Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၁၀၉၀</h2> <h2 style="text-align: center;">ယောင်္ကျား... ဒီမှာ ခြင်္သေ့ပေါက်စလေးနဲ့ သိမ်းငှက်ပေါက်စလေးရှိနေတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကောင်းကင်ယံ။</p> <p> </p> <p>​ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော တိမ်တိုက်များ စုဝေးလာပြီး နိမ့်ဆင်းနေသော တိမ်မည်းကြီးများက ကောင်းကင်တစ်ခွင်ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​မှိုင်းညို့အေးစက်သော လေပြေများ တိုက်ခတ်လာပြီး ခြောက်ကပ်ခြောက်ခြားဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်၌ တောက်ပသော အလင်းတန်းများက မှိုင်းညို့နေသော ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်က ကောင်းကင်ကို လင်းထိန်သွားစေပြီး လှိုင်းလုံးများအလား လူးလှိမ့်နေသော တိမ်မည်းကြီးများကို ထင်ဟပ်နေကာ တိမ်တိုက်များထဲမှ တိုးညှင်းသော မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအများကို စိတ်ကျပ်တည်းမွန်းကြပ်စေသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>​တိမ်တိုက်များထဲတွင် ဝေဝါးနေသော ဧရာမအရိပ်ကြီးနှစ်ခုက အချင်းချင်း ဝင်တိုက်မိနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>​တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်လာသော စူးရှသည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီးက ကောင်းကင်ယံကို ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​အေးစက်သောအလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည့် ချွန်ထက်သော လက်သည်းကြီးတစ်ခုက တိမ်မည်းများကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး ဧရာမသားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ အခြားကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သက်ရှိတစ်ခုဆီသို့ လှမ်းဆွဲလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​အခြား သက်ရှိကလည်း အလျှော့မပေးဘဲ ဤလက်သည်းကြီးကို ရင်ဆိုင်လိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုနှစ်ဦးဝင်တိုက်မိခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအင်လှိုင်းများက လှုပ်ခတ်ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရိုက်ခတ်မှုဂယက်သည် လောကကြီးကို ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့် ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးအလား လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး နေရာလွတ်ကို ဖြိုခွဲကာ နက်ရှိုင်းမှောင်မိုက်သော လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းကြီးများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤသည်ကား ကြီးမားသောတိုက်ပွဲကြီးဖြစ်ပြီး ထိုနှစ်ဦး၏ စွမ်းအားများ ရောယှက်နေမှုက ကမ္ဘာမြေကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထူထဲသော တိမ်မည်းကြီးများသည်လည်း ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကြောင့် ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားလှသော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် သိမ်းငှက်နက်ကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အကြေးခွံများနှင့် အမွေးအတောင်များက နက်မှောင်ပြောင်လက်နေကာ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကြက်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤသိမ်းငှက်နက်ကြီး၏အရှေ့တွင် ပေသုံးဆယ်ခန့် မြင့်မားပြီး ရွှေဝါရောင်ဆံပင်များနှင့် အစွယ်ပြာများရှိသော ဧရာမလူကြီးတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုသက်ရှိနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့နှစ်ဦး ဝင်တိုက်မိရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လေလှိုင်းများက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး အောက်ခြေမရှိသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခုကို ဆွဲဖြဲလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​အနီးအနားတွင် နေထိုင်ကြသော မရေမတွက်နိုင်သည့် နတ်ဆိုးသားရဲများသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းသွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်သက်ရှိနှစ်ခု၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကို သူတို့အနေဖြင့် ချောင်းကြည့်ရဲစရာ အကြောင်းမရှိချေ။ အသွင်ပြောင်းအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများပင် ချွင်းချက်မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​ဤသူတို့ကား တပိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ရှိ နတ်ဆိုး သူတော်စင်နှစ်ပါးဖြစ်ကြပြီး အခြားသူများနှင့် များစွာ ကွာခြားလှသည်။</p> <p> </p> <p>​"ရွှေခြင်္သေ့... မင်းလက်ထဲက ပစ္စည်းကို ပေးလိုက်စမ်း။ ငါ မင်းကို သွားခွင့်ပြုမယ်"</p> <p> </p> <p>​သိမ်းငှက်နက်ကြီးက အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ စကားပြောလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ယင်းကျိုး... ငါ့ကို အဲဒီပစ္စည်းပေးခိုင်းချင်တယ်ပေါ့လေ၊ မင်းမှာ အဲဒီအရည်အချင်းမရှိဘူးဆိုတာ မင်းကိုယ်မင်း သိသင့်တယ်"</p> <p> </p> <p>​ရွှေဝါရောင်ဆံပင်များနှင့် လူကြီးက လုံးဝမတုန်လှုပ်ဘဲ သိမ်းငှက်နက်ကြီးကို လှောင်ပြောင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>​"ရွှေခြင်္သေ့... မင်းသာ မပေးဘူးဆိုရင် ဒီနေ့ မင်းကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>​သိမ်းငှက်နက်ကြီးက ကောင်းကင်ယံသို့ အော်ဟစ်ကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါဆိုလည်း ဘယ်သူက အသက်ရှင်လျက် ထွက်မသွားနိုင်ဘူးလဲဆိုတာ စမ်းကြည့်လိုက်ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>​ရွှေဝါရောင်ဆံပင်များနှင့် လူကြီးက အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>​"ဟူး"</p> <p> </p> <p>​ရွှေဝါရောင်ဆံပင်များနှင့် လူကြီးက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးကြောမှတ်တိုင်းသည် ပူပြင်းသော နေမင်းတစ်စင်းအလား စူးရှတောက်ပလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​"ယင်းကျိုး... မင်းက လက်မလျှော့ချင်ဘူးဆိုမှတော့ ငါကပဲ မင်းကို သတ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့"</p> <p> </p> <p>​နောက်တစ်ခဏတွင် ရွှေဝါရောင်ဆံပင်များနှင့် လူကြီးက ရှေးဟောင်းသန့်စင်သော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအလားအထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ လေဟာနယ်က ပေါက်ကွဲသွားပြီး နေနှင့်လတို့ပင် ပြောင်းပြန်လန်သွားသည့်အလား ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုရွှေဝါရောင်ဆံပင်များနှင့် လူကြီး၏ ကျင့်ကြံခြင်းက အသွင်ပြောင်း၏ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူတော်စင်စွမ်းအားရှင်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းကပင် မိုင်ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော ဤလေဟာနယ်ကိုပါ ချေမှုန်းပစ်လိုက်မည်ကို စိုးရိမ်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ရွှေခြင်္သေ့... လူသားတွေရဲ့ သိုင်းပညာကို သင်ယူထားရုံနဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ မထင်နဲ့"</p> <p> </p> <p>​ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သိမ်းငှက်နက်ကြီးက အသံရှည်ကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​နက်မှောင်လှသော အလင်းတန်းများက သိမ်းငှက်နက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်သိုင်းသွားပြီး စွမ်းအားများ ချက်ချင်း မြင့်တက်လာကာ ရွှေဝါရောင် ဆံပင်များနှင့် လူကြီးထံသို့ အကြောက်အလန့်မရှိ ဝင်တိုက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​သိမ်းငှက်က ကောင်းကင်ယံကို တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း...</p> <p> </p> <p>​ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ဧရာမ နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင် ဝင်တိုက်မိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မိုင်ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော လေဟာနယ်က ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>​ကြမ်းတမ်းလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက ဒီရေအလား လိမ့်ဆင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများနှင့် တောရိုင်းများတွင် မီးခိုးငွေ့များနှင့် ဖုန်မှုန့်များ ပြည့်နှက်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​စွမ်းအင်လှိုင်းများ လွှင့်စင်သွားသည့် နေရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးသားရဲများ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်းမရှိသော အသွင်ပြောင်းအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲကြီးများပင် အပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းပြီလေ... ရွှေခြင်္သေ့၊ မင်းက လူသားတွေရဲ့ သိုင်းပညာကို သင်ယူထားပြီး မင်းရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့တာပဲ"</p> <p> </p> <p>​စွမ်းအင်လှိုင်းများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ အခြေအနေဆိုးရွားနေသော သိမ်းငှက်နက်ကြီး၏ ပုံရိပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်း၏အကြေးခွံများနှင့် အမွေးအတောင်များ ကျွတ်ထွက်နေပြီး အတောင်ပံများပေါ်တွင်လည်း သွေးကွက်များကို မြင်တွေ့နေရပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထင်ရှားစွာပင် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟေး... ယင်းကျိုး၊ မင်းက အရမ်း စိတ်လောလွန်းနေပြီ"</p> <p> </p> <p>​ရွှေဝါရောင်ဆံပင်များနှင့် လူကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နီရဲသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ညာလက်က အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။ ယခင် တိုက်ခိုက်မှုတွင် သူလည်း အကျိုးအမြတ် သိပ်မရလိုက်ချေ။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မြူခိုးများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အလွန်အမင်း မှိုင်းညို့နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ယင်းကျိုး၏အင်အားက သူ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကလည်း အားနည်းခြင်းမရှိသည့်အတွက် သူ့ကို ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်စေလေသည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ သာမန်နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင်ကသာ သူ့ကို လာတားဆီးရဲပါက လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ့ထက် အားနည်းခြင်းမရှိသော ယင်းကျိုးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် တစ်ဖက်လူကို အနိုင်ယူချင်ပါက သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ စိုးရိမ်မိပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဤနေရာသည် နတ်ဆိုးတစ်သောင်းမင်းဆက်၏ လွှမ်းမိုးမှုနယ်ပယ်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ ယင်းကျိုး၏အချိန်ဆွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရပါက နတ်ဆိုးတစ်သောင်းအင်ပါယာအရှင်သခင်၏ သိရှိခြင်းကို သေချာပေါက် ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​"ယင်းကျိုး... မင်းသာ ငါ့ကိုသွားခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် နောင်ကျရင် မင်းကို သေချာပေါက် ပြန်လည်ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>​ရွှေဝါရောင်ဆံပင်များနှင့် လူကြီးက မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး လက်အုပ်ချီကာ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟားဟားဟား"</p> <p> </p> <p>​ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သိမ်းငှက်နက်ကြီးက ရုတ်တရက် စူးရှစွာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>​ရယ်မောသံက ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေဝါရောင်ဆံပင်များနှင့် လူကြီး၏ မျက်နှာကို ပိုမို ပျက်ယွင်းသွားစေကာ ဒေါသထွက်သွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ရွှေခြင်္သေ့၊ ရွှေခြင်္သေ့... မင်းက တကယ်ကို တွေးတတ်တာပဲ။ နောင်ကျရင် ပြန်လည်ကျေးဇူးဆပ်မယ် ဟုတ်လား။ နောက်နေတာလား၊ ငါက မင်းကို ယုံမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်းနဲ့ငါရဲ့ကြားထဲက ရန်ငြိုးကြီးကို ထားလိုက်ဦး၊ မင်းက အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ ဝိညာဉ်မီးလျှံဆေးလုံးကို ခိုးယူရဲတဲ့ ပြစ်မှုတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ခွင့်လွှတ်လို့ မရနိုင်တဲ့ အပြစ်တစ်ခုဖြစ်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>​သိမ်းငှက်နက်ကြီး၏ ရယ်မောသံက တဖြည်းဖြည်း တိတ်ကျသွားပြီး အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ငါ့မျိုးနွယ်စု နေထိုင်ဖို့အတွက် မြို့ကြီးဆယ်မြို့နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ မင်းရဲ့ခေါင်းကို အိမ်ရှေ့မင်းသားဆီ ယူသွားရမယ်"</p> <p> </p> <p>​သိမ်းငှက်နက်ကြီးက ရွှေဝါရောင်ဆံပင်များနှင့် လူကြီးကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ကာ လောဘတကြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>​သိမ်းငှက်နက်ကြီး၏စကားကို ကြားသောအခါ ရွှေဝါရောင် ဆံပင်များနှင့် လူကြီး၏ မျက်နှာက ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက် ရွှေဝါရောင်ဆံပင်နှင့် လူကြီးက ဆက်လက် စကားမပြောတော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ပုံရိပ်က လှုပ်ခတ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက လေမှုတ်သွင်းလိုက်သလို ကြီးမားလာကာ ပေသုံးဆယ်မှ ပေတစ်ရာ၊ ပေတစ်ထောင်၊ ပေတစ်သောင်း အထိပင် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်း၏အရပ်အမောင်းက အလွန်အမင်း မြင့်မားနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ထောက်ကန်ထားသည့်အလား ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါဆိုရင်လည်း မင်း သေလိုက်တော့ ယင်းကျိုး"</p> <p> </p> <p>​ရွှေဝါရောင်ဆံပင်နှင့်လူကြီးက မိုးခြိမ်းသံအလား ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သိမ်းငှက်နက်ကြီးကို လှမ်းဆွဲလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟွန့်"</p> <p> </p> <p>​သိမ်းငှက်နက်ကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ပုံရိပ်ကလည်း ကြီးမားလာကာ ရွှေဝါရောင်ဆံပင်နှင့် လူကြီးလောက် မြင့်မားသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဧရာမသတ္တဝါကြီးနှစ်ကောင်က တောင်တန်းများကြားတွင် ဤအတိုင်းပင် လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့ ဝင်တိုက်မိတိုင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော တောင်တန်းများကို ချေမှုန်းကာ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦးမှလွဲ၍ မည်သည့် သက်ရှိမှ မကျန်ရစ်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​ဟူး...</p> <p> </p> <p>​နောက်ထပ် တစ်ကြိမ်ဝင်တိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ အချင်းချင်း သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ရွှေဝါရောင်ဆံပင်နှင့် ဧရာမလူကြီးက သူ၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ပြလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူက တောက်ပသော အမွေးအမှင်များရှိသည့် ရွှေခြင်္သေ့ကြီးတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး နောက်လှည့်ကာ ထွက်ပြေးရန်ပင် မစောင့်နိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​ယင်းကျိုးနှင့်တိုက်ခိုက်နေရသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ရာ ဤအတိုင်းသာ ဆက်လက် အချိန်ဆွဲနေမည်ဆိုပါက နတ်ဆိုးတစ်သောင်း မင်းဆက်က လူလွှတ်လိုက်မည်ကို သူ စိုးရိမ်မိပေသည်။</p> <p> </p> <p>​"အို... ယောကျ်ား၊ ဒီမှာ ခြင်္သေ့ပေါက်စလေးနဲ့ သိမ်းငှက်ပေါက်စလေး ရှိနေတယ်"</p> <p> </p> <p>​ဤအချိန်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမပျိုလေး တစ်ဦး၏အသံက ခေါင်းပေါ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​***</p> <p> </p>


Save