Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၅၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းသော ကံကြမ္မာအကြောင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လူအများမှာ ရူးသွပ်နေကြလေပြီ။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် လှုပ်ရှားလာသော စိတ်အစုံကို ငြိမ်သက်စေရန် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံမျှ ခပ်အေးအေး သောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရတနာပြပွဲမှာ အမှန်ပင် စည်ကားလှပေသည်။ ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတို့သည် မိမိတို့ အမြတ်နိုးဆုံးသော ရတနာပစ္စည်းများကို ထုတ်ဖော်၍ လဲလှယ်ရောင်းချနေကြရာ ဝမ်ချန် တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော အရာများပင် ပါဝင်နေသဖြင့် သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ များစွာ ပွင့်လင်းလာခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း သူ အရေးတကြီး လိုအပ်သော အရာဟူ၍ မပါရှိသဖြင့် ပွဲကြည့်ပရိသတ်အဖြစ်သာ အသာတကြည် စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက စတုတ္ထအဆင့် နတ်ဆိုးအမြုတေကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့်အခါတွင်မူ အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> အဆိုပါ စတုတ္ထအဆင့် နတ်ဆိုးအမြုတေများကို စတုတ္ထအဆင့်ရှိသော ပြင်ပလောကသား နတ်ဆိုးများထံမှသာ ရရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေရာ အနည်းဆုံး မသေမျိုးအသင်းအမှတ် တစ်ထောင်ခန့် တန်ဖိုးရှိပြီး အရည်အသွေး ကောင်းမွန်ပါက အမှတ်နှစ်ထောင်အထိပင် ရရှိနိုင်သဖြင့် အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးမားလှ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ ဝမ်ချန် အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည့် အရာပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သို့ရာတွင် ဝမ်ချန်ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ အလတ်စား အရည်အသွေးရှိသော ထိုစတုတ္ထအဆင့် နတ်ဆိုးအမြုတေမှာ အထက်တန်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာအထိ ဈေးခေါ်ခြင်း ခံရခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခြေအနေကြောင့် ဝမ်ချန်မှာ စကားစပင် ဆွံ့အသွားရ၏။</p> <p>ယခင်က ပိုင်စုစု၏ အားအင်များ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာစေရန် သူ၌ရှိသမျှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အကုန်အစင် သုံးစွဲခဲ့ရပြီး ဖြစ်ပေရာ ဟင်းလင်းပြင် ပစ္စည်းအချို့ကို ရောင်းချ၍ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ လဲလှယ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပါက သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဖျာကပ်နေသည့် သူဌေးဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လောလောဆယ်တွင် ဝမ်ချန်အနေဖြင့် အထက်တန်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာကို မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ချေ။ သို့ဖြစ်ရာ ထိုနတ်ဆိုးအမြုတေသည် သူတစ်ပါးလက်သို့ ကျရောက်သွားသည်ကို ဝမ်ချန်မှာ မတတ်သာဘဲ လက်ပိုက်ကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ၌ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာ ရှိနေခဲ့လျှင်ပင် ထိုမျှ မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူမည့် လူအမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။ မိမိဘာသာ အမဲလိုက်၍ ရှာဖွေခြင်းက ပို၍ မမြတ်ပေလော။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးတောရင်း ဝမ်ချန်သည် ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားချင်စိတ်များ ရုတ်ချည်း တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။</p> <p>ထိုစဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး စင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့်ဆီမှာ အမည်မသိ ဓားသိုင်းကျမ်း အပိုင်းအစတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ရတနာတစ်သောင်းခန်းမရဲ့ အဆိုအရ ဒီကျမ်းဟာ စတုတ္ထအဆင့်နဲ့ ပဉ္စမအဆင့်ကြားမှာ ရှိပြီးတော့ တန်ဖိုးတူညီတဲ့ ဆေးလုံးတွေ၊ အဆောင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ရတနာပစ္စည်းတွေနဲ့ လဲလှယ်ချင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>သူသည် ဝင်းလက်တောက်ပနေသော ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ပြလျက် စင်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများထံမှ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဈေးမပေးကြသဖြင့် အခြေအနေမှာ စိတ်ပျက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>အကြောင်းရင်းမှာ ရှင်းလင်းလှ၏။</p> <p> </p> <p> သူ ကိုင်ဆောင်ထားသည်မှာ အမည်မသိ ဓားသိုင်းကျမ်း အပိုင်းအစမျှသာ ဖြစ်ပေရာ လိုအပ်နေသော အပိုင်းများကို မဖြည့်စွက်နိုင်သရွှေ့ ကျင့်ကြံရန် မဖြစ်နိုင်သော ချို့ယွင်းချက်ရှိသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p> ပြဿနာမှာ ကျန်ရှိနေသော အစိတ်အပိုင်းများကို မည်သည့်နေရာတွင် ရှာဖွေရမည်နည်းဟူသော အချက်ပင်။ ထိုကဲ့သို့သော ပစ္စည်းကို ဝယ်ယူခြင်းမှာ လောင်းကြေးကြီးလွန်းလှသဖြင့် မည်သူမျှ မစွန့်စားလိုကြပေ။</p> <p> </p> <p>စင်ပေါ်မှ ကျင့်ကြံသူက ထပ်မံ၍ အော်ဟစ်ကာ ဖိတ်ခေါ်သော်လည်း ရလဒ်မှာ အတူတူပင်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်မြဲ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် စင်ပေါ်မှ ဆင်းတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဝမ်ချန်က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်၏။</p> <p>“မူလဝိညာဉ်ဆေးလုံး သုံးပုလင်း ပေးမယ်”</p> <p> </p> <p>တိခုကမ္ဘာဦးတံခါးတွင် အခြေစိုက်သည့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဝမ်ချန်သည် မသေမျိုးအသင်းမှ လစဉ် ထောက်ပံ့သော မူလဝိညာဉ်ဆေးလုံးများကို ရရှိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဆေးလုံးများကို အသုံးနည်းသူ ဖြစ်သဖြင့် ထိုဆေးလုံးများမှာ စန်းချင်းလက်စွပ်ထဲတွင် တစ်ခါမျှ အသုံးမပြုရသေးဘဲ စုပုံနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အဆိုပါ အမည်မသိ ဓားသိုင်းကျမ်း အပိုင်းအစမှာ ဝမ်ချန်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို အနည်းငယ် ဆွဲဆောင်နိုင်သဖြင့် သူက စမ်းသပ်ဈေးပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်နှင့် အပြိုင်ဈေးပေးမည့်သူ မရှိသဖြင့် စင်ပေါ်မှ ကျင့်ကြံသူမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို မြှောက်ပြကာ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ” ဟု ခရီးဦးကြို ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>စင်အောက်ရှိ လူများမှာလည်း အထက်ရှိ သီးသန့်ခန်းများတွင် ထိုင်နေကြသူများမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် မသေမျိုးများဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ဆေးဘူးသုံးဘူးကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပြားကို လက်ထဲသို့ ယူလိုက်၏။ သူသည် အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး အဆင်ပြေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် စန်းချင်းလက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရတနာပြပွဲမှာ ငါးနာရီမျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီးနောက် ဝမ်ချန်နှင့် အခြား ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ရှိသူတို့မှာ 'ဗျိုင်းဖြူမျှော်စင်'၏ အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြ၏။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ထိုနေရာတွင် မသေမျိုးများအတွက်သာ သီးသန့်ရည်ရွယ်သော အခြား ကုန်သွယ်မှုပွဲတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရတနာပြပွဲသို့ လာရောက်ကြသူ အများစုမှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်မှာ များစွာမရှိလှချေ။ ဝမ်ချန် အပါအဝင် စုစုပေါင်း ၃၄ ဦးသာ ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှုံလျန်ဖုန်းမှာလည်း ထိုသူများထဲတွင် ပါဝင်နေ၏။ ဤပွဲတွင် ထုတ်ဖော်ပြသကြသော ရတနာများမှာ ယခင်ပြပွဲထက် များစွာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှပေရာ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရတနာအချို့မှာ ဝမ်ချန်၏ နှလုံးခုန်သံကိုပင် မြန်ဆန်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ပစ္စည်းကောင်းဟူသည် တန်ဖိုးကြီးမားလှပေရာ ဝမ်ချန်၌ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးလည်း လုံလောက်စွာ မရှိ၊ လဲလှယ်ရန် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများလည်း မရှိသဖြင့် အခြေအနေကိုသာ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ယခင် လူပေါင်းရာချီသော ပွဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤပွဲမှာ များစွာ သေးငယ်လှသော်လည်း ရတနာပစ္စည်းများမှာမူ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးအကြား တိတ်ဆိတ်စွာပင် ပိုင်ရှင်အသစ်များ လက်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> လူတိုင်းမှာ မိမိတို့ လိုအပ်သောအရာများကို ရရှိသွားကြသဖြင့် အားလုံးအတွက် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော ရလဒ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ကုန်သွယ်မှုများ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ မသေမျိုးများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည်လည်း ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရှုံလျန်ဖုန်းက သူ့ကို လှမ်း၍ ခေါ်လိုက်၏။</p> <p>“မိတ်ဆွေဝမ်၊ ခဏလောက် အချိန်ပေးလို့ ရမလား”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်အနေဖြင့် ဤကုန်သွယ်မှုပွဲသို့ တက်ရောက်ခွင့်ရခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ကျေးဇူးကြောင့်ဖြစ်ရာ ငြင်းပယ်ရန် မသင့်လျော်ပေ။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ... တခြား လိုအပ်တာများ ရှိလို့လား”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် 'ဗျိုင်းဖြူမျှော်စင်' အပေါ်ဆုံးထပ်၌ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှုံလျန်ဖုန်းသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ရှည်ကြီးကို ပွတ်သပ်ရင်း “မိတ်ဆွေဝမ်၊ အစောပိုင်းက မင ဘာမှ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား မလုပ်တာ သတိထားမိလို့ပါ။ မင်းသဘောကျတဲ့ ရတနာ မပါလို့လား” ဟု မေးမြန်းလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က သိမ်ငယ်စွာ ပြုံးလျက် “ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းက နည်းပါးလွန်းလို့ အရှက်မကွဲချင်လို့ပါ” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြား၏။</p> <p> </p> <p> ရှုံလျန်ဖုန်းက အားရပါးရ ရယ်မောကာ “မင်းကလည်း နှိမ့်ချလွန်းနေပြီ မိတ်ဆွေဝမ်” ဟု ဆိုကာ ဆက်လက်၍ -</p> <p>“မိတ်ဆွေဝမ်... မင်းအနေနဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ အပြင်ဘက်ဒေသမှာ စတုတ္ထအဆင့် နတ်ဆိုးအမြုတေတွေကို မကြာခဏ ရရှိနိုင်တယ်ဆိုကတည်းက မင်းရဲ့ ခွန်အားကဟငါတို့ ရွယ်တူတွေထက် အများကြီး သာလွန်နေတာ သိသာပါတယ်။  အရည်အချင်းတွေကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မလိုပါဘူး”</p> <p> </p> <p>‘မသေမျိုးအသင်းရဲ့ အမှတ်ပေးဌာနဟာ ဒီလောက်တောင် ပေါက်ကြားလွယ်နေတာလား’ ဟု ဝမ်ချန်က စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ “ဒါက အရင်က ကံကောင်းလို့ပါ၊ အခုတလောမှာတော့ ဘာမှ မရသေးပါဘူး” ဟုသာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါဟာ ကံတရားသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p>ရှုံလျန်ဖုန်းက ခေါင်းယမ်းလျက် “မိတ်ဆွေဝမ်... အကယ်၍ မင်းအနေနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အခက်အခဲ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ချေးပေးနိုင်ပါတယ်။ အထက်တန်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းအထိ ငါတတ်နိုင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားရ၏။ ယခုခေတ်ကာလတွင် လူတိုင်းမှာ ကျပ်တည်းနေကြပြီး အထူးသဖြင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများအတွက် ပို၍ ဆိုးဝါးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့်မှာပင် ရုန်းကန်နေရသူများ ဒုနဲ့ဒေး ရှိနေပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်မှာလည်း ထူးခြားစွာ ကြွယ်ဝလှသည် မဟုတ်ချေ။ ဤကမ္ဘာဦးနယ်စပ်ဒေသသို့ လာရောက်၍ အသက်မွေးကြသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများမှာ မိမိတို့ အသက်ကို ရင်း၍ စည်းစိမ်ရှာဖွေနေကြရသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဟူသည် မိမိကိုယ်တိုင် သုံးစွဲရန်ပင် မလောက်မင ဖြစ်နေချိန်တွင် မည်သူက သူတစ်ပါးကို ချေးငှားလိုပါမည်နည်း။ ချေးငှားရန် လွယ်ကူသော်လည်း ပြန်လည်ရရှိရန် ခဲယဉ်းကြောင်းကို လူတိုင်း သိရှိကြပေသည်။</p> <p> </p> <p> ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကျင့်ကြံသူများ၏ အသက်ဆုံးရှုံးမှုနှုန်းမှာလည်း အလွန် မြင့်မားလှသည် မဟုတ်လော။</p> <p>သို့ဖြစ်ရာ ရှုံလျန်ဖုန်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းအထိ ချေးငှားလိုကြောင်း ပြောဆိုလာခြင်းမှာ ဝမ်ချန်အတွက် အမှန်ပင် အံ့ဩစရာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ “စီနီယာရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ် ကျွန်တော် မလိုအပ်သေးပါဘူး” ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ချန်သည် ဤဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် အကြီးအကဲအပေါ် အစဉ်တစိုက် သတိထားနေပြီး ကျေးဇူးအကြွေး အတင်မခံလိုပေ။</p> <p> </p> <p>ရှုံလျန်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး “မိတ်ဆွေဝမ်... မင်းအနေနဲ့ အဲဒီလောက်အထိ သံသယ မဝင်ပါနဲ့။ငါက နေဝင်ချိန် ရောက်နေတဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ။ မသေခင်မှာ ငါရဲ့ မျိုးနွယ်စုအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ချင်ရုံသက်သက်ပါ” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ကိုယ်တည်း ကျင့်ကြံသူ ဝမ်ချန်နှင့် မတူဘဲ ရှုံလျန်ဖုန်း၌ ဟောက်ထျန်းနယ်မြေတွင် မျိုးဆက်ပေါင်း ထောင်ချီသော မျိုးနွယ်စုကြီး ရှိနေ၏။ သို့သော်လည်း သူ၏ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံနိုင်မည့် ထိုက်တန်သော အမွေခံဟူ၍ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် မျိုးနွယ်စုကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် ရှုံလျန်ဖုန်းသည် တိခုကမ္ဘာဦးတံခါးသို့ လာရောက်ကာ ငွေကြေးရှာဖွေနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချန်နှင့် သိကျွမ်းသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ဝမ်ချန်၏ စရိုက်မှာ ကောင်းမွန်သည်ဟု သူ ယူဆသဖြင့် ကောင်းမွန်သော ပတ်သက်မှုတစ်ခု ဖန်တီးလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှုံလျန်ဖုန်းသည် မြေပုံတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး “မိတ်ဆွေဝမ်... ဒါက ငါ ကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲထားတဲ့ ကြယ်တာရာမြေပုံပါ။ ငါလှည့်လည်သွားလာရင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ ကြယ်တာရာကွင်းတွေနဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ နယ်မြေတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာ ဖြစ်တယ်။ မင်းအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုကာ ပေးအပ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်စွာ ရေးဆွဲထားသော ကြယ်တာရာမြေပုံ။</p> <p>ဤဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် အကြီးအကဲသည် သူ့ထံမှ “ကောင်းသော ကံကြမ္မာ” ကို ရရှိရန်အတွက် ဤကဲ့သို့သော အရာကို ပေးအပ်လိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချန် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကိုယ်တိုင်ရေးဆွဲထားသော ကြယ်တာရာမြေပုံတစ်ခုသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တန်ဖိုးအားဖြင့် များစွာ မရှိနိုင်သော်လည်း အဆုံးမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်မူ ယင်းသည် ရတနာသိုက်မြေပုံနှင့် အလားတူပေသည်။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ချန်အနေဖြင့် ထိုမြေပုံအတိုင်း လိုက်လံရှာဖွေပါက ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေသော ဓနဥစ္စာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဧကန်စင်စစ် ရှုံလျန်ဖုန်းသည် ဝမ်ချန်နှင့် မိတ်ဖွဲ့ရန်အတွက် သူ၌ရှိသမျှ အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save