Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၁၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချန်ဆန်းတိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ဖျင်း၏ ဦးခေါင်းမြေပြင်ပေါ်သို့လိမ့်ကျသွားသည်ကိုမြင်သောအခါ၊ သန်းပေါင်းများ စွာသော ငရဲနတ်ဘုရားဂိတ်တပည့်များမှာကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြိုကျသွားသလိုပင် မျှော်လင့် ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p>  "ဂိုဏ်းချုပ်"</p> <p> ရန်ဖျင်းသည် ငရဲနတ်ဘုရားဂိတ်ကို နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင်ဦးဆောင်လာခဲ့သူဖြစ် ပြီး မရေမတွက်နိုင်သောငရဲနတ်ဘုရားဂိတ်တပည့်များ၏နှလုံးသားထဲမှ မဏ္ဍိုင်ကြီးလည်း ဖြစ်လေ သည်။ ယခုအခါ ရန်ဖျင်းသေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ထိုမဏ္ဍိုင်ကြီးမှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>"သတ်စမ်း"</p> <p>"ရန်ရှောက်ထျန်းကို သတ်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်အတွက်ကလဲ့စားချေကြစမ်း"</p> <p>ငရဲနတ်ဘုရားဂိတ်မှ အချို့သောနတ်ဘုရားဘိုးဘေးများက ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး ရန်ရှောက်ထျန်းဆီသို့ အရူးအမူးပြေးဝင်လာကြလေသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့အနားမရောက်မီ မှာပင် မိုးပြာရောင်ဝက်ဝံ၏ ရိုက်ထုတ်ခြင်းကို တိုက်ရိုက်ခံလိုက်ကြရလေသည်။</p> <p>"သတ်စမ်း"</p> <p> ရန်ရှောက်ထျန်းသည် ရန်ဖျင်း၏ရုပ်အလောင်းကို ဟွန်ချွမ်အလောင်းမြစ်အိုးအတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး သန်းပေါင်းများစွာသောငရဲနတ်ဘုရားဂိတ် တပည့်များအတွင်းသို့ နောက် တစ်ကြိမ် ထပ်မံတိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။</p> <p> ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေခဲ့လေသည်။</p> <p> ညအချိန်မှသည် မိုးလင်းချိန်အထိ။ မိုးလင်းချိန်မှသည် နောက်တစ်ကြိမ် ညအချိန်အထိ။ ဖူထုအင်ပါယာမှ ပညာရှင်များနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အင်ပါယာများမှဂိုဏ်းအသီးသီး၊ မိသားစုအသီး သီးမှ ပညာရှင်များမှာလည်း လျင်မြန်စွာရောက်ရှိလာနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သွေးများသည် မြစ်များအလားစီးဆင်းနေခဲ့လေသည်။ ရုပ်အလောင်းများသည် တောင်များ အလားစုပုံနေခဲ့လေသည်။ မြေပြင်ကိုပင်မမြင်နိုင်တော့ဘဲ၊ ကြည့်လိုက်လေရာ နေရာတိုင်းတွင် မြေပြင်မှာသွေးများနှင့် ရုပ်အလောင်းများဖြင့်လုံးဝဖုံးလွှမ်းနေခဲ့လေပြီ။ နေဝင်သွားခဲ့ပြီး ဆည်းဆာ အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>တိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် တောင်များနှင့်မြစ်များမှာ ပြိုကွဲပျက်စီးနေခဲ့လေပြီ။ တစ်ချိန်က တောင်တန်းကြီးများ အဆက်မပြတ်ရှိနေပြီး အဆုံးမရှိသော တောအုပ်ကြီးများ ရှိခဲ့သည့် ငရဲနတ်ဘုရားဂိတ်မှာ ယခုအခါဗလာကျင်းနေခဲ့ပြီး တောင်မရှိ၊ မြစ်မရှိ၊ သစ်ပင်တစ်ပင်တောင် မရှိတော့ပေ။ ကမ္ဘာပျက်မတတ်စွမ်းအားများသည်မြေပြင်ပေါ်တွင်ထိန်းချုပ်မရဘဲ သောင်းကျန်းနေ ဆဲ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> ရန်ရှောက်ထျန်းမှာ ထိုနေရာတွင်ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ စင်ကြယ်လှသော အပြာနုရောင် ဝတ်စုံမှာ သွေးများဖြင့်နီရဲနေခဲ့လေသည်။ သူ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင်သန်းချီသက်တမ်း ဝိညာဉ်ကွင်းနှစ်ကွင်း နှင့် ဟွန်ယွမ်ကောင်းကင်ကံကြမ္မာခြောက်ခုမှာ တောက်ပစွာထွန်းလင်းနေခဲ့လေသည်။</p> <p>"အရှင်မင်းကြီး"</p> <p>ထိုအခိုက်တွင် ဖူထုအင်ပါယာရှေးဟောင်းဘိုးဘေးသည် ရန်ရှောက်ထျန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက် လာခဲ့လေသည်။</p> <p>"ဘယ်လိုနေလဲ"</p> <p> ရန်ရှောက်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ရှာမတွေ့ပါဘူး"</p> <p>ဖူထုအင်ပါယာ ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> "ကျုပ်တို့ ငရဲနတ်ဘုရားဂိတ်ရဲ့ထောင့်တိုင်းကိုရှာဖွေခဲ့ပေမယ့် ပြိုင်ဘက်ကင်းငရဲနတ် ဘုရားရဲ့ ဦးခေါင်းကိုတော့ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး"</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ရန်ဖျင်းက ပြိုင်ဘက်ကင်းငရဲနတ်ဘုရားရဲ့ ဦးခေါင်းကို ဘယ်မှာဝှက်ထားခဲ့တာလဲ။</p> <p> "ဟို ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးတွေကရော ဘာပြောကြလဲ"</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်းကမေးလိုက်သည်။ ဖူထုအင်ပါယာ ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးက ခေါင်းခါပြလိုက် ပြန်သည်။</p> <p> "အဖမ်းခံရတဲ့ ငရဲနတ်ဘုရားဂိတ်ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးတွေအားလုံးက သူတို့ မသိဘူးလို့ပဲ ပြောကြပါတယ်"</p> <p>"အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ပါ"</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်း၏ အသံမှာအေးစက်နေတော့သည်။</p> <p> "ပြီးတော့ ဖူထုအင်ပါယာကိုပိတ်ဆို့ထားလိုက်၊ ထွက်ပြေးနေတဲ့ ငရဲနတ်ဘုရားဂိတ် တပည့် မှန်သမျှကိုတစ်ယောက်မကျန်သတ်ပစ်ကြစမ်း"</p> <p> သူသည် မြက်ပင်ကို ရိတ်သလို အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်လိုခြင်း ဖြစ်လေသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက နှစ်ပေါင်းသန်းချီ ကြာပြီးနောက် ငရဲနတ်ဘုရားဂိတ်၏အကြွင်းအကျန်များမှာ ချန်ဆန်းတိုက်ကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် ဒုက္ခပေးကြပေလိမ့်မည်။ ဖူထုအင်ပါယာရှေးဟောင်းဘိုးဘေးက ရိုသေစွာဖြင့် သဘောတူလိုက်ပြီး အဖမ်းခံရသောငရဲနတ်ဘုရားဂိတ်တပည့်အားလုံးကို ကွပ်မျက်ရန်နှင့် ဖူထုအင် ပါယာကို ပိတ်ဆို့ရန်အမိန့်များ ထုတ်ပြန်လိုက်လေသည်။</p> <p>ညအချိန်မှာ နောက်ဆုံး၌ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ ကောင်းကင်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း လင်းလက်လာခဲ့လေသည်။ ရန်ရှောက်ထျန်းနှင့် မိုးပြာရောင်ဝက်ဝံတို့သည် ငရဲနတ်ဘုရားဂိတ် ဌာနချုပ်အတွင်းသို့ တစ်ကိုယ်တည်းဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ၎င်းကိုဖျက်ဆီးကာ ငရဲနတ်ဘုရားသားတော် ရန်ဖျင်းကိုသတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟူသောသတင်းမှာ လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်းတွင် သန်းချီသက်တမ်း ဝိညာဉ်ကွင်းနှစ်ကွင်း၊ ဟွန်ယွမ်ကောင်းကင်ကံကြမ္မာ ခြောက်ခုနှင့် တစ်ဆယ့်ငါးခုမြောက်ဓားနှလုံးသားတို့ရှိနေသည်ဟူသော သတင်းမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ချန်ဆန်းတိုက်ကြီးမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ကြည်ညိုလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့လေသည်။ မြို့အသီးသီးရှိပညာရှင်များ ထိုသတင်းကိုကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> "နတ်ဘုရား ဧကရာဇ်ရန်က ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်"</p> <p>နတ်ဘုရား ဧကရာဇ်ရန်ကပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်၊ ထိုအသံမှာ တိုက်ကြီး၏ထောင့်တိုင်းသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေသည်။ လူတိုင်းကအောင်ပွဲခံနေကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားကာစိတ်ဓာတ်တက်ကြွ နေကြလေသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ငရဲနတ်ဘုရားဂိတ်၏အရိပ်မည်းကြီးမှာ ချန်ဆန်း တိုက် ကြီးပေါ်တွင်လွှမ်းမိုးနေခဲ့လေသည်၊ ယခုအခါငရဲနတ်ဘုရားဂိတ်ပျက်စီးသွားပြီး ရန်ဖျင်းသေဆုံး သွားပြီဖြစ်ရာ ထိုအရိပ်မည်းကြီးမှာပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ချန်ဆန်းတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်နေကြလေသည်။ အင်ပါယာမြို့တော်များစွာတွင် လူများ ကြည်ညိုနိုင်ရန်အတွက် ရန်ရှောက် ထျန်း၏ရုပ်ထုများကိုပင် ထုလုပ်ထားကြလေသည်။</p> <p>နဂါးလုံချင်းရွှမ်လေးသည် ရန်ရှောက်ထျန်း၏ဘေးတွင်ကပ်နေခဲ့ပြီး၊ သူမ မသိလိုက်မီမှာပင် မိုးလင်းလာခဲ့လေပြီ။ ထွက်ပေါ်လာသော နေမင်းကြီးကိုကြည့်ရင်း ရန်ရှောက်ထျန်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> "ချင်းရွှမ်... အစ်ကိုနောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် ချန်ဆန်းတိုက်ကြီးကနေ ထွက်ခွာသွားရ တော့မယ်"</p> <p> ရန်ရှောက်ထျန်းကိုမှီထားသော နဂါးလုံချင်းရွှမ်လေးသည် ရုတ်တရက်တုန်ယင်သွားခဲ့ လေ သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာသူမသည်ဤကိစ္စကို အမြဲတမ်းစိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်၊ သူမ၏ရင်ထဲ တွင် အမြဲနေရာယူလျက်ရှိသော အစ်ကိုရှောက်ထျန်းသည် သူမနှင့်ပို၍ပို၍ ဝေးကွာသွားမည်ကို သူမ ကြောက်နေခဲ့မိခဲ့သည်၊ သူမသည်လိုက်မီနိုင်ရန်အစွမ်းကုန်ကြိုးစားကျင့်ကြံနေသော်လည်း၊ ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရန်ရှောက်ထျန်းမှာကိုးလွှာကောင်းကင်ယံမှ နဂါးတစ်ကောင်ဖြစ်နေခဲ့ ပြီဖြစ်သော်လည်း သူမကတော့ မြေပြင်ပေါ်မှာပဲ ကျန်နေခဲ့ခြင်းသာဖြစ်လေသည်။</p> <p>သူမသည် ရန်ရှောက်ထျန်းကို အတင်းအကျပ်ဖက်ထားလိုက်မိလေသည်၊ အလွန်တရာ တင်းကျပ်စွာဖက်ထားလေပြီးနောက်တွင် သူမ၏မျက်လုံးများတို့မှာနီမြန်းလျက်ဖြင့် ပြောလိုက် လေသည်။</p> <p> "အစ်ကိုရှောက်ထျန်း... ညီမ အစ်ကို့ကိုစောင့်နေပါ့မယ်"</p> <p>"အကယ်၍ အစ်ကိုနှစ်နှစ်အတွင်း ပြန်မလာရင်လည်း၊ ညီမ နှစ်နှစ်စောင့်မယ်"</p> <p>"အကယ်၍ အစ်ကိုသုံးနှစ်အတွင်း ပြန်မလာရင်လည်း၊ ညီမ သုံးနှစ် စောင့်မယ်"</p> <p>"အကယ်၍ အစ်ကိုဆယ်နှစ်အတွင်းပြန်မလာနိုင်ခဲ့ရင်လည်း၊ ညီမ အစ်ကို့ကိုမိုးဆုံးမြေဆုံး လိုက်ရှာမယ်၊ ကမ္ဘာ့အဆုံးအထိ အစ်ကို့ကို ရှာမတွေ့မချင်း လိုက်ရှာနေဦးမှာပဲ"</p> <p>ထို့နောက် သူမကတိုးညင်းသောလေသံတိုးတိုးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "လမင်းနီတောအုပ်ထဲမှာ အစ်ကို့ကိုပထမဆုံးစတွေ့ခဲ့တဲ့ညကို ညီမမှတ်မိနေသေးတယ်၊ အစ်ကို့ရဲ့အကောင်းဆုံးရသာရနံ့နဲ့ကင်ထားတဲ့အသားရနံ့လေးကိုလည်း ညီမဒီနေ့ထိမှတ်မိနေသေး တယ်"</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်းသည်လည်း နဂါးလုံချင်းရွှမ်လေး၏နူးညံ့တဲ့လက်ကလေးတစ်စုံကို ပြန် လည်ကာတင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်မိလေသည်၊ လုံချင်းရွှမ်လေး၏လက်ကလေးမှာ နူးညံ့လွန်း လှသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်အနည်းငယ်အေးစက်လို့ပင်နေတော့သည်။</p> <p> "ချင်းရွှမ်လေး... အစ်ကိုထွက်သွားတာကဒီထက်ပိုပြီးအစွမ်းထက်လာဖို့ပါလေ၊ ဟောဒီချန် ဆန်းတိုက်ကြီးနဲ့ ခင်ဗျားလေးကိုပါကာကွယ်ပေးနိုင်ဖို့အတွက်ရယ်ကြောင့်ပါ" ဟုကြင်နာစွာပြောရင်း ယုယသောအကြည့်ကလေးဖြင့်ကြည့်ကာ ချင်းရွှမ်းလေးအားပြန်လည်ပွေ့ဖက်ထားလျက် နူးညံ့ သည့်နဖူးပြင်လေးအား နှုတ်ဆက်အနမ်းလေးတစ်ပွင့်ကိုယုယစွာဖြင့် နမ်းရှိုက်လိုက်လေတော့ သည်။</p> <p> ထိုအခိုက်လုံချင်းရွှမ်လေး၏ နှလုံးသားတို့သည်မှာလည်းတုန်ယင်လို့သွားခဲ့ပြီး မျက်ရည်များ တို့ကရစ်ဝဲလျက် သူမသည်လည်းရန်ရှောက်ထျန်းအား လေးနက်လွန်းသောအကြည့်လေးတို့ဖြင့် ကြည့်ရင်း အလေးအနက်ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ရန်ရှောက်ထျန်းသည် လေထဲသို့ပျံတက်သွားခဲ့ပြီး လုံချင်းရွှမ်လေး၏ အကြည့်အောက်တွင်ပင် နေရောင်ခြည်များကြားသို့သူ၏ပုံရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ် လို့ သွားခဲ့လေတော့သည်။</p> <p>အဝေးတစ်နေရာတွင် ပန်းတစ်ထောင်ဓားနတ်ဘုရားမသည် ထိုနေရာတွင်ရပ်နေခဲ့ပြီး ဤမြင်ကွင်းလေးကိုကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်မိလေသည်၊ သူမသည်လည်းလွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူ့ကိုပြန်လည်သတိရသွားပုံရလေသည်၊ သို့သော်ထိုစဉ်က သူထွက်သွားပြီး နောက် ဘယ်တော့မှပြန်မလာခဲ့တော့ပေ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကုန်ဆုံး သွားခဲ့လေပြီ။ ယခုဆိုလျှင် သူ သေလား၊ ရှင်လားတောင်မသိရတော့ပေ။</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်း ထွက်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။ မူလကမိုးပြာရောင်ဝက်ဝံသည် သူနှင့်အတူ လိုက်သွားရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ရန်ရှောက်ထျန်းက မိုးပြာရောင်ဝက်ဝံအား ထွက်ပြေးလွတ်မြောက် နေသောငရဲနတ်ဘုရားဂိတ်တပည့်များကို ဆက်လက်သုတ်သင်ရန်နှင့် အလောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဗုဒ္ဓဂိုဏ်းတို့၏ အသိုက်အမြုံများကို အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်ရန် ခိုင်းစေခဲ့ လေသည်။</p> <p> သူသည် ရန်ဖျင်းနှင့် အလောင်းမိစ္ဆာလေးဦးတို့၏ ရုပ်အလောင်းများကို မိုးပြာရောင်ဝက်ဝံ အား ပေးခဲ့ပြီး ချန်ဆန်းစံအိမ်တော်သို့ ပြန်ယူသွားခိုင်းလိုက်လေသည်။</p> <p>သူကိုယ်တိုင်ကမူ ကြယ်နတ်ဘုရားအသီးတစ်ဆယ့်တစ်လုံးနှင့် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးတစ်ဆယ်ကျော်ကိုသန့်စင်ရန်အတွက် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။</p> <p> ယခုအခါ သူသည် ဧကရာဇ်အဆင့်ဆဋ္ဌမအလွှာတွင်ရှိနေခြင်းဖြစ်လေသည်၊ ကြယ်နတ် ဘုရားအသီး တစ်ဆယ့်တစ်လုံးနှင့် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာ နတ်ဘုရားကျောက်တုံး တစ်ဆယ်ကျော်ကို သန့်စင်ပြီးနောက်တွင် သူ၏အဆင့်နှင့် အစွမ်းမှာနောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံမြင့် တက်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> ရန်ရှောက်ထျန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင်တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး ကြယ်နတ်ဘုရား အသီး တစ်လုံးကို မျိုချကာ ရှေးဦးမူလနဂါးသိုင်းကျမ်းကိုစတင်လည်ပတ်လိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းဆို သလိုပင် ကြယ်နတ်ဘုရားအသီးမှာ တဟုန်ထိုးစီးဆင်းလာသော ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ရှေးဦးမူလနဂါးသိုင်းကျမ်း၏ လည်ပတ်မှုအောက်တွင် ရန်ရှောက်ထျန်း၏ နတ်ဘုရားပင်လယ် စစ်မှန်သောစွမ်းအားများအဖြစ်သို့ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> လအနည်းငယ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။ ရန်ရှောက်ထျန်းသည် ကြယ်နတ်ဘုရားအသီးတစ်ဆယ့်တစ်လုံးစလုံးကို အပြည့်အဝသန့်စင်ပြီးစီးသွားခဲ့လေသည်။ ရန်ရှောက်ထျန်း၏အစွမ်းမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့်တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်အဆင့်ဆဋ္ဌမအလွှာမှ အဆင့်ဆင့်တက်လှမ်းခဲ့ရာ နောက်ဆုံး၌ဧကရာဇ်အဆင့် နဝမအလွှာအစောပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွား ခဲ့လေသည်။</p> <p> သို့သော်လည်း သူသည် ဟွန်ယွမ်ကံကြမ္မာဘေးဒုက္ခကို ခေါ်ယူရန် မလောသေးပေ၊ ထိုအစား သူသည် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားကျောက်တုံးများကိုဆက်လက်သန့်စင်ကာ သူ၏နတ် ဘုရားပင်လယ်ကမ္ဘာကို အဆက်မပြတ်ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့လေသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ကံကြမ္မာ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးအားလုံးကို သန့်စင်ပြီးနောက်တွင် ရန်ရှောက် ထျန်း၏ နတ်ဘုရားပင်လယ်ကမ္ဘာမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ခိုင်မာသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> ထိုအခါမှသာ ရန်ရှောက်ထျန်းသည် သတ္တမ၊ အဋ္ဌမနှင့် နဝမမြောက် ဟွန်ယွမ်ကံကြမ္မာ ဘေးဒုက္ခများကိုဆက်တိုက်ခေါ်ယူလိုက်လေသည်။ ဆယ်ဆပြင်းထန်လှသော ဟွန်ယွမ်ကံကြမ္မာ ဘေးဒုက္ခမိုးကြိုးသုံးကြိမ်ကိုဆက်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ရန်ရှောက်ထျန်းမှာ အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရခဲ့ရလေသည်၊ ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ ထာဝရနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေခဲ့သလို၊ သူသည်ဤနှစ်များအတွင်းဘေးဒုက္ခမိုးကြိုးရေများကို အချည်းနှီး သောက် သုံးခဲ့ခြင်းမဟုတ်သဖြင့်သာဖြစ်လေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ အမှန်တကယ်ပင် သေဆုံးသွားနိုင် လေသည်။</p> <p>ယခုအခါ ရန်ရှောက်ထျန်း၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ဟွန်ယွမ်ကောင်းကင်ကံကြမ္မာ ကိုးခု ပျံဝဲနေခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ကျယ်ပြောလှသော ဟွန်ယွမ်စွမ်းအားများသည်မိုင်တစ်သိန်းအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လေသည်၊ စိန့်အဆင့်သတ္တမ သို့မဟုတ်အဋ္ဌမအလွှာကို မဆိုထားနှင့်၊ စိန့်အဆင့် နဝမအလွှာပင်လျှင် တိုက်ရိုက်ကြိတ်ခြေခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>"အခု ကိုးခုရှိသွားခဲ့ပြီ"</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်းသည် ပျံဝဲနေသောဟွန်ယွမ်ကောင်းကင်ကံကြမ္မာကိုးခုကို ကြည့်လိုက် သည်၊ နောက်ထပ်တစ်ခုဆိုလျှင် တစ်ဆယ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဟွန်ယွမ်ကောင်းကင်ကံကြမ္မာ ဆယ်ခုသည် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်လာမည်နည်း။</p> <p>စိန့်အဆင့်ဒသမအလွှာပင်လျှင် ဟွန်ယွမ်ကောင်းကင်ကံကြမ္မာဆယ်ခု၏ တစ်ချက်တည်း သော တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ဟုခန့်မှန်းရလေသည်။ အကယ်၍ သူသာဟွန်ယွမ် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာတစ်ဆယ့်ငါးခုအထိကျင့်ကြံနိုင်ပြီး သူ၏ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားခန္ဓာ ကိုယ်သာ အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာမည်မျှအထိကြောက်စရာကောင်း လိုက် မည်နည်း၊ ရန်ရှောက်ထျန်းမှာ မနေနိုင်ဘဲ မျှော်လင့်မိနေတော့သည်။</p> <p>ခြောက်လွှာကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ မိုးကြိုးရေတစ်ငုံကို သောက်သုံးပြီး သူ၏ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာလာပြီးနောက်တွင် ရန်ရှောက်ထျန်းသည် ဟွန်ချွမ်မိစ္ဆာဂိုဏ်း အပျက်အစီးများ ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> နောက်ပိုင်းတွင် သူသည်သေမင်းနတ်ဘုရားသစ်ပင်ကိုအသုံးပြု၍ ဟွန်ချွမ်နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရန်ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်လေသည်၊ သူသည်ဟွန်ချွမ်နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကို ပထမဦးဆုံး ဒသမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန် ရည်မှန်းထားခြင်းလည်း ဖြစ်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save