Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၆၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (အပိုင်း ၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသွေးလနက္ခတ်နယ်မြေ အတွင်း၌ အရှေ့နှင့် အနောက်ဟူ၍ တိုက်ကြီးနှစ်တိုက် ရှိချေသည်။ ဝမ်ချန် အမည်ရှိ ရိုနန်ရေးမွန် နေထိုင်ရာ လန်ဒီမြို့ သည် အနောက်ဘက်တိုက်ကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိပေရာ ယင်းနယ်မြေမှာ အရွယ်အစားမျိုးစုံရှိသော တိုင်းနိုင်ငံနှင့် နယ်စားပယ်စား နယ်မြေများစွာဖြင့် ပိုင်းခြားထားသည့် ကျယ်ပြောလှသော နယ်ပယ်ကြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုနယ်မြေ၏ အစိတ်အပိုင်းအတော်များများကိုမူ နှစ်ရှည်လများ ကိန်းဝပ်နေသည့် မြူထုကြီးများက ဖုံးလွှမ်းထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော တိုင်းနိုင်ငံများထဲတွင် အင်ဗီယာနိုင်ငံ မှာ နယ်မြေကျယ်ဝန်းမှု၊ စီးပွားရေးနှင့် စစ်ရေးအင်အား တောင့်တင်းမှုတို့ကြောင့် သိသိသာသာ ထင်ရှား၍ အစွမ်းထက်လှသည့် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် အင်ဗီယာနိုင်ငံသည်လည်း ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသည့် ရန်သူတော်ကြီးများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်စုစည်းကြည့်ရာမှ ဤသွေးလနက္ခတ်နယ်မြေ သည် ခေတ်မီနည်းပညာနှင့် လျှို့ဝှက်နက်နဲသော အတတ်ပညာများ ဒွန်တွဲတည်ရှိနေသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းကမ္ဘာ၏ နည်းပညာအဆင့်အတန်းမှာ သူ၏ယခင်ဘဝက ၁၉ ရာစု အစောပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်းကာလများနှင့် ဆင်တူလှပေသည်။ ရေနွေးငွေ့သုံး စက်ကိရိယာများမှာ အလွန်ပင် ခေတ်စားနေပြီး ရေနွေးငွေ့သုံး ရထားနှင့် သင်္ဘောများကိုလည်း စောစီးစွာပင် အသုံးပြုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မြို့ကြီးပြကြီးများတွင်မူ လျှပ်စစ်မီးနှင့် လျှပ်စစ်ပန်ကာကဲ့သို့သော အခြေခံလျှပ်စစ်ပစ္စည်းများကိုပင် အသုံးပြုနိုင်သည့် အဆင့်ရှိနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>မော်တော်ကားများမှာမူ အလွန်သစ်လွင်ကာ အဖိုးတန်လွန်းလှသဖြင့် လူအများစုမှာ နေ့စဉ် သွားလာရေးအတွက် မြင်းရထား၊ ဆိုက်ကားနှင့် စက်ဘီးများကိုသာ အားကိုးနေကြရသည်။</p> <p> </p> <p> လက်နက်များတွင်မူ ဓားရှည်၊ ပုဆိန်နှင့် ဓားမြှောင်ကဲ့သို့သော လက်နက်များအပြင် ပစ္စတို၊ ရိုင်ဖယ်နှင့် အမြောက်ကဲ့သို့သော မီးပေါက်လက်နက်များကိုလည်း အသုံးပြုနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော နည်းပညာများ တည်ရှိနေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ နတ်ဆိုးများ၊ နတ်ဆိုးမုဆိုးများ၊ စုန်းမများနှင့် သွေးစုပ်မျိုးနွယ်စုများကလည်း ရှိနေပြန်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးဟူသည်မှာ သွေးလနက္ခတ် ၏ စွမ်းအားကြောင့် သန္ဓေပြောင်းသွားသည့် တိရစ္ဆာန်များကို ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုထူးဆန်းသော နတ်ဆိုးများမှာ မြို့ပြင်နှင့် တောတောင်များအတွင်း သွားလာနေသူတို့အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ခြိမ်းခြောက်မှုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လူသားတို့ထဲတွင်မူ ထိုနတ်ဆိုးများကို အမဲလိုက်ရန် အထူးလေ့ကျင့်ထားသည့် နတ်ဆိုးမုဆိုးများ ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p> စုန်းမများမှာမူ သွေးလနက္ခတ် ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မန္တန်များ ရွတ်ဖတ်နိုင်သည့် ထူးခြားစွမ်းအင်ရှိသူများ ဖြစ်ကြပြီး အရေအတွက် အလွန်နည်းပါးကာ လျှို့ဝှက်လွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>စုန်းမများနှင့် ပတ်သက်၍ ပုံပြင်များစွာ</p> <p>ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ် သေချာသည့် အချက်တစ်ခုမှာ ယင်းတို့သည် ယာလာ  ချပ်ကျောင်းတော်၏ ရန်သူတော်များ ဖြစ်ကြပြီး အကယ်၍ အဖမ်းခံရပါက လူပုံအလယ်တွင် မီးရှို့သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယာလာသည်ကား အလင်းနတ်ဘုရားမ ဖြစ်ပြီး နေမင်း၏ ကိုယ်ပွားပင် ဖြစ်ပေရာ အနောက်ဘက်တိုက်ကြီးရှိ လူအများစုမှာ သူမအား ကိုးကွယ်ကြသော်လည်း စုန်းမများကမူ သွေးလနက္ခတ် ကိုသာ ကိုးကွယ်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးစုပ်မျိုးနွယ်စုများမှာလည်း ထူးခြားစွမ်းအင်ရှိသူများ ဖြစ်ကြပြီး ထာဝရအသက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း ၎င်းတို့နှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာ မှန်သမျှမှာ လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့်သာ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်၏ ယခင်ပိုင်ရှင်မှာ နိမ့်ကျသည့် နောက်ခံမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး တက္ကသိုလ်တက်ရောက်ရန် အရည်အချင်းရော အစွမ်းအစပါ မရှိခဲ့သူ ဖြစ်ပေရာ သူ၏ ဤကမ္ဘာအပေါ် နားလည်မှုမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အသိအမြင်ထက် မပိုခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်ရေးမွန်၏ ဖခင်ဖြစ်သူ မယ်လ်ကွန်ရေးမွန်မှာ ဘာရွန် ဘွဲ့ရရှိထားပြီး လယ်ယာမြေပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် စီးပွားရေးအရ အလွန်ပင် ပြည့်စုံလှသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ထိုဘာရွန်မှာ အလွန်ပင် ကာမဂုဏ် လိုက်စားသူဖြစ်ပြီး သားသမီးရနိုင်စွမ်းမှာ ဝက်တစ်ကောင်ထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၌ သားသမီး ၃၀ ကျော် ရှိလာခဲ့ပြီး ယင်းတို့အထဲမှ အများစုမှာ တရားမဝင် သားသမီးများသာ ဖြစ်ကြလေသည်</p> <p> </p> <p>ရိုနန်ရေးမွန်မှာလည်း ထိုတရားမဝင် သားသမီးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသို့သော သားသမီးများမှာ အမွေဆက်ခံခွင့် မရှိသကဲ့သို့ မယ်လ်ကွန်ရေးမွန်ကလည်း ၎င်းတို့အတွက် မည်သည့်အရင်းအမြစ်ကိုမျှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အသက် ၁၆ နှစ် ပြည့်သည်နှင့် ငွေကြေးအနည်းငယ် ပေးကာ အိမ်မှ နှင်ထုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်ချပေးခြင်း ခံကြရသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုအချက်မှာ မဆိုးလှဟု ထင်ရသော်လည်း ရိုနန်သည် အသိတရား ဝင်စကတည်းကပင် လယ်ယာမြေများထဲ၌ ကျွန်များ၊ အလုပ်သမားများနှင့်အတူ ပင်ပန်းကြီးစွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ရပြီး မှူးမတ်မျိုးနွယ် သခင်လေး တစ်ယောက်၏ ခံစားခွင့်များကို အနည်းငယ်မျှပင် မရရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရိုနန်သည် အလွန်ပင် ဝီရိယရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ကျောင်းတွင် အလွန်ကြိုးစား၍ စာသင်ကြားခဲ့သလို လေ့ကျင့်မှုများကိုလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် အင်ဗီယာ တိုက်ခိုက်ရေးပညာနှင့် ဓားသိုင်းပညာများကို ကျွမ်းကျင်ခဲ့သည့်အပြင် သေနတ်ပစ်ပညာကိုပင် လေ့ကျင့်ထားခဲ့သေးသည်။</p> <p> </p> <p> ကံဆိုးလှသည်မှာ အလုပ်သင်အရာရှိ များမှာ ဓားနှင့် သေနတ်များကို ဆောင်ထားခွင့် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားစဉ်အခါက သူသည် ရဲတုတ်တစ်ချောင်းကိုသာ ကိုင်ဆောင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး ဦးခေါင်းကို ခဲဖြင့် အပစ်ခံရကာ ထိုနေရာ၌ပင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>မှတ်ဉာဏ်များကို စီစစ်ပြီးနောက် ဝမ်ချန် သို့မဟုတ် ရိုနန်သည် သူ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းရမည့် လမ်းစဉ်ကို စတင်စဉ်းစားလေတော့သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်  ကင်းမဲ့နေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မခံစားရချေ။</p> <p> </p> <p>သွေးလနက္ခတ်နယ်မြေ ၏ နိယာမများသည် တာအိုပညာရပ်များ၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် အသုံးချမှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး ကန့်သတ်ထားပြီး ယင်း၌ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားစွမ်းအင်စနစ် တစ်ခု ရှိနေဟန် တူသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်  ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ယင်းမှာလည်း ဤကမ္ဘာ၏ နိယာမများကြောင့်ပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရိုနန်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိချေ။ အကြောင်းမူကား သူ၌ အားကောင်းသည့် စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသား  ရှိနေပြီး သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသည့် စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို ကျင့်ကြံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကင်းမဲ့သည့် ကမ္ဘာတွင် စိတ်အာရုံစွမ်းအားမှာ ဝမ်ချန်၏ အကြီးမားဆုံးသော အားကိုးရာပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြံ့ခိုင်အောင် ပြုလုပ်ခြင်း၊ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို ပိုမိုအားကောင်းအောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် လောကမူလအမြုတေ ကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤနယ်မြေ၏ လောကမူလအမြုတေ ကို ရယူနိုင်သည်ဆိုလျှင် သူလည်း ရယူနိုင်မည်ဟု ရိုနန်က အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် ပြန်လည်လဲလျောင်းကာ မျက်စိကို မှိတ်၍ သူ၏ အတွင်းစိတ်ကို ဆန်းစစ်ကြည့်လေသည်။ သူ၏ အတွေးများကို အသိဉာဏ်ပင်လယ် အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း နှစ်မြှုပ်လိုက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကမ္ဘာကို တိတ်တဆိတ် အာရုံခံကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ မသိလိုက်သည်မှာ သူ၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ် အနက်ရှိုင်းဆုံး၌ ရှိနေသော ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်ကြီးမှာ တိတ်တဆိတ် ပေါ်ထွက်လာပြီး မှိန်ဖျော့သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှည်လျားလှသည့် ညတာကြီး ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ရိုနန်သည် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကြောင့် နိုးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> ကျောက်ခင်းလမ်းပေါ်တွင် လှည်းဘီးကြီးများ၏ တကျိကျိ မြည်သံနှင့်အတူ "အားလုံး သတိထားကြ၊ အညစ်အကြေးလှည်း လာနေပြီဟေ့" ဟူသော အဘိုးကြီးတစ်ဦး၏ အက်ရှရှ အော်ဟစ်သံကြီးက နီးကပ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် အိပ်ရာမှ ထကာ အခန်း၏ တစ်ခုတည်းသော ပြတင်းပေါက်လေးကို ဖွင့်၍ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>နွားလှည်းတစ်စီးမှာ လမ်းမပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ဖြတ်သန်းသွားနေပြီး ယင်းပေါ်ရှိ သစ်သားစည်ပိုင်းကြီးများမှာ ယိမ်းထိုးနေကာ မနှစ်မြို့ဖွယ် အနံ့အသက်ဆိုးများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> အိမ်ဘေးဝဲယာရှိ အမျိုးသမီးအချို့မှာ သစ်သားအညစ်အကြေးအိုးများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြေးထွက်လာကြပြီး ယခင်နေ့က စုဆောင်းထားသည့် အညစ်အကြေးများကို လာရောက် စွန့်ပစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>လန်ဒီမြို့ မှာ နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီသည့် သမိုင်းကြောင်းရှိသော မြို့ကြီးဖြစ်ပြီး ရေနုတ်မြောင်းစနစ်များ ရှိသော်လည်း လူအများစုအတွက် ဘိုထိုင်အိမ်သာများမှာ အထူးအဆန်း ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းတို့ကို မှူးမတ်များနှင့် ကုန်သည်ကြီးများ၏ အိမ်များတွင်သာ တွေ့ရတတ်သည်။</p> <p>ရိုနန် နေထိုင်ရာ အရပ်မှာ သာမန်အရပ်သားများ နေထိုင်သည့် နယ်မြေဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းမှာ အများသုံးအိမ်သာ သို့မဟုတ် အညစ်အကြေးအိုးများကိုသာ အသုံးပြုကြရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအညစ်အကြေးများကို ကျေးလက်တောရွာများသို့ ပို့ဆောင်၍ မြေသြဇာအဖြစ် အသုံးပြုကြပေရာ ယင်းမှာ လမ်းမပေါ်တွင် အညစ်အကြေးများကို စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ စွန့်ပစ်ခြင်းထက်စာလျှင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် အပြင်ဘက်သို့ တစ်ချက်မျှ ကြည့်ပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ယခင်ပိုင်ရှင်မှာ ဤနေရာတွင် အိမ်ငှားနေစဉ်က အောက်၌ အညစ်အကြေး လာစွန့်သည့် အမျိုးသမီးများ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ချောင်းကြည့်တတ်သည့် အကျင့်ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> လူပျိုဖော်ဝင်စ လူငယ်တစ်ယောက်၏ သဘာဝအရ စပ်စုလိုစိတ်နှင့် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ရင်းမှာမူ ကြင်နာတတ်၍ တက်ကြွလှသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရိုနန်သည် စားပွဲငယ်လေးတွင် ထိုင်ကာ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ပတ်တီးကို ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရဲစခန်းမှ ပေးလိုက်သည့် ဆေးမှာ အလွန်စွမ်းလှသဖြင့် သူ၏ ဒဏ်ရာမှာ အနာဖေး တက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရိုနန်သည် သူ၏ ဒဏ်ရာကို ပြန်စမ်းကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သည့် အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ညတာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအား မှာ အဆင့်၁သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ အလွန်အားနည်းနေသေးသော်လည်း ရိုနန်အတွက်မူ ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်အတွက် လက်စားချေရန် လုံလောက်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save