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘သူ့ကို ကြည့်စမ်း။ သူက သင့်တော်တယ်လို့ ထင်တဲ့အချိန်မှာ ငါတို့ကို ချမ်းသာပေးခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ဟန်ပန်ကို ကြည့်ရတာ သူက တကယ်ကို အင်မော်တယ်ဆရာသခင်တစ်ပါးပဲ။ သူက အံ့ဩစရာကောင်းတယ်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အခုချက်ချင်း စလိုက်တော့။ အင်အားစုတွေကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်။ ငါ မင်းဆီကို အချက်အလက်တွေ ပို့ပြီးပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူကို ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူ မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့လည်း အတူတူပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်က ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှင်းနီတောင်တန်း ဂိုဏ်းချုပ်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား အားလုံးရောက်ရှိနေကြ၏။ သူတို့က မဟာဂိုဏ်းကြီးများ၏ ဂိုဏ်းချုပ်များကို ဆက်သွယ်ပြီး တာဝန်များကို ချမှတ်ခဲ့ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း သူတို့က အင်အားစုအချို့ကို လူကိုယ်တိုင် ဆက်သွယ်ရန် လိုအပ်နေသေး၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက နေရာမှာတင် သူတို့ကို ဆက်သွယ်ပြီး အချို့ကို သတင်းအချက်အလက်များ ပို့လွှတ်ခဲ့လေသည်။ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် သူက ကျန်းဟန်၏ မိသားစုကို ရှာဖွေရန် လူများကို စေလွှတ်ခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆုကြေးငွေမှာ လူတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ပါက သလင်းကျောက် သန်း ၁၀၀ ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူအများ၏ ဆွေးနွေးမှုအောက်တွင် ဤကိစ္စက နာမည်ကြီးလာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်၊ လောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ တည်းခိုချင်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူက သူ့အတွက် အသစ်စီစဉ်ပေးထားသော နေအိမ်တွင် နေရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စားသောက်ပွဲအပြီးတွင် သူနှင့် ချူကျင်းယီတို့မှာ ချူယူယူ၏အိမ်သို့ ပြန်သွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေရှိ အင်အားစုများမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်တာရာနယ်မြေတစ်ခုစီတွင် ဆက်သွယ်ရေးအတွက် အသုံးပြုသော အချက်ပြလှိုင်းများ ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လူများက ဝေးကွာသော နေရာများသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်မှသာ သတင်းများ ဖြန့်ဝေနိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူမိသားစုမှ လူများစွာက မဟာသခင်ချူ၏ အသံပို့လွှတ်ခြင်း ကျောက်စိမ်းပြားများကို ယူဆောင်ကာ နာမည်ကြီး ကျွမ်းကျင်သူများထံ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တမင်တကာ ကြော်ငြာမှုအောက်တွင် စုစုပေါင်း သလင်းကျောက် ငါးဘီလီယံကျော်ရှိသော ဆုကြေးငွေများ ထုတ်ပြန်ထားကြောင်းကို အင်အားစုများ ပိုမိုသိရှိလာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မူလက ကြယ်တာရာနယ်မြေရှိ ဂိုဏ်းများ၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ ချူမိသားစု၊ နှင်းနီတောင်တန်းနှင့် တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူတို့က ရှာဖွေနိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ဆုကြေးငွေများကြောင့် ဂိုဏ်းများ၏ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်က သတင်းကို သိရှိသွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှာတွေ့တဲ့ လူတစ်ယောက်အတွက် သလင်းကျောက် သန်း ၁၀၀ ဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ညတွင်းချင်း ချမ်းသာသွားတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဟား၊ ငါ သဘောကျတယ်။ ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ။ ဒီရက်ပိုင်း ကျင့်ကြံတာကို ရပ်ပြီး အဲဒီလူတွေကို သွားရှာတော့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ရဲ့ နာမည်တွေ၊ ဝိသေသလက္ခဏာတွေနဲ့ ရုပ်ရည်တွေအကြောင်း အချက်အလက်တွေ ရှိတယ်။ ပျောက်ဆုံးသူရှာဖွေရေး ကြေညာချက်တွေက အဓိက ဝက်ဘ်ဆိုက်တွေနဲ့ အာကာသစခန်းတွေ အားလုံးမှာ ရှိတယ်။ သူတို့က ငါတို့ကို အစပြုပြီး ဆက်သွယ်လာတဲ့အခါ သလင်းကျောက် သန်း ၁၀၀ ရလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဟာသခင်ချူ၊ တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူနဲ့ အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်... သူတို့ရဲ့ အာမခံချက်နဲ့ဆိုရင် သလင်းကျောက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သေချာပေါက် ပြဿနာရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ အာကာသယာဉ်ရဲ့ အသံစနစ်ကို အသံလှိုင်းအဖြစ် ပြောင်းတော့မယ်။ ဒီပျောက်ဆုံးနေတဲ့ လူတွေရဲ့ နာမည်တွေကို ဖွင့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာကြည့်မယ်။ အခွင့်အရေးတွေတော့ အမြဲရှိမှာပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆုကြေးငွေများကြောင့် လူမည်မျှလောက် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသည်ကို မသိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွှမ်းမိုးမှုက တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီ ကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ ထက်ဝက်နီးပါးက ဤကိစ္စအကြောင်းကို သိရှိသွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရေးလော့ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် -</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လူတစ်ယောက်ရှာတွေ့ရင် သန်း ၁၀၀ ဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက တကယ်ကို ခဲအိုရဲ့ စတိုင်ပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သားလေး၊ မင်းရဲ့ဦးလေးကျန်းအတွက် သန်း ၂၀၀ ချွေတာပေးကြရအောင်။ ကောင်းကင်အမြွှာဂြိုဟ်ကို ငါတို့ဘာသာ သွားကြမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေးက ချန်းချွမ်ကို အရသာရှိသော အစားအစာများ ပြည့်နှက်နေသည့် လမ်းမပေါ်တွင် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ချင် သူမဘေးတွင်မရှိသဖြင့် ကျိုးဖေးက သာမန်ကာလျှံကာ နေထိုင်ပြီး ပို၍ သတိထားလာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက သူမ၏ ခင်ပွန်းအတွက်လည်း စိုးရိမ်နေခဲ့လေသည်။ သို့သော် သူက နာမည်ကြီး အင်ပါယာချင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ခွန်အားဖြင့် ဘေးကင်းလိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်ထား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချွမ်နှင့် အတူနေခွင့်ရခြင်းက သူမအတွက် ကြီးမားသော ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းလိုက်တာ၊ သားတို့ ဦးလေးကျန်းဆီ သွားကြမယ်။ ဖေဖေ သူ့အနားမှာ ရှိနေမလား မသိဘူး။ မမမုန့်မုန့်လည်း သားတို့ကို အဲဒီမှာ စောင့်နေမှာလား။ ပြီးတော့ နီနာနဲ့ တခြားသူတွေ၊ ဒေါ်လေးဇီယန်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချွမ် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦးက သလင်းကျောက်အချို့ကို သုံးပြီး သံလိုက်ယာဉ်ဖြင့် အာကာသစခန်းသို့ သွားခဲ့ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခရီးက ရှည်လျားလှပေသည်။ ဆယ်ရက်အကြာတွင် သူတို့ နောက်ဆုံး၌ ကောင်းကင်အမြွှာဂြိုဟ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော ကျိုးဖေးက ချန်းချွမ်ကို အာကာသစခန်းသို့ ခေါ်သွားပြီး အမျိုးသားတစ်ဦးကို ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တဆိတ်လောက်။ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့သူကို ရှာတွေ့ရင် ဆုကြေးငွေရဖို့ ဘယ်ကိုသွားရမလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသား အလန့်တကြား ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခဏလောက် စောင့်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ချက်ချင်းပင် အာကာသစခန်း တာဝန်ခံ၊ အလင်းတော်အဖွဲ့၏ ကာကွယ်သူတုဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရှင်တု၊ အပြင်မှာ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရှိနေတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်။ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့သူနဲ့ အတူရှိနေတာ ဘယ်နှယောက်လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တစ်ယောက်တည်းပါ။ ပြီးတော့ မိန်းမတစ်ယောက်ပဲ။ သူမရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရတာ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မမြင့်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သွားကြည့်ရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူတု ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ပြီး အပြင်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူ၌ အကြံဉာဏ်များစွာ ရှိနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် တစ်ဆို့နေသည်မှာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အလင်းတော်အဖွဲ့ရှိ ကာကွယ်သူများထဲတွင် သူက အဆင့်အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့ကို ဘယ်နှယောက်လောက်က လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်ကို မသိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနှစ်များတစ်လျှောက်လုံး ဂိုဏ်းဆီကနေ အရင်းအမြစ်များ အများကြီး မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သလင်းကျောက် သန်း ၁၀၀...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသလင်းကျောက်များဖြင့် သူက အဖိုးတန်ရတနာများကို လုံးဝဝယ်ယူနိုင်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်နိုင်လေသည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူက အခြားကြယ်တာရာနယ်မြေတစ်ခုသို့သွားကာ သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ပြီး ဂိုဏ်းသစ်တစ်ခုတွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။ ဤနည်းဖြင့် သူသည် အနာဂတ်တွင် ထင်ရှားကျော်ကြားလာနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါ လုပ်ရမလား၊ မလုပ်ရဘူးလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူတု ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါ အရင်ဆုံး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်မယ်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူတုက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေးကို မြင်သောအခါ သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံက ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဤကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုမျိုး ပြုလုပ်လျှင်တောင် ကိစ္စမရှိပေ။ တစ်ဖက်လူက ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်နေလျှင် သူ နောက်မှ အမှားဝန်ခံလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘သူမဆီမှာ ကာကွယ်ရေးရတနာတချို့ ရှိနေတာလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို သူမ သတိမထားမိဘူး’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒီလူက သေချာပေါက် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်အောက်မှာ ရှိတယ်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အဲဒါ ဆိုလိုတာက...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူတု၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို အတည်ပြုလို့ရမလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော့်နာမည်က ချန်းချွမ်ပါ။ ကျွန်တော်က ချန်းချန်ချင်ရဲ့ ချန်းပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချွမ်က သူစိမ်းပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝ မကြောက်ပေ။ သူက သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျေးဇူးပြုပြီး စောင့်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူတုက ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ကိုင်ကာ ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီ။ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို အတည်ပြုလို့ရပါပြီ။ ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ။ ခင်ဗျားတို့ သွားရမယ့်နေရာကို ကျွန်တော် ပို့ပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေးနှင့် ချန်းချွမ်တို့က ကာကွယ်သူတုနောက်သို့ လိုက်ကာ လေယာဉ်တစ်စင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သားရဲစီးမိုးတောင်ထွတ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က တောင်ထွတ်နှင့် ၂၅ ကီလိုမီတာခန့် အကွာအဝေးရှိ တောင်နက်များနှင့် တောအုပ်ဟောင်းများထဲတွင် ရှိနေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူတုက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်တို့ ဒီကနေ လမ်းလျှောက်သွားရမယ်။ ခင်ဗျားတို့ကို ရှာနေတဲ့သူတွေက ချူမိသားစုကပါ။ သူတို့က မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်အတန်းရှိပြီး လေယာဉ်တွေကို လေထဲမှာ ပျံသန်းခွင့်မပြုဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေးက ချန်းချွမ်၏ လက်ကိုကိုင်ကာ လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခဏစောင့်ပါ မိန်းကလေး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ။ ကိုယ်ရေးအချက်အလက် အတည်မပြုမချင်း ခင်ဗျားကို သလင်းကျောက် သန်း ၁၀၀ ပေးလို့မရဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူတုက ဖော်ရွေစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှင်နဲ့အတူ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း လိုက်ခဲ့ရမှာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်၊ ဒါက လိုအပ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူတုက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိသလို ပုံပေါက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် တကယ်တမ်းတွင်မူ သူက တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ သူ့ဆီကနေ မခွဲနိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေး ခေါင်းခါပြီး ငြင်းဆန်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါကတော့ နှမြောစရာပဲ။ သလင်းကျောက် သန်း ၁၀၀ ကို မလိုချင်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူတုက မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သလင်းကျောက် သန်း ၁၀၀ ကို ကျွန်မ လိုချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလိုချင်သည်ဖြစ်စေ ရှင်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ရှင်က အာကာသစခန်းရဲ့ တာဝန်ခံတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒီကိစ္စကို တာဝန်ယူရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်။ ကျွန်မကို ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ပြောဖို့ ရှင့်မှာ အခွင့်အရေး မရှိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေးက အသံနက်နက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အခု ဘာလို့ ရုန်းကန်နေဦးမှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူတုက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှာတွေ့တဲ့ လူတစ်ယောက်အတွက် သလင်းကျောက် သန်း ၁၀၀ ဆုကြေးငွေ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အသက်ရှင်လျက် လိုချင်သလား၊ သေလျက် လိုချင်သလားဆိုတာ မဖော်ပြထားဘူး။ သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် လိုချင်တာ သေချာပေမဲ့ တခြား တိကျတဲ့ လိုအပ်ချက်တွေ မရှိဘူး။ ငါ မင်းကိုသတ်ပြီး သူ့ကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင်လုပ်ရင်တောင် သလင်းကျောက် သန်း ၁၀၀ ရဦးမှာပဲ။ ဘာလို့ ငါနဲ့ မပူးပေါင်းတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှင်က လူသတ်ပြီး လုယက်ချင်နေတာကိုး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေး ဒေါသထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ ပို၍ ထိတ်လန့်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့လေသည်။ သူမ သေရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့၏။ ချန်းချွမ် တစ်ခုခုဖြစ်သွားမည်ကို သူမ ပို၍ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ချန်းချန်ချင်က သူမနှင့် သူတို့၏သားကို မတွေ့နိုင်တော့မည်ကို သူမ ကြောက်ရွံ့ခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရပ်တန်းက ရပ်ဖို့ ရှင့်ကို အကြံပေးချင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေးက သူမကိုယ်သူမ အတင်းအဓမ္မ တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မတို့အားလုံးမှာ ရတနာတွေ ရှိတယ်။ ရှင် တိုက်ခိုက်ရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေက အမြန်ဆုံး သိသွားလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အို၊ တကယ်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူတုက ရုပ်ဆိုးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့သို့ လျှောက်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ဆီမှာလည်း ရတနာတချို့ ရှိနေတာ တိုက်ဆိုင်သွားတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ကြွေအိုးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ အပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းက မြေပြင်အထက် မီတာ ဆယ်ကျော်အမြင့်တွင် လေထဲ၌ ပေါလောပေါ်နေလေသည်။ ၎င်းက စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားသော အတားအဆီးနယ်နိမိတ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကြံအစည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေပြီ။ သူက သတ်ဖြတ်ပြီး လုယက်ချင်နေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သေလိုက်တော့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူတု၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> <br /> </p>


Save