Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၄၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဆိုးအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်နက်နဲသောမသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းဝယ်...။</p> <p>ပိုင်စုစုသည် ဝိညာဉ်ရေကန်ဘေးတွင် ပျင်းရိစွာ မှီတွယ်လျက် အခန်းအတွင်းမှ ထွက်လာသော ဝမ်ချန်အား ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းအစုံကို ကွေးညွတ်လျက် ကျီစယ်လိုသော အပြုံးဖြင့် ဆီးကြိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ရေနှင့် သစ်တောကို မြတ်နိုးသည့် နဂါးနွယ်ဝင် မြွေနဂါးမျိုးနွယ် ဖြစ်ပေရာ၊ ဤနန်းတော်သို့ ရောက်ရှိစဉ်ကပင် ဂူဗိမာန်အတွင်းရှိ ရေကြောများကို သွယ်တန်းကာ သူမ၏ နားခိုရာ ဝိညာဉ်ရေကန်အဖြစ် ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမိစ္ဆာမသေမျိုးမလေးသည် အားလပ်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် ယင်းဝိညာဉ်ရေကန်၌ စိမ်လျက် ကိုယ်စိတ်ကို အေးချမ်းစွာ အနားပေးလေ့ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ သူမ၏ ကျီစယ်လိုသော အကြည့်များကြောင့် ဝမ်ချန်မှာ ဝါရင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြား မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် နီမြန်းသွားရပြီး၊ အနေရခက်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် အချောင်းဟန့်၍ ချောင်းဆိုးလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟောက်ထျန်းလောကနှင့် နက္ခတ်တာရာပင်လယ်လောကတို့အကြား အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ ကွာခြားလှပေရာ၊ သူသည် ရှုရှင်းလန်နှင့် စုကျစ်လင်တို့နှင့် ကွဲကွာနေခဲ့သည်မှာ လပေါင်းဝက်ခန့် ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>'မတွေ့ရကြာလေ သံယောဇဉ်တိုးလေ' ဆိုသကဲ့သို့ပင် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ချိန်၌ မေတ္တာအကြင်နာများ ဖလှယ်မိကြသည်မှာ ဓမ္မတာပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ဝမ်ချန်သည် မိမိ၏ ခွန်အားကို အကြိမ်ကြိမ် ထိန်းချုပ်ခဲ့သော်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု ကွာခြားလွန်းလှသဖြင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ ဒဏ်မခံနိုင်ဘဲ အခန်းအတွင်းဝယ် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျကျန်ရစ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်စုစုသည် သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ရေကြည်ကို ခပ်ယူဆော့ကစားရင်း "ရှင် ပြန်သွားတော့မလို့လား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် သူမဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "ဟုတ်တယ်" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြား၏။</p> <p> </p> <p>ပိုင်စုစုသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်သော်ငြား သူတို့နှစ်ဦးမှာ တောင်နှင့်ပင်လယ်လောကတွင် ဆုံတွေ့ခဲ့ကြပြီး ဟောက်ထျန်းလောက၌ ပြန်လည်ဆုံစည်းခဲ့ကြသဖြင့် သံယောဇဉ်မှာ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့ကို ကျင့်ကြံဖော်များဟု ဆိုလျှင်လည်း မမှားပေ။ ထိုကျင့်ကြံဖော်ဟူသည်မှာ လောကီအချစ်ထက် 'တရားဓမ္မ' ကို အတူတကွ ရှာဖွေကြသည့် မိတ်ဖက်များအဖြစ် ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်စုစု၏ အသိပညာမှာ အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှရာ သူမနှင့် နှီးနှောဖလှယ်ခြင်းဖြင့် ဝမ်ချန်မှာ များစွာသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်ရာ သူသည် မိမိ၏ လိုအပ်ချက်ဖြစ်သော ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများအကြောင်းနှင့် နယ်စပ်ဒေသသို့သွားကာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးများကို အမဲလိုက်မည့် အစီအစဉ်ကို သူမအား ဖုံးကွယ်ခြင်းမပြုဘဲ ပြောပြလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်စုစုသည် ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေပြီးမှ "ငါ့ကိုပါ ခေါ်သွားပါ" ဟု ရုတ်တရက် ဆိုလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး " နယ်စပ်ကို ခေါ်သွားရမယ် ဟုတ်လား" ဟု ပြန်မေးမိသည်။</p> <p>ယင်းမှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ပိုင်စုစုသည် အဆင့်နိမ့်ကျသွားသော်ငြား သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ခန့်မှန်းရခက်သည့် မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်ကို ဝမ်ချန် သိရှိပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ပြဿနာမှာ သူမသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူမကို နယ်စပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပါက နယ်စပ်သို့ မရောက်မီမှာပင် ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမဟာမိတ်အဖွဲ့၌ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်နှင့် ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးများပင် ရှိနေသည်မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>"နင်က ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ"</p> <p>ပိုင်စုစုက သူ့ကို မျက်စောင်းလေး ထိုးလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက မိစ္ဆာထိန်းချုပ်ကတ်ပဲ။ ဒီထဲမှာ ကျွန်မရဲ့ ဝိညာဉ်စစ်စစ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ချိပ်ပိတ်ထားတယ်။ အချိန်တန်ရင် ငါ့ရဲ့ မူလအသွင်ကို ပြောင်းပြီး နင့်နောက်က လိုက်ခဲ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှ ဝမ်ချန်မှာ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ပိုင်စုစုသည် သူမကိုယ်သူမ ဝမ်ချန်၏ မိစ္ဆာအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် အသွင်ယူကာ နယ်စပ်သို့ လိုက်ပါရန် ကြံရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝမ်ချန်က သိလိုစိတ်ဖြင့် ထပ်မံမေးမြန်းပြန်သည်— "မင်းက ဘာလို့ အဲဒီကို သွားချင်ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"နယ်စပ်ဒေသက ဟင်းလင်းပြင်ဟာ ဗလာနယ်နဲ့ ဆက်သွယ်နေတာလေ" ဟု ပိုင်စုစုက ရှင်းပြသည်။ "အဲဒီမှာ ဗလာနယ်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ရယူနိုင်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အတွက် အများကြီး အထောက်အကူပြုတယ်။ အခုအချိန်မှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေဘက်ကို သွားဖို့ မသင့်တော်လို့သာ နင့်ဆီက အကူအညီ တောင်းရတာ။ အဲဒီကို ရောက်ရင်လည်း နင့်အတွက် အိမ်စောင့်ပေးနိုင်သလို နှောင့်ယှက်တာမျိုးလည်း လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>သူမက ထိုသို့ ပြောလာသည်ရှိသော် ဝမ်ချန်အနေဖြင့် ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲသွားပြီး "ကောင်းပါပြီလေ" ဟု သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ဘေးနားမှ ယွမ်ယွမ်လေး ပြေးထွက်လာကာ နှုတ်ခမ်းလေး စူလျက် "သခင်... ကျွန်မလည်း လိုက်ချင်တယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"လိမ္မာပါတယ်"</p> <p>ဝမ်ချန်သည် မိန်းကလေးငယ်၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း "အဲဒီနေရာက သိပ်အန္တရာယ်များတယ်။ ပြန်လာရင် မင်းကို အပြင်ထွက်ကစားဖို့ ခေါ်သွားမယ် ဟုတ်ပြီလား" ဟု ချော့မော့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယွမ်မှာ အလွန်ပင် လိမ္မာသူ ဖြစ်သဖြင့် မကျေမနပ်ဖြစ်သော်လည်း "ဒါဆိုလည်း ပြီးရောလေ" ဟု ခေါင်းညိတ်ရှာသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျင့်စဉ်ကို ကြိုးစားကျင့်ထားဦး။ မင်း အဆင့်တက်သွားရင် ငါရတနာတစ်ခု လက်ဆောင်ပေးမယ်" ဟု ဝမ်ချန်က တိုက်တွန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အမှန်တရားကို ဆိုရလျှင် ယွမ်ယွမ်မှာ အလွန်ပင် ပျင်းရိသူ ဖြစ်သည်။ စားလိုက်၊ အိပ်လိုက်၊ ဆော့လိုက်ဖြင့်သာ အချိန်ကုန်လေ့ရှိပြီး ကျင့်စဉ်ကျင့်ရာတွင် စိတ်ပါဝင်စားမှု မရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ဝမ်ချန်မှာ သူမကို အလိုလိုက်လိုစိတ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ပိုင်စုစု ပြောပြချက်အရ ယွမ်ယွမ်သည် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်သဖြင့် အဆင့်မတက်လျှင်ပင် သူမ၏ သက်တမ်းမှာ ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူထက်ပင် များစွာ ရှည်လျားပေသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုမျှ ရှည်လျားလှသော သက်တမ်းနှင့်ဆိုလျှင် အသက်ရှင်နေရုံမျှဖြင့်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်များသို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေရာ၊ လူသားမျိုးနွယ်နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တို့၏ သက်တမ်းကွာခြားမှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ရက်များတွင် ဝမ်ချန်သည် ရှုရှင်းလန်နှင့် စုကျစ်လင်တို့အနီးတွင် နေထိုင်ကာ သူတို့ကို မသေမျိုးမြို့အတွင်းသို့ ဈေးဝယ်ထွက်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ အချိန်ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အချိန်သည် မြန်ဆန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဝမ်ချန်မှာ ခရီးထွက်ရန် ပြင်ဆင်ရပြန်လေသည်။</p> <p>ရှုရှင်းလန်နှင့် စုကျစ်လင်တို့မှာ နားလည်မှု ရှိကြသူများ ဖြစ်ပေရာ ခွဲခွာရမည်ကို နှမျောတသ ဖြစ်နေကြသော်လည်း မဆွဲထားကြဘဲ လျှို့ဝှက်နက်နဲသောမသေမျိုးနန်းတော်တွင် နေရစ်ကာ ကျင့်စဉ်ကိုသာ ကြိုးစားအားထုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ တိုးတက်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှရာ သူတို့သာ ကြိုးစားခြင်း မရှိပါက အဝေးသို့ ကျန်ရစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မည်သို့လျှင် ထာဝရ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>၎င်းပြင် ဝမ်ချန်သည် သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံးသော ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေများကို ဖန်တီးပေးထားရာ မကြိုးစားလျှင်လည်း အရာမရောက်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ခေါက်တွင် ဝမ်ချန်သည် ပိုင်စုစုကို ခေါ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် နန်းတော်တွင် ကာကွယ်ပေးမည့်သူ မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် မထွက်ခွာမီ သူသည် နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို အစီအရင်ဖြင့် လုံခြုံစွာ ချိပ်ပိတ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ရှိ သူရဲကောင်းများ လာရောက်တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ခေတ္တခဏ ခုခံထားနိုင်မည် ဖြစ်ရာ ရှုရှင်းလန်နှင့် စုကျစ်လင်တို့ ထွက်ပြေးရန် အချိန်အလုံအလောက် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် နန်းတော်သည် အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်လှပြီး အစီအရင်ကို ဖွင့်ထားပါက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် သေသေချာချာ ရှာဖွေခြင်း မပြုပါက မည်သို့မျှ ရှာတွေ့နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးနောက် ဝမ်ချန်သည် ပိုင်စုစုကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမြို့သို့ သွားရောက်၍ တုကျိုနန်နှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"အင်..."</p> <p>တွေ့ဆုံစတွင် တုကျိုနန်သည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပုံ ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် မိမိ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို မြှောက်ပြလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော မြွေလေးတစ်ကောင်သည် လက်စွပ်အတွင်းမှ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး တုကျိုနန်ကို မြင်သည်နှင့် ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်က မိစ္ဆာအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင် ခေါ်လာတာကိုး" ဟု ဆိုသည်။ သူမသည် မိစ္ဆာအငွေ့အသက် အနည်းငယ်ကို အာရုံခံမိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က ပြုံးလျက်— "ဟုတ်တယ်၊ ဒီမြွေလေးက တော်တော်လေး ထူးခြားတယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အတွက်လည်း အထောက်အကူပြုလို့ နယ်စပ်ကို ခေါ်သွားမလို့ပါ" ဟု ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမြွေဖြူလေးမှာ ပိုင်စုစု၏ မူလအသွင်ပင် ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဘိုင်စုစုသည် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်ကို လုံးဝဖုံးကွယ်ထားနိုင်သော်လည်း တုကျိုနန် အာရုံခံမိစေရန် တမင်သက်သက် ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူများအဖို့ မိစ္ဆာများကို ထိန်းချုပ်ကာ အသုံးချခြင်းမှာ ထုံးစံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေရာ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းထက် ပွင့်လင်းစွာ ပြသခြင်းက ပို၍ သံသယကင်းစေပေသည်။</p> <p> </p> <p>တုကျိုနန်သည် တောက်ပနေသော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်ချန်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ဒါက ထိုက်ယီမူလ ဒြပ်ပေါင်းစုပညာရပ် ' ရဲ့ ရှာပါးမူရင်းပဲ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က လျင်မြန်စွာ လက်ခံလိုက်ရင်း "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေတု" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p>တုကျိုနန်အနေဖြင့် ဤရှေးဟောင်းပညာရပ်ကို ရယူရန် မည်မျှသော အမှတ်များကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်ကို ဝမ်ချန် မသိသော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးရှိကြောင်းကိုမူ နားလည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ကျေးဇူးဆပ်ခြင်း ဖြစ်သော်ငြား ဝမ်ချန်မှာ အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်မိလေသည်။</p> <p>တုကျိုနနိ ချိုသာစွာ ပြုံးလျက်— "ကျွန်မတို့ကြားမှာ အားနာနေဖို့ မလိုပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်မှာ အခြေခံမရှိသော လွတ်လပ်သည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် နက္ခတ်တာရာပင်လယ်ပြင်မှ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာနိုင်သည့်အပြင် အဖိုးတန်လှသော စွမ်းအင်များကိုပင် ယူဆောင်လာနိုင်ခဲ့သူ မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p> ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို တုကျိုနန်အနေဖြင့် ဂုဏ်ပုဒ်ကို မငဲ့ဘဲ လက်ထပ်ရန်ပင် ဝန်လေးမည် မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ချန်၌ ထိုသို့သော ဆန္ဒမရှိသော်ငြား တုကျိုနန်၏ အမြင်တွင် သူသည် ကျင့်ကြံဖော်အဖြစ် ထိုက်တန်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် တုကျိုနန်သည် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုခိုင်မာစေရန် အားထုတ်လျက် ထိုရှာပါးကျမ်းစာကို ရှာဖွေပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ယင်း၏ ရလဒ်မှာလည်း ကောင်းမွန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းနောက် သူမသည် ဝမ်ချန်အား ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဌာနချုပ်သို့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းအရ မဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ တရားဝင်ဝင်ရောက်ရန် ပြဿနာမရှိသော်လည်း၊ သူသည် ချုပ်နှောင်မှုများကို မလိုလားသဖြင့် 'ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲ' အဖြစ်သာ ခံယူရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲတစ်ဦးအဖြစ် နယ်စပ်ဒေသသို့ သွားရောက်ကာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းရန် လျှောက်ထားလိုက်လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save