Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၆၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိုဘိုင်းဖုန်း၏ အစစ်အမှန် ဆက်သွယ်နိုင်သော အကွာအဝေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကင်မရာများတွင် ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ရှိကြောင်း ၂၁ ရာစုတွင် သက်သေပြပြီးဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ထိုအဖွဲ့က အရှေ့ဆယ်ဖီကင်မရာ အကြောင်းကို သိသွားပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာ အရူးအမူး ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က အပြင်မှ ဝင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီနေ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ရှင့်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် တင်းဖုန်းက ဉာဏ်ဆင်ပြီး ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သေချာပေါက် အနိုင်ရသွားမှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရပါတယ်။ တကယ်တော့ မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိလို့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့နှင့် အခြားသူများက ဆော့ကစားရသည်ကို အလွန်သဘောကျသွားကြပြီး 'အမှတ်တရ ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း' နှင့် 'ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း' ဆိုသည့် ဝေါဟာရအသစ်များကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ရင်း အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် တည်းခိုခန်း တံခါးကို ပိတ်လိုက်ရာ တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ ဖေ့ယီရှန် တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူမကို အရင်ထိုင်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ မင်းကို မေးချင်တာက ထောက်လှမ်းရေးလုပ်ငန်းအပေါ် မင်းရဲ့ အမြင်က ဘယ်လိုလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မရဲ့ အမြင်...”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းကင်အောက်က အရာအားလုံးကို သိရှိထားပြီး အဲဒါတွေကို အမြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းနဲ့ အတွင်းပိုင်းကနေတစ်ဆင့် ပေးပို့တာပေါ့။ ဒါမှ ဖောက်သည်တွေက သူတို့သိချင်တဲ့ အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း သိနိုင်မှာလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပဲလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ခုနက ပြောသွားတာကို ယူပြီး ငါ ဒီလို နားလည်လိုက်လို့ ရမလား။ မင်းတို့ လုပ်နေတာက သတင်းအချက်အလက် အားလုံးကို စုဆောင်းရုံသက်သက်ပဲ၊ ကုန်သည်တွေလိုမျိုးပေါ့… မင်းတို့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းက သတင်းတွေ ဖြစ်နေတာကလွဲရင်လေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလို ပြောလို့ရပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဖေ့ယီရှန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ကာ စားပွဲပေါ်တွင် သူ၏ လက်ချောင်းများကို ရှေ့နောက် ခေါက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူဌေးလုက ဘာလို့ ဒီအကြောင်းကို ရုတ်တရက် ထုတ်ပြောလာတာလဲဟု တွေးရင်း ဖေ့ယီရှန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လုချန်က စကားစလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ ပိုက်ဆံရလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှင်...”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က လုချန်၏ ရုတ်တရက် ခုန်ပျံသွားသော အတွေးအခေါ်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ သတိပြန်ဝင်လာရန် နှစ်စက္ကန့်ခန့် အချိန်ယူလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မတို့ ပိုက်ဆံရတယ်… ပြီးတော့ မရဘူး…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်လိုမျိုးလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု… ရှင် သိတဲ့အတိုင်း ထောက်လှမ်းရေးလုပ်ငန်း ဆိုတာက သူ့ချည်းသက်သက်ဆိုရင် အရင်းအနှီး မလိုပေမယ့် သတင်းအချက်အလက်တိုင်းကို ကျွန်မတို့က စုဆောင်းရတယ်၊ ပြီးတော့ ပေးပို့တယ်၊ စုစည်းတယ်၊ တစ်ယောက်ယောက်က လိုအပ်လာတဲ့အခါမှာ ဖောက်သည်တွေ သိချင်တာကို ချက်ချင်း ပြောပြနိုင်အောင် လုပ်ရတယ်။ ဒါက လူအင်အား အများကြီး လိုအပ်တယ်။ ကျွန်မတို့ အရာသိခန်းမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကောင်းကင်အောက်က အရာအားလုံးကို သိရှိဖို့ပဲလေ။ ဒါကြောင့်မို့ ကျွန်မတို့က အသုံးမဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို စုဆောင်းဖို့ လိုအပ်လာတယ်။ ဒါတွေ အားလုံးက ကြီးမားတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေပဲ။ ဒါ့အပြင် မိုးသံနားဆင်မျှော်စင် လိုမျိုး အဖွဲ့အစည်းတွေ ရှိနေတော့ ပိုက်ဆံရှာဖို့ဆိုတာ ထင်သလောက် မလွယ်တော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ နားလည်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့က လူအင်အား အများကြီး အကုန်အကျခံရပေမယ့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် မင်းတို့က အလကား အလုပ်တွေကို လုပ်နေတာပဲ။ မင်းတို့ လူတွေ စုဆောင်းလာတဲ့ သတင်းအချက်အလက် ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းက မင်းတို့အတွက် ဘာအကျိုးအမြတ်မှ ယူဆောင်မလာပေးနိုင်ဘူး။ အဲဒီအပေါ်မှာ မင်းတို့မှာ ပြိုင်ဘက်တွေကလည်း အများကြီး ရှိနေသေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မှန်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နောက်ဆုံးတော့ မင်းတို့က ဒီလုပ်ငန်းမှာ လက်ဝါးကြီးအုပ်နိုင်တဲ့ အဆင့်ကို မရောက်သေးဘူးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လက်ဝါးကြီးအုပ်တယ် ဆိုတာ ဘာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လက်ဝါးကြီးအုပ်တယ် ဆိုတာ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုတည်းက လုပ်ငန်းတစ်ခုကို သီးသန့် လွှမ်းမိုးထားတာကို ခေါ်တာ။ တကယ်လို့ မင်းတို့ရဲ့ အရာသိခန်းမကသာ ထောက်လှမ်းရေးလုပ်ငန်း တစ်ခုလုံးကို လက်ဝါးကြီးအုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ရလာမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု… အဲဒီလို ပြောတာက ကျွန်မတို့ကို အရမ်း အထင်ကြီးလွန်းရာ ကျနေပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ထောက်လှမ်းရေးလုပ်ငန်း တစ်ခုလုံးကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်သူမှ လုပ်နိုင်မယ် မထင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်… ဒါက တကယ်ကို ခက်ခဲပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဘယ်သူမဆို သတင်းအချက်အလက်တွေကို စုံစမ်းလို့ ရနေတာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ မင်းအနေနဲ့ နောက်ထပ် လက်ဝါးကြီးအုပ်တဲ့ လုပ်ငန်းတစ်မျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မယ်ဆိုရင်ရော… ထောက်လှမ်းရေးလုပ်ငန်းက မင်းအပေါ် မှီခိုပြီး ရှင်သန်ရမယ့် အခြေအနေမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မယ်ဆိုရင်ရော”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဖေ့ယီရှန်၏ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖေ့ယီရှန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးခြားသော အလင်းရောင်တစ်ခုကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က အရူးမဟုတ်ပါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူမတွင် အားကောင်းသော စီးပွားရေးအမြင် ရှိသည်။ လုချန် ဒီစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ ဘာကို ရည်ရွယ်နေသလဲဆိုတာကို သူမ ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု… ရှင်က မိုဘိုင်းဖုန်းအကြောင်း ပြောနေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘင်ဂို...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မိုဘိုင်းဖုန်းပဲ။ မင်း ဒီပစ္စည်းကို သုံးကြည့်ပြီးပြီလေ။ ငါလုပ်ချင်တာက မိုဘိုင်းဖုန်းကို လူတိုင်းသုံးနိုင်အောင် ဖြန့်ချိဖို့ပဲ။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ အရာသိခန်းမက ကိုယ်စားလှယ်အခွင့်အရေးတွေကို ဝယ်ယူဖို့ ငါနဲ့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ စကားက ဖေ့ယီရှန်အတွက် အသစ်စက်စက် တံခါးတစ်ချပ်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။ မိုဘိုင်းဖုန်းကို လူတိုင်းသုံးနိုင်အောင် ဖြန့်ချိလိုက်ခြင်းက သတင်းအချက်အလက် အားလုံးသည် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက် တစ်ခုလုံးတွင် လည်ပတ်နေပြီး မျှဝေခံရမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အကယ်၍ သူမကသာ မိုဘိုင်းဖုန်းများကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည်ဆိုလျှင် ဤသတင်းအချက်အလက်များ ပေးပို့ခြင်းက သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ဖေ့ယီရှန်၏ စီးပွားရေးအမြင်ဖြင့် ဤအရာက ကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သို့သော် ပြဿနာတစ်ခုက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“မိုဘိုင်းဖုန်းက တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူဌေးလု… အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက် တစ်ခုလုံးက အရမ်းကို ကျယ်ဝန်းလွန်းတယ်။ တကယ်လို့ ဒီနေ့ စမ်းသပ်ခဲ့တဲ့ အကွာအဝေးကို အခြေခံပြီး တွက်ကြည့်မယ်ဆိုရင် မိုဘိုင်းဖုန်းကို လူတိုင်းသုံးနိုင်အောင် တကယ် ဖြန့်ချိဖို့နဲ့ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက် တစ်ခုလုံးကို သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေးပို့နိုင်အောင် လုပ်ပြီး အဲဒါကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အလုပ်တစ်ခုပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း မှားနေပြီ။ ဒါက အရမ်းကို ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်။ မင်း ဒီလိုတွေးရတဲ့ အကြောင်းရင်းက မိုဘိုင်းဖုန်းအကြောင်း အပြည့်အဝ နားမလည်သေးလို့ပဲ။ သူ့ရဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ အကွာအဝေးက ဘယ်လောက်အထိ ရှိမယ်လို့ မင်း ထင်လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လက်ချောင်းလေးချောင်း ထောင်ပြလိုက်သည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ မီတာ လေးသောင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက သူမ သေချာစဉ်းစားပြီးမှ ထွက်လာသော ရလဒ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် တကယ့် အကန့်အသတ်က မီတာ သုံးသောင်းခွဲလောက်သာ ရှိမည်ဟု သူမ တကယ် ယုံကြည်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာများကို သုတေသနပြုလုပ်ခဲ့သူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဖေ့ယီရှန်သည် မီတာ သုံးသောင်းလေးထောင် အကွာအဝေးမှ ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းက မည်မျှ အံ့ဩစရာကောင်းကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းကိုတော့ မပြောနဲ့တော့။ အဲဒီအခြေခံအပေါ်မှာ နည်းနည်းလေး ထပ်ပြီး တိုးတက်သွားရင်တောင်မှ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီလေ။ ထို့ကြောင့် သူမက လက်ချောင်းလေးချောင်း ထောင်ပြလိုက်သော်လည်း ဤမိုဘိုင်းဖုန်းသည် ထိုမျှလောက် အကွာအဝေးအထိ ဆက်သွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ ထောင်ပြထားသော လက်ချောင်းများကို ကြည့်ရင်း လုချန်က ပြုံးကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ မီတာ လေးသောင်းအောက်ပဲ' ဟု ဖေ့ယီရှန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု… တကယ်လို့ မီတာ သုံးသောင်းခွဲသာ ဆိုရင်…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မီတာ နှစ်သိန်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က 'မီတာ သုံးသောင်းခွဲ' ဟု ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် လုချန် ပြောလိုက်သော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမ ပြောမည့်စကားများ ချက်ချင်း လည်ချောင်းထဲ ပြန်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူဌေးလု ဘာပြောလိုက်တာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီတာ နှစ်သိန်း...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်သိန်း... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက တောက်ပသော အရောင်ရှိသည့် မိုဘိုင်းဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤမျှ သေးငယ်သော အရာဝတ္ထုလေးက မီတာ နှစ်သိန်းအထိ ဆက်သွယ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဆိုတာကို လုံးဝ (လုံးဝ) မယုံကြည်နိုင်ပေ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အတိအကျ ပြောရရင် ယာယီ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ အကွာအဝေးက အချင်း မီတာ နှစ်သိန်းရှိတဲ့ စက်ဝိုင်းတစ်ခုပဲ။ အဲဒီစက်ဝိုင်းကို လွှမ်းခြုံထားတဲ့ ဧရိယာက စတုရန်းကီလိုမီတာ သုံးသောင်း တစ်ထောင့် လေးရာ အထိ ရောက်နိုင်တယ်။ ဒီအကွာအဝေးအတွင်းမှာ မိုဘိုင်းဖုန်း နှစ်လုံးက အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်လို့ ရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က နှိုင်းယှဉ်ချက်တစ်ခုဖြင့် ပြည့်စုံသော တွက်ချက်မှုတစ်ခုကို ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် ဖေ့ယီရှန်၏ ပါးစပ်က ကြက်ဥတစ်လုံး ဝင်ဆန့်လောက်အောင် အဟောင်းသား ပွင့်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စတုရန်းကီလိုမီတာ သုံးသောင်း တစ်ထောင့် လေးရာ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအကွာအဝေးအတွင်းမှာ အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ဆက်သွယ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန် သူမ၏ စိတ်တွေ ဗလာကျင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခုနက စမ်းသပ်မှုအတွင်း မီတာ သုံးသောင်းလေးထောင် အကွာအဝေးကနေ မိုဘိုင်းဖုန်းမှတစ်ဆင့် လုချန်နှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့သည်ကိုပင် သူမ အလွန်အံ့ဩနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူမ မည်မျှ အမြော်အမြင်နည်းပါးခဲ့ကြောင်းနှင့် ဤမိုဘိုင်းဖုန်းကို မည်မျှ အထင်သေးခဲ့မိကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စတုရန်းကီလိုမီတာ သုံးသောင်း တစ်ထောင့် လေးရာ... ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကိန်းဂဏန်းလဲ... သူမ အရင်က တီထွင်ခဲ့တဲ့ မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း မီတာ ငါးထောင်သာ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒါက အဆရာပေါင်းများစွာ ပိုစွမ်းအားကြီးနေပြီလေ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် ဖေ့ယီရှန်၏ နှလုံးသားထဲ၌ နက်ရှိုင်းသော ရှုံးနိမ့်မှု ခံစားချက်တစ်ခုက လှိုက်တက်လာခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ပေးပြီး သူမ သုတေသန ပြုလုပ်ခဲ့သော အရာက အခုတော့ လုံးဝကို တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save