Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၅၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယင်ယန်ကြိတ်ဆုံ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မောင်လေး... အခုအချိန်မှာ မောင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အနည်းငယ် အားနည်းနေသေးတယ်ဆိုပေမဲ့ အသုံးပြုလို့တော့ ရပါသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ပိုင်စုစုသည် ဝမ်ချန်၏ နားအပါးသို့ ကပ်လျက် တိုးညှင်းစွာ လေညှင်းသွတ်သွင်းသကဲ့သို့ ဆိုလိုက်ပြီးနောက် - "ဒါမျိုးသာ မဟုတ်ရင်</p> <p>မမက  ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူးနော်" ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ချန်၏ စိတ်အစုံ၌ ရယ်ရခက်၊ ငိုရခက် ဖြစ်ရုံမျှမက မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်၍မရသော အခြေအနေတစ်ရပ်သို့ တွန်းပို့ခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရချေသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ပိုင်စုစု၏ အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မိမိထက် များစွာ သာလွန်မြင့်မားကြောင်းကိုမူ သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>'အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်လျက် နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်မျှ ကျင့်ကြံကာ မသေမျိုးဖြစ်လာခဲ့သည်လော' ဟု ဝမ်ချန်က တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေခိုက်တွင် ပိုင်စုစုက သူ၏ပေါင်ကို ဆိတ်ဆွဲလိုက်ပြီး "စကားပြောလေ" ဟု ဆိုလာ၏။</p> <p> </p> <p>ပိုင်စုစုသည် များစွာ မာနကြီးသူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ၌မူ သူမ၏ မာနကို နှိမ့်ချ၍ ဝမ်ချန်အပေါ် ဤမျှအထိ လိုက်လျောနေပြီဖြစ်ရာ ဝမ်ချန်ဘက်မှ ငြင်းပယ်နေဦးမည်ဆိုပါက...။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ချန်သည် ပိုင်စုစု၏ နုနယ်လှသော လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး - ".. ဒါက ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p>ပိုင်စုစုက သူ့ကို ချစ်စဖွယ် မျက်စောင်းလေး ထိုးလိုက်ပြီး - "ဒီလိုမှပေါ့" ဟု ပြန်လည် တုံ့ပြန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် သူမသည် ဝမ်ချန်အား ဓမ္မပညာရပ်တစ်ခုကို သင်ကြားပြသပေးလေ၏။ ဤအတွဲလိုက်ကျင့်ကြံခြင်း  ပညာရပ်အား "ယင်ယန်ကြိတ်ဆုံ" ဟု အမည်တွင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> အမည်အားဖြင့် ရိုးရှင်းလှသဖြင့် အဆင့်နိမ့် ပညာရပ်ဟု ထင်မှတ်ဖွယ် ရှိသော်လည်း အမှန်စင်စစ်မူကား ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အဆုံးစွန်သော နိယာမတရားများ ပါဝင်သည့် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိ ပညာရပ် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက ယင်ယန်ချီများကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်ရုံမျှမက တာအိုအခြေခံကိုလည်း ပျိုးထောင်သန့်စင်ပေးနိုင်သဖြင့် အထူးမြတ်ဆုံးသော ပညာရပ်ဟု ဆိုထိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>စင်စစ် "ယင်ယန်ကြိတ်ဆုံ" ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။ သာမန်အရည်အချင်းနှင့် အသိဉာဏ်မျှရှိသူတို့အဖို့မူ ဤပညာရပ်၏ အခြေခံကိုပင် နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဝမ်ချန်၏ လက်ရှိအရည်အချင်းနှင့် ဉာဏ်ရည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ပိုင်စုစု၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ငါးရက်မျှအတွင်း၌ပင် အခြေခံကို ပေါက်မြောက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ဝမ်ချန်သည် 'လူသားကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အမှတ်' များကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုကာ ယင်းပညာရပ်အား 'ထိပ်တန်းအဆင့်'  သို့ တစ်ဟုန်ထိုး မြှင့်တင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ယင်ယန်ကြိတ်ဆုံ" ၏ အဆင့်မှာ မြင့်မားလွန်းလှသဖြင့် လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံအမှတ်များမှာ သာမန် တတိယ သို့မဟုတ် စတုတ္ထအဆင့် ပညာရပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>တဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့ကျင့်နေမည်ဆိုပါက အချိန်အလွန် ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အမှတ်များကို အသုံးပြု၍ ပညာရပ်ကို တိုက်ရိုက်မြှင့်တင်ခြင်းသည် ပြဿနာအချို့ ရှိနိုင်သော်လည်း ယင်းတို့ကို "လက်တွေ့လေ့ကျင့်ခြင်း" အားဖြင့် ကျော်လွှားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်လတာအတွင်း ဝမ်ချန်သည် သူ၏ ဂူဘုံနန်းအတွင်း၌ပင် အောင်း၍ ပိုင်စုစုနှင့်အတူ "ယင်ယန်ကြိတ်ဆုံ" ပညာရပ်ကို အတူတကွ လေ့လာကျင့်ကြံလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အတွဲလိုက်ကျင့်ကြံခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးနှင့် ပတ်သက်၍မူ နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်စာ စုဆောင်းထားသော 'အပျိုစင်ဝိညာဉ်ချီ' မှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသဖြင့် ဝမ်ချန်၏ 'မပျက်စီးနိုင်သော ဝရဇိန်ခန္ဓာ'  ပင်လျှင် ခံနိုင်ရည် မရှိတော့လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ရရှိလိုက်သော အကျိုးအမြတ်များမှာလည်း အံ့မခန်း ဖြစ်ချေသည်။ ပထမဦးစွာ ဝမ်ချန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ 'ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်'  သတ္တမအလွှာကို ကျော်လွန်ကာ အဋ္ဌမအလွှာသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယအနေဖြင့် သူ၏ တာအိုအခြေခံမှာလည်း ပိုမိုသန့်စင်၍ ဟန်ချက်ညီသွားခဲ့ရာ လျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကိုပါ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူ ခံစားလိုက်ရသော သုခချမ်းသာမှာ အတုမရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>တစ်လတာ ကုန်ဆုံးသောအခါ ဝမ်ချန်၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါတို့မှာ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် နုနယ်ပျော့ပျောင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။</p> <p> </p> <p> ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပိုင်စုစု၏ ရရှိမှုမှာလည်း ကြီးမားလှသဖြင့် သူမသည် တစ်ဖန် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျသွားပြန်လေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမသည် မိမိ၏ မူလအသွင်သဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲကာ ရေပူစမ်းကန်တစ်ခုလုံးကို ပတ်ခွေထားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည်လည်း သူမ၏ ဘေးနားမှ မခွာဘဲ ပိုင်စုစု ကျင့်ကြံနိုင်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရေပူစမ်းကန်အတွင်းသို့ ပုံမှန် ထည့်သွင်းပေးနေခဲ့သည်။</p> <p>ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ နှစ်လတိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်ချိန်၌မူ ပိုင်စုစုသည် အိပ်စက်ရာမှ နိုးထလာခဲ့ချေပြီ။ သူမသည် ရတနာကျောက်မျက်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဝမ်ချန်ကို ကြင်နာယုယစွာ ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနောက်တွင် ရေပူစမ်းမှ ရေများမှာ ချက်ချင်းပင် အငွေ့ပျံသွားပြီး မြူခိုးများက သူမကို လွှမ်းခြုံသွားလေတော့သည်။</p> <p>ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ချန်သည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဂူဘုံနန်းအတွင်း၌ အရှိန်အဝါများကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက် အစီအရင်ကို နှိုးဆော်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မြို့မ၌ အခြေစိုက်နေသော 'ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်'  များ သတိမထားမိစေရန်အတွက် ဤသို့ ပြုလုပ်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ထိုအဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ဤထူးခြားမှုကို သိရှိသွားပါက အကျိုးဆက်မှာ မတွေးဝံ့စရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ပိုင်စုစုမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဝမ်ချန်၏ ကူညီစောင့်ရှောက်မှုဖြင့် အရှိန်အဝါကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် သုံးရက်ခန့် ကြာသောအခါ မြူခိုးများ လုံးဝ ကင်းစင်သွားပြီး ပိုင်စုစုသည် ဝမ်ချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် တစ်ဖန် ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်နှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ချန်၏ အာရုံခံစားမှု၌မူ သူမသည် ဤလောကပြင်ပသို့ လွင့်မျောနေသော၊ အစစ်အမှန်နှင့် အတုအယောင်ကြားဝယ် ဖမ်းဆုပ်၍မရသော တည်ရှိမှုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က မနေနိုင်ဘဲ - "စုစု... မင်း လုံးဝ ပြန်ကောင်းသွားပြီလား" ဟု မေးလိုက်မိသည်။ ပိုင်စုစုက ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံရှိ ဆွဲဆောင်မှုမှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ဝမ်ချန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ခိုဝင်လျက် - "လုံးဝတော့ မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့တော့ လုံလောက်ပါပြီ" ဟု တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ဆိုပြီးသည်နှင့် ပိုင်စုစု၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ချန်သည် တိကျစွာ အာရုံခံနိုင်လိုက်၏။ 'မိစ္ဆာဘုရင်'။ပိုင်စုစု၏ အရှိန်အဝါမှာ ပဉ္စမအဆင့် မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယင်းက သူမ၏ အကန့်အသတ်လော။ စင်စစ် မဟုတ်တန်ရာ ဝမ်ချန်၏ စိတ်အစုံ၌ ထူးဆန်းသော ခံစားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်စုစုသည် ဝမ်ချန်၏ လည်ပင်းကို ဖက်တွယ်လျက် အနမ်းတစ်ပွင့် ပေးလိုက်ပြီး - "မောင်... ဖိအားတွေ အများကြီး ခံစားနေရလား" ဟု ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ဖိအားကား အမှန်တကယ်ပင် ရှိပေသည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချန်၏ ရင်ထဲ၌ ရဲစွမ်းသတ္တိများ တစ်ဟုန်ထိုး တက်ကြွလာပြီး ပိုင်စုစုကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ကာ - "ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး၊ ဖိအားမရှိပါဘူး" ဟု ပြန်လည် ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်စုစုသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် 'ကောင်းကင်မိစ္ဆာ'ဖြစ်နေပါစေဦး၊ သူသည်လည်း တစ်နေ့နေ့တွင် သူမ၏အဆင့်သို့ မလွဲမသွေ လိုက်မီအောင် ကျင့်ကြံမည်ဟု သန္နိဋ္ဌာန် ချလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်လခွဲခန့် ကြာသောအခါ ဝမ်ချန်သည် အမှန်တရားတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားလေသည်။ ယင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းခြင်း မပြုရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> ပိုင်စုစုသည် ကျင့်ကြံမှုအချို့ ပြန်လည်ရရှိလာပြီးနောက်တွင် သူ၏ ဝရဇိန်ခန္ဓာပင် ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ချေ။ ထို့နောက်တွင် ပိုင်စုစုသည် 'လျှို့ဝှက်နက်နဲသော မသေမျိုးနန်းတော်'  သို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနန်းတော်သည် သူတို့နှစ်ဦးအတွက် 'ဟောက်ထျန်းနယ်မြေ' ရှိ အခြေခံစခန်းတစ်ခု ဖြစ်ရာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပစ်ထားမည်ဆိုပါက ဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ပိုင်စုစု၏ 'တိခုကမ္ဘာဦးနယ်စပ်'  သို့ လာရခြင်း ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်ရာ နန်းတော်သို့ ပြန်လည် ကြီးကြပ်ခြင်းမှာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> သူမ ပြန်သွားပြီးနောက်တွင် ထိုနန်းတော်မှာ ပိုမိုခိုင်မာတောင့်တင်းသွားမည် ဖြစ်ရာ 'ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်'  အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများမှအပ မည်သူမျှ ဖျက်ဆီးနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ပထမဦးစွာ 'တိခုကမ္ဘာဦးတံခါး'  ရှိ မြို့မသို့ သွားရောက်ကာ 'မသေမျိုးအသင်း'  ထံသို့ မိစ္ဆာအမြူတေခုနစ်ခုကို အပ်နှံ၍ 'မသေမျိုးအသင်းအမှတ်' ၁၀,၅၄၀ ကို လဲလှယ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် 'ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမြို့ သို့ ပြန်ရန်အတွက် 'နေရာကူးပြောင်းအစီအရင်'  ကို အသုံးပြုခွင့် လျှောက်ထားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်စုစုကို နန်းတော်သို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးပြီးနောက် ဝမ်ချန်သည် တံခါးစောင့်နယ်မြေသို့ ပြန်လာကာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း တစ်ဖန် ခရီးထွက်ခဲ့ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က သွားရောက်ခဲ့သော 'နက္ခတ်တာရာ နယ်မြေသို့ပင် ထပ်မံ သွားရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာများအထိ စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် အချိန်ကို အကျိုးရှိစွာ အသုံးချနိုင်ရန်အတွက် ဂြိုဟ်ကြီးများကိုသာ အဓိကထား ရှာဖွေခဲ့ရာ ဘေးအန္တရာယ်မှာလည်း ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝမ်ချန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်နေပြီဖြစ်ရာ ဟင်းလင်းပြင် သတ္တဝါများနှင့် နတ်ဆိုးများကို အမြောက်အမြား သုတ်သင်နိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> တစ်လတာ စူးစမ်းပြီးနောက်တွင် သူသည် မိစ္ဆာအမြူတေ ၃၇ ခုအထိ ရရှိခဲ့ပြီး ယင်းကို အသင်းမှတ် ၄၀,၀၀၀ ကျော်နှင့် လဲလှယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ယင်းကား 'ဒြပ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း'  တစ်ခုနှင့် လဲလှယ်ရန်အတွက် လုံလောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save