Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၃၈</h2> <h2 style="text-align: center;">စားတော်ဆက်အသင်း (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပါစီဖုန်းက သာယာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>[ဘာလို့လဲ။ မကြိုက်လို့လား။ နင့်ရဲ့ ဝါသနာက ဒါမျိုးဆိုပြီး မိတ်ဆွေကြီး နတ်ခေါင်ချုပ်က ငါ့ကို ပြောပြထားတာလေ]</p> <p>"ဒါက လုံးဝကို အထင်လွဲနေတာပါ"</p> <p>[ဟင်း...]</p> <p>ပါစီဖုန်း၏ အသံမှာ နောင်တရနေဟန် ပေါက်နေသည်။ ပါစီဖုန်းသည် လက်ရှိတွင် ယူဂျွန်ဟော့၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ကို ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပါစီဖုန်းက တရုတ်ဝတ်စုံ ဝတ်မထားသည်မှာပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p>[ဒါဆိုရင် ဒါမျိုးဆိုရင်ရော ဘယ်လိုသဘောရလဲ]</p> <p>"နေဦး..."</p> <p>ကျနော် စကားမဆုံးခင်မှာပင် ပါစီဖုန်း၏ ရုပ်သွင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ ပါစီဖုန်းက တရုတ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် ယူဆန်းအာ အသွင်ပြောင်းမလားဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ မျှော်လင့်မထားသောအရာ ဖြစ်နေ၏။</p> <p>"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက..."</p> <p>တစ်ဖက်လူမှာ ပါစီဖုန်းမှန်း သိနေသော်လည်း သူ ပြုံးလိုက်သည့်အခါ ကျနော့်မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားရသည်။ ပါစီဖုန်းသည် သိပ်မကြာသေးခင်က ကျနော် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ‘ပြစ်ဒဏ်ပေးသူ’ ၏ အသွင်ကို ယူထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>[အဲဒီတုန်းက နင်ဟာ ဒီမိန်းမကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်နေတာ ငါ သတိထားမိတယ်လေ။ နင်ကြိုက်တာ ဒီလိုမျိုးမလား]</p> <p>ဝတ်စုံ၏ ဘေးဘက်မှတစ်ဆင့် ဖြူဝင်းသော အသားအရေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျနော်သည် မျက်စိကျိန်းသလို မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ရင်း အော်ပြောမိသည်။</p> <p>"…စနောက်မနေနဲ့တော့"</p> <p>[ခစ်ခစ်။ တကယ့်ကို ရယ်ရတာပဲ]</p> <p>ပါစီဖုန်းသည် ကလေးတစ်ယောက်လို ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်အသွင်ပြောင်းလိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယူဆန်းအာ၏ ရုပ်သွင်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် တရုတ်ဝတ်စုံနှင့် အတွင်းခံ ခြေအိတ်ချိတ်ကြိုးများအစား သပ်ရပ်သော ရုံးဝတ်စုံပုံစံမျိုး ဝတ်ဆင်ထား၏။ မီနိုဆော့ဖ်မှာ ရှိစဉ်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ထိုပုံစံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုးကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။ ယူဆန်းအာသည် ထိုဝတ်စုံဖြင့် ကျနော့်ကို အမြဲ စကားပြောလေ့ရှိသည်။</p> <p>ယူဆန်းအာရော အဆင်ပြေရဲ့လားမသိဘူး။</p> <p>ယူဆန်းအာက ဟန်ဆိုယောင်းနှင့်အတူ ရှိနေလောက်မည်မလို့ ကျနော် နည်းနည်းတော့ စိုးရိမ်မိသည်... သို့သော်လည်း ယူဆန်းအာမှာ ယူဆန်းအာ ဖြစ်နေသည့်အတွက် အဆင်ပြေပြေ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ကျနော် ယုံကြည်ပေသည်။</p> <p>ပါစီဖုန်းကတော့ ဆက်ပြုံးနေဆဲပင်။</p> <p>[ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့။ ငါက နင့်ကို လာကြိုတာ]</p> <p>ကျနော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပါစီဖုန်း၏ နောက်ကနေ လိုက်သွားခဲ့သည်။ စောင့်ဆိုင်းခန်းထဲကနေ ထွက်လာသည့်အခါ နက္ခတ်အချို့၏ အကြည့်များကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ ပါစီဖုန်းနှင့်အတူ ကျနော် လျှောက်လှမ်းရင်း နက္ခတ်များကို မြင်တွေ့နေရ၏။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ  ကျနော်က ပါစီဖုန်း၏ ငယ်သားလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ပါစီဖုန်းနှင့် ကျနော်သည် ဧည့်ခန်းမအလယ်ရှိ ဧရာမဓာတ်လှေကားကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ စားတော်ဆက်အသင်း၏ ပွဲတော်ကို ဤရဲတိုက်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် ကျင်းပမည် ဖြစ်လောက်မည်ထင်သည်။</p> <p>ဧရာမ ဖန်သားလုံးကြီးတစ်ခုနှင့် တူသော ဓာတ်လှေကားတံခါးမှာ ပွင့်လာပြီး ပါစီဖုန်းနှင့် ကျနော် တက်လိုက်ကြသည်။ ကျနော့်ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အနည်းငယ် လေးလံလာသလို ခံစားရပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာသော ဖန်သားနံရံ၏ အပြင်ဘက်တွင် မဟူရာဒိုင်မင်းရှင်း၏ အမှောင်ထုမှာ ပြန့်နှံ့နေသည်။ ဒိုင်မင်းရှင်း၏ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို ကျော်လွန်သည့်အခါ ကြည့်ရှုရသူကို မှင်တက်စေမည့် ကြယ်တာရာ ရုပ်သံထုတ်လွှင့်မှု၏ ခမ်းနားသော ကမ္ဘာကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>[ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်လိုက်ရလို့ နင်ကျေနပ်သွားပုံရတယ်]</p> <p>"ကျေနပ်သွားတာထက်စာရင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေတာပါ"</p> <p>ပါစီဖုန်းသည် ကျနော့်၏ စိတ်ကို နားလည်သကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>[နင် အသက်ရှင်နေတာကို ငါ ဝမ်းသာပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က နင်က ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပြီး အခုတော့ နက္ခတ်တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ]</p> <p>"ကျနော်က အခုမှ လူသစ်လေးပဲ ရှိသေးတာပါ။ ဒီကို လာဖို့ အဆင်ပြေပါ့မလားတောင် မသေချာဘူး"</p> <p>ကျနော်က နှိမ့်ချသောသဘောဖြင့် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ပါစီဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသည်။</p> <p>[စားတော်ဆက်အသင်းမှာ ငါ့ရဲ့ ရာထူးက ပြောမပလောက်ဘူးလို့ နင်က ထင်နေတာလား။ အဖွဲ့ဝင်သစ် တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာဖို့က ငါ့အတွက် ခက်ခဲတယ်လို့ယူဆတာလား]</p> <p>"အဲဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p>[ငါက နောက်တာပါ]</p> <p>"ကျနော့်ကို စနောက်နေတာ ရပ်ပါတော့ဗျာ"</p> <p>[နင်က နောင်တစ်ချိန်မှာ ဘယ်လောက်အထိ အလားအလာရှိတဲ့ နက္ခတ်တစ်ပါး ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါ မသိသေးတဲ့အတွက် ဒါကို ကြိုတင်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခုလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ။ ဒါက နင် တစ်နေ့နေ့မှာ ကြုံတွေ့ရမယ့် အရာပဲလေ]</p> <p>ကျနော် အရင်ကလည်း ခံစားမိခဲ့သော်လည်း ဤဘုရင်မကြီးက ကျနော့်အပေါ် အဘယ်ကြောင့် အဲဒီလောက် သဘောကောင်းနေရသည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်ကို တာတာရပ်စ်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပေးသည့်အတွက် ပါစီဖုန်း တောင်းဆိုခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ဤစားတော်ဆက်အသင်း ပွဲတော်တွင် ပါဝင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ပါစီဖုန်း သိနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ စားတော်ဆက်အသင်းသို့ တက်ရောက်ရခြင်းမှာ ပါစီဖုန်းအတွက် မဟုတ်ဘဲ ကျနော့်အတွက်သာ အကျိုးရှိစေမည့် အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်၏။ ပါစီဖုန်းသည် နက္ခတ်တစ်ပါးအဖြစ် ကျနော့်အတွက် တရားဝင် ပွဲဦးထွက်နိုင်အောင် စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ပါစီဖုန်း၏ အနက်ရောင် မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပနေသည်။</p> <p>[အခု နင့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဘယ်လောက်လဲ။ ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့်တော့ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူးထင်တယ်]</p> <p>ကျနော်က ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့် ဖြစ်နေသည်ကို တခြားနက္ခတ်များ မသိကြသေးခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကျနော် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"နောက်တစ်ကြိမ် နက္ခတ်များရဲ့ စားသောက်ပွဲကျရင် ကျနော် ဒုတိယထပ်မှာ ရှိနေပါလိမ့်မယ်"</p> <p>ကျနော့်စကားကြောင့် ပါစီဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဝိုင်းစက်သွားသည်။ ပါစီဖုန်းသည် ကျနော့်ကို အလွန်ဆုံးရှိလှ သမိုင်းဝင်အဆင့်လောက်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားပုံရသည်။ မရဏလောက၏ ဘုရင်မတစ်ယောက် ထိုသို့ အံ့သြတကြီး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ရခြင်းက အတော်လေး ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။ သို့သော်လည်း ပါစီဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်မှုများလည်း ရောယှက်နေ၏။</p> <p>[နင့်ကို မနာလိုဖြစ်မယ့် နက္ခတ်တွေ ရှိလာလိမ့်မယ်]</p> <p>"…"</p> <p>[နက္ခတ်တချို့က နင့်ကို သူတို့ဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်]</p> <p>"ကျနော် အဲဒါကို မျှော်လင့်ထားပါတယ်"</p> <p>ကျနော် ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်၏။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျနော် တွေ့ဆုံရမည့် နက္ခတ်များသည် လွယ်ကူသောသူများ မဟုတ်ပေ။ ကျနော့်အပေါ် မနာလိုဖြစ်နေကြမည့် နက္ခတ်များလည်း ရှိလာမည် ဖြစ်သလို သူတို့ဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားကြမည့် နက္ခတ်များလည်း ရှိလာပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အန္တရာယ်ရှိလှသည်။</p> <p>[ဒါပေမဲ့ နက္ခတ်အများစုကတော့ နင့်အပေါ် ဂရုမစိုက်ကြပါဘူး]</p> <p>"…ဟမ်"</p> <p>[အခုအချိန်အထိတော့ ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်ရဲ့ ဇာတ်ဝင်ခန်းတွေက သြဇာညောင်းတဲ့ နေရာတွေကိုပဲ နင်ဟာ သွားခဲ့ရတာဆိုတော့ အဲဒါကို ခံစားဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက စားတော်ဆက်အသင်း ဆိုတာကို မမေ့နဲ့]</p> <p>စားတော်ဆက်အသင်း။ ဤသည်မှာ ကြယ်တာရာ ရုပ်သံထုတ်လွှင့်မှုအတွင်းရှိ အဆင့်မြင့် နက္ခတ်များ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စုဝေးပွဲကြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ရုတ်တရက် ပါစီဖုန်း၏ ရယ်မောသံမှာ ကြောက်စရာကောင်းနေသလို ခံစားရ၏။</p> <p>[နက္ခတ်များရဲ့ စားသောက်ပွဲတုန်းကလို နင့်အတွက် ကလေးထိန်းလိုမျိုး ငါလုပ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ နင့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းနဲ့ နင်ဘယ်လို လှုပ်ရှားမလဲဆိုတာ ငါ မြင်ချင်တယ်]</p> <p>ဓာတ်လှေကားတံခါးမှာ အသံမြည်ကာ ပွင့်လာပြီး ပါစီဖုန်းသည် စားသောက်ပွဲ ခမ်းမကြီးအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တစ်ကိုယ်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ကျနော်သည် ဓာတ်လှေကားထဲကနေ မထွက်ခင် ခေတ္တခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။</p> <p>[နက္ခတ်အချို့က သင့်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ပြသနေကြပါသည်။]</p> <p>ကျနော် ဓာတ်လှေကားထဲကနေ ထွက်လာသည့်အခါ နက္ခတ်အချို့က ကျနော့်ကို လှမ်းကြည့်ကြသော်လည်း ထိုစိတ်ဝင်စားမှုမှာ မကြာမီမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထိုသို့စိတ်မဝင်စားတော့ခြင်းက ကျနော့်အတွက် ပို၍ ကောင်းပေသည်။ အကယ်၍ စိတ်ဝင်စားမှုများလွန်းနေလျှင် လှုပ်ရှားရသည်မှာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p>ပထမထပ် ဧည့်ခန်းမမှာလိုပင် သင်္ကေတခန္ဓာကိုယ်များအဖြစ် တည်ရှိနေကြသော နက္ခတ်များ မရှိပေ။ လူတိုင်းသည် လူသားပုံစံ သို့မဟုတ် ဤကမ္ဘာရှိ သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ ပုံစံမျိုး ရှိနေကြသည်။ ဖြစ်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုရန် သတိထားနေသော နက္ခတ် တစ်ပါးမှပင် ဤနေရာတွင် မရှိပေ။</p> <p>စားသောက်ပွဲ ခမ်းမကြီးကို နေရာယူထားကြသော နက္ခတ်အချို့မှာ Ways of Survival ထဲတွင် ကျနော် ဖတ်ခဲ့ရသည့် သူများနှင့် တူနေကြသည်။ ပထမဆုံး သိသာထင်ရှားသည့် တစ်ယောက်မှာ စားသောက်ပွဲ ခမ်းမ၏ အလယ်တွင် နေရာယူထားသော ဗိုက်ကင်းဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျောဘက်တွင်ရှိသော ဧရာမတူကြီးကို မြင်ပါလျက်နှင့် သူ့ကို ကျနော် မမှတ်မိဘူးဆိုလျှင်သာ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။</p> <p>[ပထမမျိုးဆက် ဇာတ်လမ်းတွေထဲမှာ ‘တူကိုဝါးမြိုတဲ့ နဂါး’ ဇာတ်လမ်းက အကောင်းဆုံးပဲ]</p> <p>နက်ဗျူလာ အက်စ်ဂတ်မှ နက္ခတ်တစ်ပါးဖြစ်သူ ‘ကြာသပတေးနေ့၏ မိုးကြိုး’ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုနေသည်။ ထိုအခါ တစ်ဖက်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>[ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ‘အရုဏ်ဦးရဲ့ ကလေးများ’ က သိသိသာသာကို ပိုကောင်းတာပေါ့။ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာလည်း အမြင့်ဆုံးပဲလေ]</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးသည် ကြယ်ပွင့်များ ပန်းထိုးထားသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် နတ်ဘုရားမတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ကျနော် မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ထိုအမျိုးသမီးသည် အစောင့်အရှောက်သစ်ပင် နက်ဗျူလာမှ ‘မိုးသောက်ကြယ် နတ်ဘုရားမ’ နက္ခတ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မည်သည့်ဇာတ်လမ်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ဟူသော အငြင်းပွားမှုများ ရှိနေပုံရသည်။ အကောင်းဆုံးဇာတ်လမ်းကို ရွေးချယ်ရန် ငြင်းခုံနေကြသည်မှာ Ways of Survival ထဲတွင် ကျနော် ဖတ်ခဲ့ရသည်နှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျနေ၏။ ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်တွင် တွေ့ရခဲသော အဆင့်မြင့် နက္ခတ်များကို မြင်လိုက်ရရုံဖြင့် ဤနေရာ၏ အခြေအနေကို သိသာစေလေသည်။ အစွမ်းထက်လှသော ‘ပါစီဖုန်း’ပင်လျှင် ဤစားတော်ဆက်အသင်း၌ သာမန်နက္ခတ်တစ်ပါး မျှသာ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>[‘မိစ္ဆာကဲ့သို့ မီးလျှံတရားစီရင်သူ’ နက္ခတ်က သင့်ကို အားပေးနေပါသည်။]</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တစ်ခုတည်းသော စိတ်သက်သာရာ ရစရာမှာ ချန်နယ်က အလုပ်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်ခြင်းပင်။ ဟုတ်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ကျနော် စိတ်ဓာတ်ကျနေ၍ မဖြစ်ပေ။</p> <p>စားတော်ဆက်အသင်း၏ ဗဟိုချက်မအုပ်စုထဲမှ တစ်ခုသို့ ကျနော်တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားပြီး ဘေးနားရှိ နက္ခတ်တစ်ပါးကို စကားလှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟိုလေ..."</p> <p>သို့သော် မည်သူမျှ ကျနော့်ကို လှည့်မကြည့်ကြပေ။ ဤနေရာရှိ နက္ခတ်များအတွက် ကျနော်သည် တည်ရှိခြင်းပင် မရှိသလို ဖြစ်နေ၏။ ကျနော် သတ္တိမွေးပြီး ဘေးနားရှိ နက္ခတ်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။</p> <p>"တဆိတ်လောက်"</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ တုံ့ပြန်မှု ရှိလာသည်။ ထိုနက္ခတ်သည် ကျနော့်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျနော့်ပုခုံးကို တိုက်ကာ ခမ်းမ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>「 ကင်ဒေါ့ဂျာသည် ဤခံစားချက်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ 」</p> <p>ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ကျနော် တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက် နက္ခတ်များစွာ၏ အသံများမှာ အဝေးသို့ ရောက်သွားသလို ခံစားရသည်။ သူတို့သည် တစ်နေရာတည်းတွင် ရှိနေကြသော်လည်း တခြားတစ်နေရာတွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ပင်။ ‘ဂရုမစိုက်ခြင်း’ ဟူသော ပါစီဖုန်း၏ ဆိုလိုရင်းကို ကျနော် နားလည်သွားသည်။ စားတော်ဆက်အသင်းသည် ကျနော့်လို လူသစ်များ မဝင်နိုင်စေရန် ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထား ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>[‘မိစ္ဆာကဲ့သို့ မီးလျှံတရားစီရင်သူ’ နက္ခတ်က သင့်ကို ဝမ်းနည်းသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေပါသည်။]</p> <p>…သို့သော် ကျနော် လက်မလျှော့နိုင်ပေ။ တစ်နည်းနည်းဖြင့် အခြေအနေတစ်ခုကို ဖန်တီးရမည်။</p> <p>ကျနော်သည် သေချာအာရုံစိုက်ပြီး စားတော်ဆက်အသင်းတစ်ဝိုက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ စားသောက်ပွဲခမ်းမ အလယ်တွင် စကားပြောနေကြသော နက္ခတ်များအပြင် တစ်ဦးတည်း ရပ်နေသူများလည်း ရှိနေ၏။ သူတို့သည်လည်း စားတော်ဆက်အသင်းဝင်များဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်ကြမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>စားသောက်ပွဲခမ်းမ၏ အစွန်းတွင် စောင့်ဆိုင်းခန်း၌ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ပြကွက်များစွာ ရှိနေသည်။ ထိုပြကွက်တို့မှာ ကမ္ဘာအနှံ့တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ဇာတ်ဝင်ခန်း ဗီဒီယိုများ ဖြစ်သည်။ ကျနော် အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထောင့်စွန်းရှိ ဖန်သားပြင်ငယ်လေးတစ်ခုတွင် ကျနော် ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်လာသည့် အခိုက်အတန့်ကို ပြသနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>သို့သော် မည်သည့် နက္ခတ်ကမျှ ထိုပြကွက်ကို ကြည့်မနေကြပေ။ ကျနော် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ် ဇာတ်ဝင်ခန်းမှာ သူတို့အတွက် ကျော်ဖြတ်သွားရုံမျှသာရှိသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းဘေးရှိ ပြကွက်တွင်မူ ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ပြသနေ၏။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ ဘီဟွန်း၏ ချန်နယ် ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p>ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ဆံပင်တိုတိုနှင့် ချောမောသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက အဓိပ္ပာယ်မရှိသည်များကို ပြောဆိုနေသည်။</p> <p>– အဲဒီ ကင်ဒေါ့ဂျာ ဆိုတဲ့ လူရှုပ်ကတော့ အခုချိန်မှာ တော်တော်လေး ကျေနပ်နေမှာ သေချာတယ်။</p> <p>ရင်းနှီးနေသော အသံကြောင့် ကျနော် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>ဟန်ဆိုယောင်းသာ ငါ အခု ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ သိရင် ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။</p> <p>– ဟေး၊ အသူတစ်ရာကျောက်တုံးတွေကို ကောင်းကောင်း ကောက်နေကြရဲ့လား။ သေချာလေး စုထားကြဦးနော်။ နောင်ကျမှ အသုံးဝင်မှန်းသိသွားရင် အများကြီးမစုမိလို့ နင်နောင်တရနေဦးမယ်နော်။</p> <p>– …ဒေါ့ဂျာ က တကယ်ပဲ ဒီလို အမိန့်ပေးခဲ့တာလား။</p> <p>– ဒါပေါ့</p> <p>ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ဟန်ဆိုယောင်းနှင့် ယူဆန်းအာတို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျနော် အလွန်ပင် လွမ်းဆွတ်မိသွားသည်။ ဆက်ကြည့်နေလျှင် ပိုပြီး စိတ်ဓာတ်ကျလာလိမ့်မည်ဟု တွေးမိကာ အခြားပြကွက်တစ်ခုသို့ လှည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုဖန်သားပြင်တွင် ‘အများအပြား ထုတ်လုပ်ထားသော ဇာတ်လမ်း’ တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုဇာတ်လမ်း၏ အမည်မှာ ‘အခြားကမ္ဘာမှ ပြန်လာသူ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ပြန်လာခြင်း’ ဖြစ်သည်။ ခေါင်းစဉ်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် အဆင့်နိမ့်အနံ့အသက် ရနေပြီး ပါဝင်သောအကြောင်းအရာမှာလည်း ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့သည့် ပြန်လာသူတစ်ဦး၏ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ အကြောင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ကြည့်ရှုရသည်မှာ ထိုက်တန်ပေသည်။ တစ်နည်းနည်းဖြင့် Ways of Survival နှင့် ဆင်တူနေသလိုပင်... အဓိကဇာတ်ကောင်၏ စကားပြောဟန်မှာ ယူဂျွန်ဟော့နှင့် တူနေ၏။ ကျနော် ထိုဇာတ်လမ်းကို ကြည့်နေစဉ် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>[ကြယ်ပွင့်အဆင့် သတ်မှတ်ပေးလိုပါသလား]</p> <p>အာ…</p> <p>ဤသည်က ဇာတ်လမ်းတိုင်းကို ကြယ်ပွင့်ပေးရသော စနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျနော်သည် ထိုဇာတ်လမ်းဘေးရှိ ‘ကြယ်ပွင့်အမှတ်’ အကွက်ပေါ်သို့ လက်ကို ဂရုတစိုက် တင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်စုံတစ်ဦး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>[ဒါက ငါ အကြိုက်ဆုံး ဇာတ်လမ်းပဲ]</p> <p>ကျနော် လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အဖိုးအိုတစ်ဦး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျနော်က ငြင်သာစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းပဲနော်"</p> <p>[ဟားဟား၊ ဟုတ်ရဲ့လား။ ဒီမိတ်ဆွေလေးကတော့ အမြင်ရှိသားပဲ]</p> <p>အမှန်စင်စစ် ထိုဇာတ်လမ်းမှာ ကျနော်သိသော စားတော်ဆက်အသင်းနှင့် မကိုက်ညီသည့် ဇာတ်လမ်းမျိုး ဖြစ်သည်။ စားတော်ဆက်အသင်းသည် ဤကဲ့သို့ အများအပြား ထုတ်လုပ်ထားသော ဇာတ်လမ်းများကို မနှစ်သက်ကြပေ။ စားတော်ဆက်အသင်းမှ နက္ခတ်များသည် ‘ကိုးဆင့်မြောက် စက်ဝိုင်း’ နှင့် ‘ဓားသခင်’ ကဲ့သို့သော အယူအဆများ ထွက်လာကတည်းက စိတ်ကုန်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤ ‘အခြားကမ္ဘာမှ ပြန်လာသူ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ပြန်လာခြင်း’ ဇာတ်လမ်းတွင် ထိုအချက်နှစ်ခုလုံး ပါဝင်နေလေသည်။</p> <p>"အဖိုးက ဒီဇာတ်လမ်းကို တင်ဆက်တဲ့သူလား"</p> <p>[ဟုတ်တယ်လေ။ ကဲကဲ။ ငါ ဒါကို နှစ်တိုင်း ပြဖြစ်တယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းအကြောင်း သိတဲ့သူ နောက်တစ်ယောက်လောက် ပိုရှိလာဖို့ပဲ ငါ လိုချင်တာပါ။ ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းပြီး ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပြောပြရမလဲတော့ ငါ မသိဘူး]</p> <p>"အဲဒီခံစားချက်ကို ကျနော် နားလည်ပါတယ်"</p> <p>တစ်နည်းနည်းဖြင့် ကျနော် ဝမ်းသာသွားမိသည်။ ကျနော်ကိုယ်တိုင်လည်း Ways of Survival ကို ဖတ်နေစဉ်အတောအတွင်း ရောက်လေရာ အင်တာနက်စာမျက်နှာတိုင်းမှာ ထိုဝတ္ထုအကြောင်း လိုက်လံ တင်ပေးခဲ့ဖူးသည်။ လူအများစုက ကျနော့်ကို ဆဲဆိုခဲ့ကြသည်ကိုသာ ခံခဲ့ရ၏</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအဖိုးအိုသည် ကျနော်နှင့် ဆင်တူနေသည်။</p> <p>အဖိုးအိုက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။</p> <p>[ဒီကောင်တွေက ငါ အကြံပေးရင် လှောင်ရယ်ကြတာပဲ။ လူငယ်တွေရဲ့ အမြင်တွေက အရမ်းမြင့်နေကြပြီလေ... သူတို့က ပထမမျိုးဆက် ဇာတ်လမ်းတွေနဲ့တင် အလုပ်ရှုပ်နေကြတာ]</p> <p>တကယ့်ကို မျှော်လင့်မထားသော မှတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်၏။ အမှန်စင်စစ် စားတော်ဆက်အသင်းတွင် ခေါင်းမာပြီး ရှေးရိုးစွဲဆန်မှု ရှိနေလေသည်။ ကြယ်တာရာ ရုပ်သံထုတ်လွှင့်မှုအတွင်း ရာထူးအဆင့်အတန်း မြင့်မားလေလေ ရှေးရိုးဆန်မှု အလားအလာမှာ ပို၍ အားကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဖြတ်သွားဖြတ်လာ နက္ခတ်များ၏ ခပ်တိုးတိုးပြောသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>[ဟို ခေါင်းမာတဲ့လူကြီး ပြန်ရောက်လာပြန်ပြီ]</p> <p>[ကျွတ်…ကျွတ်... အသက်ကြီးလာတော့ ဇာတ်လမ်းကောင်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သူ မသိတော့ဘူး ထင်တယ်...]</p> <p>…ခေါင်းမာတဲ့လူကြီး တဲ့လား။</p> <p>ကျနော့်ဘေးရှိ အဖိုးအိုကို ခေါ်ဆိုသော အမည်ပြောင်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ Ways of Survival ထဲတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အမည်ပြောင်ရှိသည့် နက္ခတ်တစ်ပါး ရှိခဲ့သည်ကို ကျနော် ပြန်လည်သတိရမိသည်။</p> <p>[ဒါကို ဖယ်လိုက်စမ်း။ ဒါက ဇာတ်လမ်း မဟုတ်ဘူး။ လွှင့်ပစ်လိုက်သင့်တဲ့အမှိုက်သက်သက်ပဲ]</p> <p>ထိုခဏမှာပင် ‘အခြားကမ္ဘာမှ ပြန်လာသူ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ပြန်လာခြင်း’ ဇာတ်လမ်းတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကြယ်ပွင့်အဆင့်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>1.3/5 -> *  1.1/5</p> <p>အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ပို၍ နိမ့်ကျသွားသည်။ ထိုသို့ဖြစ်အောင် မည်သူက လုပ်ဆောင်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။</p> <p>[ဒီ... ဒီကောင်တွေကတော့ကွာ]</p> <p>‘ကြယ်ပွင့်အမှတ်များကို တမင်သက်သက် လျှော့ချခြင်း’ ပင် ဖြစ်သည်။ အဖိုးအိုသည် ပျောက်ကွယ်သွားသော နက္ခတ်များကို လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။ ကျနော်သည် အဖိုးအို၏ ခံစားချက်ကို နားလည်သည်ဟု တွေးမိကာ ကြယ်ပွင့်အမှတ်ပေးသည့် အကွက်ပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒီဇာတ်လမ်းက ဒီလောက်အမှတ်ရဖို့အထိတော့ ဆိုးရွားမနေပါဘူး"</p> <p>အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ကြယ်ပွင့်အမှတ်မှာ မြင့်တက်သွားသည်။ ထိုအသံကြောင့် အဖိုးအိုသည် ကျနော့်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လာသည်။</p> <p>"တကယ်တော့ ဇာတ်လမ်းတွေအပေါ်မှာ ဘာလို့ အမှတ်သတ်မှတ်ချက် ရှိနေရတာလဲဆိုတာ ကျနော် မသိဘူး။ ဇာတ်လမ်းတိုင်းမှာ တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ တချို့လူတွေအတွက်တော့ ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သလို၊ တချို့အတွက်ကျတော့လည်း ကယ်တင်ခြင်းတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်တာပဲလေ"</p> <p>ကျနော့်စကားကြောင့် အဖိုးအိုမှာ အံ့သြသွားသည်။ သူသည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် လေးစားအားကျစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>[မင်းက ဒီဘက်ခေတ် လူငယ်နက္ခတ်တွေနဲ့ မတူဘူးပဲ... မင်းမှာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ တန်ဖိုးထားမှုတွေ ရှိတယ်...]</p> <p>"ချီးကျူးလွန်းနေပြန်ပါပြီဗျာ"</p> <p>Ways of Survival ကဲ့သို့သော ဇာတ်လမ်းမျိုးကို သည်းခံဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသူတိုင်း ကျနော့်လိုပဲ တွေးမိကြမည်သာ ဖြစ်သည်။ အဖိုးအို၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပြေလျော့သွားပြီး ကျနော့်ကို ပြုံးပြလာသည်။</p> <p>[မင်းကတော့ အဖော်ပြုဖို့ ကောင်းတဲ့သူပဲ။ မင်းရဲ့ ဘွဲ့အမည်က ဘာလဲ။ ငါ မမေးဖြစ်သေးဘူး]</p> <p>ဒါက ဇာတ်လမ်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မှာလား။ ကျနော်က ပြုံးလိုက်ပြီး ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>[ကျနော်က ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင် ပါ]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save