Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၂၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">သရေသာလျှင် ဖြစ်လေသည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မသေနိုင်သောသေမင်းနတ်ဘုရားနှင့် ရှေးဟောင်းစိတ်ဝိညာဉ်မိစ္ဆာတို့သည်လည်း ကံကြမ္မာ နတ်ဘုရားနန်းတော်ဆီသို့ဦးတည်လာနိုင်ခြေရှိသည်ဟုတွေးမိလိုက်သဖြင့် ရန်ရှောက်ထျန်း၏ မျက် လုံးများမှာ အေးစက်သွားတော့သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့နှစ်ဦးနှင့်ထပ်မံတွေ့ဆုံခဲ့လျှင် သူသည်သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော 'ဧည့်ခံမှု' တစ်ခုပေးပေလိမ့်မည်။</p> <p>စိန့်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တွင်းနက်ကြီးပျံသန်းရေးယာဉ်မှာ ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားကျွန်းဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>လဝက်တစ်ကြိမ်တွင် ရန်ရှောက်ထျန်းသည် ကျင့်ကြံရန်အတွက် ဘေးဒုက္ခနှစ်ဆင့် ကောင်းကင်အဆင့် ဧကရာဇ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သုံးစွဲလေ့ရှိသည်။</p> <p>သို့သော် ဧကရာဇ်အဆင့်နဝမအလွှာသို့တက်လှမ်းပြီးနောက်တွင် ဘေးဒုက္ခနှစ်ဆင့် ကောင်း ကင်အဆင့်ဧကရာဇ်ဆေးလုံး၏အာနိသင်မှာ များစွာလျော့နည်းသွားခဲ့လေပြီ။ ထို့ကြောင့် ရန်ရှောက် ထျန်းသည် ဘေးဒုက္ခသုံးဆင့်ကောင်းကင်အဆင့်ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်ရန်အတွက် စတုတ္ထမြောက် နတ်ဘုရားမီးလျှံမီးတောက်ကို ရှာဖွေရန်စဉ်းစားနေခဲ့လေသည်။</p> <p>ဘေးဒုက္ခသုံးဆင့် ကောင်းကင်အဆင့်ဆေးလုံးများမှာ ဘေးဒုက္ခနှစ်ဆင့်ဆေးလုံးများထက် များစွာ ပို၍ အာနိသင်ရှိပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသည် ဧကရာဇ်အဆင့်ဒသမအလွှာသို့တက်လှမ်းလိုလျှင် ဘေးဒုက္ခသုံးဆင့် ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးလုံးများကို ပို၍ပင်လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>မဟုတ်လျှင် တစ်နှစ်အတွင်း သူသည်ပေါင်းစပ်ကောင်းကင်ကံကြမ္မာ ဆယ့်ငါးခုကို တောင့်ခံ နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>တစ်လ ကြာပြီးနောက်...</p> <p>ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားကျွန်းကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရလေပြီ။</p> <p>အဝေးတွင် ဧရာမကျွန်းကြီးတစ်ကျွန်းမှာ ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်တွင်ပျံဝဲနေပြီး နေရောင် ခြည်၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအောက်တွင်စိမ်းလန်းသောအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေကာ ပင်လယ်ပြင်ရှိ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို လှပသောမြရောင်များဖြင့်လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားကျွန်း၏ အထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် မှေးမှိန်သော တားမြစ်ချက် အလင်းကာရံကြီးတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။</p> <p>ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားနန်းတော် ပွင့်သည့်အချိန်မှသာ ဤတားမြစ်ချက်အလင်းကာရံကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အားလုံးကျွန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ရန်ရှောက်ထျန်းသည် ကျွန်းအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်နိုင်သေးပေ။</p> <p>ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားနန်းတော် ပွင့်ရန်အတွက်နှစ်လခန့်လိုအပ်နေသေးသဖြင့် ရန်ရှောက် ထျန်းသည် အားနေခြင်း မရှိဘဲ ဝမ်ကျန့်တိုက်ကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤနေရာမှာဝမ်ကျန့်တိုက်ကြီးနှင့်မဝေးတော့ပေ။ သူသည် တွင်းနက်ကြီး ပျံသန်းရေးယာဉ်ကိုအသုံးမပြုလျှင်ပင် သူ၏အရှိန်ဖြင့်ဆိုပါက တစ်ရက်ခန့်အတွင်းဝမ်ကျန့်တိုက် ကြီးသို့ ရောက်ရှိနိုင်လေသည်။</p> <p>သူသည် ဝမ်ကျန့်တိုက်ကြီးကို လိုလားတောင့်တနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ထုန်းထျန်းနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတည်ရှိရာ ဝမ်ကျန့်တိုက်ကြီးမှာမည်သို့ရှိသည်ကို သူ မြင်တွေ့ချင် နေခဲ့သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဝမ်ကျန့်တိုက်ကြီးရှိ ထုန်းထျန်းနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ လက်ရှိအခြေအနေကိုလည်း တစ်ဆက်တည်း သိရှိလိုနေခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်သူ ကြာပန်းပြာဓားနတ်ဘုရား၏ပြောကြားချက်အရ ထုန်းထျန်း နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏လက်ရှိအခြေအနေမှာသိပ်မကောင်းလှပေ။ သူ၏ဆရာဖြစ်သူ နတ်ဘုရားအရှင် သခင်ဘိုးဘေးဟုန်ဖုန်းထွက်ခွာသွားခဲ့သော နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအတွင်း ထုန်းထျန်းနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ၏ အတွင်းပိုင်းမှာ အုပ်စုသုံးစုကွဲနေခဲ့လေပြီ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည်ထုန်းထျန်းနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကိုတာဝန်ယူရန်မှာ အတန်ငယ်ခက်ခဲနေဦး မည် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သေချာပေါက်ပင် သူသည် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ရောက်ရှိသွားပြီဆိုပါက ထုန်းထျန်းနတ် ဘုရားဂိုဏ်းမှနတ်ဘုရားများကိုနှိမ်နင်းရန်မခက်ခဲသော်လည်း ယခုမူသူသည်ဧကရာဇ်အဆင့် တွင်သာ ရှိနေသေးသဖြင့် သူ၏အစွမ်းမှာအနည်းငယ်အားနည်းနေသေးခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ရန်ရှောက်ထျန်းသည် နောက်ဆုံး၌ဝမ်ကျန့်တိုက်ကြီးကို မြင်တွေ့ လိုက်ရလေသည်။</p> <p>ပင်လယ်ပြင်မှကြည့်လိုက်လျှင် ဆက်တိုက်တည်ရှိနေသောမြို့ကြီးများ၊ လှပသောတောင် တန်းများနှင့်ရေပြင်များ၊ မရေမတွက်နိုင်သောပျံသန်းရေးယာဉ်များနှင့် ကမ်းနားတွင်ဆိုက်ကပ်ထား သော ဧရာမသင်္ဘောကြီးများကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p>ဤသင်္ဘောကြီးအချို့မှာ ဝမ်ကျန့်တိုက်ကြီးကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ ဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာ မူ ထိပ်တန်းမိသားစုကြီးများမှ ဖြစ်ကြလေသည်။</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်းသည် ကမ်းခြေသို့ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ကမ်းရိုးတန်းမြို့အတွင်းသို့ လမ်း လျှောက်ဝင်ရောက်ခဲ့လေသည်။ သူသည်စည်ကားသိုက်မြိုက်ပြီး အလွန်တရာကြီးကျယ်ခမ်းနား သောမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>မြို့ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူသည်တောက်လျှောက် လမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူသည်သိပ်မထင်ရှားသောတောင်ရွာလေးတစ်ရွာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ လေသည်။</p> <p>ထိုတောင်ရွာလေးမှာ သိပ်မကြီးလှဘဲ မီးခိုးငွေ့များ လွင့်ပျံနေလေသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် နေဝင်ချိန်သို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ နေဝင်ရီတလွဲအလင်းရောင်အောက်တွင် တောင်ရွာလေးမှာ ငြိမ်သက်အေးချမ်းနေပြီး တောင်တန်းများနှင့်တောအုပ်များမှာ ပန်းချီကား တစ်ချပ်အလား ထူးခြားသောအလှတရားတစ်ခု ရှိနေလေသည်။</p> <p>တောင်ရွာလေးကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ်မှာပင် ကလေးငယ်တစ်ဦးကရန်ရှောက်ထျန်း၏ အာရုံ ကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ထိုကလေးမှာ အသက်ရှစ်နှစ်၊ ကိုးနှစ်ခန့်ရှိပြီး သူသည် လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်ခန့်က သိုင်းဝိညာဉ်နိုးထခဲ့ပြီး သိုင်းပညာကိုစတင်သင်ယူနေပုံရလေသည်။ သူသည်သစ်သား ဓားတစ်လက်ကိုကိုင်ဆောင်ကာ ချောမွေ့ပြီးအားပါသောလှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဝှေ့ယမ်းနေပြီး လေတိုး သံများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်း ပြုံးလိုက်မိသည်၊ သူ ငယ်စဉ်ကတောင်ကုန်းနောက်ဘက်တွင် ထိုက်ကျိ ကျမ်းစာကို သင်ယူနေခဲ့သောမြင်ကွင်းကို ပြန်လည်မြင်ယောင်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာကြာခဲ့သော်လည်း သူသည်ကမ္ဘာဦးမူလနဂါးကျင့်စဉ်ကို အဓိကကျင့်ကြံ နေသော်လည်း ထိုက်ကျိကျမ်းစာကိုမည်သည့်အခါမျှစွန့်လွှတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရံဖန်ရံခါတွင် ကျင့်ကြံနေ ဆဲ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ထိုကလေးမှာ အဆင့်နိမ့်ဓားကွက်တစ်ခုကိုကျင့်ကြံနေခြင်းဖြစ်လေသည်။ ရုတ်တရက် တစ်ဖက်လူက ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရန်ရှောက်ထျန်းကို သံသယဖြင့်ကြည့်ကာ</p> <p> “မင်းက ဘယ်သူလဲ”</p> <p>“လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ယောက်ပါ”</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> “သူငယ်ချင်းလေး... ဒီဓားကွက်ကိုမင်းကို ဘယ်သူသင်ပေးတာလဲ။ မင်း တော်တော်ကောင်း ကောင်းကျင့်ထားတာပဲ”</p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ဓားကွက်မှာ အဆင့်မြင့်အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိနေပြီး အောင်မြင်မှု အဆင့် သို့နီးကပ်နေကြောင်း သူသိနိုင်လေသည်။ ဤအသက်အရွယ်နှင့် အဆင့်နိမ့်ဓားကွက်တစ်ခုကို ဤမျှ အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းမှာ အလွန်တရာကောင်းမွန်လှပေသည်။</p> <p>သေချာပေါက်ပင် သူ့နှင့်တော့ နှိုင်းယှဉ်၍ မရပေ။</p> <p>သူ နတ်ဘုရားဓားကျောင်းသို့ဝင်ရောက်ချိန် ထိုအသက်အရွယ်တွင် သူသည်နတ်ဘုရားဓား ကျောင်း၏ ကျောက်ဓားတစ်ရာစလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်းက သူ၏ဓားကွက်ကိုချီးကျူးသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကလေးငယ်မှာ အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> “ဒါပေါ့... ငါ့ရဲ့ မြွေဆိုးဓားကွက်ကိုငါ့ဆရာကသင်ပေးထားတာ။ ငါ့ဆရာကအရမ်း အစွမ်း ထက်တယ်”</p> <p>“သူက တစ်ကမ္ဘာလုံးကပြိုင်ဘက်အားလုံးကိုအနိုင်ယူခဲ့ဖူးတဲ့ အရမ်းအရမ်းကို အစွမ်းထက် တဲ့ ဓားပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ”</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်း ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p> “အဲဒီလိုလား”</p> <p>သို့သော်လည်း ထိုကလေးပြောသော စကားကြောင့် သူ စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>“ဒါပေါ့... ငါ့ဆရာက အတော်ဆုံး၊ အတော်ဆုံးပဲ”</p> <p> ကလေးငယ်က ကြည်ညိုလေးစားသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ညီလေး... ဒီကလေးရဲ့လျှောက်ပြောတာတွေကိုနားမယောင်ပါနဲ့”</p> <p> ဤအချိန်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါသောလူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦး ရွာအတွင်းမှ လမ်း လျှောက်ထွက်လာခဲ့လေသည်။ သူသည်မုတ်ဆိတ်မွှေးသုံးစပ်နှင့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ရုပ်ရည် ရှိလေသည်။</p> <p>ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ ကလေးငယ်ပြောသော ဆရာဖြစ်ပုံရလေသည်။</p> <p>“ကျွန်တော် လျှောက်ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> ကလေးငယ်က နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာလမ်းလျှောက်လာပြီး လက်ယှက်ဂါရဝပြုကာ ရန်ရှောက်ထျန်း ကို ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> “ကျုပ်နာမည်က ကျန့်လင်းပါ။ ညီလေးရဲ့ နာမည်ကို သိပါရစေ”</p> <p>“ရန်ရှောက်ထျန်းပါ”</p> <p> ရန်ရှောက်ထျန်းကလည်း လက်ယှက်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p>“ရန်ညီလေးပဲကိုး၊ ရန်ညီလေးကလမ်းကြုံလို့ ဖြတ်လာတာ မဟုတ်လား။ အချိန်ကလည်း နောက်ကျနေပြီ၊ အခုလိုဆုံရတာကံတရားပဲ။ ကျုပ်ရဲ့အိမ်လေးကိုလာပြီး ခဏလောက် ထိုင်ပါဦးလား”</p> <p> လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ဖော်ဖော်ရွေရွေ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပါပြီ” ရန်ရှောက်ထျန်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>ဤကျန့်လင်းမှာ ထူးခြားသောနောက်ခံတစ်ခုရှိနေကြောင်း သူ သိနိုင်သည်၊ သို့သော် သူက ဘာကြောင့် ဤမထင်ရှားသော ရွာလေးတွင် လာရောက်ဆိတ်သုတ်စွာ နေထိုင်နေရသနည်း။</p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ အိမ်သို့ရောက်ရှိသောအခါ တစ်ဖက်လူကရန်ရှောက်ထျန်းအတွက် လက်ဖက် ရည်ငှဲ့ပေးလေသည်။ လက်ဖက်ရည်မှာကောင်းမွန်သောလက်ဖက်ရည်ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ မွှေးကြိုင်လှပေသည်။</p> <p>သာမန် စကားအချို့ပြောဆိုပြီးနောက် ကျန့်လင်းကပြောလိုက်သည်။</p> <p> “ရန်ညီလေးကို အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျုပ်လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်က ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားရင်း တောင်တန်းတွေနဲ့ရေပြင်တွေကလှပပြီး နေချင်စရာကောင်းတာကို မြင်လို့ နေခဲ့တာ ပါ။ ဒီကလေးရှောင်ဝမ်က ပါရမီကောင်းတာနဲ့ ကျုပ်ကတပည့်အဖြစ်လက်ခံပြီး ဓားကွက်တွေ သင်ပေးနေတာပါ”</p> <p>“ပြီးတော့ ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားနန်းတော် ပွင့်မယ့်အချိန်ကိုလည်း စောင့်နေတာပေါ့”</p> <p>“ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားနန်းတော် ဟုတ်လား”</p> <p> ရန်ရှောက်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူသည်လည်း ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားနန်းတော်အတွက် ဤနေရာတွင် ရှိနေလိမ့်မည် ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>“ရန်ညီလေးကလည်း ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားနန်းတော်အကြောင်း သိတာလား”</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ကျန့်လင်းမှာအနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားလေသည်။</p> <p>“ကျွန်တော် သိပါတယ်”</p> <p> ရန်ရှောက်ထျန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> “ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားမက ချန်ထားခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဆယ်နှစ်မှာ တစ်ကြိမ် ပွင့်တာပါ”</p> <p> ထို့နောက် သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> “တကယ်တော့ ကျွန်တော်လည်းကံကြမ္မာနတ်ဘုရားနန်းတော်အတွက် ဒီကို လာခဲ့တာပါ”</p> <p>ကျန့်လင်းမှာ ခဏမျှမှင်တက်သွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> “တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ”</p> <p>ထို့နောက် သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> “ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကပွင့်တော့မှာဆိုတော့ အခုတလော ယွန်းမြို့မှာ တော်တော် စည်ကားနေတယ်။ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံကပညာရှင်တွေလည်း ယွန်းမြို့ကို ရောက်လာကြပြီ။ ဒီလူတွေ အားလုံးက ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားနန်းတော်အတွက်လာကြတာပဲ”</p> <p>ယွန်းမြို့မှာ ရန်ရှောက်ထျန်း ခုနက ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော ကမ်းရိုးတန်းမြို့ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု လွတ်လပ်စွာပြောဆိုခဲ့ကြပြီး ဓားကွက်များအကြောင်း ကိုပင် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသဖြင့် ရန်ရှောက်ထျန်းမှာအံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။ တစ်ဖက်လူမှာ ဓားပညာနှင့်ပတ်သက်ပြီး အလွန်မြင့်မားသော နားလည်မှုရှိနေပြီး အမျိုးမျိုးသော ဓားကွက်များကို ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်း အံ့အားသင့်နေသလို ကျန့်လင်းမှာလည်း ပို၍ပင် အံ့အားသင့်နေတော့သည်။ သူ၏ ရှေ့မှတစ်ဆယ့်ခြောက်၊ တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်သာရှိဦးမည့် လူငယ်လေး၏ ဓားကွက်များအပေါ် နားလည်မှုမှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာကျော်လွန်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် အစွမ်းချင်းပြိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>မည်သူမျှ စစ်မှန်သောချီစွမ်းအားများကိုအသုံးမပြုကြဘဲ ဓားကွက်များကိုသာ နှိုင်းယှဉ်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ဓားကွက်များကိုတုံ့ပြန်ခဲ့ကြလေသည်။ ကျန့်လင်းကို ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွား စေသည်မှာ ရန်ရှောက်ထျန်းက သူ့ကိုသရေကျအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သူသည် အစပိုင်းတွင်အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်ဆုံး၌ လေးနက်သွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသောဓားနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လေသည်။ သူကဲ့သို့ ဓားနတ်ဘုရား တစ်ပါးသည် စစ်မှန်သောချီစွမ်းအားများကိုအသုံးမပြုဘဲ တစ်ဆယ့်ခြောက်၊ တစ်ဆယ့်ခုနစ် နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို သရေသာတိုက်နိုင်သည်တဲ့လား။</p> <p>သူ၏ တပည့်ဖြစ်သူရှောင်ဝမ်မှာလည်း ဘေးမှကြည့်ရင်း ကြောင်စီစီဖြစ်နေတော့သည်။ သူ၏ ဆရာကတစ်ကမ္ဘာလုံးကပြိုင်ဘက်အားလုံးကိုအနိုင်ယူခဲ့ဖူးတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ် ဘူးလား။ သူ့ထက်အသက်အနည်းငယ်သာကြီးတဲ့ အစ်ကိုတစ်ယောက်ကို ဘာလို့သရေပဲ တိုက်နိုင် တာလဲ။</p> <p>သူ၏ ဆရာက သူ့ကို ကြွားလုံးထုတ်ပြီး လိမ်နေတာလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save