Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၆၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖုန်းဖြေတဲ့အခါ ဟယ်လို ဘယ်လိုနေလဲ လို့ပြောရတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟယ်လို… ယီရှန်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ အသံက အလွန်တိုးညင်းသော်လည်း သူ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေကြသူတိုင်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ ဒီတိုင်း တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်ရုံပဲလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ နားလည်ပြီ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ လုပ်ရပ်များကို ကြည့်ပြီးနောက် တင်းဖုန်းက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရပ်လိုက်တော့... ခင်ဗျားရဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေ အားလုံးကို ငါ မြင်ပြီးသွားပြီ။ ဒီနေရာက လူတိုင်းကို လိမ်ညာနေစရာ မလိုတော့ဘူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် လူတိုင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြပြီး တင်းဖုန်း၏ စကားက လူတိုင်း၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို ချက်ချင်း နှိုးဆွပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလှည့်ကွက်လေးတွေလဲ။ ဘာလိမ်ညာတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဘယ်ဘက်မှမပါဘဲ ပြဇာတ်ကိုသာ ကြည့်နေသူတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန်း… ဒီ လု ဆိုတဲ့လူက တကယ်ကို ကစားကွက် ကောင်းကောင်း ကစားနေတာပဲ။ သူ လုပ်နေတာတွေက ဖေ့ယီရှန်နဲ့ ကြိုတင်စီစဉ်ထားတာတွေချည်းပဲ။ ဒီရွှေကြိုးမျှင်က ဖေ့ယီရှန် ဘယ်လောက်အထိ အဝေးကြီး ပြေးသွားလဲဆိုတာကို ငါတို့ကို ပြသနေပုံရပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒါက အချက်ပြသင်္ကေတ တစ်ခုသက်သက်ပဲ။ ရွှေကြိုးမျှင် တင်းသွားတာနဲ့ နှစ်စက္ကန့်အကြာမှာ သူက ပြန်လာဖို့ စတင်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သူ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ ဖေ့ယီရှန်က သူ ခုနက ပြောလိုက်တဲ့ စကားကို တိုက်ရိုက် ပြန်ပြောပြလိမ့်မယ်။ သူ့နောက်ကို လူတစ်ယောက် လိုက်လွှတ်ပေးဖို့ သူ ငါ့ကို တောင်းဆိုခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ငါတို့ကို သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ သက်သက်ပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တင်းဖုန်းက သူ၏ ထင်ကြေးပေးမှုကို အသက်တစ်ရှိုက်တည်းဖြင့် ပြောချလိုက်ပြီး 'ခင်ဗျား အကြံကို ကျုပ် သိနေပြီ' ဆိုသည့် အကြည့်ဖြင့် လုချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသော ကြည့်ရှုသူများက နားထောင်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟုတ်သားပဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ အရင်က ဒီလို မတွေးမိခဲ့ကြသော်လည်း တင်းဖုန်း၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် ဒီလို ဖြစ်နိုင်ချေတွေ အများကြီးရှိနေတယ်လို့ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟုတ်ရင် ဒီလောက်ဝေးတဲ့ အကွာအဝေးကနေ အသံနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ အဲဒါက လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သြော်… ဒီလိုကိုး၊ ဒီလိုကိုး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တကယ့် ပြဇာတ်ကြီးပဲ... သခင်လေး တင်းဖုန်းကသာ သတိမပေးခဲ့ရင် ကျုပ်တို့တွေ ခင်ဗျားရဲ့ လိမ်ညာတာကို ခံရတော့မလို့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်လောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းလိုက်သလဲ... သူက အလွန်ဝေးကွာတဲ့ အကွာအဝေးတို့၊ မိုဘိုင်းဖုန်းတို့ ဆိုပြီး အကြာကြီး ကြွားလုံးထုတ်နေခဲ့တာ။ နောက်ဆုံးတော့ အားလုံးက လှည့်ကွက်တစ်ခုသက်သက်ပဲ ဆိုတာကို ငါ သိသွားပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ့အကြံ ပေါ်သွားပြီ။ သူ ဘယ်လို ဆက်ပြီး သရုပ်ဆောင်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။ ဟို ဖေ့ ဆိုတဲ့ ကောင်မလေး ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါမှာ အစွမ်းကုန် သရုပ်ဆောင်လာပြီးတော့မှ ရုတ်တရက် အစီအစဉ်တွေ ပေါ်သွားပြီလို့ အပြောခံရတဲ့အခါ ဖြစ်သွားမယ့် သူ့မျက်နှာပေါ်က အမူအရာကို ငါ တကယ် ကြည့်ချင်သေးတယ်။ သူ့အမူအရာက တန်ဖိုးဖြတ်လို့တောင် မရလောက်ဘူး၊ ဟားဟားဟား...”</p> <p style="text-align:justify">မိုးသံနားဆင်မျှော်စင် မှ စီစဉ်ထားသော လူများက ပြောလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလုက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လုပ်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါလည်း အဲဒီလို မထင်ဘူး။ လုံးဝ လိုအပ်ချက်မှ မရှိတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့… သူဌေးလုဆီမှာ ငါတို့ စိတ်ကူးလို့တောင် မရနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေမှာ သေချာတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြည့်ရှုနေသူများထဲတွင် မည်သည့်ဘက်မှ မပါသေးသူ အများအပြားက မိုးသံနားဆင်မျှော်စင် မှ စီစဉ်ထားသူများ၏ အော်ဟစ်မှုကြောင့် ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီး လုချန်သည် လူများကို လှည့်စားရန် ပြဇာတ်တစ်ခု ခင်းပြနေသည်ဟူသော အတွေးက သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟယ်လို… ယီရှန်၊ ငါပြောတာ ကြားရလား”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းထဲသို့ ဆက်လက်၍ အော်ပြောလိုက်သည်။ ဒါက သူ့အတွက်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှတစ်ဆင့် ဖုန်းခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ဒီခံစားချက်က တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ ဒါက ၂၁ ရာစုမှာသာဆိုလျှင် ဖုန်းဘေလ် ဘယ်လောက်တောင် သက်သာသွားမလဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကြည့်စမ်း… သူ ဟန်ဆောင်နေတုန်းပဲ။ ကြိုတင်သဘောတူထားတဲ့ ဇာတ်ညွှန်းတွေ အများကြီး ရှိမယ် ထင်တယ် နော်။ ဟို ဖေ့ ဆိုတဲ့ ကောင်မလေး နောက်မှ ပြန်လာတဲ့အခါ ဘယ်လောက်တောင် မှတ်မိမလဲ မသိဘူး”</p> <p style="text-align:justify">တင်းဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ စီစဉ်ထားသော လူများကလည်း ဝင်ပြောကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကဲပါ… ဆက်ပြီး သရုပ်မဆောင်ပါနဲ့တော့။ အကွက်တွေ ပေါ်နေပြီကို ဆက်ပြီး သရုပ်ဆောင်နေတုန်းပဲ။ ခင်ဗျား မျက်နှာက ဘယ်လောက်တောင် အထူကြီးလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရပ်လိုက်တော့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရိုးရိုးသားသားနဲ့ အရှုံးပေးလိုက်စမ်းပါ။ ခင်ဗျားတို့က တစ်ချိန်တုန်းက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ဘူးလား။ အရှုံးကိုတောင် လက်မခံနိုင်ဘူးလား။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ တကယ်ပဲ စွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုရင် တကယ့် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာတစ်ခုကို သုတေသန လုပ်ပါလား၊ လူတွေကို လှည့်စားဖို့ အခုလိုမျိုး ဟန်ဆောင်မနေနဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးမျိုးသော အသံများဖြင့် အရူးအမူး လှောင်ပြောင် သရော်မှုများက ရှောင်ရွှီကို အနည်းငယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ယောက်ယောက်က အရှက်မရှိဘူးဆိုရင် အဲဒါက ဖေ့ယီရှန်ရဲ့ မောင်ဖြစ်သူကို လာဘ်ထိုးပြီး ဖေ့ယီရှန်ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ခိုးယူသွားတဲ့ ရှင်တို့ရဲ့ မိုးသံနားဆင်မျှော်စင် ပဲ။ အခုတောင် ရှင်တို့က သူ့ကို အသရေဖျက်နေသေးတယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ယီရှန်… ယီရှန်၊ ငါပြောတာ ကြားရလား။ ကြားရလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေး… သူဌေးလု...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခြင်တစ်ကောင် အော်သံလို တိုးညင်းသော အသံလေးတစ်ခုက လုချန်၏ မိုဘိုင်းဖုန်းထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤတိုးညင်းလှသော အသံလေးကပင် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးရှိ ရယ်မောသံများကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခုနက အသံက ဖေ့ယီရှန်ရဲ့ အသံလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီတာ သုံးသောင်းလေးထောင် အကွာအဝေးကနေ ထွက်လာတာလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟား… လု ဆိုတဲ့လူ၊ ခင်ဗျား တကယ် ရယ်ရတာပဲ။ ခင်ဗျားက လှည့်ကွက်တစ်ခုတည်း ပြင်ဆင်ထားတာ မဟုတ်ဘဲ နောက်ထပ် တစ်ခုကိုပါ ဖွက်ထားသေးတာပဲ။ ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ မိုဘိုင်းဖုန်းဆိုတဲ့ အရာထဲမှာ ထွင်းထုထားတဲ့ အစီအရင်ကနေ တမင် ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အသံတစ်ခု ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား။ ကြည့်ရတာ ဒီနေ့အတွက် ခင်ဗျားတို့ အရာသိခန်းမက တကယ်ကို ပြင်ဆင်မှု ကောင်းကောင်း လုပ်လာခဲ့တာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify">တင်းဖုန်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။ ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ ကိရိယာလေးနဲ့ မီတာ သုံးသောင်းကျော် အကွာအဝေးကနေ တစ်ယောက်ယောက်က ဆက်သွယ်နိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာကို သူ လုံးဝ (လုံးဝ) မယုံကြည်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ အချင်းချင်း စကားတောင် ပြန်ပြောလို့ ရနေတာလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှန်းရှလောကရှိ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာများတွင် ပေးပို့သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုသာ ရှိပြီး လူတစ်ယောက်လျှင် တစ်ခုစီ ကိုင်ဆောင်ကာ WeChat အသံမက်ဆေ့ချ်များနှင့် ဆင်တူသည်။ လူတစ်ယောက်က ပေးပို့လိုက်ပြီး အစီအရင်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် ပြောင်းလဲပြီးနောက် အခြားလူ နားထောင်ရန်အတွက် အခြားအစီအရင်တစ်ခုဆီသို့ ပေးပို့ရခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား… ငါပါ။ မင်းဘက်က အသံရော ဘယ်လိုနေလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု... တကယ်ကြီး ရှင်လား...”</p> <p style="text-align:justify">မိုဘိုင်းဖုန်းထဲမှ ဖေ့ယီရှန်၏ အသံက ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်လာပြီး ပြင်းထန်သော မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တင်းဖုန်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အို… အို… အို… သရုပ်ဆောင်တာ တော်တော်လေး ကောင်းတယ် မဟုတ်လား။ အချိန်ကိုက်လေး တွက်ထားတာပဲ။ ငါ ခန့်မှန်းကြည့်ရရင် နောက်ဇာတ်ညွှန်းက ဘာလဲ။ 'သေချာပေါက် ငါပေါ့' ဆိုတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သေချာပေါက် ငါပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တင်းဖုန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ သိသားပဲ။ ဆက်ပြီး သရုပ်မဆောင်ပါနဲ့တော့၊ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိလို့လဲ။ ရှုံးတာက ရှုံးတာပါပဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အရာသိခန်းမက ရှုံးမဲမဲတတ်တဲ့ အမျိုးအစား မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ထားတာ၊ ဟုတ်တယ်မလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က ဖုန်းထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု… အခု ကျွန်မတို့က အဲဒီနေရာကနေ မီတာ သုံးသောင်းလေးထောင်ကျော် ဝေးတဲ့နေရာကို ရောက်နေတာလေ။ ရှင့်အသံကို ကျွန်မဆီ ဘယ်လိုလုပ် ပို့လိုက်တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တင်းဖုန်း၏ အသံကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ မင်းကို ပြောသားပဲ၊ ဒါက ငါတို့ရဲ့ အချောသတ် ထုတ်ကုန်ပါလို့။ မင်းက အဲဒီ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖြစ်နေတဲ့ ပစ္စည်းကို ယူပြီး လူတွေကို သွားအနိုင်ကျင့်ချင်နေတာကိုး။ မင်းမှာ မေးစရာ မေးခွန်းတွေ ရှိရင် ပြန်ရောက်မှ မေးတော့။ အခု မင်းဘေးက လူကို ဖုန်းဖြေခိုင်းလိုက်။ ဒီမှာ ခွေးတစ်ကောင်က မရပ်မနား ဟောင်နေလို့ ငါ နားငြီးလာပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဖုန်းဖြေခိုင်းရမယ်...”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က ဤဝေါဟာရအသစ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း… မိုဘိုင်းဖုန်းကို မင်းဘေးကလူဆီ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး သူ့ကို ဖြေခိုင်းလိုက်၊ ပြီးတော့ ဖုန်းဖြေတဲ့အခါ 'ဟယ်လို ဘယ်လိုနေလဲ' လို့ ပြောရမယ်လို့ သူ့ကို ပြောလိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် မိုဘိုင်းဖုန်းထဲမှ တီးတိုးပြောဆိုသံအချို့ကို ချက်ချင်း ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ယောကျ်ားလေးအသံတစ်ခုက မိုဘိုင်းဖုန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟယ်လို… ဘယ်လိုနေလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရယ်မောနေဆဲဖြစ်သော တင်းဖုန်းမှာ လျှပ်စစ်ရှော့ခ်ရသွားသကဲ့သို့ ရယ်မောသံများ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်က လုချန်၏ လက်ထဲရှိ မိုဘိုင်းဖုန်းဆီသို့ ချက်ချင်း စူးစိုက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ထိုအသံက တာ့ရှန်း၏ အသံဖြစ်ကြောင်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ အရင်အသံတွေက အစီအရင်ထဲမှာ တမင် ချန်ရစ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုရင်၊ တာ့ရှန်းရဲ့ အသံကိုရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တင်းဖုန်းမှာ သရဲတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်တောင်တောင် မခတ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျား ဘာလို့ အံ့သြမှင်တက်ပြီး ရပ်နေတာလဲ။ မြန်မြန် ဖုန်းဖြေလေ။ ခင်ဗျားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားကလည်း ကျုပ်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သရုပ်ဆောင်နေတယ်လို့များ ထင်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူ၏ လက်ထဲရှိ မိုဘိုင်းဖုန်းကို တင်းဖုန်းဘက်သို့ ခါရမ်းပြလိုက်ရာ တင်းဖုန်းက မသိစိတ်ဖြင့် လုချန်ဆီသို့ လျှောက်သွားမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မှတ်ထားနော်… ဖုန်းဖြေတဲ့အခါ ပထမဆုံး ပြောရမယ့်စကားက 'ဟယ်လို ဘယ်လိုနေလဲ' ဆိုတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ပြောလိုက်ပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းကို တင်းဖုန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟယ်လို… ဘယ်လိုနေလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်… သခင်လေး...”</p> <p style="text-align:justify">မိုဘိုင်းဖုန်းထဲမှ တာ့ရှန်း၏ အသံက အနည်းငယ် တုန်ယင်စွာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာ့ရှန်း၏ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တင်းဖုန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save