“ခင်ဗျား...”
လုချန်က မသမာသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုထားကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ စွပ်စွဲလိုက်သဖြင့် တင်းဖုန်း ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲချင်သွားသော်လည်း သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကြောင့် မျိုသိပ်ထားလိုက်နိုင်သည်။
“လူကြီးမင်း… ခင်ဗျား စကားပြောတဲ့အခါမှာ ဒီလောက် ရန်လိုနေစရာ မလိုပါဘူး။ အချိန်ဖြုန်းနေမယ့်အစား တကယ့်ကို အစစ်အမှန် ဖြစ်တဲ့အရာတစ်ခုခုကို ကျုပ်ကို ပြသလိုက်ပါလား”
“ကောင်းပြီလေ”
လုချန်က ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“သူဌေးလု… ရှင် ဘာလို့ သူ့ကို သဘောတူလိုက်တာလဲ”
ဖေ့ယီရှန်က လုချန်၏ အင်္ကျီလက်စကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
လုချန်က ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်ပြီး အင်အားကြီးမားသော နောက်ခံအဆက်အသွယ်များ ရှိကြောင်း သူမ သိသော်လည်း ယခုပြိုင်ပွဲက ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းများအကြောင်း ဖြစ်သည်။ လုချန် တစ်ယောက်ယောက်ဆီက အကူအညီ တောင်းကောင်းတောင်းနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းမိသဖြင့် သူမက ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်သည်။
“ဒီပြိုင်ပွဲမှာ အာကာသစွမ်းရည် ပါဝင်တဲ့ ဘယ်အရာကိုမဆို အသုံးပြုခွင့် တားမြစ်ထားတယ်။ ဒါကြောင့် စီနီယာအာ ကို ခေါ်ရင်တောင် အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“စိတ်မပူပါနဲ့… ငါ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ သိပါတယ်”
လုချန်က သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်သည်။
ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်း... ရှန်းရှလောကတစ်ခုလုံးကို ခြုံကြည့်လိုက်ရင်တောင်မှ အပြင်းထန်ဆုံး ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းက သူ ခုနကမှ ရရှိထားတဲ့ မိုဘိုင်းဖုန်း မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီအရာက တည်းခိုခန်းကနေ ထုတ်လုပ်ထားတာလေ။ သင် အဲဒါကို ကိုင်ပြီး သွေးတစ်စက် ချလိုက်တာနဲ့ သင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်သွားလိမ့်မည်။ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ကြားဖြတ်ဖမ်းယူခံရဖို့ဆိုတာ မတွေးနဲ့တော့၊ အဲဒီလူကို သတ်ပြီး ဖုန်းကို ယူသွားရင်တောင်မှ ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ အသုံးဝင်အောင် ကြည့်လို့ရမှာ မဟုတ်။
ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ အကွာအဝေးကို ပြောရရင် အခြေခံ ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင် တစ်ခုက ရေဒီယမ် ကီလိုမီတာ တစ်ရာအထိ လွှမ်းခြုံနိုင်သည်။ ဒါက ဖေ့ယီရှန် တီထွင်ထားတဲ့ အချင်း ငါးကီလိုမီတာသာရှိတဲ့ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာထက် အဆလေးဆယ်တောင် ပိုစွမ်းအားကြီးသည်။ ဖေ့ယီရှန်ရဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ဆို နေ့တစ်ဝက်လောက် အချိန်ယူရမယ့် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုက လုချန်ရဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ဆို ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု အနည်းငယ်သာ လိုအပ်ပြီး မြန်နှုန်းတိုးတက်လာမှုက အဆလေးဆယ်ထက်မက အများကြီး ပိုများသည်။
“သူ့ကို အခက်တွေ့စေနိုင်တဲ့ အရာဆိုတာ တကယ်ကို မရှိဘူးပဲ”
ရှောင်ရွှီက လူအုပ်ထဲမှနေ၍ လုချန်၏ ယုံကြည်မှုရှိသော ပုံစံကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးဖွယ် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤသူက သူမ၏ ယောကျ်ားပင် ဖြစ်သည်။
တင်းဖုန်းက လုချန်၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ရှင်းပြ၍မရသော ဒေါသလှိုင်းတစ်ခု ထကြွလာသည်။
“ခင်ဗျား ပြချင်ရင် မြန်မြန်ပြ... ကျုပ်ရဲ့ အချိန်တွေကို လာမဖြုန်းနဲ့...”
“စိတ်လျှော့ပါ… မြန်မြန် ပြီးသွားမှာပါ။ မလောပါနဲ့။ ခင်ဗျားတို့ သတင်းအချက်အလက် ဝယ်ဖို့ လူရှာတဲ့အခါမှာလည်း အဆင့်လိုက် အဆင့်လိုက် သွားရတာပဲ မဟုတ်လား”
“ခင်ဗျား ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ကျုပ် နားမလည်ဘူး...”
“ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်လုံး သိကြပါတယ်။ ဒီမှာ ဟန်ဆောင်မနေပါနဲ့တော့။ စိတ်မပူပါနဲ့… ခင်ဗျားအကြောင်း ဘယ်သူမှ လျှောက်ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
“ကျုပ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လာမပြောနဲ့... ကျုပ်တို့ ဒီနေ့ လာတာက ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းတွေကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ပဲ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အရာသိခန်းမက မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် နံပါတ်တစ် ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်းဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို မြန်မြန်လွှဲပေးလိုက်တော့...”
တင်းဖုန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
လူအုပ်ထဲတွင် အရှိန်အဟုန်မြှင့်တင်ရန် သူခေါ်လာခဲ့သော လူအချို့ ပါဝင်နေပြီး ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့က ချက်ချင်းပင် လှောင်ပြောင် သရော်လာကြသည်။
“ဟုတ်တယ်… မြန်မြန် လွှဲပေးလိုက်တော့...”
“မြန်မြန် လက်လျှော့လိုက်ပါတော့...”
“အချိန်ဆွဲမနေနဲ့တော့... သတင်းစကားတွေတောင် ကြားဖြတ်ဖမ်းယူခံနေရတာကိုများ အရာသိခန်းမက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်းလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခေါ်ရဲသေးတယ်ပေါ့လေ... နောင်ကျရင် ဘယ်သူက ခင်ဗျားတို့ဆီကနေ သတင်းအချက်အလက် လာရှာပြီး သတင်းစကားတွေ လာပို့ရဲမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့”
“တကယ်လို့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုသာ ရှိနေခဲ့ရင် ခင်ဗျားတို့ဆီ လာတာက အကူအညီ မရနိုင်တဲ့အပြင် တခြားသူတွေကိုတောင် ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်...”
လူအုပ်ထဲမှ အသံများကို ကြားရသောအခါ ဖေ့ယီရှန်၏ မျက်နှာက ခရမ်းရောင် သန်းသွားတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော စကားများကို ကြားရခြင်းက သူမအတွက် အလွန်လေးစားခံရသော သမားတော်တစ်ဦးအား ရောဂါမကုသနိုင်ဘူးဟု အပြောခံရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူမ၏ နည်းစနစ်က ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သည်မှာ ထင်ရှားပြီး လူနာတစ်ဦးကို ကုသပေးတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးက လူတိုင်း သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေခိုက် အခွင့်အရေးယူကာ အဆိပ်တစ်ခွက် ထပ်မံတိုက်ကျွေးလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုရလဒ်အတွက် သူမကို အပြစ်ပုံချလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ပိုဆိုးသည်မှာ ပြိုင်ဘက်က အဆိပ်ခတ်ရန် စေလွှတ်လိုက်သူက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် မောင်အရင်း ဖြစ်နေခြင်းပင်။
“သူဌေးလုက ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းတွေကိုလည်း ကျွမ်းကျင်တာလား”
“တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး...”
“စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။ သူဌေးလုက ယုံကြည်မှုမရှိဘဲ ဘာကိုမှ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်။ သူက အမြဲတမ်း အံ့သြစရာကောင်းအောင် လုပ်ပြတတ်တာပဲ”
“ငါတို့ ခုနက ခဏလေး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတာပါ။ ငါတို့က သူဌေးလုအပေါ် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိပါတယ်”
ထို ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်များက သူတို့၏ ထောက်ခံမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလာကြသည်။ တကယ်တော့ လုချန်သည် မည်သူမှ သတိမထားမိခင်မှာပင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို စတင်တည်ဆောက်ပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။
“ဟေ့လူ လုချန်... ခင်ဗျား ပြောတဲ့ ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းကို မြန်မြန်ပြစမ်းပါ...”
တင်းဖုန်းက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
ကျယ်လောင်လာသော ဆူညံသံများကြောင့် ဖေ့ယီရှန် စိုးရိမ်လာသည်။ သူမ၏ ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းအစုံကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သုတေသန ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူမ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ လုချန်မှာ ဘယ်လိုနည်းလမ်းမျိုး ရှိနေနိုင်မလဲဆိုတာကို သူမ တကယ်ကို စိတ်ကူးကြည့်၍မရပေ။
“ကောင်းပြီ… မငြင်းကြနဲ့တော့၊ ရောက်တော့မယ်”
လုချန် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်တစ်ခုကို စတင်ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်က ၂၁ ရာစုမှ ဆစ်ဂနယ်တာဝါတိုင်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်—ဆလင်ဒါပုံစံဖြစ်ပြီး အပေါ်ဘက်တွင် ချွန်ထက်သော ကန်တော့ပုံစံ ရှိသော်လည်း ကျောက်တုံးများဖြင့်သာ အပြည့်အဝ တည်ဆောက်ထားသည်။ သူ၏ လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်မှုများအရ အခြေခံ ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင် တစ်ခုကိုသာ တတ်နိုင်သော်လည်း ဒါက လုံလောက်ပါသည်။ ရေဒီယမ် ကီလိုမီတာ တစ်ရာ အကွာအဝေးရှိသော ဆက်သွယ်ရေး လွှမ်းခြုံမှုက မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းရန် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေသည်။
အခြေခံ ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်သည် အမြင့် ခုနစ်မီတာခန့်ရှိပြီး လူတစ်ယောက် ဖက်ထားနိုင်ရုံမျှ အကျယ်ရှိသည်။ ၎င်းကို တည်ဆောက်ရန် သူ ရွေးချယ်လိုက်သောအခါ သူ၏ အမြင်အာရုံက ဂိမ်းတစ်ခုထဲမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အမြင်အာရုံကဲ့သို့ မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ငှက်စီးအမြင်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်ကို သူ၏ ဆန္ဒအရ အဆက်မပြတ် ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ပြီး တည်ဆောက်မည့် နေရာကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် လုချန်က တည်းခိုခန်း၏ အရှေ့တည့်တည့်ရှိ ဧရိယာကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
[ကမ္ဘာ့အမြင် မစ်ရှင် (၁) ရဲ့ ဒုတိယအဆင့် ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။
ဆုလာဘ် - အက်ပလီကေးရှင်း တစ်ခု ဖန်တီးခွင့်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ရွေးချယ်ပါ]
ဒီအသံက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသော်လည်း လုချန်က ယာယီ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။
သူ မိုဘိုင်းဖုန်းကို ပြန်ထုတ်လိုက်သောအခါ ဆစ်ဂနယ် အပြည့်ရှိနေကြောင်း ပြသနေသော သင်္ကေတလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဒီ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေတဲ့ ခံစားချက်လေး”
“သူဌေးလု… ရှင့်လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့ အရာက ဘာလဲ”
ဖေ့ယီရှန်က လုချန်၏ လက်ထဲရှိ အရာဝတ္ထုကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
လက်ဝါးအရွယ်အစားခန့် အတိအကျရှိပြီး သပ်ရပ်လှပသော မိုဘိုင်းဖုန်း၏ အပြင်ပန်းသွင်ပြင်နှင့် လင်းလက်နေသော ဖန်သားပြင်က သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော အရာများ ဖြစ်နေသည်။ ဖေ့ယီရှန် တစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ပါဘူး၊ လုချန် မိုဘိုင်းဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ချိန်တွင် လူတိုင်းနီးပါးက သူ့ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လာကြသည်။
“ဒါကို မိုဘိုင်းဖုန်း လို့ခေါ်တယ်၊ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ အမျိုးအစားတစ်ခုပဲ။ နောက်ပိုင်းကျရင် မင်းတို့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ရင်းနှီးလာပါလိမ့်မယ်။ ဒါက မင့်အတွက်”
လုချန်က နောက်ထပ် ဖုန်းအလုံးအနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူမရှေ့တွင် ချထားပေးလိုက်သည်။
“ပြောစမ်းပါဦး… မင်း ဘယ်အရောင် လိုချင်လဲ”
“ဝိုး... အများကြီးပဲ... လှလိုက်တာ...”
လှပသော ဒီဇိုင်း၊ မျိုးစုံသော အရောင်အသွေးနှင့် လင်းလက်နေသော ဖန်သားပြင်တို့က ဖေ့ယီရှန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြယ်ပွင့်လေးများ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားစေသည်။
“လှတယ်လို့ ထင်ရင် အရောင်တစ်ရောင် ရွေးလိုက်လေ”
“ဒါဆို… အဝါရောင်”
ဖေ့ယီရှန်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် စစ်ဆေးကြည့်နေသည်။
“ဒါက ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာလား။ ဘယ်လို သုံးရမှာလဲ”
ဖေ့ယီရှန်၏ အမြင်တွင် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာများဆိုသည်မှာ အစီအရင်များကို ထုဆစ်ထားရသောကြောင့် အမြဲတမ်း ကြီးမားပြီး ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲသည်။ သို့သော် သူမ၏ လက်ထဲရှိ အရာဝတ္ထုလေးက အရမ်းကို သေးငယ်နုနယ်လွန်းလှသည်။ ဒီအပေါ်မှာ အစီအရင်တွေကို တကယ်ပဲ ထုဆစ်ထားနိုင်လို့လား။ ပြီးတော့ ဒီ တောက်ပနေတဲ့ ဖန်သားပြင်ဆိုတာက တကယ်တော့ ဘာကြီးလဲ။
“အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်။ အဲဒီအပေါ်ကို မင်းရဲ့ သွေးတစ်စက် ချလိုက်ရုံပဲ”
လုချန်က သူမကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
ဖေ့ယီရှန်က လုချန်၏ စကားကို တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။ သူမက စိတ်ဝိညာဉ်ချီကို ချက်ချင်း အသုံးပြု၍ သူမ၏ လက်ချောင်းမှ အနှစ်သာရသွေးတစ်စက်ကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းပေါ်သို့ ချပေးလိုက်သည်။
ဖေ့ယီရှန်က အနှစ်သာရသွေးတစ်စက်ကို ဒီလောက် အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်သည်ကို ကြည့်ပြီး လုချန် အတော်လေး အားကျသွားမိသည်။ ခုနက သူ ကိုယ့်လက်ချောင်းကို ကိုယ်တိုင်လှီးဖို့အတွက် ပန်းပုဓားကို သုံးပြီး သတ္တိတွေ အများကြီး မွေးခဲ့ရသလို နာလည်း အရမ်းနာခဲ့ရသည်။
အနှစ်သာရသွေးက မိုဘိုင်းဖုန်းပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဖေ့ယီရှန်နှင့် မှုန်ဝါးဝါး ဝိညာဉ်ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု တည်ဆောက်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။
“ကောင်းပြီ… အခု မင်း ငါနဲ့ ဝေးတဲ့ တစ်နေရာရာကို သွားပြီး အစစ်အမှန် ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းဆိုတာ ဘာလဲ သူတို့ကို ပြသလိုက်...”
*