Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၆၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">အကွာအဝေး တိုင်းတာရန် ရွှေကြိုးမျှင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ လက်ထဲရှိ အရာဝတ္ထုကို ကြည့်ရင်း တင်းဖုန်းက ၎င်းသည် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကို ရာခိုင်နှုန်းပြည့် မယုံကြည်နိုင်ပေ။ သူ၏ နားလည်မှုအရ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာဆိုသည်မှာ အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်မှုများ တည်ဆောက်ရန်အတွက် ရှုပ်ထွေးလှသော အစီအရင်များကို အခြေခံထားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစီအရင်၏ အရွယ်အစားက ဆက်သွယ်နိုင်သော အကွာအဝေးကို တိုက်ရိုက် ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီနေ့ ဖေ့ယီရှန် ယူဆောင်လာသော ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှာ လူတစ်ရပ်၏ တစ်ဝက်ခန့် မြင့်ပြီး ၎င်းအထက်ရှိ အစီအရင်မှတစ်ဆင့် မက်ဆေ့ချ်များကို မီတာ ငါးထောင်အထိ ပေးပို့နိုင်သည်။ တင်းဖုန်း၏ အမြင်တွင် ဒါက အရမ်းကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူက ဖေ့ချင်းထံမှ ဤနည်းပညာ၏ ဟာကွက်ကို ဝယ်ယူရန် ငွေအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ အခု ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ ကိရိယာလေးလား။ အဲဒီ သပ်ရပ်လှပတဲ့ အပြင်ပန်းသွင်ပြင်က မိန်းကလေးတွေကို ချော့ဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ အရမ်းဝေးတဲ့ နေရာကို သွားရမယ် ဟုတ်လား။ မီတာ နှစ်ရာ အကွာအဝေးကို ဆိုလိုတာလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး... သူ့ရဲ့ အရွယ်အစားအရဆိုရင် မီတာ နှစ်ရာ ဆိုတာတောင် သူ့ကို အထင်ကြီးလွန်းရာ ကျနေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တင်းဖုန်း ခေါ်လာသော လူများထံမှ ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စင်ပေါ်က ကောင်လေး… မင်းက လူရွှင်တော် လာလုပ်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီအရာက ဘာကြီးလဲ။ မိန်းမတွေ အလှပြင်ဖို့ သုံးတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလို ထင်တာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လှောင်ပြောင်သရော်သံများက တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း လုချန်က သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အကြောင်းမှာ မကြာမီအချိန်အတွင်း ဤလူများအားလုံး မိုဘိုင်းဖုန်း၏ တည်ရှိမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြမည်ကို သူ သိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှန်းရှလောကတွင် တစ်ဦးချင်းစီစွမ်းအားက တကယ်ကို ကြီးမားပါသည်။ အချို့သော ကျင့်ကြံသူကြီးများသည် တောင်များကို ရွှေ့ပြောင်းခြင်း၊ ပင်လယ်များကို ဖြည့်တင်းခြင်းနှင့် အချိန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံကို အာခံနိုင်စွမ်းရှိကြသည်။ သို့သော် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ပြောရလျှင် သူတို့သည် လူရိုင်းအုပ်စုတစ်စုမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရာအားလုံးက သူတို့ကိုယ်သူတို့သာ အားကိုးနေကြပြီး သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာများ၏ ထိရောက်မှုကို အမြင့်ဆုံးအထိ ဘယ်လို အသုံးချရမလဲဆိုတာကို သူတို့ မသိကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ၂၁ ရာစုမှာသာဆိုလျှင် ထိုရူးသွပ်နေသော သိပ္ပံပညာရှင်များက ဤရှန်းရှလောက၏ အခြေခံအကျဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုသာ ရရှိသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် အချိန်တိုအတွင်း အာကာသယာဉ်များကိုပင် တီထွင်နိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု လုချန် သေချာပေါက် ယုံကြည်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နည်းပညာဆိုသည်မှာ ခိုင်ခံ့သော မောင်းတံတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိထိရောက်ရောက် အသုံးချနိုင်မည်ဆိုပါက လူ့စွမ်းအားထက် အဆများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်လေး… စမ်းသပ်ဖို့အတွက် ဒီကောင်မလေးကို ဘယ်လောက်အထိ အဝေးကြီး ပြေးခိုင်းချင်တာလဲ။ ငါ မင်းကို ပြောလိုက်မယ်၊ အော်ပြောတဲ့နည်းနဲ့ဆိုရင်တော့ ငါတို့ အသိအမှတ်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူးနော်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား... အော်ပြောတဲ့နည်းနဲ့ ဟုတ်လား။ ညီလေး… မင်းက အရမ်းရယ်ရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းပြောလိုက်တဲ့စကားက ငါ့ကို သတိရသွားစေတယ်။ ဟုတ်တယ်… အော်ပြောတာကိုတော့ အသိအမှတ်မပြုဘူးနော်...”</p> <p style="text-align:justify">တင်းဖုန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားတို့ သဘောပဲ။ ကျုပ်ကို ဉာဏ်ဆင်တယ်လို့ မစွပ်စွဲနိုင်အောင် သူ့နောက်ကို လူတစ်ယောက် လိုက်လွှတ်လို့ရတယ်”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန်း… လိုက်သွားလိုက်။ တာ့ရှန်း… မင်း သူနဲ့ အတူတူ လိုက်သွားလိုက်”</p> <p style="text-align:justify">တင်းဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏အနောက်တွင် ရပ်နေသော မိုးသံနားဆင်မျှော်စင်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် လုချန်က ထိုနေရာ၌ ရပ်နေသော တုကူးဖူကွေ့ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝတုတ်… ဒီကိုလာခဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က သူ့အသံကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြေးလာပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွားရည်ကျနေသည့် အမူအရာက ရှိနေဆဲပင်။ သူ၏ မျက်လုံးများက လုချန်၏ လက်ထဲရှိ အရာဝတ္ထုကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ၎င်းမှာ မဟူရာရွှေရောင် မိုဘိုင်းဖုန်းတစ်လုံး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤရွှေရောင်မျိုးက တုကူးဖူကွေ့အတွက် ကြီးမားသော လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းကို သူ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ ပုံမှန်ရွှေရောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မဟူရာရွှေရောင်သည် ပိုမိုတောက်ပနေပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းတစ်ခု ရှိသည်ဟု ခံစားရစေသည်။ တုကူးဖူကွေ့၏ အမြင်တွင် ဤအရောင်က သူ့အတွက် သီးသန့် ဖန်တီးပေးထားခြင်းဖြစ်သည်ဟုပင် ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု… ပြောပါ၊ ဘာအမိန့်များ ရှိပါသလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းရဲ့ အင်္ကျီပေါ်က ရွှေကြိုးမျှင်လေး ငါ့ကို ငှားစမ်းပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဗျာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ရွှေကြိုးမျှင်ကို ငှားမယ် ဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနေရခက်သော အမူအရာ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး မဟူရာရွှေရောင် မိုဘိုင်းဖုန်းကို တမင်တကာ လှုပ်ရှားပြလိုက်သည်။ ဒီအရောင်က တုကူးဖူကွေ့အတွက် အထူးရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူက ဒီ ဝတုတ်ကြီး၏ အကျင့်စရိုက်များကို ကောင်းကောင်း သိလွန်းနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟူရာရွှေရောင်ကို ကြည့်ပြီး တုကူးဖူကွေ့ တံတွေးတစ်ချက် ခပ်ပြင်းပြင်း မျိုချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလုရဲ့ အမိန့်ဆိုတော့ ကျွန်တော် ဖူကွေ့က သဘာဝအတိုင်း နာခံရမှာပေါ့... ယူလိုက်ပါဗျာ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ကျီလက်စကို ဆွဲဆုတ်လိုက်ရာ ရွှေကြိုးမျှင် အပိုင်းအစလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ရွှေကြိုးမျှင်ကို ကျေနပ်စွာ ယူလိုက်ပြီး ဖေ့ယီရှန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီရွှေကြိုးမျှင်ကို ယူပြီး အဝေးကြီးကို လျှောက်သွားလိုက်။ ရွှေကြိုးမျှင် တင်းသွားတဲ့အခါ ရပ်လိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရွှေကြိုးမျှင်ကို ယူကာ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လေထဲသို့ ပျံတက်ပြီး အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ တာ့ရှန်း အမည်ရသော မိုးသံနားဆင်မျှော်စင် ကျင့်ကြံသူက နောက်မှ လိုက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန် ပိုဝေးဝေးသို့ ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ တုကူးဖူကွေ့၏ အင်္ကျီလက်စက ကလေးဘဝတုန်းက အမေဖြစ်သူက ဆွယ်တာအင်္ကျီကို ချည်မျှင်ဖြုတ်ချလိုက်သလိုမျိုး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှ လုချန် သဘောပေါက်သွားသည်။ တုကူးဖူကွေ့၏ ဝတ်စုံတစ်ခုလုံးက ရွှေကြိုးမျှင်များဖြင့် ပန်းထိုးထားရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ရွှေကြိုးမျှင်များချည်း သီးသန့် ယက်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းက သူ့အင်္ကျီမှ ရွှေကြိုးမျှင်ကို တောင်းလိုက်စဉ် တုကူးဖူကွေ့ အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ အနေရခက်သော အမူအရာ ဖြစ်သွားရကြောင်းကိုလည်း ယခုမှ သူ နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ အင်္ကျီလက်စက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဖေ့ယီရှန်ကသာ ရွှေကြိုးမျှင်ကို အဆုံးထိ ဆွဲထုတ်သွားမည်ဆိုပါက ဒီဝတုတ်ကြီးမှာ အတွင်းခံတစ်ထည်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့မည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် ဝတုတ်ကြီး၏ အပေါ်ပိုင်းတစ်ခုလုံး ဗလာကျင်းသွားပြီး ဖေ့ယီရှန်မှာလည်း အနည်းဆုံး မီတာ တစ်သောင်းခန့် အဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရွှေကြိုးမျှင်တစ်ချောင်းက ဘယ်လောက်တောင် သေးသွယ်သလဲ။ လက်သန်း လက်သည်းခွံ အရွယ်အစားနှင့် တွက်ကြည့်မည်ဆိုပါက လက်သည်းခွံ၏ အထူတစ်ဝက်ခန့်သာ ရှိသည်။ တုကူးဖူကွေ့က ကြမ်းတမ်းသော လက်ရာရှိသည့် အဝတ်အစားများကို ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ချေ။ ဤမျှ သေးသွယ်သော ရွှေကြိုးမျှင်ဖြင့် ဝတ်စုံတစ်စုံလုံးကို ယက်လုပ်ထားမည်ဆိုပါက အရှည်ကို တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အပေါ်ပိုင်းတစ်ခုလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ယခု အောက်ပိုင်းအလှည့်သို့ ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ တုကူးဖူကွေ့၏ ဖိုင့်ကားနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက လေထုထဲတွင် ပေါ်လွင်နေပြီး သူ့လို လူစားမျိုးတောင်မှ ခေါင်းကို အနေရခက်စွာ ကုတ်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ရယ်မောလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြိုင်ပွဲကို ကြည့်နေကြသော လူအုပ်ထဲမှ အမျိုးသမီးများ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများကို အုပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝိုး… ဝတုတ်ကြီး၊ မင်းက ဒီလောက်တောင် တိတ်တဆိတ် ကြွားလုံးထုတ်တတ်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ မင်းရဲ့ အတွင်းခံကိုတောင် ရွှေကြိုးမျှင်နဲ့ ယက်ထားသေးတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု… ခင်ဗျား အဲဒါကိုတော့ အကြံအစည် လာမထုတ်နဲ့နော်...”</p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က လက်ကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စိတ်မပူပါနဲ့… ငါ အဲဒါကို မလိုအပ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့၏ အဝတ်အစားများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လုချန်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ရွှေကြိုးမျှင်၏ အစွန်းကို ဆွဲလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က ထိုအခွင့်အရေးကို ယူ၍ အခြားအဝတ်အစား တစ်စုံကို အမြန်လဲလှယ်လိုက်ပြီးနောက် ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း အော်ပြောလိုက်မှသာ မျက်လုံးအုပ်ထားသော အမျိုးသမီးများက မျက်နှာနီရဲစွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အကြမ်းဖျင်း တွက်ကြည့်ရရင် ဒါက မီတာ သုံးသောင်းလောက် အကွာအဝေး ရှိမယ် ထင်တယ် နော်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အတိအကျ ပြောရရင်တော့ မီတာ သုံးသောင်း လေးထောင့် ခုနစ်ရာ့ ခြောက်ဆယ့်လေး မီတာပါ”</p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ထဲတွင် ကြည့်ရှုနေသော ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အာကာသသခင် စွန်းလေးက တိကျသော ကိန်းဂဏန်းကို ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တင်းမာနေသော ရွှေကြိုးမျှင်ကို ကြည့်ရင်း တင်းဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလောက် ရှည်လျားတဲ့ အကွာအဝေးကနေများ ခင်ဗျားက မက်ဆေ့ချ် ပို့ချင်နေသေးတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီတာ သုံးသောင်းလေးထောင်၊ အဲဒါက ၃၄ ကီလိုမီတာ အပြည့်နော်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အာကာသသခင်များနှင့် ထိပ်တန်းစွမ်းအားရှင်ကြီးများကို ထည့်မတွက်ထားလျှင် ဤမျှ ကွာဝေးသော အကွာအဝေးကို တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မှုမရှိဘဲ မက်ဆေ့ချ်များ ပေးပို့နိုင်သူ တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိကြောင်း သူ တစ်ခါမှ ကြားဖူးခြင်း ရှိမရှိ တင်းဖုန်းက သူ့ကိုယ်သူ ပြန်မေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ။ ခင်ဗျားမှာ အခြေခံ အသိပညာတောင် မရှိဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆက်သွယ်ရေး အကွာအဝေး မီတာ သုံးသောင်းလေးထောင်ဆိုတာ အာကာသကို ခွဲပြီး မသွားသရွေ့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားပါ၊ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းရည်တွေကို အသုံးပြုခွင့် တားမြစ်ထားတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန်း… ငါတို့ လူတွေ အများကြီး ကြည့်နေတာပဲ၊ သူ ဘယ်လို ပြဇာတ်မျိုး ခင်းပြမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ထဲမှ အသံအမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်များပင်လျှင် လုချန် ဘယ်လိုဆက်လုပ်မလဲဆိုတာကို သိချင်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက ဧရာမ အစီအရင်ကြီးတစ်ခုကို ရေးဆွဲပြီးတော့မှ မက်ဆေ့ချ် ပို့လိမ့်မယ် ထင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီလိုသာဆိုရင် ဒီပြိုင်ပွဲမှာ နိုင်တယ်လို့ သတ်မှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဧရာမ အစီအရင်ကြီး တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ရေးဆွဲဖို့ဆိုတာ အရမ်းကို ဒုက္ခများပြီး 'ထောက်လှမ်းရေး' ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ကိုက်ညီမှု မရှိလို့ပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆိုရင် သူ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ အခု ငါတော့ လုံးဝ နားမလည်တော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။ သူဌေးလုက ငါတို့ကို အဖြေတစ်ခု ပေးပါလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက လုချန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူ အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုခုကို လုပ်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်နေချိန်တွင် လုချန်က မိုဘိုင်းဖုန်းဟု ခေါ်သော သပ်ရပ်လှပသည့် ကိရိယာလေးပေါ်တွင် နှစ်ချက်ခန့် ညင်သာစွာ နှိပ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟယ်လို… ယီရှန်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save