Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၁၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">လမ်းညွှန်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်္ဂလာပါ... အစ်ကိုကြီး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်မီ ချွေးများ ရွှဲနစ်နေလေသည်။ သူက ကျန်းဟန်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားပြီး ကြီးမားသော အရိုအသေပေးမှုဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖွီး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရေတွက်မရနိုင်သော လူများ ဆွံ့အသွားကြပြီး အံ့အားသင့်သံများကို မကြာခဏ ကြားနေရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို ခုလေးတင် ဘယ်လိုခေါ်လိုက်တာလဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အစ်ကိုကြီး ဟုတ်လား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘုရားရေ။ ဒီလူက မဟာအကြီးအကဲနဲ့ ကာကွယ်သူတုကို သတ်လိုက်တာလေ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ကြိုဆိုနေရတုန်းပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘာ...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အလင်းတော်အဖွဲ့၏ တပည့်များစွာ မှင်တက်သွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး၊ ဂိုဏ်းထဲမှာ အမှိုက်တွေရှိနေတဲ့အထိ ကျွန်တော် ဂိုဏ်းကို ကောင်းကောင်း မစီမံနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သူ့ကို ကိုယ်တိုင်သတ်ခဲ့သင့်တာပါ။ ဂိုဏ်းကို ရှင်းလင်းဖို့ အစ်ကိုကြီးကို ဒုက္ခပေးရတဲ့အတွက် တကယ်ပဲ ရှက်မိပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်မီ၏ စကားများမှာ ခံစားချက်ပါသလို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုလည်း ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြည်သူတွေအတွက် လူဆိုးတစ်ယောက်ကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သလိုမျိုး ဖြစ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်မီက မဟာသခင်ချူထံမှ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတွင် “မင်းတို့ဂိုဏ်းက လူတစ်ယောက်က ငါ့အစ်ကိုကြီးကို စော်ကားလိုက်တယ်။ မင်းကို ငါပြောမယ်၊ သူက အင်မော်တယ်ဆရာသခင်တစ်ပါးပဲ၊ ပြီးတော့ သူက အရမ်းရက်စက်ပြီး သွေးဆာတဲ့ အင်မော်တယ်ဆရာသခင်တစ်ပါးပဲ” ဟုသာ ပါရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသတင်းကို ရရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဂိုဏ်းချုပ်မီ ကြောက်လန့်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်း၏ ကာကွယ်ရေး ဉာဏ်ရည်တုစနစ်ကို ဆက်သွယ်သောအခါ ဓာတ်ပုံများစွာ ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းက သူ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး မဟာအကြီးအကဲကို ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အဆက်အသွယ်မရခဲ့ဘဲ ထိုလူက ဆက်သွယ်မှုကို မကိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာအကြီးအကဲက ကာကွယ်သူတုဘက်မှ ရပ်တည်ပေးခဲ့သဖြင့် သူလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ရက်စက်တဲ့ အင်မော်တယ်ဆရာသခင်...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်မီ၏ ကျောပြင်မှာ ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်မီ၏ တောင်းပန်မှုကို ကျန်းဟန်က ဖော်ရွေစွာ မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။ သူက အလွန်တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများက အေးစက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီလိုကိစ္စမျိုး နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်ရင် မင်းတို့ဂိုဏ်း ဆက်တည်ရှိနေဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းဟန်က လှည့်ကာ ကျိုးဖေး၊ ချန်းချွမ်တို့နှင့်အတူ လေယာဉ်တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒီကိစ္စ နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်မီ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ့ရှေ့မှ အင်မော်တယ်ဆရာသခင်က တံခါးပေါက်သို့ ရောက်သောအခါ ရပ်တန့်သွားပြီး ဘေးဘက်သို့လှည့်ကာ သူ့ကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂလု...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်မီ တံတွေးမမျိုချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ အလွန် ထိတ်လန့်နေခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာများ ကူညီပေးရမလဲ အစ်ကိုကြီး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်မီက တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ခယ်မနဲ့ တူလေးက လန့်သွားတယ်။ ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ မင်းထင်လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က မေးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် သူတို့ဆီ ကိုယ်တိုင်လာပြီး သေချာပေါက် တောင်းပန်ပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်မီက ချက်ချင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လူများနှင့်အတူ လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်သွားလေသည်။ လေယာဉ်က အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ်မီက သူ၏နဖူးကို သုတ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးများ ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရသည်ထက် ပို၍ဆိုးရွားနေသကဲ့သို့ သူ ခံစားရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘုရင်နဲ့ အတူနေရတာက ကျားတစ်ကောင်နဲ့ အတူနေရသလိုပဲဆိုတာ တကယ်မှန်တာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့နှလုံးသား ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ဂိုဏ်းချုပ်မီ ခံစားနိုင်လေသည်။ သူက နောက်ဘက်ရှိ မဟာသခင်ချူကို လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီအကြောင်း အသိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာချူ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့မိသားစုနဲ့ မင်းတို့ဂိုဏ်းက နှစ်တစ်ထောင်ကြာ မိတ်ဆွေတွေဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ ဘာဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါက ဘယ်လိုလုပ် မပြောဘဲနေမလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ညင်သာစွာ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်မီ အလွန် ဝမ်းသာသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာ အလွန်မည်းမှောင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို ကြည့်ကာ အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကြီးကြပ်ရေးမှူးချုပ်တွေနဲ့ တခြား အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေ အားလုံးကို ရေခဲနန်းတော်မှာ ငါ့ကိုစောင့်နေဖို့ အသိပေးလိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဟောပြောပွဲတစ်ခု လုပ်တော့မည်မှာ သေချာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှူး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်၏ မြင့်တက်လာသော ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သူကမျှ ဘာမှမပြောရဲကြပေ။ သူတို့အားလုံး အရှက်တကွဲဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ဂိုဏ်းချုပ်မီက မဟာသခင်ချူနှင့် အခြားသူများဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာချူ၊ စီနီယာအဇူရာတောင်ထွတ်နဲ့ စီနီယာဟုန်ဟူတို့ကို အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စီနီယာတို့ အကူအညီသာ မရခဲ့ရင် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေက စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီးဆီကို အသံပို့လွှတ်ခြင်း မက်ဆေ့ခ်ျတွေ အကြိမ်ကြိမ် ပို့ပေးခဲ့တဲ့ ညီနောင်ချူကိုပဲ မင်း ကျေးဇူးတင်ဖို့ လိုတယ်။ အစ်ကိုကြီးရဲ့ စိတ်သဘောထားအရဆိုရင် သူက အလင်းတော်အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လောက်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ပါတယ်။ စီနီယာချူ၊ ကျွန်တော် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်မီက ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်နေမယ့်အစား အစ်ကိုကြီးရဲ့ ဒေါသကို ပြေလျော့အောင် လုပ်သင့်တယ်။ သူ့ရဲ့ ဆွေမျိုးနှစ်ယောက်က လန့်သွားတယ်လို့ သူ ပြောတယ်။ မင်းတို့ဂိုဏ်းက ဖျက်ဆီးခံရဖို့ အကြောင်းဖန်လာပေမဲ့ အခုတော့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားပြီ။ ဂိုဏ်းချုပ်မီ၊ မှတ်ထား၊ အစ်ကိုကြီးမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ အဆင့်အတန်းမရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ သူ့ကို လှည့်စားဖို့ မကြိုးစားနဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် သေချာပေါက် မလုပ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်မီ၏ နှလုံးသား အနည်းငယ် နာကျင်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ တန်ဖိုးကြီးကြီး ပေးဆပ်ရမည့်ပုံ ပေါ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ အရင်ပြန်နှင့်မယ်။ ငါ့အစ်ကိုကြီးနဲ့ စကားပြောရဦးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူနှင့် အခြားသူများက ခွင့်တောင်းပြီး ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မည်သူမျှ မရှိတော့သဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်မီ၏ မျက်နှာက ရေခဲနန်းတော်ကို ကြည့်နေစဉ် အေးစက်နေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်သာ သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားခဲ့လျှင် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ကြွားလုံးထုတ်ကာ လူများကို အနိုင်ကျင့်ရခြင်းက သူ့အတွက် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဦးလေးကျန်း၊ ဦးလေးက အရမ်းမိုက်တာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချွမ်က လေးစားအားကျမှုဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လူအများကြီးက ဦးလေးကို ဆန့်ကျင်ဖို့ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲကြဘူး။ အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်လည်း ဦးလေးလို အစွမ်းထက်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို မင်း ကျင့်ကြံဖို့ ကြိုးစားရလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုဟန်၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး... ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးနေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေး အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့လဲဆိုတော့ မဟာသခင်ချူက ငါ့ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့လို့ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူသာ မရှိခဲ့လျှင် သူနှင့် ချူကျင်းယီတို့သည် ချူမိသားစု၏ နေရာမှ ထွက်ပြေးပြီး ဆုကြေးငွေ ထုတ်ပြန်ခဲ့ရပေလိမ့်မည်။ ကျန်းဟန်၏ အဖွဲ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှာဖွေရမည်ဆိုလျှင် ထိရောက်မှုမှာ များစွာ လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုအခါ မဟာသခင်ချူနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့ ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်နေပြီး ချူမိသားစုက ဦးဆောင်ကာ အခြားဂိုဏ်းအချို့က ရှေ့တန်းမှ ပါဝင်လာသဖြင့် ဆုကြေးငွေမှာ များစွာ ပို၍ အာဏာရှိလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုဟန်၊ မဟာသခင်ချူကို ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။ သူက ဘယ်သူလဲ။ သူ ဘယ်လောက် စွမ်းအားကြီးလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေးက မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက မဟာပြည့်စုံခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်မှာ ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေး ချက်ချင်း ဆွံ့အသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ဆရာသခင်များမှာ အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်တွင် ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဟာသခင်ချူက မဟာပြည့်စုံခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတာတောင် ငါ့ခဲအိုကို အစ်ကိုကြီးလို့ ခေါ်တုန်းပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေးက ခံစားချက်များဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုဟန် ဘယ်သွားသွား နာမည်ကောင်းရနိုင်တယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိလာရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်သာ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ဝိညာဉ်မှာ တုန်ယင်သွားခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုတွင် အားနည်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူတို့ ချူယူယူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ-</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့နှစ်ယောက် အဲဒီအခန်းမှာ နေရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က အနောက်ဘက်ရှိ အခန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။ ဤအိမ်ငယ်လေးတွင် အခန်းသုံးခန်း ရှိပြီး ကျန်းဟန်အတွက် တစ်ခန်း၊ ချူကျင်းယီအတွက် တစ်ခန်းနှင့် ကျိုးဖေးနှင့် ချန်းချွမ်အတွက် တစ်ခန်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက သူတို့အတွက် ယာယီနေထိုင်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုဟန်၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် သူ၏ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်ပြီး ဆေးလုံးနှစ်လုံး သောက်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဦးလေးကျန်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချွမ်လည်း အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ဒုက္ခိတတစ်ယောက်လို ခံစားရကာ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လှဲနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ညင်သာစွာ ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ခဏလောက် အနားယူဖို့ပဲ လိုတာပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုဟန်... တကယ် အဆင်ပြေရဲ့လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေးက မေးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီကိစ္စ ဖြစ်သွားတုန်းက အစ်ကို ဘယ်မှာ ပေါ်လာတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေးက မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချူကျင်းယီနဲ့ ငါ ပင်မခန်းမမှာ ကျန်နေခဲ့တာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေက နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာကို ငါ ခံလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်နည်းနည်း ထိခိုက်သွားတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ အနားယူခဲ့တယ်။ ငါ မကြာသေးခင်ကမှ နိုးလာတာ။ ငါက ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းကနေတစ်ဆင့် ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ကြယ်တာရာနယ်မြေကို ရောက်လာတာ။ ဂိုဏ်းတချို့က ဆုကြေးငွေတွေ ထုတ်ပြန်ထားတယ်။ လူတချို့ကို ငါတို့ ပြန်ရနိုင်လောက်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တစ်နှစ်နီးပါး ရှိတော့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နီရဲလာပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မ ယောက်ျား၊ အစ်မယန်နဲ့ မုန့်မုန့်တို့ ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခဏလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ရအောင်၊ အနည်းဆုံး နှစ်ပတ်၊ အများဆုံး တစ်လပေါ့။ သူတို့သတင်း မရရင် တခြားနည်းလမ်းတွေ စဉ်းစားမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက မုန့်မုန့်နှင့် ဇီယန်တို့အတွက် အစိုးရိမ်ဆုံး ဖြစ်လေသည်။ သူ၏မိဘများနှင့် အဘိုးတို့ နှစ်ဦးစလုံးက အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်သဖြင့် ပြင်ပလောကတွင် ရှိနေစဉ် ဘေးကင်းကြပေသည်။ အခြားသူများလည်း ခရီးသွားရခြင်းက ကောင်းသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆန်းကြယ်သောအရှင်၏ ဆဋ္ဌမစိတ်ဆန္ဒက အရေးယူလုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သူက အခြေအနေကို သေချာပေါက် ထိန်းချုပ်ထားမည်ဖြစ်ပြီး ကြယ်တာရာသားရဲများနှင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသားရဲများ၏ နယ်မြေကဲ့သို့သော လူသူကင်းမဲ့သော နေရာများသို့ ပို့ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် မသိခဲ့သည်မှာ လူအများအပြားမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေရာများသို့ ကျပန်း ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆဋ္ဌမစိတ်ဆန္ဒသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်လူများအပေါ်တွင်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိန်းချုပ်မှုရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ ဘယ်လို ဆုံကြတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေးက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မ အရမ်းကံကောင်းခဲ့တယ်။ မြို့ထဲမှာ သလင်းကျောက်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ကျွန်မ နေစရာနေရာတစ်ခု ရှာတွေ့ပြီး သတင်းကွန်ရက်အမျိုးမျိုးမှာ လူပျောက်ကြော်ငြာတစ်ခု တင်ခဲ့တယ်။ တာဝန်တချို့လည်း ချမှတ်ခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းကျတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ချန်းချွမ်ကို ကျွန်မဆီ ခေါ်လာပေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ကံကောင်းတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချန်းချွမ် မင်းနဲ့အတူ ရှိနေတာက ငါ့အတွက် အများကြီး ပိုပြီး စိတ်အေးရစေတယ်။ ချန်ချင်အတွက်တော့ ငါ မစိုးရိမ်ပါဘူး။ သူ အပြင်မှာ အဆင်ပြေနေမှာပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်။ သူ သေချာပေါက် ကျွန်မတို့ဆီ လာမှာပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေးက ရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဆိုစေ လက်တွေ့အခြေအနေက သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို အမြဲတမ်း ကျော်လွန်နေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နာမည်ကြီး အင်ပါယာချင်မှာ လောလောဆယ် အခြေအနေ မကောင်းပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ရှေးဟောင်းမိုင်းတွင်းတစ်ခုထဲတွင် ရှိနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မြန်မြန်တူးစမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနေရာကို လုံခြုံရေးအပြည့်ချထား၏။ သတ္တုတူးဖော်ရေး ကျင့်ကြံသူများစွာက ဂေါ်ပြားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ အောက်သို့ တူးနေကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာမှာ သလင်းကျောက်များ တူးဖော်ရာ နေရာဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ချင်က သတ္တုတူးဖော်ရေး ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို သိမ်းဆည်းခံထားရ၏။ သူ့တွင် ဘာမျှမရှိပေ။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အစွန်းအထင်းများဖြင့် ညစ်ပတ်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဟူး၊ ရှစ်လရှိသွားပြီ။ ငါ ဒီမှာ သတ္တုတူးနေတာ ရှစ်လရှိပြီ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ချင် စိတ်ဓာတ်ကျနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နိုင်သူမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီ အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်နှင့် အခြားသူများ ကျန်းဟန်အနားသို့ ပြန်ရောက်လာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စိတ်အခြေအနေ ပိုကောင်းသွားပြီလား။ ကျွန်တော်နဲ့ စစ်တုရင် ကစားမလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တော်ပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မဟာသခင်ချူ၏ အဆိုပြုချက်ကို စိတ်မဝင်စားကြောင်း ပြသလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဂိုဏ်းချုပ်မီက မနက်ဖြန် လက်ဆောင်ကြီးတချို့ ယူလာပြီး လူကိုယ်တိုင် တောင်းပန်မယ်လို့ ပြောတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ သိပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ၎င်းကို သိပ်စိတ်မဝင်စားပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူက ထိုဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် သူက ယခုအခါ အဆင့်မြင့် အထူးစိတ်ဝိညာဉ်ရတနာအချို့ လိုအပ်နေပြီဟု ထင်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေတွင် သတ္တမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာများက ရှားပါးသည်မဟုတ်သော်လည်း နေရာတိုင်းတွင်လည်း မတွေ့ရပေ။ အဋ္ဌမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာများမှာ အတော်လေး ရှားပါးလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဝမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာများ လုံးဝမရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး ရှိလျှင်တောင် ပြင်ပလောကမှ ယူဆောင်လာခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာရှိ ရတနာများမှာ ငွေနဂါးဂလက်ဆီရှိ ရတနာများနှင့် တူညီလုနီးပါး ရှိလေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် နဝမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ အများအပြား မရှိဘဲ နက်နဲအဆင့်ရတနာများမှာ ပို၍ပင် ရှားပါး၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အဋ္ဌမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ အရေအတွက်မှာ ဒေသအသီးသီးတွင် မတူညီကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်မီက လာရောက်တောင်းပန်သောအခါ ကောင်းသော ပစ္စည်းအချို့ကို သေချာပေါက် ယူဆောင်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က မဟာသခင်ချူကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာ အတွင်းမှာ မဟာပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နိုင်ခဲ့တာ အံ့ဩစရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အရည်အချင်းရှိမရှိတော့ ငါ မသိဘူး။ အခု မင်း ဘယ်လို ကျင့်စဉ်မျိုးကို ကျင့်ကြံနေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် လက်ဖဝါးများပင် တုန်ယင်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အစ်ကိုကြီးက ငါ့ကို ထပ်သင်ပေးတော့မလို့ပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဟမ်း။ မင်းတို့ အရင် ဘေးဖယ်နေဖို့ လိုတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက သူ့ဘေးရှိလူများကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်နှင့် တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူတို့မှာ အတော်လေး မနာလိုဖြစ်သွားသော်လည်း ထွက်သွားပြီး ဘေးသို့ လျှောက်သွားကြလေသည်။ ချူကျင်းယီက အခြားအခန်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ကျိုးဖေးနှင့် စကားပြောနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် မဟာသခင်ချူက အသံလုံအတားအဆီးတစ်ခုကို တပ်ဆင်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် အခု လေ့ကျင့်နေတာကတော့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ရိုးသားပြီး ကျန်းဟန်ကို ယုံကြည်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက သူ၏ ကျင့်စဉ်နှင့် သူ၏အခြေအနေအကြောင်းကို တစ်ထိုင်တည်း ပြောပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ မဟာသခင်ချူ ပြောသော ကျင့်စဉ်အချို့ကို သူ သဘောတူသော်လည်း အချို့မှာ မသင့်လျော်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်နှင့် တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူတို့၏ အကြည့်အောက်တွင် ကျန်းဟန်က မဟာသခင်ချူကို တစ်စုံတစ်ရာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ညီနောင်ချူရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရတာ သူ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရခဲ့တာ သေချာတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဘိုးကြီးချူမှာ တကယ်ကို အင်အားကြီးတဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိတာပဲ။ ငါ သူ့ကို မနာလိုဖြစ်မိတယ်။ လူအများစုက အင်မော်တယ်ဆရာသခင်တစ်ယောက်ရဲ့ အထောက်အပံ့ကို ရဖို့ အိပ်မက်တောင် မမက်ရဲကြဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့လည်း လမ်းညွှန်မှုတချို့ ရနိုင်မလား မသိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ အရင်ဆုံး ငါတို့အလုပ်တွေကို ပြီးအောင်လုပ်သင့်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရလာမှာပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူ၏ မျက်နှာတွင် ပြတ်သားသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်အတွက်မူ သူက ယခုအခါ ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေ၏။ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေသို့ သူ ပထမဆုံးရောက်လာစဉ်က မဟာသခင်အဆင့် နောက်လိုက်သုံးယောက် ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save