Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၄၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင် (၁၅၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သော နက်သာမျိုးနွယ်စုတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ခဏချင်း၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ အစွမ်းထက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကဲ့သို့ သိပ်သည်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအောက်တွင် ယင်းသည် အသံတိတ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်းခံလိုက်ရပြီး မည်သည့်အကြွင်းအကျန်မျှ ကျန်ရစ်ခြင်းမရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ထိုခဏ၌ပင် ဝမ်ချန်သည် ညည်းတွားသံနှင့်အတူ ဦးခေါင်းမှာ အနောက်သို့ လန်ကျသွားရသည်။ သူ၏ နှာခေါင်း၊ နားနှင့် မျက်လုံးများမှ သွေးရဲရဲတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း စီးကျလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းခဏ၌ ဝမ်ချန်၏ ဦးခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အတိုင်း ခံစားလိုက်ရ၏။ အကြောင်းမှာ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွင်း၍ သူ၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်လာပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် အသိအာရုံကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကား နက်သာမျိုးနွယ်စု စိတ်ဝိညာဉ်၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ကြိုတင်သတိပြုမိသော်လည်း ဤစိတ်အာရုံလှိုင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အပြည့်အဝ မခုခံနိုင်ဘဲ အထိနာသွားရရှာသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ခရမ်းရောင်သန်းကာ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာလည်း ဖောင်းကားနေပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပုံပျက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သာ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ နက်သာမျိုးနွယ်စု စိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားသည် သူ၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ်အတွင်း၌ မုန်တိုင်းတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် မဟာကောင်းကင်နဂါးပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ ဤစွမ်းအားကို နှိမ်နင်းရန် ကြိုးပမ်းသော်လည်း ကောင်းကင်နဂါးပုံရိပ်မှာ ပေါ်လာသည်နှင့် စိတ်အာရုံမုန်တိုင်း၏ ဆွဲဖြဲဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မအောင့်နိုင်ဘဲ သွေးတစ်လုပ် ထွေးထုတ်လိုက်ရ၏။ သို့သော် ဝမ်ချန်၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ပျက်စီးမသွားဘဲ သာ၍ပင် ကြံ့ခိုင်လာကာ သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး လက်နက်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်ကို ချက်ချင်းပင် ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်းကနဲ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ အသိဉာဏ်ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် ကိန်းအောင်းနေသော ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်သည် ဝမ်ချန်၏ ခေါ်ယူမှုကို တုံ့ပြန်ကာ ချက်ချင်းပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p> ယင်းသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းပေါင်း ကုဋေကုဋာကို ထုတ်လွှတ်ကာ မှောင်မိုက်သော အမှောင်ထုများ ပြည့်နှက်နေသည့် အသိဉာဏ်ပင်လယ်ကို အလင်းပေးလိုက်ရာ ဆီးနှင်းများ နေရောင်အောက်တွင် အရည်ပျော်သကဲ့သို့ အမှောင်ထုများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ စိတ်အာရုံမုန်တိုင်းမှာလည်း ခဏချင်း၌ပင် အရှိန်အဟုန် ကျဆင်းသွားသည်။ နာရီဝက်ပင် မပြည့်မီအချိန်အတွင်း၌ နဂါးမျက်လုံးခန့်ရှိသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့၏။</p> <p> </p> <p> ဤသည်ကား နက်သာမျိုးနွယ်စု စိတ်ဝိညာဉ်၏ အမြူတေစွမ်းအားပင် ဖြစ်ပေရာ ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ဆက်လက် တောင့်ခံနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်မှ ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်အလင်းတန်းကို ဆွဲယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းတို့ ထိတွေ့မိသည်နှင့် နက်သာမျိုးနွယ်စု၏ စွမ်းအားအမြူတေသည် ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏ၌ ဝမ်ချန်သည် အလွန်တရာ ငြိုးသူစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တီးတိုးရေရွတ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရ၏။ ယင်းသည်ကား နက်သာမျိုးနွယ်စု စိတ်ဝိညာဉ်၏ နောက်ဆုံးထွက်သက် ကျိန်စာပင် ဖြစ်ပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ သေလုမြောပါး ဒဏ်ရာရနေချိန်တွင် ဝမ်ချန်ကဲ့သို့သော ကံထူးသူနှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းမှာ ၎င်းအတွက် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ ဇာတ်သိမ်းပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ဤသို့ဖြင့် နက်သာမျိုးနွယ်စုသည် လုံးဝသုတ်သင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။</p> <p>ထို့နောက်တွင် မြေပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလာပြီး မြေအောက်ဂူကြီးမှာလည်း ပြင်ပအားတစ်ခု၏ ဖိသိပ်မှုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ နံရံများမှာ ပုံပျက်ရှုံ့တွကာ ကျောက်တုံးများမှာလည်း အက်ကွဲကြောင်းများကြားမှ ပြိုကျလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာမှာ ပျက်စီးတော့မည် ဖြစ်ရာ ဝမ်ချန်သည် နက္ခတ်တာရာ လက်စွပ်အတွင်းမှ စစ်နတ်ဘုရား မက်ကာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ယခုမူ ထွက်ခွာရမည့်အချိန် ရောက်ပြီဖြစ်၏။ အတိအကျဆိုရသော် သူသည် ဟောက်ထျန်းနယ်မြေသို့ ပြန်ရမည့်အချိန်ပင်။</p> <p> </p> <p>လောကကြီးက သူ့ကို ငြင်းပယ်နေသည်ကို ဝမ်ချန် အတိုင်းသား ခံစားနေရသည်။ သူသည် ဝေခွဲမနေတော့ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထုတ်ကာ ဦးခေါင်းထက်၌ ဝဲပျံစေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏ၌ ဝမ်ချန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး အပ်ဖြင့် အထိုးခံရသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ် ခန္ဓာပြင်ပသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်သည် တစ်ဖန် ပေါ်ပေါက်လာကာ အဆုံးမဲ့ အလင်းတန်းများဖြင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို နက္ခတ်တာရာ လောက၏ နိယာမများမှ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ လက်ဝဲဘက်လက်မောင်းတွင် ရှိသော နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်မှာလည်း အလိုအလျောက် ပျံတက်လာပြီး ဝမ်ချန်၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ကို ရစ်ပတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်သည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်ဖြင့် လောကမူလအမြုတေကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အသက်မဲ့နေသော မျက်ဝန်းများမှာ ရှင်သန်ခြင်း အလင်းရောင်များ ပြန်လည် တောက်ပလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားက နေရာယူလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်ချန်၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်နှင့် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားတို့သည် ထပ်တူကျသွားကာ ရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်သည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုခဏ၌ ဝမ်ချန်သည် ဟောက်ထျန်းနယ်မြေရှိ သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ် တည်ရှိရာကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် လောကမူလအမြုတေနှင့်အတူ အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ထိန်းချုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ စစ်နတ်ဘုရား မက်ကာ၏ ထိန်းချုပ်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်မှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်ကာ ကောင်းကင်ယံမှာ ပြိုကျနေလေပြီ။ ဝမ်ချန်၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်သည် မူလခန္ဓာကိုယ်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို မတွေးဆနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်ကို မသိရသော်လည်း သူ၏ အသိစိတ်များ ပြန်လည်နိုးထလာချိန်တွင် သူသည် အလိုအလျောက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ရင်းနှီးသော အငွေ့အသက်များက သူ့ကို ဝန်းရံထားရာ ရေပူစမ်း၌ စိမ်ထားရသကဲ့သို့ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်မှာလည်း ပြန်လည် လန်းဆန်းလာရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကား သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ အငွေ့အသက်ပင် ဖြစ်ပေရာသည်။</p> <p>သူ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်၏။ သူသည် ဟောက်ထျန်းနယ်မြေသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်သည်လည်း မူလခန္ဓာကိုယ်နှင့် အဟန့်အတားမရှိ ပေါင်းစည်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ ထူးဆန်းပြီး အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချန်၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ထံမှ စွမ်းအားမှန်သမျှကို အစအနမကျန် စုပ်ယူနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မူလမီးလျှံ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ အသံတိတ် ဝင်ရောက်သွားသည့်တိုင်အောင် ဝမ်ချန်မှာ မည်သို့မျှ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ အသက်နှင့်ရင်း၍ နက္ခတ်တာရာ လောကမှ ယူဆောင်လာခဲ့သော မူလမီးလျှံမှာ ဤသို့ဖြင့် ဟောက်ထျန်းနယ်မြေ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် မူလမီးလျှံ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ရှေးဟောင်းပြီး ကျယ်ပြောသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ဝမ်ချန်ကို အပြည့်အဝ လွှမ်းခြုံလိုက်လေသည်။</p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားမှာ တောက်ပလာပြီး အသက်ဓာတ်များမှာလည်း သာ၍ မြင့်မားလာသည်။</p> <p> </p> <p> ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဒုတိယအဆင့်၊ တတိယအဆင့်၊ စတုတ္ထအဆင့်... ခဏချင်းအတွင်း၌ပင် ဝမ်ချန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မူလကျင့်ကြံမှုမှာ ပထမအဆင့်သာ ရှိခဲ့ရာမှ အဆင့် ခြောက်ဆင့်အထိ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ မတွေးဆနိုင်စရာပင်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ဟောက်ထျန်းနယ်မြေ၏ လောကအသိစိတ်မှ ချီးမြှင့်သော ဆုလာဘ်ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ချန် သိရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p> အမှန်စင်စစ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သတ္တမအဆင့်အထိသာ လက်ခံနိုင်သဖြင့် ကျန်ရှိသော ကောင်းကင်တာအို စွမ်းအားများသည် သူ၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများနှင့် ကလီစာများအတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက ဝမ်ချန်၏ မဟာကောင်းကင်နဂါးပညာရပ်ကို အဋ္ဌမအဆင့်၏ အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ မပျက်စီးနိုင်သော ဝရဇိန်ခန္ဓာ အဆင့်ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဝမ်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ကို ကျော်လွန်ကာ အစွန်းကုန် သန်မာလာပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများ ပြတ်တောက်သွားခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားခြင်း သို့မဟုတ် ဦးခေါင်းပြတ်သွားခြင်း ဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ပြန်လည် ကုသနိုင်ပြီး နှလုံးအပါအဝင် ကလီစာများကိုပါ ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အဋ္ဌမအဆင့် ဝရဇိန်ခန္ဓာကြောင့် အစွမ်းထက်သော မှော်လက်နက်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည်ပင် သူ့ကို အမာရွတ်မျှပင် မထင်စေနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>[ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသန်မာမှု +၁၀]၊ [အမြစ်အရိုး+၅]၊ [စိတ်ဝိညာဉ် +၁၀] ဟူသော အကြောင်းကြားချက် သုံးခုမှာ ဝမ်ချန်၏ အမြင်အာရုံတွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင်သို့ သွားရောက်ခဲ့ခြင်းမှာ ဝမ်ချန်အတွက် အစဉ်အလာမရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေခဲ့ပေသည်။</p> <p>သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး ကျင့်ကြံမှုအသစ်ကို ပြန်လည် သုံးသပ်ကာ ဆူပွက်နေသော သွေးသားများကို တည်ငြိမ်စေပြီးနောက် ငြိမ်းချမ်းသော အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားလေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save