Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၁၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">သေခြင်းတရားစွမ်းအင်ကို ကိုင်တွယ်ပုံနှင့် အရေးပေါ်နည်းလမ်းများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီသည် အလေးအနက်ထား စဉ်းစားရင်း မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အဆင့်မြင့်အသိဉာဏ်တု ဓာတ်ခွဲခန်းသို့ ချက်ချင်း ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စက်ရုပ်နှစ်ရုပ်ကို အခုချက်ချင်း ဒီဘက်လွှတ်ပေးပါ။ ငါ တစ်ခုခုကို အမြန်ဆုံး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့ လိုတယ်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ဖုန်းထဲမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခဏလေး ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်ပြီး မြို့ပြန်ကျောက်နှစ်တုံး ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျွန်းပိုင်ရှင်”</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်မှ စက်ရုပ်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီသည် ဖုန်းချလိုက်ပြီး အန်းရန်ကို ချက်ချင်း ထပ်မံခေါ်ဆိုလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်းယီ ဘာဖြစ်လို့လဲ။”</p> <p> </p> <p>အန်းရန်သည်လည်း မအိပ်ရသေးပေ။ ကမ္ဘာ့စစ်မြေပြင် ပွင့်သွားပြီဖြစ်ရာ အားလုံးက စိုးရိမ်တကြီး နိုးကြားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဓာတ်ခွဲခန်းကို မြို့ပြန်ကျောက် နှစ်တုံး အခုချက်ချင်းသွားပို့ပေးပါ။ ပြီးတော့ စက်ရုပ်တွေကို မဟာမိတ် အနောက်ဘက်ကျွန်းက ငါ့ဆီကို တိုက်ရိုက် ကူးပြောင်းခိုင်းလိုက်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီသည် အကြောင်းပြချက်ကိုပင် ရှင်းပြရန် အချိန်မရဘဲ စကားကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အန်းရန်သည် ရှောင်းယီ၏ အသံထဲမှ အရေးကြီးမှုကို နားလည်လိုက်သဖြင့် အပိုစကားမဆိုဘဲ “ကောင်းပြီ အခုချက်ချင်း သွားလိုက်မယ်” ဟုသာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အန်းရန်သည် မြို့ပြန်ကျောက် နှစ်တုံးကို ယူကာ လေအဟုန်ဖြင့် ဓာတ်ခွဲခန်းဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်တော့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ ဓာတ်ခွဲခန်းသည် တံနတိုင်းအတွင်း၌ပင် တည်ရှိပြီး ဗီလာနှင့် သိပ်မဝေးလှပေ။ အန်းရန်သည် နှစ်မိနစ်အတွင်း ဓာတ်ခွဲခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စက်ရုပ်နှစ်ရုပ်မှာ ဓာတ်ခွဲခန်းအဝင်ဝတွင် အသင့်စောင့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အန်းရန်က သူတို့ကို ကျောက်တုံးများ ပေးအပ်ကာ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာများကို မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်းပိုင်ရှင်ကတော်...။”</p> <p> </p> <p>စက်ရုပ်နှစ်ရုပ်က တပြိုင်နက် ပြောလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>မောကြီးပန်းကြီး ဖြစ်နေသော အန်းရန်မှာ ရယ်ရမလို ငိုရမလိုပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီစက်ရုပ်တွေက ဒီဘွဲ့နာမည်ကို ဘယ်သူ့ဆီက သင်လာကြတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဖြူရောင်အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် စက်ရုပ်နှစ်ရုပ်သည် ရှောင်းယီ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရှောင်းယီက “ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့” ဟု ချက်ချင်း ခေါ်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီသည် စက်ရုပ်နှစ်ရုပ်ကို ခေါ်လာခဲ့ပြီး ရှေ့မှ တိတ်ဆိတ်နေသော မသေမျိုးကျွန်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီကျွန်းပေါ်က မြေကြီး၊ လေထု၊ သစ်ပင်တွေနဲ့ ကျန်တဲ့အရာတွေ အားလုံးကို စစ်ဆေးပေးဖို့ လိုတယ်။ စစ်ဆေးလို့ရသမျှ အကုန်စစ်ဆေးပြီး ရလဒ်ကို အမြန်ဆုံး အကြောင်းပြန်ပေး။”</p> <p> </p> <p>သူက ခိုင်းစေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျွန်းပိုင်ရှင်။”</p> <p> </p> <p>စက်ရုပ်နှစ်ရုပ်က ပြန်ဖြေပြီး တစ်ဖက်ကျွန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံး သတိထားကြ။ တကယ်လို့ အရိုးစုတွေ ထွက်လာရင် ပစ်သတ်လိုက်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p> </p> <p>စက်ရုပ်နှစ်ရုပ်သည် တစ်ဖက်ကျွန်းသို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ကျွန်းမှာ တိတ်ဆိတ်မြဲ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ စက်ရုပ်များကြောင့် အရိုးစုများ ထွက်မလာခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါက စက်ရုပ်တွေက သက်ရှိသတ္တဝါတွေ မဟုတ်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ဆိုသည်။</p> <p>ရှောင်းယီက ဘေးမှ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး စက်ရုပ်များ၏ လှုပ်ရှားမှုကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နမူနာယူခြင်း ဖြစ်သည့်အတွက် နေရာတစ်ခုတည်းမှ ယူ၍မရပေ။ သိပ္ပံနည်းကျ မှန်ကန်သော ရလဒ်များရရှိစေရန်အတွက် နေရာအနှံ့မှ နမူနာများကို ရယူရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ရှောင်းယီ စက်ရုပ်များ၏ ခြေထောက်များမှာ အနည်းငယ် မည်းနက်သွားသည်ကို သတိထားမိခဲ့၏။ ရွှံ့များပေကျံသွားခြင်းလား သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းကြောင့်လား သူ မဝေခွဲနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>တီ... တီ...</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်တွင် အတွင်းဘက်သို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသော စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ထံမှ သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ခြေထောက်ပိုင်း လှုပ်ရှားမှုများ ချို့ယွင်းနေသည်။ ပြန်မလာနိုင်တော့ပါ။ ထပ်မံ အကြောင်းကြားနေသည်...။”</p> <p> </p> <p>ထိုအချက်ပေးသံကို ကြားသည်နှင့် ရှောင်းယီ ကျိန်ဆဲလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“သေစမ်း...ဒီသေခြင်းတရား စွမ်းအင်တွေက စက်ပစ္စည်းတွေကိုတောင် ကူးစက်နိုင်တာလား။”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူကိုယ်တိုင် ပြေးထွက်သွားပြီး ကျန်စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကို မဟာမိတ် အနောက်ဘက်ကျွန်းသို့ ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ရှောငယီသည် ဒုက္ခရောက်နေသော စက်ရုပ်ရှိရာသို့ ပြေးသွားလိုက်ပြီး ၎င်းကို ပုခုံးပေါ်တင်ကာ ပြန်သယ်လာခဲ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီ ထိုကျွန်းပေါ် ခြေချလိုက်သည်နှင့် အရိုးစုများစွာ ဝိုင်းလာကြသော်လည်း ကျန်းယွင်ထျန်းတို့အဖွဲ့၏ ပစ်ခတ်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်းပိုင်ရှင်။”</p> <p> </p> <p>စက်ရုပ်က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီချို့ယွင်းချက်က ပြန်ပြင်လို့ ရလား။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက လက်ဝေ့ယမ်းကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဓာတ်ခွဲခန်းကို ပြန်ပြီး စစ်ဆေးမှု လုပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>စက်ရုပ်က ပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“နမူနာတွေ အကုန် စုဆောင်းပြီးပြီလား။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“စုဆောင်းပြီးပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>စက်ရုပ်နှစ်ရုပ်က တပြိုင်နက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ၊ အခုချက်ချင်း ကူးပြောင်းပြီး ပြန်ကြတော့။ လက်ရှိ လုပ်နေတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေ အကုန်ရပ်ထားပြီး အဲဒီနမူနာတွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့ပဲ အင်တိုက်အားတိုက် လုပ်ဆောင်ကြ။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျွန်းပိုင်ရှင်။”</p> <p> </p> <p>စက်ရုပ်နှစ်ရုပ်သည် မြို့ပြန်ကျောက်များကို အသုံးပြုကာ ချက်ချင်း ပြန်သွားကြတော့သည်။ ရှောင်းယီသည် ပျောက်ကွယ်သွားသော စက်ရုပ်များကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“သေခြင်းတရား စွမ်းအင်တွေက အုတ်မြစ်ကျောက်တွေကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ကူးစက်လဲဆိုတဲ့ အခြေခံသဘောတရားကို ရှာတွေ့နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ ဒါမှ ငါတို့ နည်းမှန်လမ်းမှန်နဲ့ ကုစားနိုင်လိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားရင်းဖြင့် ရှောင်းယီသည် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ဆီသို့ ပြန်သွားလိုက်၏။ ဂရုထဲတွင် သေခြင်းတရား စွမ်းအင်အကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“သူဌေး ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ ပြောလက်စနဲ့ ဘာလို့ ပျောက်သွားတာလဲ။ သေခြင်းတရား စွမ်းအင် ကူးစက်ရင် ဘာတွေဖြစ်လာမှာလဲ။”</p> <p> </p> <p>“ဒါ မေးနေစရာ လိုသေးလို့လား။ သူဌေး ပြောပြီးသားလေ။ ကျွန်းပေါ်က အပင်တွေ အကုန်သေကုန်မှာပေါ့။ အဲဒါ အကျိုးဆက်ပဲ မဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p>“ဒါပဲဆိုရင်တော့ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။ တကယ်တော့ ငါ့ကျွန်းမှာ ထူးထူးခြားခြား ရှုခင်းအသစ် တစ်ခုတိုးတာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>“ရှုခင်းအသစ်လား။ မင်း နည်းနည်းလောက် ပိုတွေးကြည့်စမ်းပါ။ တကယ်လို့ သေခြင်းတရား စွမ်းအင် ကူးစက်ခံရရင် မင်း ဘာသီးနှံမှ စိုက်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ဘယ်လို အသက်ရှင်မလဲ။ သေတ္တာတွေထဲက ရတဲ့ ပေါင်မုန့်လေးနဲ့ပဲ နေမလို့လား။”</p> <p> </p> <p>“အခု သေတ္တာတွေထဲကနေ ပေါင်မုန့်တို့ အစားအစာတို့ မရနိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်းတွေပေါ်မှာ လူဦးရေက အရမ်းများနေပြီ။ ရလာဦးတော့လည်း အားလုံးစားဖို့ ဘယ်လောက်မှ လောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>“အေးလေ...ဒါဆို သေခြင်းတရား စွမ်းအင်ကို ဘယ်လို တားကြမလဲ။ ဒီအကောင်က ပုံမှန်ရန်သူလို သေနတ်နဲ့ ပစ်သတ်လို့ ရတာမှ မဟုတ်တာ။ ယပ်တောင်တွေနဲ့ပဲ ပြန်ယပ်ထုတ်ရမှာလား။”</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုကတော့ တစ်မျိုးပဲ။ မင်း ယပ်တောင်နဲ့ သွားစမ်းကြည့်ပါလား။”</p> <p> </p> <p>“ချီးဘဲ...အားလုံး အတည်ပြောကြစမ်းပါ။ ကျုပ်ဘက်မှာ သေခြင်းတရား စွမ်းအင်က မီတာဝက်လောက် ကူးစက်နေပြီ။ ဒါကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမှာလဲ။ အစီအစဉ်တစ်ခုလောက် ဆွေးနွေးကြစမ်းပါ။”</p> <p> </p> <p>“နာရီဝက်မှာ မီတာဝက်ဆိုတော့ သိပ်မမြန်ပါဘူး။ စိတ်အေးအေးထားပါ။”</p> <p> </p> <p>အားလုံး ပြောနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီက ဝင်ရောက် သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်အေးအေးထားလို့ မရဘူး။ သေခြင်းတရား စွမ်းအင်က တစ်မီတာအထိ ကူးစက်သွားပြီဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ အုတ်မြစ်ကျောက်ကျွန်းကို ဖုတ်ကောင်ကျွန်းအဖြစ် ဝါးမြိုသွားလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>“အရိုးရှင်းဆုံး ပြောရရင် မင်းတို့ရဲ့ ကျွန်းဧရိယာ လျော့သွားလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သေစမ်း...ဒီအရာက အုတ်မြစ်ကျောက်တွေကိုပါ တိုက်စားနိုင်တာလား။ ကျွန်းဧရိယာကို လျော့စေမှာလား။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ကျွန်းက ၅၀ စတုရန်းမီတာ တိုက်စားခံလိုက်ရလို့ပဲ။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက အသေအချာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သေစမ်း တစ်နာရီမှာ ၅၀ စတုရန်းမီတာလား။”</p> <p> </p> <p>“ဒီနှုန်းက အရမ်းမြန်လွန်းတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ရှောင်းယီက ဆက်လက်ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက တစ်နာရီ ၅၀ စတုရန်းမီတာလို့ သတ်မှတ်လို့မရဘူး။ ဖုတ်ကောင်ကျွန်းနဲ့ မင်းတို့ကျွန်း ထိတွေ့နေတဲ့ အလျားပေါ်မှာ မူတည်တာ။ ဒါကလည်း ငါ အခုမှ ခန့်မှန်းကြည့်ထားတဲ့အချက်တစ်ခုပဲ။ တကယ် ဟုတ်၊မဟုတ်တော့ အသေအချာ မသိသေးဘူး။”</p> <p> </p> <p>“သွားပြီ၊ ငါတော့ သွားပြီ။ ငါတို့ ထိတွေ့နေတဲ့ နေရာက မီတာတစ်ရာလောက် ရှိတယ်။ သူဌေးကို တောင်းဆိုပါတယ်။ သေခြင်းတရား စွမ်းအင်ကို ဘယ်လို တားရမလဲဆိုတာ ပြောပြပေးပါ။ ဒီအတိုင်းဆို ကျုပ်ရဲ့ကျွန်းက မကြာခင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မယ်။”</p> <p> </p> <p>“လောလောဆယ် ငါ့ဘက်မှာလည်း သေခြင်းတရား စွမ်းအင်ရဲ့ အခြေအနေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတုန်းပဲ။ ဘာဖြေရှင်းချက်မှ မရှိသေးဘူး။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြီးပြီ၊ အကုန်ပြီးသွားပြီ။ သူဌေးတောင် နည်းလမ်းမရှိဘူးဆိုရင် ငါတို့တော့ သေဖို့ပဲ ထိုင်စောင့်နေရတော့မယ်။”</p> <p> </p> <p>“ငါတော့ မယုံဘူး။ ဒီသေခြင်းတရား စွမ်းအင်ကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်။”</p> <p> </p> <p>“အားလုံး ဝိုင်းစဉ်းစားကြပါဦး။”</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ ငါတို့က သက်ရှိတွေကို သုံးပြီး အဲဒီ သေခြင်းတရား စွမ်းအင်ကို ပြန်ခုခံရင်ရော။”</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုမျိုးလဲ။ ပြောပါဦး။”</p> <p> </p> <p>“ထိစပ်နေတဲ့ နယ်စပ်မှာ လတ်ဆတ်တဲ့ အပင်တွေကို အဆက်မပြတ် စိုက်ကြည့်ရင်ရော ဖြစ်နိုင်မလား။”</p> <p> </p> <p>“စမ်းကြည့်သင့်တယ်။ ငါ တစ်ချက် စမ်းကြည့်လိုက်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအကြံပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်းယီသည်လည်း ကျန်းယွင်ထျန်းကို လှမ်းခေါ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကျန်း ဖုတ်ကောင်ကျွန်းနဲ့ ထိစပ်နေတဲ့ နယ်စပ်မှာ လတ်ဆတ်တဲ့ အပင်တွေကို အခုချက်ချင်း လူအင်အားသုံးပြီး ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးခိုင်းလိုက်ပါ။”</p> <p> </p> <p>ထိုအမိန့်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းယွင်ထျန်း အနည်းငယ် ကြောင်အသွားခဲ့ပြီးမှ “ဟုတ်ကဲ့” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save