Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး မှင်တက်သွားသည်၊ သူက ရိုးရှင်းစွာ လူသားမဆန်ဘူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီယိုဝေ စကားပြောသောအခါ သူ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသတိပေးချက်ကြောင့် အခြားအကြီးအကဲများသည်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်မှုများကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သတိထားမိလာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သေချာ ကြည့်ကြည့်တော့ တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်နေတာပဲ...။"</p> <p> </p> <p>"ထူးဆန်းတယ် ဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းလိုက်သလဲ...။"</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ အသက် လေးထောင်ကျော် သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ လက်သီး အရှိန်အဝါ ဒီလောက် မြန်မြန် ကြီးထွားလာတာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး...။"</p> <p> </p> <p>"ပထမအကြိမ်နဲ့ ယှဉ်ရင် နင်းဖန်ရဲ့ လက်သီးက လုံးဝကို ကွဲပြားနေပြီ...။ ဒါက နာရီအနည်းငယ်အတွင်း မှာ ရရှိနိုင်တဲ့ အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး...။"</p> <p> </p> <p>"သူက သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံရာမှာလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာများလား...။"</p> <p> </p> <p>အားလုံးက မှင်တက်သွားကြပြီး အံ့သြမှုဖြင့် မှင်တက်သွားကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ အနည်းငယ်သည် သူတို့၏ ပုံရိပ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မြေကြီးပေါ်တွင် လှဲအိပ်ကာ သူတို့၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော အာကာသ အတားအဆီးပေါ်သို့ မျက်နှာအပ်ပြီး ပိုမို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်ရန် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်မှာလည်း မိန်းမောသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မူလက ဤကာလအတွင်း သူသည် အစိုးရိမ်ရဆုံးနှင့် အသက်သောင့်သက်သာ မရှိဆုံးသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။  ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုကို နှောင့်နှေးစေပြီး အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ လမ်းလွဲသွားသည်ကို သူ အမှန်တကယ် မမြင်တွေ့ချင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်ဝက်တွင် အမှိုက်သံတုံး ချုံးချီလေး ကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို တားဆီးရန် ဖြစ်နိုင်၊ မဖြစ်နိုင်ကို ဆွေးနွေးရန် ချီလဲ့ကွမ်ကို အကြိမ်ကြိမ်ပင် သူ ဆွဲခေါ်ခဲ့သေး၏။</p> <p> </p> <p>ချီလဲ့ကွမ်သည်လည်း ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် နင်းဖန် စတင် ကျင့်ကြံလိုက်သည်နှင့် သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေ့လျော့နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ချုံးချီလေးကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် ထိုလက်သီး အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး သူ၏ ပုံရိပ် ပွင့်လာသည်နှင့်အမျှ လေပြင်းများက မြည်ဟီးနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အမှိုက်သံတုံး ချုံးချီလေး သည် သူ့အနားသို့ပင် မကပ်နိုင်တော့ချေ။ အကွာအဝေး တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိ သွားသောအခါ လေပြင်းများ ဝိုင်းရံနေသော လက်သီး အရှိန်အဝါ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ထိုရုပ်သေးလေး သည် လွင့်စင်သွားခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချုံးချီလေးကို ကြယ်ကြွေ စီးဆင်းသံ ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်းကလည်း ကျေးဇူးတင်စရာပင်။ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက အခြား သာမန် သံ ရုပ်သေး သားရဲလေးသည် မည်သည့်အရာမဆို တိုက်ရိုက် ပြိုကွဲသွား  လောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှစ၍ နင်းဖန်၏ တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး မှာ ပို၍ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်အထိပင်။</p> <p> </p> <p>ရောက်ရှိနေသော မည်သည့် အကြီးအကဲမဆို တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်နေပြီ ဖြစ် သည်။ သုံးနာရီအတွင်း နင်းဖန်၏ ကျင့်ကြံခြင်း ရလဒ်များသည် အခြားသူများ၏ သုံးနှစ်တာထက်ပင် ပိုမို အားကောင်းနေခဲ့သည်ပင် မဟုတ်ပါတကား။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ မည်သို့ မှန်ကန်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>"နင်းဖန်က တကယ်တော့ ဂိုဏ်းချုပ်စွန်း ရဲ့ ပြန်လည်ဝင်စားမှုဖြစ်ပြီး အခု အသစ်ပြန်လည် ကျင့်ကြံဖို့ သူ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝ ဉာဏ်ပညာကို နိုးထလာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မင်းတို့ ထင်လား...။"</p> <p> </p> <p>လီချန်မင်သည် အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက်မှ ဤစကားကို ကြိုးစားပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရွှီယိုဝေသည် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးလှန်လိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း နောက်နေတာလား... အင်အားကြီးမားတဲ့ သူတစ်ယောက်က ပြန်လည်မွေးဖွားလာရင်တောင် ခန္ဓာကိုယ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားရတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းရတယ်...။ အများဆုံးအနေ  နဲ့ သူတို့ လမ်းမလွဲဘူးလို့ ပြောလို့ရပေမယ့် တစ်ရက်ကို ဆယ်နှစ်လို ဘယ်လိုလုပ် အသုံးပြုလို့ ရနိုင်မှာ လဲ...။"</p> <p> </p> <p>ဤစကားများကို လီချန်မင်ထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ သူ ဘာမှ ပြန်မချေပနိုင်တော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် သိုင်းပညာ တာအိုသည် အမှန်တကယ်ပင် ဤသို့ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာသည် ညတွင်းချင်း အောင်မြင်နိုင်သော အရာမျိုး ဘယ်သောအခါမျှ မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဆောင်းရာသီရဲ့ အအေးဆုံးနေ့တွေနဲ့ နွေရာသီရဲ့ အပူဆုံးနေ့တွေမှာ လေ့ကျင့်ပါ" ဟူသော စကားပုံမှာ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာနှင့်လည်း သက်ဆိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လူတစ်ဦး၏ သိုင်းပညာကို အံ့မခန်း စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်စေရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခါးသီးစွာ ကျင့်ကြံခြင်းကို အမြဲတမ်း အားကိုးရ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အင်အားကြီးမားသူတစ်ဦး ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီး ဤသိုင်းပညာကို ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုအထိ လေ့ကျင့်ထားသော အတွေ့အကြုံနှင့် မှတ်ဉာဏ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင်ပင် သူတို့သည် သုညမှ ပြန်စရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသစ်စက်စက် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ထိုခန္ဓာကိုယ် သည် ယခင်ဘဝ၏ နေ့ရောညပါ သန့်စင်ခြင်းနှင့် ဖန်တီးခြင်းကို မဖြတ်သန်းရသေးချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နင်းဖန်၏ အခြေအနေမှာ ယုတ္တိမတန်လွန်းဘဲ အားလုံး၏ နားလည်မှုကို ရိုးရှင်းစွာ ချိုးဖျက် ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေ၏...။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်တွင် နင်းဖန်သည် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေခဲ့လေသည်။ သူ၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှု အကြောင်းရင်းမှာ သဘာဝကျစွာပင် သိုင်းပညာ အောင်မြင်မှုအသေးစား လက်မှတ် ကြောင့် ပင် ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တော့ နံနက်ပိုင်းတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ပါရမီအပေါ် အခြေခံ၍ လက်သီး နည်းစနစ်၏ ပထမ အကြိမ်ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် နင်းဖန်သည် ဤသိုင်းပညာ၏ ခက်ခဲမှုကို ခံစားမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အောင်မြင်မှုအသေးစားသို့ ရောက်ရှိရန် အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ် ကြာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဆယ်နှစ်... မည်သူက စောင့်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အကန့်အသတ်များကို သိရှိထားသဖြင့် သူ၏ လှည့်ကွက်ကို အလွန် ချောမွေ့စွာ အသက်သွင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဒုတိယအကြိမ်မှ စတင်၍ သိုင်းပညာ အောင်မြင်မှုအသေးစား လက်မှတ် သည် အကျိုးသက် ရောက်မှု ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည်လည်း အလွန် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ အရာအားလုံး အတွက် သူ၏ အတွေ့အကြုံ ရရှိမှုမှာ အဆုံးမရှိ ချဲ့ကားခံလိုက်ရသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လက်သီး နည်းစနစ်ကို တစ်ကြိမ်သာ လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း သူရရှိသော တုံ့ပြန်မှုမှာ အကြိမ် တစ်ထောင် သို့မဟုတ် တစ်သောင်းနှင့် တန်ဖိုးခြင်းတူနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်ကြောင့် တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်အပေါ် သူ၏ နားလည်မှုမှာ ဒုံးပျံစီးနေသကဲ့သို့ မြန်ဆန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤအကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုးလာသော သန့်စင်မှုမှတစ်ဆင့် လက်သီး နည်းစနစ် အတွင်းရှိ အခက်အခဲ တိုင်းကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားကာ သူ၏ ခြေလက်များကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်နှင့် စွမ်းအား များ မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ ထူးခြားသော သွေးကြောရှစ်ခုတွင် လက်သီး အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေပြီး သူ၏ နဂါးကျောရိုးကို တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီးတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော နည်းစနစ် ကို အသုံးပြု၍ သေချာစွာ လေ့ကျင့်ထားခဲ့သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အောင်မြင်ရန် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ခက်ခဲစွာ လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သော လက်သီး နည်းစနစ် လုပ်ဆောင်မှု၏ အဓိကအချက် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>နဂါးကျောရိုး ပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သိုင်းပညာတွင် အောင်မြင်မှုအသေးစား ရရှိရန် မဝေးတော့ ကြောင်း ဆိုလိုသည်။ ထိုအရာမှာ သဘာဝကျသော တိုးတက်မှုတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် နေမဝင်ခင် ငါ သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပဲ...။"</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်များ လင်းလက်နေခဲ့ပြီး သိုင်းပညာတွင် အောင်မြင်မှုအသေးစား ရရှိမည့် အခိုက်အတန့်ကို သူ ပို၍ပို၍ မျှော်လင့်လာခဲ့မိလေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ပင် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားလာပြီး ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသော အက်ကွဲသံ များနှင့်အတူ သူသည် လက်သီး နည်းစနစ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်လွန်သွား၏။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန် အောင်မြင်မှုအသေးစားနှင့် ပို၍ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ လုံးဝ ကွဲပြားလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ မည်သူမဆို နင်းဖန်၏ အပြောင်းအလဲများကို မြင်တွေ့နိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဟန်ပန် တိုင်းတွင် ခမ်းနားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက အသံမြည်စေပြီး လက်သီး အရိပ်များက သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရစ်ဝဲနေခဲ့၏။ လေပြင်းများက တိုက်ခတ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝိုင်းရံထားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာမှာ အောင်မြင်မှုအသေးစားသို့ နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ တပည့်များအားလုံး မှင်တက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ကနဦး စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ နောင်တရမှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှုတို့မှသည် လက်ရှိ မိန်းမောမှု၊ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု နှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့အထိပင်။ သူတို့၏ စုပေါင်း စိတ်ခံစားမှုများမှာ ရိုလာကိုစတာစီးနေသကဲ့သို့ ကြီးမား သော ခုန်ပျံမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဘယ် ... ဘယ်လိုအခြေအနေလဲ...။"</p> <p> </p> <p>"နင်းဖန်က တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို ကျွမ်းကျင်တော့မယ့်ပုံ ဘာလို့ ပေါက်နေတာ လဲ...။"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါက ကျွမ်းကျင်ရုံတင် မကဘူး... သူက အောင်မြင်မှုအသေးစားကို ရောက်တော့မယ်...။"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်...။ ဘယ်သိုင်းပညာမဆို အောင်မြင်မှုအသေးစားကို ရောက်တဲ့အခါ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ အရင်ကနဲ့မတူတဲ့ ခွဲခြားနိုင်တဲ့ ထင်ရှားတဲ့ လက္ခဏာတွေ ရှိတယ်...။"</p> <p> </p> <p>"နင်းဖန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က လက်သီး အရိပ်တွေကို ကြည့်စမ်း...။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်နေဟန်ထားနဲ့ ပုံစံနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် တောင်တစ်တောင်နဲ့ ခပ်ရေးရေး မတူဘူးလား... ဒါက တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ရဲ့ အောင်မြင်မှုအသေးစား သင်္ကေတ ဖြစ်ရမယ်...။"</p> <p> </p> <p>"နေပါဦး ငါ နည်းနည်း ရှုပ်နေပြီ...။ ဒါဆို နင်းဖန်က ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာတစ်ခုကို အောင်မြင်မှုအသေးစားအထိ လေ့ကျင့်ဖို့ တစ်ရက်ပဲ အချိန်ယူခဲ့ရတယ်ပေါ့...။"</p> <p> </p> <p>"ဒီလက်သီး နည်းစနစ်က လေ့ကျင့်ဖို့ ခက်တယ်လို့ အခုလေးတင် ဘယ်စီနီယာအစ်ကိုက ယုံကြည်ချက် ရှိရှိ ပြောလိုက်တာလေ...။"</p> <p> </p> <p>"ဒီကျိန်ဆဲခံရမယ့်အရာကို မင်းက လေ့ကျင့်ဖို့ ခက်တယ်လို့ ခေါ်တာလား...။"</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကို မကြည့်နဲ့... ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး...။"</p> <p> </p> <p>"ငါတော့ ထုံကျင်နေပြီ... ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာကို ထားလိုက်ပါ သာမန် သိုင်းပညာတွေ ကိုတောင် တစ်ရက်တည်းနဲ့ ငါ သင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...။"</p> <p> </p> <p>တပည့်များစွာသည် လုံးဝကို ကြယ်များကို မြင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့၏။အံ့အားသင့်နေသံများနှင့် ဆူညံသံများသည် တိမ်များကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲတွင် ယခင်က သူ၏ ဗဟုသုတများကို မျှဝေခဲ့ပြီး တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို လေ့ကျင့်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်းနှင့် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဥပမာအဖြစ် ကိုးကားခဲ့ သော တပည့်မှာ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဂျူနီယာညီလေးတို့... ငါ တကယ်ပဲ မင်းတို့ကို မလိမ်ခဲ့ပါဘူး...။"</p> <p> </p> <p>"တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ဟာ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာ လေ့ကျင့်ဖို့ အခက်ခဲဆုံး သိုင်းပညာ ဖြစ်တယ်လို့ ကျမ်းစာဆောင်က မှတ်တမ်းတွေမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားတယ်လေ...။"</p> <p> </p> <p>"လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ဒီစီနီယာအစ်ကို တကယ်ပဲ မသိပါဘူး...။"</p> <p> </p> <p>သူသည် အောက်ဘက်ရှိ ပိုမို အားကောင်းလာသော တောင်ကဲ့သို့ လက်သီး အရိပ်များကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ငိုချင်နေသော်လည်း မျက်ရည်မထွက်နိုင်ဘဲ ဒူးထောက်လုမတတ် ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"တပည့်ခေါင်းဆောင် နင်း...။ ငါ တောင်းပန်ပါတယ် မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ရပ်လိုက်ပါတော့...။"</p> <p> </p> <p>"လေ့ကျင့်တာကို ရပ်လိုက်ပါတော့ ငါ ကြောက်နေပြီ...။"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save