Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၂၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးအရင်းအမြစ်မန္တန်(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့ရာတွင် ကျန်းဟန်အနေဖြင့် သွေးအရင်းအမြစ်မန္တန်ကို အသက်သွင်းရန်အတွက် အဆင့်မြင့်ရတနာ အမြောက်အမြား လိုအပ်လေသည်။ သူအလိုရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာများမှာ အနည်းဆုံး ဆဋ္ဌမအဆင့်မှစ၍ အမြင့်ဆုံး အဋ္ဌမအဆင့်အထိ ဖြစ်၏။ အဖိုးတန်၍ ရှားပါးလှသော စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ လိုအပ်ပေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေ၌ ရှိနေခြင်းဖြစ်ရာ အခြားသောအရပ်ဒေသများတွင်သာဆိုလျှင် ဤမျှများပြားသော လိုအပ်ချက်များကို ရှာဖွေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးဆီမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်မဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်တွင် ကျန်းဟန်၏ မျက်နှာထက်၌ နူးညံ့သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ရဲ့ရတနာတွေက တခြားနေရာမှာ ရှိနေတာ။ သူတို့က ငါလာရှာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေကြတာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ထိုသို့ဆိုလိုက်သောအခါ ကြားရသူများမှာမူ သူနှင့် အတွေးချင်း မတူညီဘဲ တစ်လွဲတစ်ချော် တွေးတောသွားကြလေသည်။ သူတို့၏ အတွေးများမှာ တစ်ထပ်တည်း ကျမနေခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမှန်တကယ်တွင် ကျန်းဟန်က သူ၏ မိသားစုကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မဟာသခင်ချူနှင့် အခြားသူများကမူ ကျန်းဟန်၏ ရတနာများအားလုံးသည် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ လွှမ်းမိုးထားသည့် အဆင့်မြင့်ကြယ်တာရာစုများ၌ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအရပ်ဒေသများ၌ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများအပြင် ကြီးမားခမ်းနားသော ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် နယ်မြေများလည်း တည်ရှိနေပေမည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အသက်အန္တရာယ်များစွာလည်း ကိန်းအောင်းနေပေလိမ့်မည်။ သို့တိုင်အောင် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေများစွာ၌ ကိုယ်ပိုင်ပိုင်နက် နေရာများ ရှိကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်ရဲ့ ရတနာတွေက အဲဒီနေရာတွေမှာ ကျန်နေခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါကြောင့်မလို့ သူက အခုလက်တလောမှာ ရတနာတချို့ရဖို့ နည်းလမ်းရှာနေရတာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်တို့ အသေးစိတ်စာရင်းကို ရထားပါပြီ။ အမြန်ဆုံး အရေးယူဆောင်ရွက်လိုက်ကြရအောင်။ စာရင်းကို ကျွန်တော် ဖတ်ပြီးသွားပြီ။ အဋ္ဌမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတွေက ဘယ်သူ့ဆီမှာ ရှိနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်သွားပြီး သူ့ကို ပြောပြလိုက်ပါ့မယ်။ တစ်ခုခုနဲ့ လဲလှယ်ပြီးတော့ အဲဒီရတနာတွေကို ရလာနိုင်ပါတယ်။ ကျန်တဲ့အရာတွေအတွက်ကတော့ သိပ်ပြီး ရှားပါးလွန်းတာမျိုး မဟုတ်တဲ့အတွက် နောက်ဆုံးကျရင် ကျွန်တော်တို့ ရလာမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီး... အချိန်နည်းနည်းတော့ ပေးရလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ။ ရပါတယ်။ မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် ဤကိစ္စကို ချက်ချင်း စတင်ဆောင်ရွက်ကြပြီး အဆင့်မြင့်အရာရှိများက သူတို့ဆက်သွယ်နိုင်သူ ဟူသမျှကို ချိတ်ဆက်ကြလေသည်။ အဓိကအင်အားစုကြီးများအတွက် အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စမှာ ဆုကြေးငွေထုတ်ပြန်ခြင်းနှင့် လူရှာဖွေရေးတာဝန်များကို အသိပေးကြေညာရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ပြင်ပလူများအနေဖြင့် အလိုရှိနေသူကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ချူမိသားစုထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ပါက သလင်းကျောက် သန်းတစ်ရာ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထိုဂိုဏ်းများမှ လူများက ရှာဖွေတွေ့ရှိပါက ဤဆုကြေးငွေကို ရရှိမည်မဟုတ်သော်လည်း အခြားသော ဆုလာဘ်များ သီးသန့်ရှိသေးသည်။ ထိုဆုလာဘ်များမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်းကို အထက်လူကြီးများက ဖွင့်ဟမပြောထားသော်လည်း ညံ့ဖျင်းမည်မဟုတ်သည်ကတော့ သေချာလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသို့သော အခွင့်အာဏာမျိုးရှိသည့် အင်အားစုများမှာ အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်၏ နှင်းနီတောင်တန်း၊ အလင်းတော်အဖွဲ့၊ တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူနှင့် ချူမိသားစုတို့သာ ဖြစ်ကြသည်။ အမှန်စင်စစ် ချူမိသားစုက တိုက်ရိုက်အကျုံးမဝင်သလို သူတို့ထံတွင် လူအင်အား များများစားစားလည်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအတောအတွင်း လူငယ်လူရွယ်များစွာမှာ အပြင်ထွက်၍ ပျော်ပါးနေခဲ့ကြသည်။ သူမ၏ မဟာသခင်ဖြစ်သူ၏ အစ်ကိုကြီးက သူမ၏အိမ်တွင် လာရောက်တည်းခိုနေသဖြင့် ချူယူယူတစ်ယောက်လည်း ထိုနည်းတူပင် အပြင်ထွက်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တွေးကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် ငါ့ကို ရူးသွပ်သွားစေတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူသည် စည်ကားလှသော အပန်းဖြေဂြိုဟ်တစ်ခုပေါ်တွင် သူငယ်ချင်းအချို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ အနားယူနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ အခု ပြန်တွေးကြည့်တဲ့အခါ အဲဒီလူက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်ဆိုတာကို နင် ထင်တောင်ထင်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့အကြည့်ကတောင် အရမ်းကို နက်နဲပြီး နားလည်ရခက်လွန်းတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ့ကို သဘောကျသွားပြီလို့တော့ လာမပြောနဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂါဝန်ရှည်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ယူယူ... နင်က ငယ်တော့တာ မဟုတ်ဘူး။ နင် အချစ်မှာ ကျရှုံးသွားတာက ပုံမှန်ပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လျှောက်မပြောနဲ့။ ငါ့မဟာသခင် ကြားသွားရင် ငါ့ခြေထောက်တွေကို ရိုက်ချိုးပစ်လိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအဖွဲ့တွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးငါးဦး အပါအဝင် စုစုပေါင်း လူခြောက်ဦး ရှိလေသည်။ ချူယူယူသည် သူမဘေးရှိ ဂါဝန်ရှည်နှင့်အမျိုးသမီးနှင့် ဆက်ဆံရေး အလွန်ကောင်းမွန်သောကြောင့် ပို၍ လွတ်လွတ်လပ်လပ် စကားပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မေ... ခပ်သိမ်းအေးငြိမ်းဂြိုဟ်ပေါ်မှာ နင့်မိသားစုကလည်း အရမ်းအင်အားကြီးတယ် မဟုတ်လား။ ဒီက အလိုရှိနေတဲ့သူတွေအကြောင်း ငါ သတင်းဘာမှ မရသေးဘူး။ အဲဒီလူတွေကို ရှာဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်ပါလား။ အဲဒီလူတွေကို ရှာတွေ့ရင် သလင်းကျောက် သန်းတစ်ရာ ရလိမ့်မယ်။ အဲဒါက တော်တော်လေး များတဲ့ပမာဏပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ။ ညဘက် နားတဲ့အခါကျရင် အချက်အလက်တွေကို ငါ့ဆီ ပို့ပေးထားလိုက်။ ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာခိုင်းလိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မေက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူမက ထိုကိစ္စကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်လှပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျယ်ပြောလှတဲ့ လူအုပ်ကြီးထဲမှာ လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ရှာဖို့ ဟုတ်လား။ ဒါက အရမ်းကို ခက်ခဲလွန်းတယ်။ အဲဒါက ထီပေါက်ဖို့ထက်တောင် အောင်မြင်ဖို့ အလားအလာ ပိုနည်းသေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့ရာတွင် တစ်နေကုန် ပျော်ရွှင်စွာ ကစားပြီးနောက် သူမ မျှော်လင့်မထားသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ညနေပိုင်းတွင် ချူယူယူက ဇိမ်ခံဟိုတယ်တစ်ခု၌ တည်းခိုခဲ့၏။ သူမသည် အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ အမိုးပွင့်လသာဆောင်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှေးဟောင်းလက်ဖက်ရည်ကောင်းကောင်း တစ်အိုးလောက် ယူလာပေးပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူက ထိုနေရာတွင်ထိုင်ကာ မေ့ထံသို့ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခုပို့ရန် ပြင်ဆင်ရင်း သူမ၏ ဆက်သွယ်ရေးလက်ပတ်ကို ကလိနေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်္ဂလာပါ သခင်မလေး။ ဒီမှာ ရှေးဟောင်းလက်ဖက်ရည်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘေးဘက်မှ အသံနိမ့်နိမ့်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစေခံဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဆံပင်များက အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေ၏။ သူမက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ စားပွဲပေါ်သို့ သပ်ရပ်စွာ တင်လိုက်သည်။ သို့သော် လက်ဖက်ရည်ငှဲ့သောအခါ စားပွဲပေါ်သို့ အနည်းငယ် ဖိတ်စင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်ကား စားပွဲထိုးတစ်ယောက်အတွက် အမှားတစ်ခုဟု သတ်မှတ်၍ ရနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်းပန်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးက သူမ၏ သန့်ရှင်းရေးသုံးကိရိယာများကို ထုတ်ကာ စားပွဲကို သုတ်သင်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါ သူမကို တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူမက ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ၏ ဘုံအက္ခရာများဖြင့် “ကျွန်မကို ကယ်ပါ” ဟု ရေးသားထားသော စားပွဲပြင်ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူမှာ အချိန်အတော်ကြာ ဆွံ့အလျက် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါ သူမကို ကူညီသင့်သလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး စားပွဲထိုးမလေး အလုပ်လုပ်ရာနေရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူမ စင်္ကြံလမ်းထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ ထောင့်တစ်နေရာရှိ အမျိုးသမီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အခု ချက်ချင်း ဒီကိုလာခဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှေ့တွင် ရပ်နေသော အဘွားအိုတစ်ဦးက ပြတ်သားမာထန်သော လေသံဖြင့် အမိန့်ပေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခဏနေဦး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူက လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ စားပွဲထိုးမလေး၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ ဆွံ့အသွားပြီး အချက်အလက်များကို အတည်ပြုရန် သူမ၏ ဆက်သွယ်ရေးလက်ပတ်ကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက အံ့ဩတကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နင်က လျန်မုန့်ချီလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်ကား မှောင်မိုက်ထဲတွင် စမ်းတဝါးဝါး ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမအနေဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ ရှာဖွေရန် လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။ မမျှော်လင့်ဘဲ ပျော်ပါးရန် အပြင်ထွက်လာချိန်တွင် အလိုရှိနေသူ တစ်ဦးကို ကောက်ကာငင်ကာ ရှာတွေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မုန့်ချီက မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်ပါဝင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းက ဘယ်သူလဲ”</p> <p style="text-align:justify">အဘွားအိုက မှုန်ကုပ်ကုပ်မျက်နှာဖြင့် လျှောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မ ဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူ၏ လေသံက အလွန်ကြမ်းတမ်းမာကျောနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ ချူမိသားစုမှာ ဤနေရာတွင် ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားလှပြီး သူမနှင့်အတူ သူငယ်ချင်းများပါ ပါလာသည်ဖြစ်ရာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းက ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ နေရာကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဝင်လာတာ။ ငါက မင်းကို တာဝန်မယူခိုင်းရသေးဘူး... မင်းက ငါ့ကိုတောင် ပြန်ပြောနေသေးတယ်ပေါ့လေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘွားအို၏ လေသံက ချက်ချင်းပင် အားနည်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက တစ်ဖက်လူကို စော်ကားမိမည်ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့နေဟန်ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မက ချူမိသားစုရဲ့ ချူယူယူပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူက သူမ၏ အမှတ်အသားတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူပြသကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ မှတ်မိတာ မှန်မယ်ဆိုရင် ဒီဟိုတယ်က ဖီးနစ်စီးကြောင်းဂိုဏ်းပိုင်တာပဲ။ ငါက မင်းတို့ရဲ့ အကြီးဆုံးသခင်မလေး လင်းမေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပဲ... ပြီးတော့ မင်း...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ စကားပင် မဆုံးလိုက်ရချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မ အမှားအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေ နေတတ်သူများက ပညာရှိကြပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူက အဘွားအိုကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် လျန်မုန့်ချီကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူမိသားစု၏ စံအိမ်တော်၌။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းက အလိုရှိနေတဲ့သူတစ်ယောက်ကို တကယ် ရှာတွေ့ခဲ့တာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ချူယူယူ၏ အိမ်သို့ သွားနေခိုက်ဖြစ်သည်။ တံခါးနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ယခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာသော ချူယူယူနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ပါတယ် မဟာသခင်။ ကျွန်မ မတော်တဆ... အဟမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူက ခပ်ဖွဖွ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မက ဒီလူတွေကို ရှာဖို့ တမင်တကာ ထွက်သွားခဲ့တာပါ။ မဟာသခင်နဲ့ စီနီယာတို့က သူတို့ကို အမြန်ရှာချင်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်။ ကျွန်မ ရှာနေတုန်း သူမကို မတော်တဆ တွေ့သွားတာ။ သူမနာမည်က လျန်မုန့်ချီပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်္ဂလာပါ မဟာသခင်ချူ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မုန့်ချီက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ချူယူယူနှင့် အသက်အရွယ်ရွယ်တူခန့်ဖြစ်သဖြင့် ချူယူယူ ခေါ်သကဲ့သို့ မဟာသခင်ချူကို လိုက်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မလုပ်ပါနဲ့... ငါ့ကို အဲဒီလို မခေါ်ပါနဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ချက်ချင်း ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းနဲ့ ငါ့အစ်ကိုကြီးရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက ကျွန်မရဲ့ သူဌေးပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မုန့်ချီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီလိုကိုး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘သူမက ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေတာကိုး’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပြီးတော့ ကျွန်မယောက်ျားက ကျွန်မသူဌေးရဲ့ ပထမဆုံးတပည့်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူ ဆွံ့အသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက အမြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ကို စီနီယာချူလို့ပဲ ခေါ်ပါ။ အစ်ကိုကြီးကို သွားတွေ့ကြရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ခြံဝင်းထဲသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။ အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်နှင့် တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူတို့က စစ်တုရင်ကစားရင်း အကြိတ်အနယ်ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ဘေးတွင်ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်သောက်နေ၏။ ချူတဲယီက သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည်ဖျော်ပေးနေပြီး ကျိုးဖေးနှင့် ချန်းချွမ်တို့က သူတို့ဘေးတွင် ကျင့်ကြံနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မုန့်ချီက ကျန်းဟန်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး စိတ်ခံစားချက်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မုန့်ချီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဖေး အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီကိုလာခဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မုန့်ချီ ထိုင်ပြီးနောက် ကျိုးဖေးက သူမ၏ အတွေ့အကြုံများကို နားထောင်ပေးခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် အတော်လေး ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော ဂြိုဟ်တစ်ခုပေါ်တွင် ဆင်းသက်မိခဲ့သည်။ ခွန်အားသိပ်မမြင့်မားသော ဒေသခံများရှိပြီး ထိုနေရာတွင် လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လျန်မုန့်ချီက တောထဲတွင် တစ်လခန့် ပုန်းအောင်းနေထိုင်ခဲ့ရပြီး အလွန်ခက်ခဲသော အချိန်ကာလကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ ဇနီးအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သေးသည်။ သူမ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာချိန်တွင် အင်အားစုအချို့၏ ကင်းလှည့်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နှင့် တိုးကာ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရပြန်သည်။ သူမကို ဟိုတယ်တွင် နှစ်လကြာ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တော့ စားပွဲထိုးမလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမက ဟိုတယ်၏ အဆက်အသွယ်များကို ပိုမိုအားကောင်းစေရန်အတွက် စွမ်းအားကြီးသည့် သခင်လေးအချို့ကို ဆွဲဆောင်ဖြားယောင်းပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရလဒ်အနေဖြင့် လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က သခင်လေးတစ်ယောက်က သူမကို အမှန်တကယ် မျက်စိကျသွားခဲ့သည်။ သူမ နောက်ဆုံးအကြိမ် ခုခံငြင်းဆန်ပြီးနောက်တွင် သူမ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အရိုက်ခံခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူမ အမြဲတစေ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခံနေရ၏။ သူမသာ ချူယူယူနှင့် မတွေ့ခဲ့လျှင် ဖြစ်လာမည့် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် ရမည်မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မုန့်ချီ စကားပြောနေစဉ် တစ်ခါတစ်ရံ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလေ့ရှိပြီး ကျိုးဖေး၏ မျက်လုံးများပင် အနည်းငယ် နီရဲလာခဲ့သည်။ သူမ အလွန်ကိုယ်ချင်းစာမိသွားသည်။ ဆယ့်တစ်လတိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်မနေခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save