ထိုအချိန်တွင် တင်းဖုန်းရော၊ ဖုန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းမှ လူပါ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြသည်။
အရင်က တင်းဖုန်းက ဘယ်လိုပဲ လှောင်ပြောင် သရော်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ ဘာတွေပဲ ပြောခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ အခု လက်ရှိ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အရာက ရွှေကြိုးမျှင်ကို အသုံးပြုပြီး အကွာအဝေးကို တိုင်းတာကာ မီတာ သုံးသောင်းလေးထောင် အကွာအဝေးမှ တာ့ရှန်းနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်မှု တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဤဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ရိုက် စကားပြောနေရသကဲ့သို့ပင်။ သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အကြောင်းပြန်ချက်ကို ချက်ချင်း ရရှိသည်။
“တာ့ရှန်း… မင်းတို့အားလုံး ပြန်လာခဲ့ကြတော့”
အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် တင်းဖုန်းက နောက်ဆုံးတွင် ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး”
လုချန်က မိုဘိုင်းဖုန်းကို ယူလိုက်ပြီး ဖုန်းချလိုက်သည်။
ကြည့်ရှုနေသူများထဲတွင် ခုနကမှ လှောင်ပြောင် သရော်သည့် စကားများကို ပြောဆိုနေခဲ့ကြသူများ အားလုံး အခုတော့ နှုတ်ဆိတ်သွားကြပြီဖြစ်သည်။ မြင်ကွင်းတွင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက သူတို့၏ မျက်နှာများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
အော်ပြောပြီး ဆက်သွယ်တာလား။
သရုပ်ဆောင်နေတာလား။
ကြိုတင် တိုင်ပင်ထားတာလား။
မဖြစ်နိုင်ဘူး...
အစစ်အမှန် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို လုချန်က သူတို့ကို ခိုင်လုံလှသော သက်သေအထောက်အထားများဖြင့် ပြသလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
မီတာ သုံးသောင်းလေးထောင်... ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤမျှ သေးငယ်သော ကိရိယာလေးမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။
ထောက်လှမ်းရေးလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသူတိုင်း သတင်းအချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ပေးပို့နိုင်ခြင်းက မည်မျှ အရေးကြီးကြောင်း သိကြသည်။
အရင်တုန်းက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကြောင့် လိုက်လံလုပ်ကြံခံရသူ တစ်ယောက်ရှိခဲ့ဖူးပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုသတင်းအချက်အလက်များ ပျံ့နှံ့မသွားအောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သတင်းတစ်ခုကို စုံစမ်းလိုပါက ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို အသုံးပြု၍ ပေးပို့ရန်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေရာတစ်ခုသို့ သွားရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ အခုရော... အဲဒါက လုံးဝကို မလိုအပ်တော့ဘူး... မိုဘိုင်းဖုန်းလို့ခေါ်တဲ့ ဒီအရာလေးကို ထုတ်လိုက်ရုံနဲ့ နေရာမရွေး အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်မှု တည်ဆောက်လို့ ရနေပြီလေ...
တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာပဲ...
ထို ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းများမှ ဂိုဏ်းချုပ်များပင်လျှင် မိုဘိုင်းဖုန်း၏ တည်ရှိမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။
ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အာကာသသခင် စွန်းလေးက ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အာကာသကို ဖြတ်ကျော်၍ ဆက်သွယ်ခြင်းဆိုသည်မှာ မူလက သူတို့လို အာကာသစွမ်းရည်ပိုင်ရှင် ကျင့်ကြံသူများ၏ သီးသန့် အထူးစွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဤမိုဘိုင်းဖုန်း ပေါ်ထွက်လာမှုက သူတို့၏ အထူးစွမ်းရည်ကို အစားထိုးသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။
မကြာမီမှာပင် တင်းမာနေသော ရွှေကြိုးမျှင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ဒါက ဖေ့ယီရှန်နှင့် အခြားသူများ ပြန်လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။
“သူဌေးလုက တကယ့်ကို ငါတို့ဖေ့မိသားစုရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပဲ”
အရာသိခန်းမ အတွင်းမှနေ၍ ဖေ့ယွမ်က တံခါးအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သက်သာရာရသွားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူ ရာထူးမှ အနားယူချင်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏သမီးဖြစ်သူ တစ်ယောက်တည်း အရာသိခန်းမကို စီမံအုပ်ချုပ်ရမည်ကို အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်၏ နံပါတ်တစ် ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်းဆိုသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို ထမ်းပိုးထားရသဖြင့် အရာသိခန်းမသည် ကြီးမားလှသော ဖိအားများကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး သူ၏သမီးဖြစ်သူ အမျိုးမျိုးသော ဖိအားများအောက်တွင် ပြိုလဲသွားမည်ကို သူ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ဤအချိန်မှစ၍ သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူဌေးလု၏ အကူအညီနဲ့ဆိုမှတော့ ဘာကို ကြောက်စရာ လိုသေးလို့လဲ။
“တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်စရာက ယီရှန် ဒီကောင်မလေး သူ့ကို သဘောကျသွားမှာကိုပဲ။ သူဌေးလုက လူငယ်သူရဲကောင်း တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့သူလေ”
ဖေ့ယွမ်က တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဖေ့ယီရှန် ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းကို ကိုင်ကာ အဆက်မပြတ် ကလိနေသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။
တာ့ရှန်းကတော့ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူက တင်းဖုန်း၏ အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“သခင်လေး… ကျွန်တော် လူတွေ စီစဉ်ထားပြီးပါပြီ။ အရင်နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် ခုနက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စကားပြောဆိုမှုကို ကြားဖြတ်ဖမ်းယူဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မီတာ သုံးသောင်းလေးထောင် အကွာအဝေးကို သူတို့ ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ”
“သွားကြစို့”
တင်းဖုန်း၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။
ဒီကိစ္စက မိုဘိုင်းဖုန်း ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် သူ၏ ကျရှုံးမှုကို အတည်ပြုပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
မိုးသံနားဆင်မျှော်စင် မှ လူများက အသံတစ်သံမှ ထပ်မထွက်ကြတော့ပေ။ တင်းဖုန်းက လုချန်ကို နက်ရှိုင်းသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာစကားမှမပြောဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ဒီနေ့အတွက် သူတို့ အများကြီး ပြင်ဆင်လာခဲ့ကြတာပင်။ အထူးသဖြင့် ဖေ့ချင်းရဲ့ သတင်းကို စုံစမ်းပြီး ဖေ့ယီရှန် တီထွင်ထားတဲ့ အရာတွေရဲ့ ဟာကွက်တွေကို စျေးကြီးကြီးပေး ဝယ်ခဲ့ကြသည်။ အရာသိခန်းမကို အနိုင်ယူပြီး အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်း နေရာကို လုယူနိုင်မယ်လို့ သူတို့ ထင်ခဲ့ကြပေမယ့် လုချန် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာက သူတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်၏။
သို့သော် လုချန်ကြောင့်ပင် မကြာမီ သူ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်၏ နံပါတ်တစ် ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်း၏ ပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဆိုသည်ကိုတော့ တင်းဖုန်း သေချာပေါက် မျှော်လင့်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။
“မိုဘိုင်းဖုန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အားလုံးပဲ စိတ်ဝင်စားနေကြမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး နှစ်ရက်လောက် စောင့်ပေးပါ၊ ကျွန်တော် သဘာဝကျကျ ရှင်းပြပေးပါ့မယ်”
လုချန်က ကြေညာလိုက်ပြီးနောက် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ကာ တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
သူ တည်းခိုခန်းသို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် လူအနည်းငယ် တံခါးပေါက်မှ အပြေးအလွှား ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
တုကူးဖူကွေ့က ရှေ့ဆုံးမှဖြစ်ပြီး ဝင်လာသည်နှင့် သူ၏ ဖိုင့်ကားနေသော ခေါင်းကြီးက လုချန်ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။
“မင်းအတွက်… မဟူရာရွှေရောင်...”
လုချန်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင် မိုဘိုင်းဖုန်းက တုကူးဖူကွေ့ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ဝတုတ်ကြီး၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး ဖုန်းကို ဖမ်းယူလိုက်ကာ သူ၏သွေးကို အလောတကြီး ချလိုက်တော့သည်။
“ဒီ အဖြူရောင်က ရှောင်ရွှီအတွက်၊ အနီရောင်က ကျင်ကျောင်းနဲ့ ရှောက်ချင်းအတွက်၊ ပြီးတော့ ဒီအပြာရောင်က မင်းအတွက်”
မိန်းကလေးများက သူတို့၏ မိုဘိုင်းဖုန်းများကို လက်ခံရရှိသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ သပ်ရပ်လှပသော အပြင်ပန်းသွင်ပြင်က သူတို့ကို အလွန်အမင်း သဘောကျသွားစေသည်။ အထူးသဖြင့် လင်းလက်နေသော ဖန်သားပြင်က သူတို့ကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
“ဒီလိုမျိုး အရာကို ကျွန်မ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး”
သူတို့အားလုံးက အစောပိုင်းက လုချန် ဖေ့ယီရှန်ကို သင်ပေးခဲ့သလိုမျိုး လိုက်လုပ်ကြပြီး သူတို့၏ သွေးကို ဖုန်းပေါ်သို့ ချလိုက်ကြသည်။ ထိုခဏမှာပင် သူတို့အားလုံး မိုဘိုင်းဖုန်းနှင့် ချိတ်ဆက်သွားသော မှုန်ဝါးဝါး ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာလည်း နတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားလေး တစ်ချက် တွေးလိုက်ရုံနဲ့ အချင်းချင်း ဆက်သွယ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ပေါ်လာသည်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့အားလုံးက အချင်းချင်း သိနေကြလို့ပင်။
ထိုခံစားချက် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအနည်းငယ်၏ မိုဘိုင်းဖုန်းများက အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်မှုကို စမ်းသပ်နေကြသဖြင့် တေးသွား(Ringtone)သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ဒီတေးသွားလေးက အရမ်းကောင်းတာပဲ၊ ကျွန်မ အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ကျွန်မကို ဒီလိုမျိုး သတိပေးနိုင်တာလား”
ရှောင်ရွှီက ခံစားလိုက်ရပြီး တုကူးဖူကွေ့က သူမကို ဆက်သွယ်နေကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သူမလည်း အရမ်း သိချင်နေသဖြင့် ဖုန်းကို ဖြေလိုက်ပြီး တည်းခိုခန်းထဲမှ ပြေးထွက်ကာ တုကူးဖူကွေ့နှင့် စတင်စကားပြောတော့သည်။
“သူဌေးလု… ဒီ WeChat ရဲ့ အသုံးဝင်ပုံက ဘာလဲ”
ကျင်ကျောင်းက ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် အစိမ်းရောင် အိုင်ကွန်လေးကို နှိပ်လိုက်သည်။
“အို… ဒါက လူမှုကွန်ရက် အက်ပ်တစ်ခုလေ။ မင်း ပျော်ရွှင်စရာတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဝမ်းနည်းစရာတွေပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ အကောင့်မှာ Post တင်လို့ရတယ်”
လုချန်က သူတို့အားလုံးကို ခေါ်ပြီး သင်ပေးလိုက်သည်။
မိုဘိုင်းဖုန်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ထားသောကြောင့် WeChat စာရင်းသွင်းရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထည့်သွင်းရန် လိုအပ်သည်။ ပရိုဖိုင်ပုံက အသုံးပြုသူ၏ အစစ်အမှန်ပုံစံကို တိုက်ရိုက် ဖော်ပြပေးသောကြောင့် အတုလုပ်၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက အွန်လိုင်းအသိအမြင်နှင့် ပတ်သက်၍ ရိုးအလှသော ဤရှန်းရှလောကတွင် အရူးတွေများပြီး လိမ်လည်သူတွေ နည်းပါးနေမည့် အခြေအနေကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။
“Like”, "Comment", "Share", "Post" အစရှိသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို လုချန်က သူတို့ကို လက်ဆွဲ၍ သင်ပေးခဲ့သည်။
“တကယ်လို့ အပြန်အလှန် သူငယ်ချင်း မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့ Post တွေက ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို မှတ်ချက်ပေးလို့ရအောင် မင်းတို့ အချင်းချင်း add လို့ရတယ်”
လုချန် မိုဘိုင်းဖုန်းကို အသုံးပြုနေသည်ကို သူတို့က တိုက်ကြီးအသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသည်။
“ဓာတ်ပုံတွေဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ”
ရှောင်ရွှီက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
“အဲဒါက…”
လုချန်က မိုဘိုင်းဖုန်း၏ ပင်မစာမျက်နှာသို့ ပြန်သွားသော်လည်း ကင်မရာ လုပ်ဆောင်ချက်ကို မတွေ့ရပေ။ သူ နဖူးကို ရိုက်လိုက်မိသည်။ ဒီလို App မျိုး မရှိသေးဘူးလေ... ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် App တစ်ခု ရွေးချယ်ရန် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ကျန်သေးသဖြင့် သူက 'ကင်မရာ' ကို တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကင်မရာ အိုင်ကွန်က မိုဘိုင်းဖုန်း မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
“လာ… စားပွဲထိုးလေး၊ မင်းနဲ့ ဝတုတ် အဲဒီမှာ ရပ်နေ၊ ငါ မင်းတို့ကို သရုပ်ပြမယ်”
လုချန်က သူတို့ကို ငြိမ်ငြိမ်ရပ်နေရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် မိုဘိုင်းဖုန်းမှ ချလက်ခနဲ အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။
“ဘုရားရေ...”
ကျင်ကျောင်းက အာမေဋိတ်သံ ပြုလိုက်သည်။ သူမက လုချန်၏ဘေးတွင် ရပ်နေသဖြင့် ရှောင်ရွှီနှင့် တုကူးဖူကွေ့တို့၏ ပုံရိပ်များက မိုဘိုင်းဖုန်းပေါ်တွင် ပုံနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။
ရှောင်ရွှီနှင့် တုကူးဖူကွေ့တို့ကလည်း ပြေးလာကြပြီး လုချန်၏ မိုဘိုင်းဖုန်းပေါ်ရှိ သူတို့၏ ပုံရိပ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။
အရင်တုန်းက လူတချို့က သူတို့ရဲ့ ငယ်ရွယ်စဉ်က ပုံရိပ်တွေကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့အတွက် နာမည်ကြီး ပန်းချီဆရာတွေကို အထူးငှားရမ်းပြီး ပန်းချီဆွဲခိုင်းလေ့ရှိကြတယ်။ စျေးနှုန်းက ကြီးမြင့်ရုံသာမက စက္ကူကလည်း အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဝါကြန့်လာတတ်တယ်။ ပြီးတော့ ပန်းချီဆရာက ဘယ်လောက်ပဲ ကျွမ်းကျင်နေပါစေ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အမူအရာနဲ့ တခြား အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ပုံဖော်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မိုဘိုင်းဖုန်းလေးကနေတစ်ဆင့် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာ ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖမ်းယူနိုင်ပြီလား။
အံ့ဩစရာပဲ… တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ...
ချက်ချင်းပင် သူတို့အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားကြပြီး ကင်မရာနှင့်အတူ စတင်ဆော့ကစားနေကြတော့သည်။
“ကျင်ကျောင်း… ရှောက်ချင်းနဲ့ အတူတူ ရပ်လိုက်၊ နင်တို့ နှစ်ယောက်ကို ဓာတ်ပုံရိုက်ပေးမယ်”
“ကျွန်တော်လည်း ရိုက်ချင်တယ်”
တုကူးဖူကွေ့က လူအုပ်ထဲ တိုးဝင်လာသည်။
“ဝတုတ် ဖယ်စမ်း… မင်းက ဘာလို့ နေရာတိုင်းမှာ ပါနေရတာလဲ”
“ဟားဟားဟား… ကျွန်တော့်ကို မထည့်ပေးရင် သူဌေးလုနဲ့ တွဲရိုက်မှာပေါ့”
လုချန် မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး ပြုံးရွှင်နေသည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ရှန်းရှလောကမှ ဤလူများက ၂၁ ရာစုမှ ပစ္စည်းများကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသလိုမျိုး ပြုမူနေသည်ကို မြင်ရတိုင်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှု လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။
*