Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၅၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရတနာရှုစားပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဝမ်ချန်၏ ကံတရားမှာ ကုန်ခမ်းသွားလေသလားဟု အောက်မေ့ဖွယ် ဖြစ်လာချေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် နက္ခတ်တာရာ အတွင်း၌ ဆက်လက်စူးစမ်း ရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း ရရှိသော အကျိုးအမြတ်မှာ သိသိသာသာ နည်းပါးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေတတ်သော ဟင်းလင်းပြင် သတ္တဝါများသည် အချက်ပေးသံ ကြားရုံမျှနှင့်ပင် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားကြသလို၊ ပြင်ပမှ နတ်ဆိုးများမှာလည်း လုံးဝပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်အတွက်မူ အမဲလိုက်ရန် အခွင့်အလမ်း တစ်စုံတစ်ရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သုံးလေးလခန့် ကြာပြီးနောက် ဝမ်ချန်၏ မသေမျိုးအသင်းအမှတ်  မှာ ထောင်ဂဏန်းမျှသာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် ဒြပ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ  နှင့် လဲလှယ်နိုင်ရန်အလို့ငှာ နောက်ထပ် အနှစ်နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်အထိ အချိန်ယူရပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မသေမျိုးအသင်း၏ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းရှိ ဒြပ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများမှာလည်း အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် ရှိပေရာ၊ တစ်စုံတစ်ဦးက ဦးအောင် လဲလှယ်သွားခဲ့ပါက မည်သည့်အချိန်မှ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းမည်ကို ခန့်မှန်းရခက်လှသည်သာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် အခြားသော နက္ခတ်တာရာတစ်ခုသို့ သွားရောက်စူးစမ်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ၎င်း၏ အိမ်နီးချင်းဖြစ်သူသည် မမျှော်လင့်ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>နုပျိုသော မျက်နှာပေါက်ရှိသော်လည်း ဗျိုင်းဖြူကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ချန်မှာ စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် -</p> <p>"စီနီယာ... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်၊ နေကောင်းတယ်မလား" ဟု နှုတ်ခွန်းဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှုံလျန်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ ပြုံးလျက် - "ကောင်းပါ့၊ ကောင်းပါ့... မေးမြန်းပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျင့်ကြံသူလေး" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောကြားပြီးနောက်တွင်မူ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးမှာ လိုရင်းကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မိတ်ဆွေဝမ်... ငါတို့ တိခုကမ္ဘာဦးတံခါး  က လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ  တွေ စုပေါင်းပြီး ရတနာရှုစားပွဲ တစ်ခု ကျင်းပဖို့ စီစဉ်ထားတယ်၊ မင်းရော စိတ်ဝင်စားမလား"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က နားမလည်နိုင်သဖြင့် "ရတနာရှုစားပွဲ ဟုတ်လား" ဟု ပြန်မေးမိသည်။</p> <p>ရှုံလျန်ဖုန်း၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက်တွင်မူ ရတနာရှုစားပွဲ ဆိုသည်မှာ အမှန်စင်စစ် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများအချင်းချင်း မိမိတို့ထံရှိ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်များကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်ကြသည့် ပွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>'ရတနာရှုစားပွဲ' ဆိုသည်မှာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အသုံးအနှုန်းမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထိုသို့သော တွေ့ဆုံပွဲများကို ကမ္ဘာဦးတံခါး၌ အလျဉ်းသင့်သလို ကျင်းပလေ့ရှိကြပြီး လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ အဓိက တက်ရောက်ကြသော်လည်း မသေမျိုးအသင်းဝင် ကျင့်ကြံသူများကိုလည်း ကြိုဆိုလေ့ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>မိမိလိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို လဲလှယ်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိမှာမူ ကံတရားနှင့် ငွေကြေးဓနအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ရှုံလျန်ဖုန်းသည် မသေမျိုးအသင်း၏ အမှတ်များကိုလည်း အသုံးပြု၍ ကုန်သွယ်နိုင်ကြောင်း အထူးတလည် အလေးပေး ပြောကြားသွားခဲ့သေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်မှာ များစွာ စိတ်ဝင်စားသွားသဖြင့် လက်ခုပ်တစ်ချက် တီးလိုက်ရင်း - "စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ကျွန်တော့်ကိုလည်း ထည့်လိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ၎င်းသည် နက္ခတ်တာရာအတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင် သတ္တဝါများစွာကို အမဲလိုက်နိုင်ခဲ့ရာ ရရှိလာသော ပစ္စည်းအချို့ကို တိခုကမ္ဘာဦးတံခါးရှိ မသေမျိုးအသင်း၏ ကုန်သည်အသင်းသို့ ရောင်းချခဲ့သော်လည်း အချို့မှာမူ ၎င်း၏ လက်ထဲတွင်ပင် ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပစ္စည်းများသည် အဖိုးတန်လှသဖြင့် မသေမျိုးအသင်းထံ၌ ဈေးနှိမ်ခံရမည်စိုး၍ မရောင်းဘဲ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် တိုက်ရိုက် ကုန်သွယ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ဝမ်ချန် လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p>ရှုံလျန်ဖုန်းသည် ဝမ်ချန်အား ကျောက်စိမ်းအမိန့်ပြား  တစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်ပြီး - "တစ်စုံတစ်ဦးက မင်းကို အကြောင်းကြားပါလိမ့်မယ်၊ ဒီအမိန့်ပြားရှိရင် တက်ရောက်လို့ ရပြီ"</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ထိုကျောက်စိမ်းအမိန့်ပြားကို ယူ၍ ကြည့်လိုက်ရာ အသံသဝဏ်လွှာများ ပို့ဆောင်နိုင်သလို အမှတ်အသားများလည်း ထွင်းထုထားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရှုံလျန်ဖုန်းသည် ဤရတနာရှုစားပွဲကို ဦးဆောင်ကျင်းပသူ သို့မဟုတ် အဓိက စီစဉ်သူထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်တန်ရာသည်ဟု ၎င်းက ခန့်မှန်းမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပါဝင်သူများကို လိုက်လံစည်းရုံးနေခြင်းမှာလည်း ဝမ်ချန်အတွက် အကျိုးရှိစေသည်သာ ဖြစ်ပေရာ ငြင်းဆန်ရန် အကြောင်းမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ရှုံလျန်ဖုန်းက ပြုံးလျက် - "ကျင့်ကြံသူအချင်းချင်း အားနာနေဖို့ မလိုပါဘူး" ဟု ဆိုကာ ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆက်၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ၎င်းကို လိုက်လံပို့ဆောင်ပြီးနောက် မိမိ၏ ဂူဗိမာန်သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းအမိန့်ပြားကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူကြီးသည် ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှပင် ထပ်မံ မပြောကြားတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် ထိုကြယ်တံခွန်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြသလားဟူသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။</p> <p>ဝမ်ချန် ခန့်မှန်းမိသည်မှာမူ ၎င်းတို့ ရှာတွေ့နိုင်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက ရှုံလျန်ဖုန်းအနေဖြင့် ဤမျှ အားစိုက်ထုတ်နေစရာ မလိုဘဲ ကိုးပြည်နယ်သို့ ပြန်၍ အေးအေးဆေးဆေး အနားယူနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မှန်ပေသည်၊ ဝမ်ချန်မှာမူ ဤအကြောင်းကို ဂရုမစိုက်လှချေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် နက္ခတ်တာရာအသစ်တစ်ခုကို သွားရောက်ရှာဖွေချင်သည့် စိတ်ကို အောင့်ထားလိုက်ပြီး ခေတ္တခဏအတွင်း၌ ကမ္ဘာဦးတံခါးတွင်သာ အခြေချကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာများကို အချိန်ယူစဉ်းစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် မသေမျိုးအသင်းထံသို့ လုံလောက်သော အမှတ်များကို ပေးအပ်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ 'ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲ' ဟူသော ရာထူးအတွက် အချောင်ခိုနေသူဟု မည်သူမျှ သံသယဝင်စရာ မရှိနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>မမျှော်လင့်ဘဲ သုံးရက်အကြာမှာပင် ရတနာရှုစားပွဲနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းကို ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>ထိုပွဲကို နောက်ထပ် ငါးရက်အကြာတွင် တိခုကမ္ဘာဦးတံခါး၏ မြို့တော်အတွင်းရှိ 'ဗျိုင်းဖြူမျှော်စင်'  ၌ ကျင်းပမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရတနာရှုစားပွဲ အမည်ခံထားသော ဤကုန်သွယ်ပွဲမှာ လျှို့ဝှက်ကျင်းပခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာဦးတံခါး၌ အခြေစိုက်နေသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများအချင်းချင်း ကုန်စည်ဖလှယ်ခြင်းမှာ မသေမျိုးအသင်း၏ ဥပဒေများကို ချိုးဖောက်ခြင်း မဟုတ်ပေရာ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်ဆောင်ရန် မလိုချေ။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်  ကျင့်ကြံသူကြီး၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ကျင်းပခြင်းမှာပင် အန္တရာယ်ကင်းလှပေသည်။</p> <p>အချိန်များမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဝမ်ချန်သည် ချိန်းဆိုထားသည့်အတိုင်း မြို့တော်သို့ အရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဗျိုင်းဖြူမျှော်စင်မှာ မြို့တော်အတွင်းရှိ ထင်ရှားသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ယနေ့တွင်မူ တစ်စုံတစ်ဦးက တစ်ဆောင်လုံးကို ငှားရမ်းထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ကျောက်စိမ်းအမိန့်ပြားကို ပြသပြီးနောက် ထိုအဆောက်အအုံပေါ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့လေသည်။</p> <p>အတွင်းပိုင်းတွင်မူ အလွန်ပင် စည်ကားနေပြီး ကျင့်ကြံသူ ရာနှင့်ချီ၍ တက်ရောက်နေကြကာ အများစုမှာ ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် နှင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အစေခံမလေး၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဝမ်ချန်သည် စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။</p> <p>ဗျိုင်းဖြူမျှော်စင်မှာ ခုနစ်ထပ်မြင့်ပြီး အတွင်းခန်းမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှ၏။</p> <p> </p> <p>ပထမထပ် ခန်းမကြီးအတွင်း၌ လူရာပေါင်းများစွာ ဆံ့သလို၊ ဒုတိယထပ်မှ ဆဋ္ဌမထပ်အထိကိုမူ သီးသန့် အခန်းငယ်များဖြင့် ခွဲခြားထားသည်။</p> <p>သီးသန့်အခန်းများမှာ အလယ်ဗဟို ဟင်းလင်းပြင်ကို ဝန်းရံထားသဖြင့် အောက်ထပ်ခန်းမအတွင်းရှိ မြင်ကွင်းများကို အပေါ်မှ စီးမိုးကြည့်ရှုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အောက်ထပ်ခန်းမ၌ နေရာယူကြရသော်လည်း ဝမ်ချန်ကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ သီးသန့်အခန်းများကို စီစဉ်ပေးထားသည်။</p> <p> </p> <p>အစေခံမလေးက ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို လာရောက်ချပေးချိန်မှာပင် ရတနာရှုစားပွဲ စတင်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး စင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီးနောက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် -</p> <p>"ကျွန်တော့်ဆီမှာ အနှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ ကောင်းကင်နင်းမြက် တစ်ပင် ရှိတယ်၊ အဆင့်လေး ဝိညာဉ်မူလဆေးလုံး  အချို့နဲ့ လဲလှယ်ချင်ပါတယ်၊ ဘယ်သူများ လဲလှယ်လိုပါသလဲ" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခန်းမအတွင်း၌ ဆွေးနွေးသံများ ချက်ချင်းပင် ဆူညံသွားခဲ့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်နင်းမြက် ဆိုသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်မှ ထွက်ရှိသော အဖိုးတန်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး လွင့်မျောနေသော မြေကမ္ဘာအပိုင်းအစများပေါ်တွင်သာ ပေါက်ရောက်လေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် အဆင့်မြင့် ဝေဟင်ပျံသန်းမှုနှင့် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်မှုဆိုင်ရာ ပညာရပ်များအတွက် အကောင်းဆုံးသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သလို အထူးဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင်လည်း အသုံးပြုရသည်။</p> <p> </p> <p>ရှားပါးလှသဖြင့် ကောင်းကင်နင်းမြက်၏ တန်ဖိုးမှာ အစဉ်အမြဲ မြင့်မားနေခဲ့သည်။</p> <p>အနှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိသည်မှာမူ ပို၍ပင် ရှားပါးလှပေရာ ပထမဆုံး စတင်သူကပင် ဤမျှ အဖိုးတန်သော ရတနာကို ထုတ်ပြလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားကြချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဤသူမှာ ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အဆင့်လေး ဝိညာဉ်မူလဆေးလုံးများမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မသေမျိုးအသင်းသည် ကမ္ဘာဦးတံခါး၌ အခြေစိုက်နေသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအား ထိုဆေးလုံးများကို ပုံမှန် ဝေငှပေးလေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် "ငါးပုလင်း ပေးမယ်" ဟု အော်လိုက်သည်။</p> <p>ဆေးလုံးတစ်ပုလင်းလျှင် ဆယ်လုံးပါဝင်သဖြင့် ငါးပုလင်းမှာ အလုံးပေါင်း ငါးဆယ် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုဈေးမှာ မလုံလောက်သေးကြောင်း ထင်ရှားလှပေရာ ချက်ချင်းပင် ပြိုင်ဘက်များ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ခုနစ်ပုလင်း"</p> <p>"ဆယ်ပုလင်း"</p> <p>"ဆယ့်နှစ်ပုလင်း ပေးမယ်"</p> <p>"ဆယ့်ငါးပုလင်း"</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နင်းမြက် ကဲ့သို့သော ရတနာများမှာ အမြဲတမ်း ဝယ်လိုအား ရှိနေပြီး ပုံသေဈေးနှုန်း မရှိသဖြင့် အစကတည်းကပင် အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မူ တည်ငြိမ်သောအသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ငါ ပုလင်းသုံးဆယ် ပေးမယ်"</p> <p>ဆေးလုံးပေါင်း သုံးရာပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း ထပ်မံ၍ ဈေးမပေးဝံ့ကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုမျှ များပြားသော ဆေးလုံးအရေအတွက်ကို သာမန် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ထုတ်ပေးနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသဖြင့် အနှစ်တစ်ထောင် ကောင်းကင်နင်းမြက်နှင့် လဲလှယ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>စင်ပေါ်မှ ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာလည်း ပါးနပ်သူဖြစ်ပေရာ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို အမြန်ပင် မြှောက်ပြရင်း - "စီနီယာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် ရွှေရောင် သိုလှောင်အဆောင်လက်ဖွဲ့  တစ်ခု လွင့်ပျံကျလာပြီး ကျောက်စိမ်းသေတ္တာနှင့် လဲလှယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူသည် ရရှိလာသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို သိမ်းဆည်းကာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် စင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ အခြားသော ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး တက်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်မှာ အဆင့်လေး အကောင်းစား ဓားပျံ တစ်လက် ရှိပါတယ်..."</p> <p>တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး စင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်လာကြရင်း ရတနာဖလှယ်ပွဲကြီးမှာ တရားဝင်ပင် အရှိန်ရလာခဲ့လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save