Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၃၄</h2> <h2 style="text-align: center;">လူလိမ် (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[မင်းက... မဟုတ်မှလွဲရော အဲဒီတုန်းက…]</p> <p>တုန်လှုပ်နေသော ဒိုကဲဘီ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျနော့်ထံတွင် ဆိုးရွားသော အတိတ်က အမှတ်ရစရာအချို့ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်။ ကျနော့်ဘေးတွင် ပျံဝဲနေသော ဘီယူသည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေခဲ့သည်။ ဘီယူအနေဖြင့် ဒေါသထွက်နေမည်မှာ သဘာဝကျပါသည်။ ဤဒိုကဲဘီမှာ ၄၁ ကြိမ်မြောက် ရှင်ယူဆောင်း ‘ကပ်ဘေး’ ဖြစ်ရပ်ဆိုး၏ နောက်ကွယ်က တရားခံပင် ဖြစ်သည်။ သူ့နာမည်က... ပေါလ် ဟု ခေါ်သည်ပင်။</p> <p>သူသည် ငရဲသို့ ရောက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုကို ခံယူရလိမ့်မည်ဟု ကျနော် ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ကြယ်တာရာ စီမံခန့်ခွဲရေးဌာန၏ အပြစ်ပေးမှုမှာ ဂွမ်းကို ရိုက်သကဲ့သို့သာ အပေါ်ယံ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သိုင်းလောက ပြန်လည်ဖွံ့ဖြိုးရေးအဖွဲ့တွင် ပါဝင်လာရခြင်းက အပြစ်ပေးမှုဟု မည်သို့ခေါ်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p>"ငါ့ကို မတွေ့ရတဲ့ အတောအတွင်းမှာ မျက်နှာလေးက တော်တော်ချောင်သွားပါလား"</p> <p>[အဲ...ချီး...]</p> <p>"အဲဒီတုန်းကတော့ မင်းက အလယ်အလတ်အဆင့် ဒိုကဲဘီ တစ်ယောက်ပါပဲ။ အခုကျတော့... အဆင့်နိမ့် ဒိုကဲဘီ ဖြစ်သွားပြီလား"</p> <p>[မင်း….မင်း...]</p> <p>သူ၏ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေမှုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ‘သီးသန့်တွေ့ဆုံခွင့်’ကို တောင်းဆိုပြီး သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံရိုက်နှက်ချင်စိတ် ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဤကောင် အရိုက်ခံရသည့် ဇာတ်လမ်းကို အကျိတ်နှင့်လူက သေချာကြည့်နေလောက်မည်လား။</p> <p>[တော်တော့။ ပေါလ်…နောက်ဆုတ်နေစမ်း]</p> <p>စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေသော ပေါလ်၏ ကိုယ်စား အခြားဒိုကဲဘီတစ်ဦးက ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>[မင်းက ကင်ဒေါ့ဂျာလား]</p> <p>ကျနော် အသေအချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဤဒိုကဲဘီမှာလည်း ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။ ဤအသံကို တစ်နေရာရာတွင် ကျနော် ကြားဖူးနေသည်။ အဲ... ခဏလေး... ဒီကောင်က….</p> <p>"အာ... မင်းပါလား။ ဘီဟွန်းရဲ့ လက်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ကောင်လေး... နေဦး….နာမည်က..."</p> <p>[ငါ့နာမည်က ယောင်ကီ။ ဟုတ်တယ်။ မင်းက ကင်ဒေါ့ဂျာပဲ]</p> <p>ဒိုကဲဘီသည် ကျနော့်ကို ဝမ်းသာအားရ နှုတ်ဆက်ရှာသည်။ ကျနော့်မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဝေဝါးစွာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ဘီဟွန်း၏ လက်အောက်ခံ ရုပ်သံလိုင်းငယ်များကို တာဝန်ယူထားရသော ဒိုကဲဘီ ဖြစ်သည်။</p> <p>[မင်း အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတဲ့ ကောလဟာလတွေကို ငါ ကြားခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားမိဘူး...]</p> <p>"ဘီဟွန်းရော နေကောင်းရဲ့လား"</p> <p>[မင်း ပျောက်သွားပြီးကတည်းက သူကတော့ သိသိသာသာကို စိတ်ဓာတ်ကျနေတာ]</p> <p>ဘီဟွန်း စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်ဆိုသောကြောင့် ကျနော် အနည်းငယ်တော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ ဘီဟွန်းဆိုသည့်ကောင်က ကျနော့်ကို တကယ်ခင်တွယ်ပုံရသည်။</p> <p>"မင်းက အခုတော့ အလုပ်တွေ သေချာလုပ်တတ်နေပြီပေါ့လေ။ အရင်တုန်းကဆိုရင် ဇာတ်ဝင်ခန်းကို ဘယ်လို အဆင့်မြှင့်တင်မလဲဆိုတာတောင် သိတာမဟုတ်ဘူး မလား"</p> <p>[အဟားဟား။ အဲဒါက ရှက်စရာကောင်းတဲ့ အတိတ်ပါပဲ။ အခုတော့ ငါလည်း အလယ်အလတ်အဆင့် ဒိုကဲဘီ ဖြစ်နေပါပြီ]</p> <p>သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ဒိုကဲဘီ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ယောင်ကီသည် ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ် ဇာတ်ဝင်ခန်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ဘီဟွန်းသည်လည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရမည်မှာ သေချာပါသည်။ အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်ဆုံးသွားပြီဟု ခံစားရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးပေ။</p> <p>[ဒါနဲ့ ဒေါ့ဂျာ…. သိုင်းပညာတွေကို ရောင်းမယ်ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ]</p> <p>ယောင်ကီသည် တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကျနော့်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဒိုကဲဘီဆိုသည်မှာ ဒိုကဲဘီပင် ဖြစ်သည်။ ကျနော် ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထား၍ မရပေ။</p> <p>"ငါ ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ။ မင်းတို့ကို သိုင်းပညာတွေ ရောင်းပေးဖို့ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ကို ငါ နားချပေးမယ်"</p> <p>[ဒေါ့ဂျာက ဘယ်လိုမျိုးနားချမှာလဲ...]</p> <p>"ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်။ မင်းတို့ ဘယ်လို သိုင်းပညာတွေ လိုအပ်နေတာလဲ။ ဖီးနစ်နီအလျှင်လား။ ဒါမှမဟုတ် နတ်လက်သီးအကွက်ရာချီလား"</p> <p>[နတ်လက်သီးအကွက်ရာချီကတော့ ငါတို့ဆီမှာ ရှိပြီးသားပါ။ ငါတို့ တကယ်လိုအပ်နေတာက...]</p> <p>"ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုင်း လား"</p> <p>ယောင်ကီသည် ကျနော့်စကားကို ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံခဲ့သည်။ ကျနော် ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ ‘ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုင်း’။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုင်းမှာ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ ကောင်းကင်စွမ်းအားချိုးဖြတ်ခြင်း ပညာရပ်ကို ပေးထားသည့် အမည်ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး သိုင်းလောကတွင် မည်သူမဆို လိုချင်တပ်မက်ကြသည့် အဆင့်မြင့်ဆုံး သိုင်းပညာရပ်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ယူဂျွန်ဟော့၏ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုင်း ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျနော့်ဘေးတွင် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းသခင်က ဟောင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကျနော် အမြန်ပင် သဘောတူလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။ ငါ ရောင်းပေးမယ်။ မဟုတ်ဘူး... မရောင်းဘူး။ အလကား ပေးမယ်"</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းသခင်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် ပုံစံဖြင့် ကျနော့်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ယောင်ကီမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>[တ-တကယ်လား]</p> <p>"အပြန်အလှန်အနေနဲ့ ငါ့အတွက် အကူအညီ နှစ်ခုတော့ ပြန်လုပ်ပေးရမယ်။ ပထမတစ်ခုကတော့ မင်းတို့ မကြာခင် ဖွင့်တော့မယ့် ဇာတ်ဝင်ခန်းမှာ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုင်း ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ထည့်သွင်းပေးဖို့ပဲ"</p> <p>[ဟင်]</p> <p>ယောင်ကီ၏ ကြောင်တောင်တောင် မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး ကျနော် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ကျနော်က ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုင်း ကို ဒီအတိုင်း အလကား ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ တကယ်ထင်နေတာလား။</p> <p>"မင်းတို့တွေ ‘သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ’ ဇာတ်ဝင်ခန်းကို မကြာခင် ဖွင့်တော့မှာ မဟုတ်လား။ အဲဒီထဲမှာ မဟူရာကောင်းကင်မိစ္ဆာဓါး လည်း ပါဝင်နေတယ်လေ"</p> <p>[မ-မင်းက ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ...]</p> <p>"ဘာလို့ အဲလောက်တောင် လန့်သွားတာလဲ။ မင်းတို့ အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ လုပ်နေကျ မဟုတ်လား။ ဒါက သိုင်းလောကအတွက် ပုံမှန် ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုပဲ။ သိုင်းလောကရဲ့ တန်ဖိုးကြီး ဓားတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာမယ်။ ပြီးရင် လူအုပ်ကြီးက အဲဒါကို ရဖို့အတွက် တိုက်ခိုက်ကြမယ်"</p> <p>[အဲဒါကတော့ မှန်ပေမဲ့... မင်းက မဟူရာကောင်းကင်မိစ္ဆာဓါး အကြောင်းကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ]</p> <p>ငါ ဘယ်လိုသိတာလဲ ဟုတ်လား။</p> <p>သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲဆိုသည်မှာ ယူဂျွန်ဟော့ ပထမဆုံး သိုင်းလောကသို့ ရောက်လာသည့်အခါတိုင်း အကြိမ်ကြိမ် ပါဝင်ဆင်နွှဲခဲ့သည့် ဇာတ်ဝင်ခန်း အစီအစဉ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုပြိုင်ပွဲအပိုင်းကို ကျော်လိုက်ပါတော့ဟု စာရေးသူကို မှတ်ချက်တွေ ကျနော် အခါခါပေးခဲ့ဖူးသေးသည်။</p> <p>"ငါ ဘယ်လိုသိလဲဆိုတာက အရေးမကြီးဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုင်းကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ထည့်လိုက်ပါ။ ပထမဆုအနေနဲ့ ပေးလိုက်ပေါ့"</p> <p>ယောင်ကီ၏ မျက်လုံးများမှာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ့အတွက်တော့ အလွန်ကောင်းမွန်သော တိုက်တွန်းချက် တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ထံမှ ဝယ်ယူထားသည့် သိုင်းနည်းစနစ်များဖြင့် ဒိုကဲဘီများ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာမှာ အကန့်အသတ် ရှိသည်။ ထိုသိုင်းပညာကို ကြီးမားသော ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုတွင် ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် ကြည့်ရှုသူအသစ်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်သလို၊ ‘ဒိုကဲဘီ အိတ်’ မှတစ်ဆင့်လည်း ဈေးကြီးပေးကာ ရောင်းချနိုင်လေသည်။ ယောင်ကီသည် ယခုအခါ မည်သည့်အရာက ပို၍ အကျိုးအမြတ် ရှိမည်ကို တွက်ချက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>[ကောင်းပြီလေ။ ဒီလိုလုပ်လို့ ငါ့အတွက် ဆုံးရှုံးစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ သိုင်းနည်းစနစ် ဝယ်ယူမယ့် ကုန်ကျစရိတ်ကို သက်သာစေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့...]</p> <p>"ဘာဒါပေမဲ့လဲ"</p> <p>[မင်းက အကူအညီ နှစ်ခုလို့ ပြောခဲ့တယ်နော်။ ဒုတိယတစ်ခုက ဘာလဲ]</p> <p>သူ့၏ သတိထားမှုကို ကြည့်ပြီး ကျနော် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်မိသည်။</p> <p>အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ကတည်းက သူ တော်တော်လေး လည်လာခဲ့ပြီပဲ။</p> <p>"ဒုတိယ အခြေအနေကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ်။ ဒီမှာရှိနေတဲ့ လူတိုင်းကို သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ ဇာတ်ဝင်ခန်းမှာ ပါဝင်ခွင့် ပေးစေချင်တာပဲ"</p> <p>[ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းကိုပါခွင့်ပေးရမယ်ဟုတ်လား]</p> <p>ယောင်ကီ၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူသည် ကျနော့်၏ လှည့်ကွက်ကို ရိပ်မိသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>[ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုပဲ... ဒါပေမဲ့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်]</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>[တခြားကိုယ်စားလှယ်တွေကိုတော့ ငါမသိပေမဲ့ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ကတော့ ပါဝင်လို့ မရဘူး]</p> <p>သူ ဤသို့ပြောလာမည်ကို ကျနော် ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သာ သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့လျှင် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင် အနိုင်ရရှိသွားရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်များပြားလှသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ပြိုင်ပွဲဝင်အရေအတွက်မှာ သဘာဝအလျောက် လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်ရာ ဒိုကဲဘီများအတွက် ဆုံးရှုံးမှုများ ရှိလာပေလိမ့်မည်။ ကျနော်သည် အလျှော့ပေးလိုက်သည့် ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ကလွဲလို့ ကျန်တဲ့သူအားလုံးကိုပေးပါမယ်မလား"</p> <p>[ဒါဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲက နောက်နှစ်ပတ်နေရင် စတော့မှာ။ အဲဒီအချိန်မတိုင်ခင်အထိ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုင်းကို ပြင်ဆင်ထားပေးပါ]</p> <p>စောင့်ဆိုင်းနေသော ယောင်ကီကို ကျနော် ပြန်လည်အဖြေပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ။ ငါတို့ကို ဇာတ်ဝင်ခန်းထဲကို သေချာဖိတ်ကြားဖို့လည်း မမေ့နဲ့ဦးနော်"</p> <p>[ဒါပေါ့။ ဒါဆိုရင် မကြာခင်မှာ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့]</p> <p>"ဘီဟွန်းကိုလည်း ငါ့ကိုယ်စား နှုတ်ဆက်ပေးပါဦး"</p> <p>[ဟားဟား….ကောင်းပါပြီ]</p> <p>ကိစ္စရပ်များ အဆင်ပြေသွားသောကြောင့် ယောင်ကီသည် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောရင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသည့် ဒိုကဲဘီများသည်လည်း စတင်ထွက်ခွာသွားကြ၏။ ပေါလ်ကတော့ ကျနော့်ကို တစ်ချိန်လုံး စိုက်ကြည့်နေခဲ့သဖြင့် ကျနော်ကလည်း တတ်နိုင်သမျှ ပြန်စိုက်ကြည့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ခေတ္တခဏအကြာတွင် ဒိုကဲဘီများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကျနော့်ဘေးတွင် ရှိနေသည့် ဂျန်ဟာယောင်းက ကျနော့်အင်္ကျီကော်လံကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>"ဟေ့လူ... ခင်ဗျား အခုလေးတင် ဘာတွေလုပ်လိုက်တာလဲ။ သိုင်းပညာတွေကို ရောင်းမယ် ဟုတ်လား။ သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲကို ဝင်မယ် ဟုတ်လား။ ဒါတွေက ဘာလဲ..."</p> <p>ဝုတ်…. ဝုတ်။ ဝုတ်… ဝုတ်… ဝုတ်</p> <p>「 ငါတို့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို မရောင်းနိုင်ဘူး။ မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ 」</p> <p>ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသော ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း သခင်က ယခုမှ တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့် တုံ့ပြန်မှုမျိုးပင် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ကျနော် ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်၏။</p> <p>"ကင်ဒေါ့ဂျာ"</p> <p>…မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ ယူဂျွန်ဟော့သည် ဖုန်တောထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး ကျနော့်လည်ပင်းကို လာရောက်ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ သူသည် သစ္စာဖောက်ခံလိုက်ရသည့် လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ကျနော့်ကို လှုပ်ခါနေခဲ့သည်။ ကျနော်သည် အင်အားမရှိသော စက္ကူအရုပ်ကလေးတစ်ရုပ်ကဲ့သို့ လှုပ်ခါနေရင်းမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့ကို စကားပြောခွင့်ပေးပါဦး"</p> <p>"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ သိုင်းပညာတွေကို ရောင်းမယ်ဆိုတာက..."</p> <p>"စိတ်အေးအေးထားပါဦးကွ။ ငါက မင်းအတွက်ကြောင့် လုပ်လိုက်တာပါ"</p> <p>"…ဘာ"</p> <p>"ငါတို့ အခုလေးတင် ဘာရခဲ့လဲဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား"</p> <p>ကျနော့်စကားကြောင့် ယူဂျွန်ဟော့၏ လက်များမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ထိုစဉ် ကျနော့်နားထဲသို့ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>[ဇာတ်ဝင်ခန်းအသေးအသစ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာပါပြီ။]</p> <p>[ဇာတ်ဝင်ခန်းအသေး ‘သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ’ စတင်ပါပြီ။]</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့သည် ရောက်ရှိလာသည့် ဇာတ်ဝင်ခန်း၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဖတ်ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"…မဟူရာကောင်းကင်မိစ္ဆာဓါး လား"</p> <p>"ဟုတ်တယ်။ မင်း အဲဒါကို လိုချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား"</p> <p>"…"</p> <p>"သေချာကြည့်ရင် ပြိုင်ပွဲမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပုတီး လည်း ပါသေးတယ်။ အဲဒါက တတိယဆုအတွက်လို့ ထင်တာပဲ... ငါလည်း သိပ်မမှတ်မိတော့ဘူး…"</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့သည် ကျနော့်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများမှာ အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျနော့်ကို ရုတ်တရက် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဒီမအေဘေးကတော့ကွာ... အဲလောက်ထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေဖို့ မလိုပါဘူး။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူကတော့ နားဝင်သွားပုံရသည်။ ပြဿနာမှာ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဖြစ်သည်။ ကျနော် လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်မှာ တင်းမာသော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p>「 ဧရာမ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ စွမ်းအားနှင့်အတူ မွေးဖွားလာခဲ့သော တည်ရှိမှု။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ တည်ရှိမှုမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် မခြားပေ။ 」</p> <p>Ways of Survival ထဲမှ ဖော်ပြချက်မှာ မှားယွင်းခြင်း မရှိပေ။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့်ပင် အလွန်ပင် ခြိမ်းခြောက်မှုရှိလှသည်။ ကျနော် ပြုံးလိုက်ပြီး လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။</p> <p>"ဆရာနဲ့ တပည့်ကြားက စကားဝိုင်းကတော့ အဆင်ပြေပြေ ပြီးဆုံးသွားပြီလား"</p> <p>"…နင်က စိတ်မနှံ့တဲ့လူပဲ"</p> <p>"ဘာမှ မပြောခင် ကျနော့်စကားကို အရင် နားထောင်ပေးပါဦး"</p> <p>"နင့်လို လူစားမျိုးနဲ့ စကားပြောဖို့ ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး"</p> <p>ကျနော်တို့ပတ်လည်ရှိ ထူထပ်သော မြူနှင်းများမှာ ပို၍ စိပ်လာခဲ့သည်။ ကျနော် အမြန်ပင် စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၊ ဒီလမ်းဟောင်းကြီးကိုပဲ ထာဝရ ဆုပ်ကိုင်ထားလို့ မရတော့ဘူးလေ"</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ ထူထဲသော မျက်ခုံးများမှာ ပြင်းထန်စွာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။</p> <p>"လူသားမဆန်တဲ့ ဒီစည်းကမ်းချက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားဖို့က အဲလောက်တောင် အရေးကြီးလို့လား။ အဲလိုဆုပ်ကိုင်ထားလို့ ခင်ဗျားပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားရမယ်ဆိုရင်ရော ဆက်ပြီးဆုပ်ကိုင်ထားဦးမှာလား"</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့သည် ကျနော့်ကို အရူးတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ကင်ဒေါ့ဂျာ… နောက်ထပ် ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့တော့"</p> <p>သို့သော်လည်း ကျနော်ကတော့ ဆက်ပြောနေခဲ့သည်။</p> <p>"ပထမဆုံးအနေနဲ့ပြောချင်တာက ခင်ဗျားရဲ့ တကယ့်စွမ်းအားက ‘ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုင်း’ မဟုတ်ဘူးမလား။ အဆင့်ကျော်လွန်ခြင်းကို ရောက်ပြီးကတည်းက အဲ့ဒီဓါးသိုင်းကို ခင်ဗျားစွန့်လွှတ်ခဲ့တာ ကြာပြီပဲလေ။ ဘာလို့ အဲဒီဓါးသိုင်းကို တစ်ခုခုနဲ့ မလဲလှယ်ရမှာလဲ"</p> <p>ကျနော့်ပတ်လည်ရှိ မြေပြင်မှာ တုန်ခါလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယူဂျွန်ဟော့သည် ကျနော့်ကို ကာကွယ်ပေးသည့်အနေဖြင့် သူ့နောက်သို့ ပို့လိုက်ပြီး ‘တိမ်တိုက်စုစည်းခြင်း ကောင်းကင်ဓား’ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး၏ ဆွဲငင်အားမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျနော့်ပုခုံးပေါ်တွင် ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်လုံးက ဖိထားသကဲ့သို့ပင်။ ဂျန်ဟာယောင်းနှင့် ဟန်မြုံအိုတို့မှာ အော်ပင် မအော်နိုင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားခဲ့သည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမည်ဆိုလျှင် ကျနော်တို့လူစုမှာ လုံးဝ သုတ်သင်ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဆရာ၊ ခဏစောင့်ပါဦး..."</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့က အော်ဟစ်တားမြစ်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်မှာမူ ရပ်တန့်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>…ဒီဟာမကြီးက ဒီလိုပဲ လုပ်တော့မှာလား။ တကယ်ကို ခေါင်းမာလွန်းတာပဲ။</p> <p>[‘ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင်’ နက္ခတ်သည် နက္ခတ်တစ်ပါး၏ အဆင့်အတန်းကို စတင်အသက်ဝင်စေခဲ့ပါသည်။]</p> <p>ကျနော့်ပတ်လည်တွင် လျှပ်စစ်မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆွဲငင်အားဖိအားများမှာလည်း ခေတ္တခဏ ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။ အံ့အားသင့်သွားသော ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ကို ကြည့်ပြီး ကျနော် ပြုံးပြလိုက်သည်။ ကျနော်သည် လူသားကိုယ်ပွား ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့် နက္ခတ်တစ်ပါး ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p>"ကျနော် ဘာမှ မရောင်းရသေးပါဘူး။ ဒါကြောင့် အဲလောက်ကြီးတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မလုပ်ပါနဲ့ဦး"</p> <p>"နင်က နင့်ရဲ့စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ"</p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရရင် သိုင်းပညာတွေကို ပြန်ရနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား။ ခင်ဗျားက ပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်မရနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေလို့လား"</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သည် ပို၍ တည်ငြိမ်သွားပုံရပြီး  ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဖိအားများမှာလည်း လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ကသာ တကယ့်စွမ်းအားကို အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင် ကျနော့်ကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ကျနော့်ကို ယူဂျွန်ဟော့၏ အပေါင်းအဖော်တစ်ဦးအဖြစ် လက်ခံလိုက်ပုံရသည်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်က ကျနော့်ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါကတော့ အဲဒီပြိုင်ပွဲမှာ ပါလို့ မရဘူး"</p> <p>"လူကြီးတစ်ယောက်က ကလေးတွေနဲ့ ကစားနေရင် ပျော်စရာ ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"</p> <p>"သိုင်းလောကရဲ့ ကလေးတွေက နင်ထင်တာထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်"</p> <p>"ကျနော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်ကလည်း အစွမ်းထက်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>ကျနော် ဆိုလိုသည်ကို ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်က နားလည်သွားခဲ့သည်။ ကျနော့်ဘေးတွင် ရပ်နေသော ယူဂျွန်ဟော့၏ ပုခုံးကို ကျနော် ပုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ပြိုင်ပွဲမှာ ဂျွန်ဟော့ ရှိနေမှာပဲလေ"</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးအဝိုင်းသားနှင့် ကျနော့်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ ဘာကြောင့် အံ့အားသင့်နေရသည်ကို ကျနော် မသိပေ။ သူက ပြိုင်ပွဲဝင်ရမည်မဟုတ်ဟု ထင်နေခဲ့တာလား။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ မျက်ခုံးများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် တွန့်ကွေးသွားပြန်သည်။</p> <p>"သူက အခုထိ အားနည်းနေသေးတယ်"</p> <p>"ခင်ဗျားက သူ့ကို ပိုပြီးအစွမ်းထက်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာပဲ။ သူက ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်ပဲလေ။ ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p>"ငါက သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံမယ်လို့ ဘယ်တုန်းက ပြောခဲ့လို့လဲ…"</p> <p>ဤနေရာတွင်တော့ ယူဂျွန်ဟော့က ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဆရာရော၊ တပည့်ရော နှစ်ယောက်လုံးက မရိုးသားကြသူတွေပင်။</p> <p>[သီးသန့်စွမ်းရည် ‘အနှိုင်းမဲ့စာဖတ်သူ၏ရှုထောင့်’ အသက်ဝင်ပါပြီ။]</p> <p>ကဲ... သူတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ မရိုးသားမှုတွေက သူတို့ရဲ့ ဝိသေသတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို ငါသိလိုက်ရပြီ။</p> <p>「 သူ့အတွက်တော့ ဒါက အရမ်းစောသေးတယ် 」</p> <p>「 ဂျွန်ဟော့သာ ပြိုင်ပွဲဝင်မယ်ဆိုရင် သေသွားလိမ့်မယ် 」</p> <p>「 သူက မဟာသခင်ကြီး ၁၀ ပါးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ အဆင့်မှာ မရှိသေးဘူး 」</p> <p>ကျနော့်၏ နားလည်နိုင်စွမ်း အဆင့်အတန်း နိမ့်ပါး နေသေးသောကြောင့် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်၏ အတွေးများကို အပြည့်အဝ မကြားရပေ။ သို့သော်လည်း သူ ဘာတွေးနေသည်ဆိုသည်ကို သိရန်တော့ မခဲယဉ်းချေ။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကျနော်သည် ဤဆရာတပည့် နှစ်ယောက်အတွက် ထိအရာကို လုပ်ဆောင်ပေးရတော့ပေမည်။</p> <p>"တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ယူဂျွန်ဟော့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ မျိုးနွယ်စုနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ပေးမယ်"</p> <p>"…အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"</p> <p>"ကျနော် ပြောတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ခင်ဗျားက အခုထိ ခင်ဗျားရဲ့ မျိုးနွယ်စုကို ရှာမတွေ့သေးဘူး မဟုတ်လား"</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်သည် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကျနော့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"နင်က ဒါကို ဘယ်လိုသိလဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုကတော့ သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီ။ အခုဆိုရင် ဧရာမ နတ်ဘုရားတွေ တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ဘူး"</p> <p>"မဟုတ်ဘူး။ ကျန်နေသေးတဲ့သူ တချို့ ရှိပါသေးတယ်"</p> <p>"ဘာ…"</p> <p>ကျနော် မော့ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငရဲပြည်၏ အရှင်သခင်။ ခင်ဗျား အခုထိ ကြည့်နေတုန်းပဲလား"</p> <p>ဟေးဒီးစ်သည် ယခုအချိန်တွင် ကျနော့်၏ ရုပ်သံလိုင်းထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့သည့်အခေါက်တုန်းက သူ့ကို ကျေးဇူးကြွေး တင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် နှုတ်ဆက်ရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကျနော့်၏ ခေါ်ယူမှုကို တုံ့ပြန်လာသူမှာ ဟေးဒီးစ် မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p>[‘အမှောင်ဆုံးသော နွေဦး၏ ဘုရင်မ’ နက္ခတ်သည် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သင့်ကို ကြည့်နေပါသည်။]</p> <p>"…မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။ ပါစီဖုန်း"</p> <p>ချီး... ဒီဘုရင်မက ကိုင်တွယ်ရ တော်တော်ခက်တာပဲ။ ဒီဘုရင်မ ဘယ်တုန်းက ဝင်လာတာလဲ။</p> <p>ကျနော် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နောက်ထပ် မက်ဆေ့ချ်များ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>[‘အမှောင်ဆုံးသော နွေဦး၏ ဘုရင်မ’ နက္ခတ်က သူ့အနေဖြင့် ဇာတ်လမ်းကို ကြားသိပြီးပြီဟု ဆိုပါသည်။]</p> <p>[‘အမှောင်ဆုံးသော နွေဦး၏ ဘုရင်မ’ နက္ခတ်သည် သင်၏ တောင်းဆိုချက်ကို နားထောင်ပေးပါလိမ့်မည်။]</p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ပါစီဖုန်းသည် ကောင်းမွန်သော ဇာတ်လမ်းများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အလွန်ပင် လက်သွက်လှသည်။ ပြဿနာမှာ ဤဘုရင်မသည် နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခုမရှိဘဲ မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်တတ်ခြင်းပင်။</p> <p>[‘အမှောင်ဆုံးသော နွေဦး၏ ဘုရင်မ’ နက္ခတ်က တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ရှိသည်ဟု ဆိုပါသည်။]</p> <p>…ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။</p> <p>"…ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပေးပါ"</p> <p>[‘အမှောင်ဆုံးသော နွေဦး၏ ဘုရင်မ’ နက္ခတ်သည် သင့်ကို နက္ခတ်များ၏ ပွဲတော်သို့ ဖိတ်ကြားနေပါသည်။]</p> <p>နက္ခတ်များ၏ ပွဲတော် ဟုတ်လား။ ဒါက ထူးဆန်းနေတယ်။ အခုက နက္ခတ်များ၏ စားသောက်ပွဲ ကျင်းပရမည့် အချိန်လား။</p> <p>ကျနော့် မေးခွန်းအတွက် အဖြေအနေဖြင့် ပါစီဖုန်း၏ မက်ဆေ့ချ်က ဆက်လက်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>[‘အမှောင်ဆုံးသော နွေဦး၏ ဘုရင်မ’ နက္ခတ်သည် သင့်ကို ‘စားတော်ဆက်အသင်း’သို့ ဖိတ်ကြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save