Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၃၃</h2> <h2 style="text-align: center;">လူလိမ် (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယူဂျွန်ဟော့၏ ဆရာဖြစ်သူ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သည် အလွန်ပင် စိတ်ရှည်သည်းခံတတ်သူ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သလို၊ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ကလည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်သာလျှင် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သည် ဓါးသိုင်းပညာရပ်များစွာကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အခြားသော သိုင်းပညာရှင်များမှာ သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို ရောင်းချကာ သိုင်းလောကမှ ထွက်ခွာသွားကြသော်လည်း ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ကတော့ ဤနေရာ၌ တစ်ကိုယ်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ အဆင့်ကျော်လွန်သူတစ်ဦး၏ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ထိုးဖောက်ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>"ဒါနဲ့ နင်က ဘယ်သူလဲ"</p> <p>လေထဲတွင် တွဲလောင်း အချိတ်ခံထားရသည့် ယူဂျွန်ဟော့၏ ပါးကို ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်က လက်ညှိုးကြီးဖြင့် ထိုးဆွနေခဲ့သည်။ လက်ညှိုးက တစ်ချောင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်ကျော်လွန်သူတစ်ဦး၏ လက်ညှိုးဖြစ်သောကြောင့် နာကျင်မည်မှာ အသေအချာပင်။ သို့သော်လည်း ယူဂျွန်ဟော့ကတော့ မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>「 "ဆရာနဲ့ တပည့်... မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ပုံစံတည်းပဲ" 」</p> <p>ထိုစကားမှာ သိုင်းလောက၏ မဟာပညာရှိ ဆယ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ‘ကောင်းကင်မိစ္ဆာ’ ပြောကြားခဲ့သော စကားများ ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ‘ကောင်းကင်မိစ္ဆာ’ သည် သူတို့နှစ်ဦးကို အမှန်အတိုင်း မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘူးပေါ့လေ။ နင် စကားမပြောရင်တော့ အရိုက်ခံရမှာနော်"</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သည် ကြီးမားလှသော ဆေးတံကြီးကို မြှောက်လိုက်သည်။ ယူဂျွန်ဟော့၏ တင်ပါးမှာ ထိုဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သနားစဖွယ် အသံတစ်ခု အမှတ်မထင် ထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>‘ချီးပဲ... ကင်ဒေါ့ဂျာ။ မင်းကို ငါ သေချာပေါက် သတ်မယ်’</p> <p>ဖြောင်း။ ဖြောင်း။ ဖြောင်း</p> <p>ရိုက်နှက်သံများမှာ နောက်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ဆေးတံထဲတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားမှာမူ ဟာသတော့ မဟုတ်ပေ။ သိပ်မကြာမီမှာပင် ယူဂျွန်ဟော့၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့သည်။ ထိုအခါ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ မျက်ခုံးများမှာ ထူးဆန်းသော ပုံစံဖြင့် ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"နင်က တော်တော်လေး စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာတဲ့ လူပဲ"</p> <p>သူတော်စင်သည် အနည်းငယ် အထင်ကြီးသွားပုံရသည်။</p> <p>"ငါ ထပ်မေးမယ်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုင်း ကျောင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို နင် ဘယ်ကနေ ခိုးသင်ခဲ့တာလဲ"</p> <p>"…"</p> <p>"နင်သာ အမှန်အတိုင်း ပြောပြမယ်ဆိုရင် ငါ နင့်ရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်"</p> <p>ထိုစကားကြောင့် ယူဂျွန်ဟော့သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုင်း ကျောင်းဆိုသည်မှာ မူလကပင် လူသားမဟုတ်သော တည်ရှိမှုများအတွက်သာ ရည်ရွယ်သည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပြင်ပလူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ယူဂျွန်ဟော့က ဤပညာကို သင်ယူနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ယခုအခါ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်က သူ့ကို ချမ်းသာပေးမည်ဟု ပြောနေခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ယူဂျွန်ဟော့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>‘ဆရာ’</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့သည် သူ၏ဆရာဖြစ်သူ၏ စိတ်ကို မည်သူထက်မဆို ပို၍ နားလည်၏။ ပျက်သုဉ်းစပြုနေသော သိုင်းလောကတွင် ထိုက်တန်သော တပည့်တစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှသည်။ ထိုသို့သော အချိန်တွင် သူ၏ သိုင်းပညာကို တတ်မြောက်ထားသည့် အဆင့်ကျော်လွန်သူတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းကို စိတ်ဝင်တစား ရှိနေမည်မှာ သဘာဝကျလေသည်။</p> <p>‘ဒါပေမဲ့…’</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။ ကင်ဒေါ့ဂျာ၏ အစီအစဉ်အတိုင်း လှုပ်ရှားခြင်းကလည်း မဆိုးလှဟု သူ တွေးမိကောင်း တွေးမိနိုင်လေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်အကြောင်းကို မည်သူထက်မဆို ပို၍ သိရှိသူ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသာ အခွင့်အရေးကို လက်ကိုင်ထားပြီး အကြောင်းစုံကို ပြောပြလိုက်မည်ဆိုပါက သူတော်စင်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို သေချာပေါက် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယူဂျွန်ဟော့က ထိုကဲ့သို့ မလုပ်ချင်ပေ။</p> <p>"ဟ... နင့်ရဲ့ အကြည့်တွေက ပြင်းထန်လှချည်လား"</p> <p>"…"</p> <p>"နင်က ငါ့ကို လိုချင်နေတာလား"</p> <p>ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ပြောဆိုနေခြင်းမှာ သူ၏ဆရာ အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ယူဂျွန်ဟော့မှာတော့ သူ၏ နှုတ်ခမ်းကိုသာ ဆက်လက် ကိုက်ထားမိသည်။</p> <p>‘နင် ဒီမှာ ငါနဲ့ တွေ့ရင် သေရလိမ့်မယ်’</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့သည် သူ၏ဆရာ၏ နောက်ဆုံး မြင်ကွင်းကို အမှတ်ရနေခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်တည်း ဒဏ်ရာများဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အဆင့်ကျော်လွန်သူတစ်ဦး။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း ဓါးသူတော်စင်၏ ခေါင်းမာမှုမှာတော့ ကျိုးပဲ့သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>— တပည့်မိုက်လေး။ သူတို့က နင် ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ တည်ရှိမှုတွေဟ။</p> <p>သိုင်းလောက၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည့် ‘ကောင်းကင်မိစ္ဆာ’ နှင့် ‘သွေးမိစ္ဆာ’ တို့က ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီးနောက် သူတော်စင်သည် ပြန်လာသူများ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တစ်ကိုယ်တည်း ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။</p> <p>— ရှင်သန်စမ်းပါ။ ဂျွန်ဟော့</p> <p>ထိုအချိန်တုန်းက ယူဂျွန်ဟော့သည် အားနည်းလွန်းသောကြောင့် သူတော်စင်နှင့်အတူ မတိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် အလွန်ပင် အားနည်းခဲ့သည်။</p> <p>"…နင့်ရဲ့ အကြည့်တွေက ဝမ်းနည်းနေပုံရတယ်"</p> <p>ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သော စကားကြောင့် ယူဂျွန်ဟော့ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများက ယူဂျွန်ဟော့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတော်စင်သည် လူသားနှင့် ဧရာမနတ်ဘုရားတို့၏ သွေးနှောတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ‘နီယန်ဒါသဲ’တို့၏ စွမ်းရည်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။</p> <p>"အထီးကျန်ခြင်း၊ မာနထောင်လွှားခြင်း၊ ပြီးတော့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ဒဏ်ရာတွေ…"</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်တွင် အခြားသူများ၏ ခံစားချက်ကို ဖတ်ရှုနိုင်သည့် ‘ကြေးမုံမျက်လုံး’ရှိနေသည်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သည် ထိုမျက်လုံးများဖြင့် ယူဂျွန်ဟော့ကို စိုက်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>"နင်က ဘယ်သူလဲ"</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့သည် သူ၏ နာကျင်မှုများကို ပြန်လည် တူးဖော်နေသကဲ့သို့ သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ထားမိသည်။ သူ မပြောသင့်ပေ။</p> <p>သူ လုံးဝ မပြောနိုင်ဘူး...</p> <p>[‘ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင်’ နက္ခတ်က သင့်ကို ကြည့်နေပါသည်။]</p> <p>ထိုမက်ဆေ့ချ်ကို ယူဂျွန်ဟော့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>[‘ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင်’ နက္ခတ်က အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်ဟု ပြောနေပါသည်။]</p> <p>…အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ် ဟုတ်လား</p> <p>[ ‘ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင်’ နက္ခတ်က ယခု နောက်ပြန်ဆုတ်ခြင်းတွင် ကွဲပြားလိမ့်မည်ဟု ပြောနေပါသည်။]</p> <p>[‘ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင်’ နက္ခတ်က သင်၏ ဆရာကို ယုံကြည်လိုက်ဖို့ ပြောနေပါသည်။]</p> <p>ယခုနောက်ပြန်ဆုတ်ခြင်းအခေါက်က ကွဲပြားပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ဤစကားကို အခြားတစ်ယောက်ယောက်က ပြောခဲ့လျှင် သူ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိ။ သူသည် ထိုလူပြောနေသည့် စကားကို ယုံကြည်ချင်နေမိသည်။</p> <p>[‘ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင်’ နက္ခတ်က…]</p> <p>"ဒီယင်ကောင်ကတော့... ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သည် လေထဲသို့ သူ၏ လက်ချောင်းကို တောက်လိုက်ရာ ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ရှိ အသံများအားလုံးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ပြင်ပမှ အသံအားလုံးကို မှော်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ကဲ့သို့ အဆင့်ကျော်လွန်သူ တစ်ဦးအတွက် ဤသည်မှာ လုပ်၍ရနိုင်သော အရာတစ်ခုပင်။ ဒိုကဲဘီများက ရုပ်သံလိုင်း၏ ကြိမ်နှုန်းကို ပြန်လည် မညှိမချင်း ကင်ဒေါ့ဂျာ၏ အသံကို ခဏတာ ကြားရတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ယခုအချိန်မှစ၍ အရာအားလုံးမှာ ယူဂျွန်ဟော့၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"…ကျနော့်နာမည်က ယူဂျွန်ဟော့ပါ"</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့သည် အသက်ကို အနည်းငယ် ရှူသွင်းလိုက်ပြီးမှ ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျနော်က ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်"</p> <p>"ဟမ်... အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ငါ နင့်ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပါဘူး။ နင့်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ မှတ်ဉာဏ်မျိုးလည်း ငါ့မှာ မရှိဘူး"</p> <p>"ကျနော် ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ကျနော် သိုင်းပညာတွေကို သင်ယူခဲ့တာက…"</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် လျှပ်စစ်မီးပွားများ လွင့်စင်လာခဲ့သည်။</p> <p>[‘ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ တပည့်’ ဇာတ်လမ်း အသက်ဝင်လာပါပြီ။]</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့၏ နှုတ်ထွက်စကားများမှာ သူ၏ ဆန္ဒနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ရိုသေမှုပြသည့် အသုံးအနှုန်းများအဖြစ် အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။</p> <p>"…ဆရာ့ဆီကပါ"</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် ပြီးခဲ့သည့် နောက်ပြန်ဆုတ်မှုတုန်းက ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်နှင့် ပြောဆိုခဲ့သည့် စကားဝိုင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေခဲ့သည်။</p> <p>— မင်းကိုယ်မင်း ‘နောင်ပြန်ဆုတ်သူ’ တစ်ယောက်လို့ ပြောခဲ့တယ်နော်။ တကယ်လို့ အဲဒီအတိုင်းသာဆိုရင် ငါတို့တွေ တစ်နေ့မှာ ပြန်ဆုံချင် ဆုံကြဦးမှာပေါ့။</p> <p>— နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင်တော့ ကျနော် ခင်ဗျားရဲ့ တပည့် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>— စိတ်ကြီးတဲ့ ဒီကောင်လေးကတော့လေ။ နင်က ချိုချိုသာသာ စကားလေးတွေ ပြောသင့်တာဟ... ပြီးတော့ နင်က ဘာလို့ ရိုရိုသေသေ စကားမပြောတာလဲ။ နောက်ဘဝကျရင် အဖမ်းခံချင်လို့လား။</p> <p>ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်နှင့် ပြောခဲ့ဖူးသည့် ထိုစကားများကြောင့်ပင် ယခုကဲ့သို့သော ဇာတ်လမ်းမျိုး ကျန်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>[‘ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်’ ကို ရိုသေမှုပြသည့် စကားလုံးများ အသုံးပြုရပါမည်။]</p> <p>ရယ်စရာပင် ကောင်းလှသည်။ ထိုအချိန်တုန်းက သူသည် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ကို ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း ဤဇာတ်လမ်းကတော့ သူနှင့်အတူ ကပ်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p>— အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ့ရဲ့ တပည့် ပြန်လုပ်ဦးပေါ့ကွာ။</p> <p>အတိတ်မှ အမှတ်တရများမှာ ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ စီးဆင်းလာပြီး သူ၏ နှလုံးသားကို လာရောက် ရိုက်ခတ်သည့်အခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် တလှပ်လှပ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သွယ်ဝိုက်သော မက်ဆေ့ချ်များကို သူ မကြားနိုင်တော့သော်လည်း ကင်ဒေါ့ဂျာက သူ့ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်ကိုတော့ သူ ခံစားမိနေခဲ့သည်။</p> <p>‘ငါ့ရဲ့အပေါင်းအဖော်’</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့သည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ယုံကြည်ခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သို့သော ခံစားချက်မျိုးလဲဆိုသည်ကို မေ့လျော့နေခဲ့သည်မှာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်တောင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခတ်လိုက်ပြီးမှ ပါးစပ်ဖွင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျနော်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခင်ဗျား မသိချင်ဘူးလား"</p> <p>"သိချင်တာပေါ့၊ ငါ အရမ်းကို သိချင်နေတာ"</p> <p>"ဒါဆိုရင် ကျနော် ‘စိတ်အကာအရံ’ ကို ဖွင့်ပေးမယ်။ လှမ်းကြည့်လိုက်ပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ ‘ကြေးမုံမျက်လုံး’ နဲ့ဆိုရင် ကြည့်လို့ရနိုင်ပါတယ်"</p> <p>"…ဟ… နင်က ‘ကြေးမုံမျက်လုံး’ အကြောင်းကိုလည်း သိနေတာလား"</p> <p>"ငါးမိနစ်ပဲ။ အချိန်ကို အဲဒီထက်ပိုပြီးတော့ ကျနော် မပေးနိုင်ဘူး"</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယအရိပ်အယောင်များ ပြေးသွားခဲ့သည်။</p> <p>"နင်က ထူးဆန်းတဲ့ လှည့်ကွက်တွေ သုံးဖို့ ကြံစည်နေတာလား"</p> <p>" ကျနော် လှည့်ကွက်သုံးရင်တောင် ခင်ဗျားကနှိမ်နင်းနိုင်မှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>ရန်စနေသကဲ့သို့ အသံနေအထားကြောင့် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p>ဇာတ်လမ်းများကို မြတ်နိုးသူများမှာ နက္ခတ်များသာ မဟုတ်ပေ။ အခြားသော အဆင့်ကျော်လွန်သူတစ်ဦး၏ စိတ်ထဲသို့ လှမ်းကြည့်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးဆိုသည်မှာလည်း အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ သိုင်းလောကတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူသော နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုနေသည့် ဤအဆင့်ကျော်လွန်သူအပေါ်  ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သည် စူးစမ်းလိုစိတ် မရှိဘဲ မနေနိုင်ပေ။</p> <p>"ငါ ကြည့်လိုက်မယ်"</p> <p>သိပ်မကြာမီမှာပင် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ ‘ကြေးမုံမျက်လုံး’ များမှာ တောက်ပလာခဲ့သည်။ ယူဂျွန်ဟော့မှာ သူ၏ ဆံပင်များကို အတင်းဆွဲနှုတ်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>‘ကြေးမုံမျက်လုံး’ မှတစ်ဆင့် မှတ်ဉာဏ်များကို လွှဲပြောင်းခြင်းမှာ ယူဂျွန်ဟော့အတွက်ရော၊ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင် အတွက်ပါ အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။ သို့သော်လည်း ယူဂျွန်ဟော့ကတော့ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာစွာဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ စိတ်ဓာတ်များ ကျိုးပဲ့သွားနိုင်သလို၊ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အရာများကိုလည်း ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်က ယုံကြည်ချင်မှ ယုံကြည်ပေလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်အနေဖြင့် အရာအားလုံးကို ငြင်းပယ်ကာ ယူဂျွန်ဟော့ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်၏။ သို့သော်လည်း ဤလောင်းကြေးထပ်မှုသာ အောင်မြင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ကို ပြောင်းလဲနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ‘ကြေးမုံမျက်လုံး’ မှ ထွက်ပေါ်နေသည့် ကြည်လင်သော စွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ‘ကြေးမုံမျက်လုံး’ ၏ အလင်းရောင်မှာ ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်မှာမူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားရင်း ကြမ်းပြင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင် ရူးသွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ်…</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်က ခေါင်းကို ပြန်မော့လာသည့်အခါ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ ဤနောက်ပြန်ဆုတ်မှုတွင် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ ထိုကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ခေတ္တခဏအကြာတွင် ယူဂျွန်ဟော့သည် ထိုအမူအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"နင်က နောက်တစ်ကြိမ်တော့ ငါ့ရဲ့ တပည့် မလုပ်တော့ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်နော်…"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယူဂျွန်ဟော့နှင့် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်တို့သည် အတော်ကြာအောင် စကားပြောဖြစ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>"နင် တော်တော်လေး ကြိုးစားခဲ့တာပဲ"</p> <p>"…ဒီလို အပေါ်ယံ နှစ်သိမ့်စကားတွေကို ရပ်လိုက်ပါ။ ဒါက ခင်ဗျားနဲ့ မလိုက်ဖက်ဘူး"</p> <p>"ကောင်းပြီလေ။ နင်က ငါ့ရဲ့ တပည့် အစစ်ဆိုတာ သေချာသွားပြီ"</p> <p>ဒုတိယမြောက် နောက်ပြန်ဆုတ်မှုမှ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ယခုလက်ရှိ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်မှာလည်း ဒုတိယမြောက် နောက်ပြန်ဆုတ်မှုမှ ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် တူလှသည် မဟုတ်ပါ။ သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဤအချက်ကို သတိမပြုမိသကဲ့သို့ပင် စကားများ ပြောနေခဲ့ကြသည်။</p> <p>"…ကျနော် လက်စားချေခဲ့တယ်။ ‘ကောင်းကင်မိစ္ဆာ’ နဲ့ ‘သွေးမိစ္ဆာ’ ကို ၃၅ ခုမြောက် ဇာတ်ဝင်ခန်းမှာ ကျနော် အနိုင်ယူခဲ့တယ်"</p> <p>"အေး... ငါ မြင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နင်က ခဲရာခဲဆစ် အနိုင်ရခဲ့တာမလို့ ငါတော့ သိပ်ပြီး အားမရဘူး"</p> <p>"ခင်ဗျား မသေခဲ့သင့်ဘူး"</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးစကားဝိုင်းက ဆရာနှင့် တပည့်ကြားမှ သာမန်စကားဝိုင်းမျိုး မဟုတ်သော်လည်း ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ မျက်နှာတွင်တော့ နုညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>"နင် အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ။ ဂျွန်ဟော့"</p> <p>"ဘာမှ ပြောင်းလဲမသွားပါဘူး"</p> <p>ထိုအဖြေကြောင့် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သည် လက်ညှိုးကို တောက်လိုက်သည်။ ထိုအခါ တဲအိမ်ပတ်လည်ရှိ အကာအရံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ပုံပျက်သွားပြီး ကြီးမားသော တယ်လီစကုပ် မှန်ဘီလူးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည့် အကွက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအကွက်ငယ်ပေါ်တွင် ပြင်ပမြင်ကွင်းများမှာ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။</p> <p>"နင့် ငါ့ဆီကို လာတွေ့တာက အဲဒီကလေးကြောင့်လား"</p> <p>ဖက်ထုပ်များ စားရင်း ခွေးနှင့် စကားပြောနေသည့် ကင်ဒေါ့ဂျာကို ညွှန်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။  </p> <p>"သူက နင့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းအသစ်လား"</p> <p>"သူငယ်ချင်းဆိုတာမျိုး မရှိပါဘူး။ ဒီလူကတော့ ဒီအတိုင်းပဲ…"</p> <p>"သူက ‘နက်ဗျူလာ’ တွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့အထိ တွေးထားတာဆိုတော့ တော်တော်လေးတော့ သတ္တိရှိတဲ့ ပုံပဲ"</p> <p>"…"</p> <p>"သူ လုပ်နိုင်မယ်လို့ နင် ထင်လား"</p> <p>ခေါင်းမာလှသည့် သူ့တပည့်၏ ပထမဆုံးသော မိတ်ဆွေတစ်ဦးအနေဖြင့် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သည် ကင်ဒေါ့ဂျာ၏ မျက်နှာကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် အကာအရံမှာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>[ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်။ နင့်ရဲ့ သိုင်းနည်းစနစ်တွေကို လက်လွှတ်လိုက်တော့ ]</p> <p>အံ့အားသင့်သွားသော ယူဂျွန်ဟော့သည် နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p>"…ဒိုကဲဘီတွေပဲ"</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်က ငြီးငွေ့နေသည့် ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သိုင်းပညာ ဝယ်မယ့်သူတွေ ပြန်ရောက်လာပြန်ပြီ"</p> <p>"…ကျနော်တို့ စီစဉ်ထားတာထက် ပိုမြန်နေတယ်။ သူတို့ လာဝယ်နေကြတာ ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ"</p> <p>"အတော်ကြာလှပြီ။ ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ ငါတစ်ယောက်ထဲပဲ ကျန်တော့တာလေ"</p> <p>သိုင်းလောကတွင် သိုင်းပညာရပ်များမှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သိုင်းပညာရပ် အားလုံးမှာ သမိုင်းကြောင်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ဇာတ်လမ်းတစ်မျိုး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ မူလအစ နက်ရှိုင်းလေလေ၊ တန်ဖိုးမှာ ပို၍ ကြီးမားလေလေ ဖြစ်၏။ ဒိုကဲဘီများသည် ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိကြပြီး ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ သိုင်းပညာများကို လိုချင်တပ်မက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့သည် ‘တိမ်တိုက်စုစည်းခြင်း ကောင်းကင်ဓား’ ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကင်ဒေါ့ဂျာနဲ့ ကျနော် သူတို့ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>"ပြိုင်ဘက်တွေက ဒိုကဲဘီတွေပဲ။ နင်တို့ ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ကင်ဒေါ့ဂျာကတော့ လုပ်နိုင်လောက်ပါတယ်"</p> <p>ဆရာဖြစ်သူ၏ မေးခွန်းကို ပြန်ဖြေမည့်အစား ယူဂျွန်ဟော့သည် အကွက်ပေါ်ရှိ ဒိုကဲဘီများကိုသာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဒိုကဲဘီများထဲမှ တစ်ဦးမှာ အလွန် ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။</p> <p>‘ဒါက... ဆိုလ်းဒေသရဲ့အမိုးခုံးတုန်းက ကောင်ပဲ’</p> <p>ကင်ဒေါ့ဂျာကတော့ ထိုကောင်ကို လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုစဉ် ကင်ဒေါ့ဂျာ၏ အသံမှာ ဖန်သားပြင်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>-မင်း အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာ ငါ မသိခဲ့ဘူး။ မင်းက အပြစ်ပေးခံခဲ့ရတာ မဟုတ်ဘူးလား</p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကင်ဒေါ့ဂျာ၏ ထူးခြားချက်ဖြစ်သည့် ‘လူတွေကို နောက်ပြောင်ခြင်း’ စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကင်ဒေါ့ဂျာသည် သူ၏ မေးစေ့ကို ကုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေသည့် ပုံစံဖြင့် ဒိုကဲဘီများကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>-အင်း... ဟုတ်သားပဲ။ မင်းက ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ဝယ်ဖို့ ရောက်လာတာလား</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့က သူ၏ဆရာကို ကြည့်ကာ ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ ယူဂျွန်ဟော့ကိုယ်တိုင် ထွက်မသွားလျှင်ပင် ကင်ဒေါ့ဂျာက အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ ကင်ဒေါ့ဂျာ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေသည်ဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ကင်ဒေါ့ဂျာသည် ဒိုကဲဘီများကို အထိနာစေရန် ထူးထူးဆန်းဆန်း လှည့်ကွက်တစ်ခုကို အသုံးပြုတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏအကြာမှာပင် ကင်ဒေါ့ဂျာသည် မျှော်လင့်မထားသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ထူးဆန်းသော စကားတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>-ကောင်းပြီလေ၊ ငါ ရောင်းပေးမယ်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ဝယ်ချင်တာမလား</p> <p>***</p> <p> </p>


Save