Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၅၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်နတ်ဆိုး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် ပေါ်ထွက်လာသော သတ္တဝါမှာ 'အတောင်ပံနှစ်ဖက်ကြယ်တာရာမြွေဟောက်'  ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ထိုသတ္တဝါ၏ ဦးခေါင်းထက်၌ ဦးချိုတစ်စုံ ပေါက်ဖွားနေပြီဖြစ်ရာ နဂါးအသွင်သို့ ကူးပြောင်းရန် အလွန်နီးစပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအတောင်ပံနှစ်ဖက်ပါ ကြယ်တာရာမြွေဟောက်သည် အဆင့်လေး ဟင်းလင်းပြင်သတ္တဝါ  တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့်လေး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ဒေါသတကြီး မှုတ်ထုတ်လိုက်သော အသက်ရှူငွေ့များမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ ပြင်းထန်လှပြီး အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပါရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>မြွေဟောက်ကြီး၏ အသက်ရှူငွေ့မှာ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဖြစ်ပေရာ လောကနိယာမအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ရုံမျှမက မန္တန်များနှင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များ၏ ကာကွယ်မှုကိုပါ လျစ်လျူရှုနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်  အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးသာ ထိုစွမ်းအားနှင့် ထိတွေ့မိပါက သေဘေးမှ လွတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည်လည်း ထိုသတ္တဝါ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲသဖြင့် 'ဝမ်လီလေဟုန်စီးခြင်းပညာရပ်'  ကို အသုံးပြုကာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်လေး ဟင်းလင်းပြင်သတ္တဝါ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လွန်စွာ ကျယ်ပြန့်လှပြီး ဥက္ကာခဲတစ်ခုလုံးနီးပါးကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်လေရာ ဝမ်ချန်အနေဖြင့် ဝမ်လီလေဟုန်စီးခြင်းပညာရပ်ကို ထိပ်တန်းအဆင့် ထိ ကျွမ်းကျင်အောင် မလေ့ကျင့်ထားခဲ့ပါက ရှောင်တိမ်းနိုင်ရန်မှာ လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဓား... လာစေ"</p> <p>၎င်းသည် မြွေဟောက်ကြီးနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် မန္တန်များကို ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး ဓားပျံခုနစ်စင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ချန်သည် လက်ချောင်းများဖြင့် မန္တန်ကို ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များမှာ အဆင့်မြင့် ရတနာဓားပျံခုနစ်စင်ဆီသို့ စီးဝင်သွားပြီးနောက် မြွေဟောက်ကြီးအား 'ချီကျွယ်ဓားအစီအရင်'  ဖြင့် ဝန်းရံပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ ဓားပျံခုနစ်စင်းမှာ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ လူသား၊ လေ၊ မိုးကြိုး၊ မီးနှင့် မိုး ဟူသော သဘာဝစွမ်းအား ခုနစ်ပါးဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ဧရာမ ဓားကွန်ရက်ကြီးတစ်ခုကို ကျစ်လျက် တည်ဆောက်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အတောင်ပံနှစ်ဖက်ပါ ကြယ်တာရာမြွေဟောက်သည် ဝမ်ချန်၏ တန်ပြန်တိုက်စစ်မှာ ထိုမျှအထိ ပြင်းထန်လှလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> ထိုဟင်းလင်းပြင်သတ္တဝါသည် အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိချိန်တွင် ၎င်း၏ အတောင်ပံများကို ခတ်ထုတ်ကာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဓားအလင်းတန်းများမှာ ဝန်းရံပိတ်ဆို့ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့်  ကတည်းက 'ချီကျွယ်ဓားသိုင်း' ကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်ခဲ့ပြီး အဆင့်မြင့် ရတနာဓားပျံခုနစ်စင်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင် သွန်းလုပ်ခဲ့သူ ဖြစ်ပေရာ ထိုဓားအစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးဦးကို တစ်ကွက်တည်းဖြင့် သုတ်သင်ခဲ့ဖူးလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင်မူ ဝမ်ချန်သည် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် ချီကျွယ်ဓားအစီအရင်ကို ပြန်လည်အသုံးပြုချိန်တွင် ပိုမိုကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်လာရုံမျှမက ဓားအရှိန်အဝါ လွှမ်းခြုံနိုင်သည့် ဧရိယာမှာလည်း ဆယ်ဆထက်မက ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပေပြီ။</p> <p> </p> <p>အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ချီကျွယ်ဓားအစီအရင်၌ ဝေဟင်ပိတ်ဆို့ခြင်းစွမ်းအား ပါရှိနေခြင်းဖြစ်ရာ အတောင်ပံနှစ်ဖက်ပါ ကြယ်တာရာမြွေဟောက်၏ မွေးရာပါ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်စွမ်းကို အပြည့်အဝ တားဆီးထားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများ ပါရှိသည့် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအရှိန်အဝါများ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာရာ မြွေဟောက်ကြီးမှာ ရှောင်တိမ်းရန် လမ်းမရှိတော့ဘဲ ၎င်း၏ အကြေးခွံများကိုသာ ခုခံမှုအတွက် အားကိုးရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်၌ လက်ဖဝါးခန့်ရှိသော အကြေးခွံများမှာ ထူထပ်စွာ တည်ရှိနေပြီး ထိုအကြေးခွံများအားလုံး ပွင့်ဟလာချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ပေါ်ထွက်လာကာ ခိုင်မာသော ခံစစ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သာမန် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုပင်လျှင် ထိုမြွေဟောက်ကြီး၏ အကြေးခွံများကို ချိုးဖောက်နိုင်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ယခုအခါ၌မူ ၎င်းသည် ဝမ်ချန်နှင့် ချီကျွယ်ဓားအစီအရင်ကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထက်ရှလှသော ဓားအလင်းတန်းများမှာ အဆက်မပြတ် ကျရောက်လာပြီး မြွေဟောက်ကြီး၏ အကြေးခွံများကို တစ်လွှာချင်း ခွာချပစ်ကာ ထူထဲလှသော အရေပြားကိုပင် နက်ရှိုင်းစွာ ရှည်ဖြတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ပြာလဲ့လဲ့ သွေးစက်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ဖိတ်စင်သွားရပေပြီ။</p> <p>မြွေဟောက်ကြီးသည် ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် နာကျင်မှုဒဏ်ကို မခံစားနိုင်တော့ဘဲ ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်လာရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားရင်း အသက်ရှူငွေ့များကို အဆက်မပြတ် မှုတ်ထုတ်ကာ ချီကျွယ်ဓားအစီအရင်၏ ဓားအရှိန်အဝါများကို တိုက်စားပစ်ရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဝမ်ချန်သည် ၎င်းအား ထွက်ပြေးခွင့်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ဓားပျံခုနစ်စင်းကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ဓားအစီအရင်၏ စွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ဝမ်ချန်၏ နောက်ကျောဘက်၌ ဖြူဆွတ်ဆွတ် ဝိညာဉ်ရိပ်တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ပေါ်ထွက်လာပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဝိညာဉ်ရိပ်မှာ ပုံရိပ်ယောင်ကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း သူမ၌ မျက်နှာတစ်ခုမျှ မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ထို 'မျက်နှာမဲ့ဝိညာဉ်ရိပ်' သည် ဝမ်ချန်၏ နောက်ကျောနှင့် ကပ်လျက်တွင် ရှိနေပြီးနောက် သူမ၏ လက်များကို မြှောက်ကာ ရှည်လျားထက်မြက်သော လက်သည်းများကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ လက်သည်းများမှ ပင့်ကူမျှင်ကဲ့သို့သော ကြိုးငယ်လေးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝမ်ချန်၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုဝိညာဉ်ရိပ်၏ လုပ်ဆောင်မှု အောင်မြင်တော့မည့် အချိန်မှာပင် ဝမ်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်ခြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ညာဘက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ခန့် ရောက်ရှိသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် မျက်နှာမဲ့ဝိညာဉ်ရိပ်၏ ခိုးယူတိုက်ခိုက်မှုကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှောင်ပြောင်သရော်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ရပ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်သို့ ခြေချလိုက်သည့် အချိန်ကတည်းက 'ပြင်ပမှ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး'  များ၏ အန္တရာယ်ကို သတိမမူဘဲ မနေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အချိန်အတော်ကြာ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တစ်ကောင်တစ်လေမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရသဖြင့် သတိကို ပိုမိုမြှင့်တင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဝမ်ချန်သည် မြွေဟောက်ကြီးကို ရင်ဆိုင်နေချိန်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲတစေ အာရုံစိုက်နေခဲ့ရာ မျက်နှာမဲ့ဝိညာဉ်ရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ရန်သူအား အခွင့်အရေး မပေးဘဲ 'နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်'  ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုနတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်သည် ဝမ်ချန်အား မည်သည့်အခါမျှ စိတ်ပျက်စေခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ ယခုအခါ၌လည်း မျက်နှာမဲ့ဝိညာဉ်ရိပ်ကို အမိအရ ဖမ်းဆီးလိုက်နိုင်ပေပြီ။</p> <p> </p> <p>မျက်နှာမဲ့ဝိညာဉ်ရိပ်သည် နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်အတွင်း၌ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားရင်း စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း လွတ်မြောက်ရန် လမ်းမရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p> ၎င်း၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားများမှာ နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်မှာ မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးစေကာမူ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ ဝမ်ချန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ပေါ်၌သာ မူတည်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် တစ်ဖက်၌ ချီကျွယ်ဓားအစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်ရသလို အခြားတစ်ဖက်၌လည်း နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်ကို စီမံနေရသဖြင့် ဖိအားမှာ မနည်းလှပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း ဝမ်ချန်သည် ထိုဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ဝမ်ချန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာခြင်းနှင့် ယခင်က ရရှိထားသော စွမ်းရည်အမှတ်များ  ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် စိတ်အာရုံစွမ်းအား  ၌ အမှတ် (၁၀) တိုးလာခြင်းကြောင့် ၎င်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ 'ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်'  နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်ရာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး၏ ခိုးယူတိုက်ခိုက်မှုမှာ လုံးဝ မှားယွင်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ထိုအဆင့်လေး ကောင်းကင်နတ်ဆိုးသည် နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသော အနက်ရောင် 'နတ်ဆိုးအမြူတေ'တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ထိုအမြူတေကို သိမ်းဆည်းရန် အချိန်မရသေးဘဲ မြွေဟောက်ကြီးထံသို့သာ အာရုံပြန်လည် စိုက်လိုက်ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် ချီကျွယ်ဓားအစီအရင်၏ စွမ်းအား လျော့နည်းသွားခဲ့ရာ မြွေဟောက်ကြီးမှာ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ၌မူ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ထပ်မံ ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြန်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ခုတ်ပိုင်းစေ"</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ညာလက်ဖြင့် မန္တန်ကို ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ ဓားပျံခုနစ်စင်းမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီးနောက် 'မဟာချီကျွယ်ဓား' အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြွေဟောက်ကြီးထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အတောင်ပံနှစ်ဖက်ပါ ကြယ်တာရာမြွေဟောက်သည် သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအားအားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်လိုက်သဖြင့် ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာလည်း သိသိသာသာ ကြီးမားလာခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း 'ဓားခုနစ်စင်း ပေါင်းစည်းခြင်း' ၏ စွမ်းအားအောက်၌ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပြတ်တောက်သွားရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် သတ္တဝါကြီး လုံးဝ သေဆုံးသွားခြင်း ရှိမရှိကို သေချာစေရန်အတွက် မြွေဟောက်ကြီး၏ ဦးခေါင်းကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေရန် ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းကြောင့် အဖိုးတန် ပစ္စည်းအချို့ ပျက်စီးသွားနိုင်သော်လည်း ၎င်းအတွက်မူ မလွဲမသွေ ပြုလုပ်ရမည့် အရာပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"မိုးကြိုး... လာစေ"</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်ထက်မှ ဧရာမ မိုးကြိုးတိုင်ကြီး တစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး မြွေဟောက်ကြီး၏ ဦးခေါင်းခွံကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားအောင် တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>[လူသားကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အမှတ်  + ၁,၅၀၀,၀၀၀ ]</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save