Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၁၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယာယီနည်းလမ်းတွေက အလုပ်မဖြစ်ဘူးနှင့် အဓိက အရင်းအမြစ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ထိုသေခြင်းတရားစွမ်းအင်အား မည်သို့တားဆီးရမည်ကို မည်သူမှ မသိကြသေးသည်ဖြစ်ရာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော နည်းလမ်းမှန်သမျှကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန်မှာ ထိုက်တန်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ရှောင်းယီ၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်းနားလည်သွားပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံးပဲ ငါတို့နဲ့ ဟိုဘက်ကျွန်းကြားက နယ်စပ်မှာ အပင်တွေကို စတင်ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးကြစမ်း။”</p> <p> </p> <p>တပ်သားများသည် ထိုအမိန့်ကို ကြားသောအခါ ကြောင်အသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် စစ်သည်တော်များဖြစ်ပြီး ဥယျာဉ်မှူးများ မဟုတ်ကြချေ။ ဘာကြောင့် အပင်စိုက်သည့်အလုပ်ကို လုပ်နေရသနည်း။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ နားမကြားကြဘူးလား။ လှုပ်ရှားကြစမ်း။”</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ဟောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p> </p> <p>တပ်သားများသည် သူတို့၏လက်နက်များကို ချိတ်ဆွဲကာ ကတုတ်ကျင်းတူးဂေါ်ပြားများကို ထုတ်ယူပြီး အနီးနားတွင် စတင်တူးကြတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အပင်များကို တူးဖော်ပြီးနောက် ဖုတ်ကောင်ကျွန်းနှင့် ထိစပ်နေသော နယ်စပ်သို့ ချက်ချင်းသွားကာ စိုက်ပျိုးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတွင် နယ်စပ်သို့ ချဉ်းကပ်သွားစဉ် အရိုးစုများ ထွက်လာမည်ကို ကျန်းယွင်ထျန်း စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း မကြာမီပင် သူ အပိုတွေတွေးနေမှန်း သိလိုက်ရလေသည်။ သူတို့ဘက်ခြမ်း နယ်စပ်တွင် အပင်စိုက်ခြင်းက အရိုးစုများကို ထွက်လာစေရန် လှုံ့ဆော်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>တပ်သားများ စိုက်ပျိုးလိုက်သော အပင်များသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ညှိုးနွမ်းလာသော်လည်း လုံးဝမသေဆုံးမီမှာပင် အပင်သစ်များဖြင့် ထပ်မံ အစားထိုးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>၁၀ မိနစ်ခန့် ဤသို့ အားထုတ်ပြီးနောက် သေခြင်းတရားစွမ်းအင် ကူးစက်မှုသည် ရှေ့သို့ ထပ်မတိုးတော့ဘဲ ရပ်တန့်သွား၏။ ကျန်းယွင်ထျန်းက ထိုသတင်းကို ရှောင်းယီထံသို့ ချက်ချင်း အစီရင်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ် အလုပ်ဖြစ်တာပဲ။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဂရုထဲ၌ စမ်းသပ်နေသော အခြားတစ်ယောက်ကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ် အလုပ်ဖြစ်တယ်ဟ။ ဒီနည်းလမ်းကို အကြံပေးတဲ့ ညီအစ်ကို မင်းကို ငါ အသေချစ်သွားပြီ။”</p> <p> </p> <p>“ဖယ်စမ်းပါ...။ ငါက ယောကျ်ားစစ်စစ်ကွ။ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကလည်း ပုံမှန်ပဲ။ တကယ်လို့ ကျေးဇူးတင်ချင်တယ်ဆိုရင် အုတ်မြစ်ကျောက် နည်းနည်းလောက်ပဲ လက်ဆောင်ပေးလိုက်။”</p> <p> </p> <p>“ဂရု အတွင်း သီးသန့်လဲလှယ်မှု- [အုတ်မြစ်ကျောက်] ၅၀ ကို မခမဲ့လဲလှယ်မည်။”</p> <p> </p> <p>ထိုသူက ချက်ချင်းပင် လဲလှယ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါက စတာလေ။ မင်းက တကယ်ကြီး ပေးလိုက်တာလား။”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောသော်လည်း ထိုသူက လဲလှယ်မှုကို ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီ အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် သူလည်း လဲလှယ်မှုတစ်ခုကို တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂရု အတွင်း သီးသန့်လဲလှယ်မှု- [အုတ်မြစ်ကျောက်] ၅၀ ကို အခမဲ့လဲလှယ်မည်။”</p> <p> </p> <p>“သူဌေး ခင်ဗျား ဘာမှပေးစရာ မလိုပါဘူး။ ကျုပ်က ဒီတိုင်း ပြောလိုက်ရုံပါပဲ။ တကယ်လို့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးအတွက် အားလုံးက အုတ်မြစ်ကျောက်တွေ ပေးနေရမယ်ဆိုရင် သူဌေး ပေးထားခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအတွက် ကျုပ်တို့ အုတ်မြစ်ကျောက် ဘယ်လောက်တောင် ပြန်ပေးရမလဲ မသိဘူး။”</p> <p> </p> <p>ထိုသူက ပြန်ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အမှန်တကယ် မယူလိုသဖြင့် လဲလှယ်မှုကို လက်မခံခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ယူထားလိုက်ပါ။ ဒါက မင်းနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ ကူးစက်ခံရတဲ့ ဧရိယာ ကြီးလာတာနဲ့အမျှ ကူးစက်နှုန်းကလည်း ပိုပြီးမြန်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထိတွေ့တဲ့မျက်နှာပြင်က ပိုကျယ်လာလို့ပဲ။ ဒီလို ယာယီဖြေရှင်းနည်းကို တွေးမိတာကိုက တကယ် ချီးကျူးဖို့ ကောင်းပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ ကျုပ် အားမနာတော့ဘူးနော်။”</p> <p> </p> <p>ထိုသူက ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံးပဲ ဒီသေခြင်းတရားစွမ်းအင် ပြဿနာကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ ဝိုင်းစဉ်းစားကြပါဦး။ အကြံထုတ်ကြပါ။ ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ထွက်လာနိုင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက အားလုံးကို တိုက်တွန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဂရုထဲမှ တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“သေးစမ်း.... ငါနဲ့တိုးတဲ့ ကျွန်းက မင်းတို့နဲ့ ဘာလို့ မတူတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>“ဟေ့လူ မင်းဆီမှာ ဘာတွေနဲ့ တိုးနေလို့လဲ။”</p> <p> </p> <p>“ငါ့ကို ‘ဟေ့လူ’ လို့ လာမခေါ်နဲ့။ ငါက အဲဒီဘက်က မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ဆီမှာ ဇွန်ဘီးတွေနဲ့ တိုးနေတာ။”</p> <p> </p> <p>“ဘာ...အနောက်တိုင်း စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းကနေ သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ် ဖြစ်သွားတာလား။ ခုနက အရိုးစုစစ်တပ်၊ အခုကျတော့ ဇွန်ဘီးစစ်တပ်လား။”</p> <p> </p> <p>“ငါက ဘယ်လိုသိမှာလဲ။ ကျွန်းချင်း တိုက်မိတာနဲ့ ဇွန်ဘီးတစ်သုတ် ပြေးဝင်လာတော့တာပဲ။ ကံကောင်းလို့ သူဌေး ဆီက ဝယ်ထားတဲ့ သေနတ်တွေ ရှိလို့ပေါ့။ မဟုတ်ရင် အကိုက်ခံရတော့မှာ။”</p> <p> </p> <p>“အင်း... ဇွန်ဘီးဆိုရင် ဇွန်ဘီးဗိုင်းရပ်စ်ရော ရှိမလား။ မင်းတို့ သတိထားဦးနော်။”</p> <p> </p> <p>“ငါ လူတိုင်းကို Mask တပ်ခိုင်းထားပြီးပြီ။ ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေကိုလည်း သီးသန့်ခွဲပြီး စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတယ်။”</p> <p> </p> <p>“တော်တယ်။ အရင်က ဇွန်ဘီးကားတွေ အများကြီး ကြည့်ထားတာ တကယ် အသုံးဝင်တာပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ သတိရှိတာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>“သေစမ်း ကျွန်းတစ်ကျွန်းချင်းစီမှာ ရှိတဲ့ ရန်သူတွေက ကျပန်းဖြစ်နေတာပဲ။ ဒါက ရိက္ခာသေတ္တာ ဖွင့်နေရသလိုပဲ။”</p> <p> </p> <p>“ဒါက ရိက္ခာသေတ္တာ ဖွင့်ရတာထက် အများကြီး ပိုပြီးရင်ခုန်ဖို့ ကောင်းတယ်။”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဇွန်ဘီးတွေက ကိုင်တွယ်ရ ပိုလွယ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခု လူအင်အားလည်း ရှိနေပြီဆိုတော့ တံတိုင်းတစ်ခု ဆောက်ထားလိုက်ရင် အေးဆေး ပစ်သတ်လို့ ရတာပဲ။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ငါ တံတိုင်းဆောက်ပြီးပြီ။ အဲဒီဇွန်ဘီးတွေကို တားရတာ သိပ်မခက်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီက ဝင်ရောက် သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သေခြင်းတရားစွမ်းအင် ကျူးကျော်မှု ရှိ၊မရှိ စစ်ဆေးကြည့်ဦး။”</p> <p> </p> <p>“သတိပေးလို့ ကျေးဇူးပါ သူဌေး။ ကျုပ် သွားစစ်ကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်။”</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် ထိုလူ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ် ရှိတယ်ဟ။ ဒီအရာက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော မှော်ဆန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုရော နှစ်မျိုးလုံး ပါလာတာပဲ။”</p> <p> </p> <p>“မြန်မြန် မြက်စိုက်ကြ။”</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်တို့ကျွန်းပေါ်က လူကုန်စုပြီး မြက်စိုက်ခိုင်းနေပြီ။”</p> <p> </p> <p>အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ယခုအခါ မသေမျိုးမျိုးနွယ်နှစ်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရ၏။</p> <p> </p> <p>အရိုးစုများနှင့် ဇွန်ဘီးများ...။</p> <p> </p> <p>ဇွန်ဘီများကိုလည်း မသေမျိုးမျိုးနွယ်ဝင်ဟု သတ်မှတ်၍ ရပေသည်။ ဘယ်အမျိုးအစားပဲဖြစ်ဖြစ် သေခြင်းတရားစွမ်းအင် ကျူးကျော်မှုကတော့ ပါလာစမြဲပင်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက စဉ်းစားရင်း တွေးလိုက်အိသည်။</p> <p> </p> <p>“ရန်သူက ဘယ်အမျိုးအစားပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရဲ့ ကျွန်းတွေမှာ သေခြင်းတရားစွမ်းအင် ကူးစက်တဲ့ အာနိသင် ပါတာကတော့ သေချာသလောက်ပဲ။ ဓာတ်ခွဲခန်းကနေ တစ်ခုခု အမြန်သိရဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မယ်။”</p> <p> </p> <p>မကြာမီ ဓာတ်ခွဲခန်းမှ စစ်ဆေးမှုရလဒ်များ ထွက်လာခဲ့ပြီး ရှောင်းယီ၏ ဖုန်းထဲသို့ ဓာတ်ပုံများဖြင့် တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရှောင်းယီသည် အသေးစိတ် စစ်ဆေးမှုများကို ကျော်ဖတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှ ကောက်ချက်ကိုသာ တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“လေထုနမူနာများတွင် အပင်များမှ အာဟာရဓာတ်များကို လုယူပြီး မျိုးပွားနိုင်သည့် ဘက်တီးရီးယားတစ်မျိုး ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းသည် အလွန် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့နိုင်ပြီး အပင်၏ အာဟာရဓာတ်များ အကုန်အစင် လုယူခံရပါက အပင်သည် သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။”</p> <p> </p> <p>“မြေဆီလွှာ နမူနာများတွင်လည်း အထက်ပါ ဘက်တီးရီးယားများ ပါဝင်နေပြီး ၎င်း၏ သိပ်သည်းဆမှာ လေထုထဲထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားသည်။”</p> <p> </p> <p>“ဤဘက်တီးရီးယားသည် အပူဒဏ်ကို မခံနိုင်ပါ။ အပူချိန် ၁၀၀ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်တွင် သေဆုံးနိုင်သည်။”</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဘက်တီးရီးယား ဖြစ်နေတာလား။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီ အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို အပင်ပြောင်းစိုက်တဲ့ နည်းလမ်းက ဘက်တီးရီးယားတွေကို ပိုများလာအောင် လုပ်ပေးနေသလို ဖြစ်မနေဘူးလား။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီ ချက်ချင်း ဖုန်းထုတ်လိုက်သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ကျန်းယွင်ထျန်းကလည်း သူ့ထံ ဖုန်းခေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် မကောင်းတော့ဘူး။ ငါတို့ အပင်ပြောင်းစိုက်တဲ့နှုန်းက ကူးစက်မှုနှုန်းကို လိုက်မမီတော့ဘူး။”</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ပျာပျာသလဲ ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ ဖြစ်နိုင်တယ်။ နယ်စပ်မှာ ချက်ချင်း မီးပုံတွေကို မီးရှို့လိုက်။ မီးတောက်ကို မငြိမ်းအောင် ထား။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အပင်သစ်များကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးခြင်းဖြင့် ကျန်းယွင်ထျန်းတို့သည် ဘက်တီးရီးယားများကို ဆက်တိုက် မျိုးပွားခွင့် ပေးနေသလို ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ပိုမို များပြားလာစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> ဘက်တီးရီးယား များလေလေ အပင်မှ အာဟာရများကို ပိုမြန်မြန် လုယူခံရလေလေ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းယွင်ထျန်း၏ အပင်စိုက်ပျိုးသည့်နှုန်းသည် ဘက်တီးရီးယားများ၏ ဖျက်ဆီးမှုနှုန်းကို လိုက်မမီတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းသည် အရင်းခံ အကြောင်းတရားများကို မသိသော်လည်း ယခုအချိန်က သိပ္ပံသင်ခန်းစာများ သင်ယူနေရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ရှောင်းယီ၏ အမိန့်ကို ချက်ချင်း လိုက်နာရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက အုတ်မြစ်ကျောက် ၅၀ မက၍ ၅၀၀ ပေးလျှင်ပင် ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် အခြားသူများသည် နယ်စပ်တစ်လျှောက်တွင် မီးပုံများကို ချက်ချင်း စတင်ရှို့ကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>ကူးစက်မှုသည် ရှေ့သို့ ထပ်မတိုးတော့ဘဲ ရပ်တန့်သွားမှသာ ကျန်းယွင်ထျန်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟူး... တော်သေးတာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွက်ထျန်းက ဖုန်းထုတ်ပြီး ရှောင်းယီထံ ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင်လည်း ရှောင်းယီသည် ဂရုထဲ၌ သူရရှိထားသော အချက်အလက်များကို မျှဝေနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“မီးကို သုံးကြ။ အပင်စိုက်တာက အလုပ်မဖြစ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး မသေမျိုးမျိုးနွယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော အခြားနှစ်ယောက်ကို Tag တွဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာ...။ အပင်စိုက်တာ အလုပ်မဖြစ်ဘူးလား။ ဘာလို့လဲ။”</p> <p> </p> <p>“စကားတွေ အများကြီး မပြောမနေနဲ့။ သူဌေး ပြောတဲ့အတိုင်းသာ လုပ်စမ်းပါ။ သူက မင်းကို ဒုက္ခမပေးဘူးကွ။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ သိချင်ရင် အရင်ဆုံး လုပ်လိုက်ဦး။”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save