Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၃၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် အကောင်းဆုံး ထမင်းစားဆောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာတစ်ခုကို တစ်ရက်တည်းဖြင့် ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့ရာ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သိန်းနှင့်ချီသော တပည့်များ အားလုံးသည် မှင်တက်သွားကြပြီး သူတို့ မနိုးသေးဟုပင် ထင်မှတ်နေခဲ့ ကြသည်။ အခြားသူများ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်ရမည့် သိုင်းပညာများကို တပည့် ခေါင်းဆောင် နင်းသည် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း သင်ယူနိုင်ခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် နင်းဖန်သည် လက်သီး နည်းစနစ်၏ အထွေထွေ အခြေခံသဘောတရားများကို ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာသည်နှင့်အမျှ လက်သီး အရိပ်များအတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော တောင်ပုံသဏ္ဌာန်များသည် ပိုမို ထင်ရှားလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆုံးတွင် ထိုအရာများသည် လုံးဝနီးပါး ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့် ကိုယ်နေဟန်ထားတိုင်းသည် တန်ချိန်တစ်သောင်းကဲ့သို့ လေးလံနေပြီး ကောင်းကင် နှင့်မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသော အင်အားကြီးမားသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ အောင်မြင်မှုအသေးစားကို ရောက်တော့မယ်...။"</p> <p> </p> <p>ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ အတွင်း၌ အံ့အားသင့်သံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများစွာသည် အံ့ဖွယ်အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ ကြည့်နေကြပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ တောင်ထိပ်အရှင်သခင် ရွှီယိုဝေသည်</p> <p> </p> <p>"ထူးဆန်းတယ်"</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟူသော စကားလုံးများကို ရေရွတ်ရင်း သူ၏ ခေါင်းကိုသာ တဗျင်းဗျင်း ကုတ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်နှင့် ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းများသည် ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ၏ သာမန် အသိတရားနှင့် လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေခဲ့သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာကြီးသည် ကျယ်ပြောလှပြီး ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်များ သို့မဟုတ် ထူးခြားသော လူများ မရှိသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ဤအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းလွန်းနေသည်။ ဘဝတစ်ဝက်လုံး တပည့်များကို ကျင့်ကြံရန် သင်ကြားပေးခဲ့သော ဤချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ တောင်ထိပ် အရှင်သခင်ပင်လျှင် တစ်ခဏမျှ မိန်းမောသွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သံသယဝင်မှု အနည်းငယ်ပင် ရှိလာသည်အထိ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူတော်စင်၏ မျက်နှာမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပို၍ပင် ဗလာကျင်းနေခဲ့သည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားကာ ဘယ်ညာ ကြည့်နေပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...။"</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဒါကိုတောင် ကျွမ်းကျင်နိုင်တာလား...။"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...။"</p> <p> </p> <p>သူတော်စင်သည် မျက်လုံးများကို အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်သပ်ကာ မှိတ်လိုက် ဖွင့်လိုက် လုပ်နေပြီး ထိုအရာမှာ သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက် ဖြစ်ပါစေဟု သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အပြင်းအထန် မျှော်လင့်နေမိ ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ အံ့အားသင့်သံများက ဤအရာအားလုံးမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြနေခဲ့၏။ နင်းဖန်သည် တစ်ရက်တည်း အသုံးပြုရုံဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့် မြင့် သိုင်းပညာတစ်ခုကို အောင်မြင်မှုအသေးစားအထိ ကျင့်ကြံတော့မည်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း... "</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် အောက်ဘက်ရှိ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်၌။</p> <p> </p> <p>လက်သီး နည်းစနစ်၏ နောက်ဆုံး ကိုယ်နေဟန်ထားသည် နင်းဖန်၏ လက်ထဲတွင် စုစည်းသွားသည်နှင့် အမျှ သူ၏ ပတ်လည်ရှိ အရှိန်အဝါသည် ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားပြီးနောက် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက် လာခဲ့လေတော့၏။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများသည် နဂါးတစ်ကောင်၏ မာန်ဖီသံကဲ့သို့ အတူတကွ မြည်ဟည်းသွား ပြီး သူ၏ ကျောရိုးဆစ်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချိတ်ဆက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လက်သီးဆန္ဒ ငါးခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် စုစည်းလာသော တောင်ကြီးများ၏ ပုံရိပ်ယောင် ငါးခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>အရှေ့ဘက်တောင်၏ ခမ်းနားမှု၊ အနောက်ဘက်တောင်၏ အန္တရာယ်၊ တောင်ဘက်တောင်၏ အလှအပ၊ မြောက်ဘက်တောင်၏ အေးချမ်းမှုနှင့် အလယ်တောင်၏ မြင့်မားမှု...။ တောင်ငါးလုံး၏ စစ်မှန်သော ပုံစံ များသည် ဤလက်သီးတစ်ချက်တည်းတွင် အားလုံး ပါဝင်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် နင်းဖန်သည် လက်သီးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပတ်လည်ရှိ လေပြင်းများသည် မပျောက်ကွယ်ဘဲ စုစည်းနေပြီး ကျန်ရစ်နေသော လက်သီး အရိပ် များသည် ရုပ်ဝတ္ထုများကဲ့သို့ ရစ်ဝဲနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် နောက်ကျိနေသော လေတစ်ချက်ကို ရှူထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်မှာ မှောင်မိုက်နေပြီး လမင်း၏ အရိပ်မှာ ဝေဝါးနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် မနက်ကတည်းက ယခုအချိန်အထိ နေ့တစ်ပိုင်းစာ အချိန်ဖြစ်သည့် လေးနာရီတိတိ ကျင့်ကြံ နေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"စနစ်က ငါ့ကို မလိမ်ခဲ့ဘူး...။ သူက ကျွမ်းကျင်ဖို့ တစ်ရက် ကြာမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် ပြီးတော့ တကယ်ပဲ တစ်ရက် ကြာခဲ့တယ်...။"</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်က သူ၏ ပခုံးများကို ခါယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများက အက်ကွဲသံများ မြည် လာပြီး တုန်ခါမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် လေထုတွင် လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ သူသည် အင်အား ဂျင် တစ်သောင်းသာရှိသော သာမန်လူကြမ်း တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ ချေ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာသည် သံကို ရွှေအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သကဲ့သို့ ဤရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ကို ဖျက်ဆီး၍မရသော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် သန့်စင်ပေးခဲ့ပြီး ထိုအရာ၏ ထက်မြက်သော အစွမ်းကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂွီ... "</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး အောင်မြင်မှုအသေးစားရှိ တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေချိန်မှာပင်...။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ဆာလောင်မှု လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>စားချင်စိတ် ပြင်းပြမှုတစ်ခုသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ နင်းဖန်သည် အခြား အတွေးများ အားလုံးကို အလျင်အမြန် စွန့်လွှတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ ဗိုက်ကို ဖြည့်ရန်သာ လိုလားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ လေ့ကျင့်နေတာ အရမ်းကြာသွားပြီ... ငါ ဘာမှမစားရတာ နှစ်ရက်ရှိပြီဆိုတာကိုတောင် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်..."</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သလို ခံစား လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည့် နေ့မှစ၍ သူသည် လာမည့် ကမ္ဘာပျက် မည့် ဘေးအန္တရာယ်၏ အကျပ်အတည်းအောက်တွင် ရှိနေခဲ့ပြီး စနစ်က တွန်းအားပေးမှုများကြောင့် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အလုပ်များနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျမ်းစာဆောင်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူသည် နေ့တစ်နေ့ ညတစ်ည အိပ်စက်ခဲ့ပြီး ယနေ့တွင် တောင်ငါး လုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို အောင်မြင်မှုအသေးစားအထိ မမောမပန်း လေ့ကျင့်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သုံးရက်တိတိ သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရေတစ်စက်မျှ မဝင်ခဲ့သလို ဆန်တစ်စေ့မျှလည်း မဝင်ခဲ့ချေ။ သူ ယခုတိုင်အောင် ငတ်မသေသေးသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင် ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>"ထားလိုက်ပါတော့ အရင်ဆုံး သွားစားမယ် ပြီးမှ ကောင်းကောင်း အနားယူမယ်...။"</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် ရှေးဟောင်း စာအုပ်များကို ဖတ်ဖူးပြီး အစာငတ်ခံခြင်း သည် ခရမ်းစံအိမ်အထက်ရှိ သူများသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာ ဖြစ်ကြောင်း သိထား၏။</p> <p> </p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပုံသွင်းခြင်း နယ်မြေသုံးခုအတွက် စားခြင်းနှင့် အိပ်ခြင်းသည် အလွန် အရေးကြီးပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း လေ့ကျင့်မှု သုံးပုံ၊ စားသောက်မှု ခုနစ်ပုံ။ ဤစကားပုံသည် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သဘာဝကျစွာပင် ကျင့်ကြံသူများ စားသုံးသောအရာများမှာ သေမျိုးများ၏ ကောက်ပဲသီးနှံများ မဟုတ် ဘဲ အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်ဆန်များနှင့် ဝိညာဉ်စမ်းရေများ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အသားနှင့် သွေးများ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာများသည် အောက်ခြေနယ်မြေ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန် အာဟာရဖြစ်စေ၏။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ယခုလေးတင် ခြေချလာသော သူ့လို ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း လူသစ်တစ်ယောက်အတွက် ထိုအရာမှာ ပိုစားရန်နှင့် ပိုလေ့ကျင့်ရန် အချိန်ကိုက်ပင် ဖြစ် သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ နင်းဖန်သည် ဆက်လက် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ပျံသန်းသည့်လှေပေါ်သို့ ချက်ချင်း ခုန်တက်ကာ သားရဲတစ်သောင်း တောင်ထိပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့လေတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အနောက်တွင် လုံးဝန်းပြီး ဝတုတ်သော သံတုံးတစ်တုံးက ကပျာကယာ လိုက်ပါလာပြီး ထိုအရာ၏ စုတ်ပြဲနေသော အတောင်ပံငယ်လေးများကို ခတ်ကာ နင်းဖန်၏ ပျံသန်းသည့်လှေနောက်သို့ လိုက်ရန် ကြိုးစား ရုန်းကန်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအရာ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် နှေးကွေးလွန်းသဖြင့် ပို၍ပို၍ နောက်ကောက်ကျကျန်ရစ် တော့မည်သာ ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ နင်းဖန်သည် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပျံသန်းသည့်လှေကို ပြန်လှည့်ရန် ထိန်းချုပ်လိုက်ကာ ချုံးချီလေးကို ကောက်ယူပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေ သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ လှည့်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ညအမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ် သွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်းသည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် တောင်ထိပ် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခုရှိသော ကျယ်ပြော လှသည့် ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံထားပြီး တပည့်များ အနီးအနားတွင် စားသောက်နိုင်ရန် တောင်ထိပ်တိုင်း တွင် ထမင်းစားဆောင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သဘာဝကျစွာပင် ထမင်းစားဆောင်များစွာ ရှိသော်လည်း ထိုအရာများကို အရည်အသွေးအလိုက် အဆင့်ခွဲထား၏။</p> <p> </p> <p>အဓိက တောင်ထိပ် ဆယ့်နှစ်ခုရှိ အစားအစာများသည် အပြင်တောင်ထိပ်များရှိ အစားအစာများထက် အရည်အသွေး ပိုကောင်းမည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု နင်းဖန် သွားနေသော သားရဲတစ်သောင်း တောင်ထိပ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ထိုတောင်ထိပ်သည် ဂိုဏ်းအတွင်း အစားအစာအတွက် အကောင်းဆုံးအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံထားရလေ၏။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းရင်းမှာ သဘာဝကျစွာပင် ဤတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲ အများအပြားကို မွေးမြူ ထားသောကြောင့်ပင်ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤနတ်ဆိုးသားရဲများထဲတွင် သိမ်မွေ့သော သဘာဝရှိသူများကို စီးနင်းရန်အတွက် ယဉ်ပါးအောင် သင်ကြားပေးမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် ထိုအရာများကို ဝိညာဉ်သားရဲများဟု ခေါ်ဆိုမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိန်းချုပ်ခံရန် ငြင်းဆန်သော ကြမ်းတမ်းသည့် စိတ်သဘောထား ရှိသော သားရဲများကိုမူ တပည့်များ အတွက် စမ်းသပ်မှု အတားအဆီးများအဖြစ် အသုံးပြုမည် ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချက်ကြောင့် သားရဲတစ်သောင်း တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် နေ့စဉ် နတ်ဆိုးသားရဲ အများအပြား သေဆုံး ကြရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသေဆုံးသွားသော နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အသားနှင့် သွေးများကို အများဆုံး အသုံးပြုကြပြီး အရသာရှိသော ဟင်းလျာများအဖြစ် ချက်ပြုတ်ရန် တောင်ထိပ် အသီးသီးရှိ ထမင်းစားဆောင်များသို့ ပို့ဆောင်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာများအနက် သားရဲတစ်သောင်း တောင်ထိပ်၏ သားရဲအသားသည် တောင်ထိပ် အားလုံးတွင် အရည်အသွေး အကောင်းဆုံး ဖြစ်ကြောင်းဆိုသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် မဟာနတ်ဆိုးများ၏ အသားနှင့် သွေးများပင် ရှိတတ်၏။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် ဤတောင်ထိပ်သို့ လာရောက် စားသောက်သူ အများစုမှာ အဆင့်အမျိုးမျိုးမှ အကြီးအကဲ များ၊ ဂိုဏ်း၏ အစစ်အမှန်တပည့်များနှင့် အတွင်းစည်း ဂုဏ်ထူးဆောင်များ ဖြစ်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်ကဲ့သို့သော အပြင်စည်း အစမ်းခန့်တပည့် တစ်ယောက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုး  သားရဲ အသားတစ်လုတ် စားရရန် နေနေသာသာ ထိုအသား၏ အနံ့ကိုပင် မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် အပြင်တောင်ထိပ် ထမင်းစားဆောင်တွင် ဝိညာဉ်ဆန်ပြုတ် အချို့ကိုသာ စားရန် သင့်တော်ပြီး အများဆုံးအနေဖြင့် အဆင့်နိမ့် သားရဲငယ် အသား အနည်းငယ်သာ ရရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ နင်းဖန်သည် သဘာဝကျစွာပင် သူ့ကိုယ် သူ နှိပ်စက်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ စားရမည်ဆိုပါက သူသည် အကောင်းဆုံးကိုသာ စားမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တိမ်များနှင့် မြူများကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် နင်းဖန်သည် မကြာမီ သားရဲ တစ်သောင်း တောင်ထိပ် ထမင်းစားဆောင်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ဝင်္ကပါ အလိုအလျောက် စနစ် ကို အလေးပေးထားပြီး အစေခံ ရာထူးများကို မထားရှိချေ။ တောင်ထိပ်တစ်ခုစီရှိ အဆောက်အအုံများမှာ အတူတူပင် ဖြစ် သည်။</p> <p> </p> <p>ထမင်းစားဆောင်တွင် အဖိုးတန် အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးသားရဲ အသားများ ပေါ်လာသောအခါမှသာ အချက် အပြုတ် နည်းစနစ်တွင် ကျွမ်းကျင်သော အကြီးအကဲတစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ရန် အထူး စေလွှတ်လေ့ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို အလိုအလျောက် ချက်ပြုတ်ရန် ဝင်္ကပါများအပေါ်တွင်သာ မှီခိုလေ သည်။</p> <p> </p> <p>တပည့်များသည် သူတို့၏ တိုကင်များကို အသက်သွင်းပြီး ပံ့ပိုးမှုအမှတ်များကို အသုံးပြုကာ သူတို့ လိုချင်သော ဟင်းလျာများကို ရွေးချယ်ရန်သာ လိုအပ်၏။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန် ထမင်းစားဆောင် ဧည့်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် သူသည် အနောက်ဘက်ဆုံးရှိ အဆင့် မြင့် ဝင်္ကပါ ချက်ပြုတ်ရေး ဧရိယာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဧရိယာ၏ ထိပ်တွင် သစ်သားဆိုင်းဘုတ်များကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး ဟင်းလျာများ၏ အမည်များနှင့် ထိုဟင်းလျာများ၏ ဈေးနှုန်းများကိုလည်း ရေးသားထားလေ၏။</p> <p> </p> <p>အခြေခံအားဖြင့် ဟင်းလျာတိုင်းသည် ပံ့ပိုးမှုအမှတ် တစ်ထောင်ကျော် ကုန်ကျလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာများအနက် စိတ်ဝိညာဉ်ပုံသွင်းခြင်းအဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အထင်ကရ ဟင်းလျာ သုံးခု ရှိပြီး လိုအပ်သော ပံ့ပိုးမှုအမှတ်များမှာ တိုက်ရိုက် တစ်သောင်းကျော်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ယခင်က နင်းဖန် တွေးပင် မတွေးရဲခဲ့သော ကိန်းဂဏန်းတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။  ဂိုဏ်းတစ်ခု လုံးရှိ သိန်းနှင့်ချီသော တပည့်များထဲတွင် လူအနည်းငယ် ရာဂဏန်းခန့်သာ ထိုဟင်းလျာများကို စားဖူး လောက်အောင် ကံကောင်းကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် ယခုအခါ ချမ်းသာပြီး ဩဇာလွှမ်းမိုးနေပြီဖြစ်ရာ ဈေးနှုန်းများကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ ဝင်္ကပါ မျက်လုံး ကျောက်စာတိုင်ပေါ်သို့ သူ၏ တပည့် လက်မှတ်ကို တိုက်ရိုက် ကပ်ကာ ဟင်းလျာများ ကို အငမ်းမရ မှာယူလိုက်လေတော့၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူသည် ပံ့ပိုးမှုအမှတ် တစ်သိန်းသုံးသောင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝင်္ကပါသည် အမှန်တကယ်ပင် ငွေကိုယူကာ အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့၏။ ချက်ချင်းပင် စတင် လည်ပတ်လာပြီး နတ်ဆိုးသားရဲ အသားတုံးများသည် ထမင်းစားဆောင်၏ အတွင်းပိုင်း သိုလှောင်ရုံမှ လွင့်ထွက်လာကာ ဝင်္ကပါ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လေဟာနယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်အင်အား ဓားအလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားပြီး ထိုအသား များကို အတုံးလေးများအဖြစ် ဖြတ်တောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ထိုအသားများကို ဝင်္ကပါ၏ အောက်ခြေတွင် လှိုင်းထနေသော ဝိညာဉ်အင်အား စစ်မှန် သော မီးတောက်ဖြင့် ကင်ကာ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် အမျိုးမျိုးကို ဖြူးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးမှာ သုံးမိနစ်မှ ငါးမိနစ်ထက် ပိုမကြာခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာသည် ရေတွက်မရနိုင်သော ခေတ်ကာလများစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာ ပြီးနောက် ဝင်္ကပါများနှင့် ယန္တရားများကို မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာများကို ကာကွယ်ခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းအတွက် အသုံးပြုနိုင်သလို နေ့စဉ်ဘဝ၏ အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရန်လည်း အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင်။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်၏ ရှေ့တွင် ဟင်းလျာ စုစုပေါင်း ဆယ့်ခြောက်ခွက်နှင့်အတူ ဝိညာဉ်ဆန် ပန်းကန်လုံးကြီး တစ်လုံး ကို ချထားလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ကျေနပ်စရာပဲ..."</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် အလွန် ဆာလောင်နေပြီဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးသားရဲ အသား၏ ရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက် ရသဖြင့် သူ၏ ခံတွင်းမြိန်မှုမှာ ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရကာ မကြာမီမှာပင် ပါးစပ်အနှံ့ အဆီများ ပေကျံနေအောင် စားသောက်နေလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကန့်အသတ်မဲ့ တာအိုကျမ်းစာ အတွင်းရှိ အစာချေဖျက်ခြင်း နည်းစနစ်သည် လည်း တိတ်တဆိတ် လည်ပတ်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သားရဲအသား တစ်တုံးစီ သူ၏ အစာအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် အတွင်းရှိ အနှစ်သာရများကို လျင်မြန်စွာနှင့် အပြည့်အဝ စုပ်ယူသွားပြီး တိုးပွားလာသော အင်အားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏတာတွင် နင်းဖန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် သိသိသာသာ တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက် ရပြီး ကုန်ဆုံး၍မရနိုင်သော အင်အားများဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြည့်နှက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save