Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၄၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင် (ဇာတ်သိမ်းပိုင်း)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းသို့ ဝင်စားလိုက်ရာ တစ်လတာမျှ အချိန်ကာလသည် ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။ ဤသို့ ပြုရခြင်းမှာ အခြားကြောင့်မဟုတ်၊ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် လျင်မြန်လွန်းစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရား ဆုလာဒ်ကိုလည်း ရုတ်ခြည်း ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> ယင်းတို့ကို အချိန်ယူ၍ အစာမကြေနိုင်ပါက မိမိ၏ တာအိုလမ်းစဉ် အခြေခံကို ထိခိုက်စေနိုင်သည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝမ်ချန် ကျင့်ကြံအားထုတ်ထားသော "မူလကောင်းကင်မြေငါးပါးပညာရပ်"  သည် အစွမ်းသတ္တိ ထူးကဲလှပေရာ သူ၏ အဆင့်အတန်းကို တည်ငြိမ်သွားစေရန် အပြည့်အဝ အထောက်အကူ ပြုခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်လည်း နောက်ဆက်တွဲ ဘေးအန္တရာယ်ဟူ၍ တစ်စုံတစ်ရာ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်စဉ်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သောအခါ ဝမ်ချန်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီးလျှင် တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင်ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်ကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်ကြည့်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုစဉ် သူသည် နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင် ကျယ်ပြောလှသော လောကကြီးအတွင်းရှိ မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ကိုလည်း အာရုံခံမိလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ဝမ်ချန်သည် နက္ခတ်တာရာ လောကမှ ထွက်ခွာလာစဉ်က ခွဲထွက်သွားသော ဝိညာဉ်ကို အပြီးတိုင် သန့်စင်ခဲ့သည်သာမက "နက္ခတ်တာရာ လက်စွပ်" ကိုလည်း ဟောက်ထျန်းနယ်မြေ  သို့ ပြန်လည်ယူဆောင်မလာဘဲ ထိုကိုယ်ပွားထံတွင် ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လောကမူလအမြုတေ ကိန်းဝပ်နေသော ဤလက်စွပ်ကြောင့်ပင် ဝမ်ချန်နှင့် သူ၏ကိုယ်ပွားကြား ဆက်နွယ်မှုမှာ စန်းချင်း ကိုယ်ပွားထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသား  ဖြင့် အာရုံခံကြည့်သောအခါ သူ တရားရှုမှတ်နေစဉ်အတွင်း နက္ခတ်တာရာ လောက၌ တစ်နှစ်ကျော်မျှ အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p> မီးလျှံကြယ်စုတန်း  တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ဝမ်ချန်၏ ကိုယ်ပွားသည် သတ္တမမြောက် လျင်မြန်တုံ့ပြန်ရေး တပ်ဖွဲ့ နှင့်အတူ လိုက်ပါကာ နက်သာမျိုးနွယ်စု ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူတို့ သိမ်းပိုက်ထားသော ကြယ်စုတန်း နှစ်ခုကိုလည်း ထပ်မံ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း မီးလျှံကြယ်စုတန်း အပါအဝင် ထိုကြယ်စုတန်း သုံးခုလုံးမှာ နက်သာမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေအတွင်း ကျရောက်နေသဖြင့် အပြီးတိုင် သိမ်းပိုက်ကာ ကာကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့်ပင် မဟာမိတ် တပ်ဖွဲ့များသည် အောင်ပွဲကြီးများ ရရှိပြီးနောက် အင်ပါယာ ကြယ်စုတန်း  အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ကြယ်တံခါး ကို စောင့်ကြပ်ရင်း နက်သာမျိုးနွယ်စု၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို ပြင်ဆင်နေကြချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ဝမ်ချန်အနေဖြင့် ဟိုလီလိုက်ဂြိုဟ် သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းဂြိုဟ်  သို့ ပြန်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ဘဲ နယ်စပ်ဒေသတွင် မဟာမိတ်များက ပြဿနာတစ်ရပ် ဖန်တီးလိုက်ပြန်ရာ မငြိမ်မသက်မှုများ ထပ်မံ ဖြစ်ပွားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် သူသည် သတ္တမမြောက် လျင်မြန်တုံ့ပြန်ရေး တပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ ခရီးသစ်တစ်ခုကို တစ်ဖန် ပြန်လည် စတင်ခဲ့ရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နက္ခတ်တာရာ လောကရှိ ကိုယ်ပွား၏ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သိရှိပြီးနောက် ဝမ်ချန်သည် မိမိ၏ အာရုံကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> ဤသို့ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားဖြင့် အာရုံခံခြင်းမှာ စိတ်အာရုံစွမ်းအား  ကို များစွာ ကုန်ခမ်းစေသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ၏ အမှတ်များသည် ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမျှ တိုးတက်လာကာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်မနေခဲ့ပါက ဤမျှ ကြာရှည်သော အဆက်အသွယ်မျိုးကို ပြုလုပ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> အချိန်ကြာလွန်းပါက အသိဉာဏ်ပင်လယ်  ကို ထိခိုက်စေနိုင်သဖြင့် မထိုက်တန်လှပေ။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ဟိုဘက်လောကရှိ သူ၏ အခြားပုံရိပ်တစ်ခုက ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော ဘဝကို ဖန်တီးကာ နက္ခတ်တာရာ လောက၏ မူလအမြုတေများကို ပိုမို ရရှိအောင် ကူညီပေးလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားပေသည်။</p> <p> </p> <p> မင်မေ  နှင့် တန်မို ဟူသော မိန်းကလေး နှစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်  သို့မဟုတ် ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်  အထိ ရောက်ရှိခဲ့လျှင်ပင် သူတို့ကို ဟောက်ထျန်းနယ်မြေသို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် မဖြစ်နိုင်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင်သည် အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှသော လောကတစ်ခု ဖြစ်သည့်အပြင် လောကနိယာမများမှာလည်း ဟောက်ထျန်းနယ်မြေနှင့် များစွာ ကွာခြားလှသဖြင့် အာရုံခံ ဆက်သွယ်ရန် ခက်ခဲလှသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း သူတို့၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်  များကို ထိန်းသိမ်းကာ ကိုယ်ပွားနှင့်အတူ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာရန်မှာမူ များစွာ ပိုမို လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> ထိုအခါမှသာ ဝမ်ချန်အနေဖြင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ပြန်လည် ပုံဖော်ပေးကာ တာအိုလမ်းစဉ်  ပေါ်သို့ တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်မှာမူကား အနာဂတ်၏ အလှမ်းဝေးသော ကိစ္စရပ်သာ ဖြစ်ပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် ဝမ်ချန်၏ နက္ခတ်တာရာ စွန့်စားခန်းသည် တရားဝင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူ၏ တာဝန်ကိုလည်း ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်ရာ ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော ပုလဲလုံးတစ်လုံးသည် ဝမ်ချန်၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ နက္ခတ်တာရာ လောက၏ တည်နေရာကို ချိတ်ပိတ်ထားသော "လောကကူးပြောင်းပုလဲ" ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန် ဤလောကသို့ မဆင်းသက်မီကထက်စာလျှင် ယခုအခါ ပုလဲအတွင်း၌ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါတစ်မျိုး ကိန်းအောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ အခြားမဟုတ်၊ နက္ခတ်တာရာ လောက၏ မူလအမြုတေ  ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ဝမ်ချန်သည် မူလမီးလျှံ  ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် စုဆောင်းခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်တွင်လည်း မူလစွမ်းအင် များ ကာလရှည်ကြာ ကိန်းဝပ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> သူ ယူဆောင်လာသော မူလမီးလျှံကို ဟောက်ထျန်းနယ်မြေ၏ အသိစိတ်က ယူဆောင်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းမှ မူလစွမ်းအင်များမှာမူ ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး ယခုအခါ ထိုပုလဲအတွင်းသို့ အပြီးတိုင် စိမ့်ဝင်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>စင်စစ်တွင် ယင်းကို ပူဇော်ဆက်သခြင်းဖြင့် ဟောက်ထျန်း၏ အသိစိတ်ထံမှ နတ်ဘုရားဆုလာဒ် များကို ရယူနိုင်ပေသည်။ ဝမ်ချန်သည် အတွေးများစွာဖြင့် ထရပ်လိုက်ကာ လျှို့ဝှက်ခန်းမ၏ ချိတ်ပိတ်မှုကို ဖွင့်၍ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်နှင့် တုကျိူနန်  သည် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာတော့သည်။ ကိုးပြည်နယ် မသေမျိုးအသင်း  မှ ဤဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်  ကျင့်ကြံသူမသည် ဝမ်ချန်ကို ပြုံး၍ ဂါရဝပြုရင်း - "မိတ်ဆွေဝမ်၊ နင် ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာတာကို မြင်ရတာ တကယ်ကို ဝမ်းမြောက်မိတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တုကျိူနန်သည် တုန်လှုပ်အံ့သြသွားမိသည်။ ဝမ်ချန်ကို ကြည့်ရသည်မှာ သူမအနေဖြင့် လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> အရှိန်အဝါ အာရုံခံမှုဖြစ်စေ၊ စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံခံမှုဖြင့်ဖြစ်စေ ဝမ်ချန်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို သူမ လုံးဝ မခွဲခြားနိုင်တော့ဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝမ်ချန်ကဲ့သို့သောသူက ကျင့်စဉ်များ ဆုံးရှုံးသွားကာ သာမန်လူ ဖြစ်သွားရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သည့် အရာပင်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခုတည်းသော အဖြေမှာ ဝမ်ချန်သည် နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင်သို့ ဆင်းသက်စဉ်အတွင်း ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တစ်ဆင့်မြင့်သော အခြေအနေသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ချီးကျူးဖွယ်ရာ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း တုကျိူနန်၏ ဝမ်ချန်အပေါ် မျှော်လင့်ချက်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်ကလည်း တုန့်ပြန် ဂါရဝပြုရင်း - "မိတ်ဆွေတု၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင်ထဲမှာ မိတ်ဆွေရဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကျွန်တော် ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> တုကျိူနန်အတွက် ဝမ်ချန်ကို စေလွှတ်ခဲ့ရသည့် အဓိက တာဝန်မှာ သူမ၏ ပျောက်ဆုံးနေသော စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ရှာဖွေရန် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင်သည် အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှရာ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဝမ်ချန် စူးစမ်းနိုင်သော ဧရိယာမှာ အကန့်အသတ် ရှိလှသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မရှိဘဲ ကုဋေကုဋာမကသော လူသားများထဲမှ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို မည်သို့ ရှာတွေ့နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်အနေဖြင့် ထိုလောကတွင် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ နေထိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကံတရားက အလွန်အမင်း မျက်နှာသာပေးခြင်းမျိုး မရှိပါက ဤကိစ္စမှာ ဖြေရှင်းရန် မဖြစ်နိုင်သော ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>တုကျိူနန်၏ မျှော်လင့်ချက်များမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်ပျက်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူမက စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး - "ရပါတယ်၊ ကျွန်မကလည်း ခဲရာခဲဆစ် မျှော်လင့်ချက်လေးတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားမိရုံပါပဲ" ဟု ဆိုရှာသည်။</p> <p> </p> <p>တုကျိူနန် ဤမျှ ဇွတ်တရွတ် ရှာဖွေနေရခြင်းမှာ သူမ ကျင့်ကြံနေသော လျှို့ဝှက်ပညာရပ်နှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ထိုစိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်မရပါက သူမအနေဖြင့် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် အခွင့်အရေးမှာ အလွန်နည်းပါးသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း စိတ်ပျက်မိသော်ငြား သူမသည် ဝမ်ချန်အပေါ် အာဃာတ မထားခဲ့ပေ။ နက္ခတ်တာရာ လောကသို့ သွားရောက် စူးစမ်းခြင်းမှာပင် အသက်အန္တရာယ် များလှသော ကိစ္စ မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီးလျှင် လောကကူးပြောင်းပုလဲကို ကမ်းပေးလိုက်ကာ - "မိတ်ဆွေတု၊ ကျွန်တော် မိတ်ဆွေရဲ့ တာဝန်ကို မထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် ဒီပစ္စည်းကတော့ မိတ်ဆွေရဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p> တုကျိူနန်မှာ မှင်တက်သွားရချေပြီ။ ဤလောကကူးပြောင်းပုလဲမှာ သူမ ကိုယ်တိုင် ဝမ်ချန်ကို ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူမနှင့် အကျွမ်းတဝင်ရှိလှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပုလဲအတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါမှာမူ သူမကို အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားစေတော့သည်။</p> <p>လောကမူလအမြုတေလား။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် နက္ခတ်တာရာ လောကမှ မူလအမြုတေ အပိုင်းအစတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ယူဆောင်လာခဲ့သည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>ကိုးပြည်နယ် မသေမျိုးအသင်းမှ ဤဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူမသည် ဝမ်ချန်က ဤမျှ အဖိုးတန်လှသော ပစ္စည်းကို သူမအား ပေးလိမ့်မည်ဟုပင် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။</p> <p> </p> <p> ဤမူလအမြုတေရှိပါက သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ချို့ယွင်းချက်မှာ ဘာမျှ မဟုတ်တော့ပေ။ ကောင်းကင်တာအို  ထံ ပူဇော်ဆက်သရုံဖြင့် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပြန်လည် ပြည့်စုံလာမည့်အပြင် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကိုပင် ရရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြဿနာမှာ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင်မူ ဤမျှ အဖိုးတန်သော အောင်မြင်မှုကို လက်လွှတ်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။ ဝမ်ချန်သည် သူမအပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကောင်းမြတ်နေရသနည်း။</p> <p> </p> <p>ရုတ်ခြည်းပင် တုကျိူနန်၏ နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ဒိတ်တုန်အောင် ခုန်လှုပ်သွားပြီး သူမ၏ ချစ်စဖွယ် မျက်နှာပြင်ထက်တွင်လည်း နီမြန်းသော အသွေးအရောင်များ လွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ဝမ်ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ညို့ဓာတ်ပါသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ အရည်လုမတတ် တောက်ပနေလေတော့သည်။</p> <p>စင်စစ်တွင် ယင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာမျိုးလည်း မဟုတ်ချေ...။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save