Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယင်ထျန်းရဲ့ ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2> </h2> <h2> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ကူချူတုန်း၊ မင်းကများ နောက်ကွယ်ကနေ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့။"</p> <p> </p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့ကို တိုက်ကွက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် မြေပြင်တွင် စိုက်ဝင်သွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်များမှာ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး ဆဲရေးတိုင်းထွာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ မရီဒါန်းခြောက်သွယ် နတ်ဘုရားဓား အနေဖြင့်မူ  မမြင်ရ၊ ထိတွေ့၍မရ၊ အရောင်အဆင်းမရှိသလို အသံလည်း မထွက်ပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ခဏမျှ ကူမော့က ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြောင်း မည်သူကမျှ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့၊ ငရဲကိုသာ သွားလိုက်စမ်း။ နင်တို့ အားလုံးက အမှန်တရားကို လိမ်လည်ဖို့လောက်ပဲ သိတဲ့ ရွံစရာကောင်းတဲ့ ခွေးကောင်တွေချည်းပဲ။ အဲ့ဒီ ခွေးကောင် ယင်ထျန်းရဲ့ က ငါ့အစ်ကိုကို အရင် တိုက်ခိုက်တာကို လူတိုင်း မြင်တာပဲလေ၊ အဲ့ဒါတောင် နင်တို့က အပြစ်ကို တခြားသူအပေါ် ပုံချဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်ပေါ့။ သိုင်းလောကက နင်တို့ရဲ့ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ပိုင်တယ်လို့များ တကယ် ထင်နေတာလား။"</p> <p> </p> <p>ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှန်ပိုင်ကလည်း အထင်အမြင်သေးသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ လုပ်ရပ်က တကယ့်ကို သိုင်းလောက အရှင်သခင် တစ်ယောက်ရဲအပြုအမူ အပြည့်ပါတာပဲ။"</p> <p> </p> <p>သိုင်းလောကမှ ပုဂ္ဂိုလ်များစွာသည် ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်များကို ထူးဆန်းသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ သူတို့သည် ကူမော့ထက် ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်သို့ ပိုမို တိမ်းညွတ်နေသော်လည်း၊ သိုင်းလောကရှိ လူတိုင်းတွင် အရှက်အကြောက် ဆိုသည်ကိုတော့ အနည်းနှင့်အများ ရှိကြသေးသည်။ ဤကဲ့သို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လိမ်လည်ခြင်းနှင့် အပြစ်ကို အခြားသူအပေါ် ပုံချခြင်းမျိုးကို လျှို့ဝှက်စွာ ပြုလုပ်ခြင်းက ပုံမှန်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပြုလုပ်ခြင်းမှာတော့ တကယ်ကို အရှက်မရှိလွန်းလှပေ။</p> <p> </p> <p>တရားမျှတသော မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်များသည် သူတို့၏ အမှားကို သတိပြုမိသွားပြီး အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားပုံရလေသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ချက်ချင်း စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မင်းက သေစေနိုင်တဲ့ အင်အားကို တကယ် သုံးခဲ့တာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာ တော်လိုက်တော့။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က အမြန် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အစွမ်းထက်ကာ ပြတ်သားလှသည်။ သူက တရားမျှတသော မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်များကို ပါးအကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ချလိုက်ရာ သူတို့မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက အနိုင်နိုင် အသက်ရှူနေရသော ယင်ထျန်းရဲ့ကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး ရှန်ပုယွီနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော အခြား ကျွမ်းကျင်သူများကို အသံဩဩဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"နောက်ထပ် ရှေ့ထွက်ပြီး တိုက်ချင်တဲ့သူ ရှိသေးလား။"</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကူမော့က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ယင်ထျန်းရဲ့ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ရာ၊ မည်သူကမျှ ထပ်မံ စကားမပြောရဲကြတော့ချေ။ ရှန်ပုယွီ အပါအဝင် ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ခုမှ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် တိတ်ဆိတ်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတိုက်ပွဲတွင် ကူမော့သည် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးကို လုံးဝ အနိုင်ယူ နှိမ်နင်းလိုက်နိုင်ရုံသာမက ပိုမို တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင်ပါ ကြောက်ရွံ့မှုများကို သွတ်သွင်းပေးလိုက်နိုင်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လူဆယ်ယောက်....</p> <p> </p> <p>အငယ်ဆုံးဖြစ်သော ကျန်ဝမ်ကျောက်ပင်လျှင် အသက် လေးဆယ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး နှစ်သုံးဆယ်ကြာ ကျင့်ကြံခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အကြီးဆုံးဖြစ်သော ရှောင်ကျင်းဟုန် မှာမူ အသက် ခြောက်ဆယ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး နှစ်လေးဆယ်ကြာ သိုင်းပညာ အတွေ့အကြုံ ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေများအောက်တွင် သူတို့ ဆယ်ယောက်စလုံးသည် အတွင်းအား ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုတွင် လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြသည်။ ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ဤမတိုင်မီက ကူမော့သည် သိုင်းလောကမှ ပုဂ္ဂိုလ်များစွာနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး နာမည်ကျော် ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ဦးနီးပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သူတို့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ကူမော့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုက်ခိုက်ရန် စဉ်းစားခဲ့မိသည်ဟူသော အတွေးကပင် သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်လာစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ယင်ထျန်းရဲ့၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ ဘယ်မှာလဲ။ ဝူထုံဂိုဏ်းက အဲ့ဒီ နှစ်ယောက် ဘယ်မှာလဲ။"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် တည်းခိုခန်း ဝင်ပေါက်မှ ထန်ပုရီ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ ဒီမှာ ရှိတယ်။ သူတို့ ဒီမှာ ရှိတယ်။"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက အသံထွက်ပေါ်ရာ ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီ၊ ချန်ဖုန်းအစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ မှ အစောင့်အရှောက် အချို့နှင့် ထန်မိသားစုမှ အဖွဲ့ဝင် အနည်းငယ်တို့သည် တည်းခိုခန်းထဲမှ ရှောင်ဟန်နှင့် ချူယွမ်ကျိုးတို့ကို ဖမ်းဆီး ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီက ရှောင်ဟန်နှင့် ချူယွမ်ကျိုးတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာရင်း လမ်းလျှောက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခုနက ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့က ကောင်တချို့ကို ကျွန်တော် တွေ့လိုက်တယ်။ သူတို့က နှုတ်ပိတ်ဖို့ လူသတ်ဖို့ စီစဉ်နေကြတာ၊ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ကျွန်တော် ဖမ်းခိုင်းလိုက်တာ။"</p> <p> </p> <p>ရှန်ပိုင်၏ မျက်နှာထား အေးစက်သွားပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"နှုတ်ပိတ်ဖို့ လူသတ်မယ် ဟုတ်လား။ ဘယ်သူတွေလဲ။"</p> <p> </p> <p>"သူရယ်၊ သူရယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ ကောင်လေးရယ်။"</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီက ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်များကို ချက်ချင်း လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သော ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်များ၏ မျက်နှာထားများမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလောတကြီး အော်ပြောလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ထန်ပုရီ၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာ ရပ်လိုက်စမ်း။ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း က အဖွဲ့ဝင်တွေ ဒီမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး ငါတို့ကို နှုတ်ပိတ်ဖို့ သတ်မှာ စိုးရိမ်လို့ ငါတို့က ရှောင်ဟန်နဲ့ ချူယွမ်ကျိုးတို့ကို ကာကွယ်ပေးနေတာ ရှင်းနေတာပဲ။ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲချက်တွေ မလုပ်စမ်းနဲ့။"</p> <p> </p> <p>ရှန်ပိုင်က သူတို့ကို နက်နဲသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲတာ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကို ငါတို့ သိပ်မကြာခင် သိရတော့မှာပါ။"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း သူက ရှောင်ဟန်နှင့် ချူယွမ်ကျိုးတို့ထံသို့ ခန့်ညားပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်လျက် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူမော့သည်လည်း လျှောက်လာခဲ့၏။ ကူမော့သည် မျက်မမြင် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ နဂါးတစ်ကောင်၊ ကျားတစ်ကောင်အလား မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိဘဲ လျှောက်လှမ်းနေလေသည်။ သူသည် အခုလေးတင် တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရသဖြင့် လက်ရှိတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့ အနားမရောက်ခင်မှာပင်...</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟန်နှင့် ချူယွမ်ကျိုးတို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေကြပြီး စကားထစ်ကာ ပြောလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"သခင်ကြီး ကူ၊ ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့က လွယ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ ကူမော့က လုံးဝ အပြစ်ကင်းတယ်။ မင်းတို့က ငါ့ကို အရင် ပြန်ဆပ်ရမယ်။ မင်းတို့က ငါ့ကို ဘာလို့ အကွက်ဆင်ရတာလဲ။ ပြောစမ်း။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ နောက်ဆုံး စကားလုံးဖြစ်သော "ပြောစမ်း" ဆိုသည့် စကားလုံးမှာ မိုးကြိုးသံအလား ဖြစ်နေပြီး ရှောင်နှင့် ချူတို့ကို ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားစေကာ ဒူးထောက်ကျသွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟန်မှာ အသက်ရှူရ ခက်ခဲနေပြီး ပါးစပ် ဟနေကာ အသက်ရှူရန်ပင် မနည်း ကြိုးစားနေရ၏။ အသက် အနည်းငယ် ပိုကြီးသော ချူယွမ်ကျိုးမှာ အနည်းငယ် ပိုကောင်းသော်လည်း၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သစ်ရွက်တစ်ရွက်အလား တုန်ယင်နေပြီး စကားထစ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်ကြီး ကူ၊ ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... သခင်ကြီး ကူ၊ ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့က အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရလို့ပါ... ဒါကြောင့် ခင်ဗျားကို အကွက်ဆင်ရဲခဲ့တာပါ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူက မင်းတို့ကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းတာလဲ။"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်ကျိုး၏ မျက်နှာမှာ သွေးရောင်ကင်းမဲ့နေပြီး ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ သူက တပည့်အနည်းငယ်၏ အကူအညီဖြင့် မနည်း ထရပ်နေရပြီး သွေးထွက်နေဆဲဖြစ်သော ယင်ထျန်းရဲ့ကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်ကျိုးက သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယင်ထျန်းရဲ့က အံ့ကျိတ်ကာ ဆူပူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကို ဘာလို့ ကြည့်နေတာလဲ။ အကယ်၍ မင်းက အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရတာ ဆိုရင်လည်း ထုတ်ပြောလေ၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောမနေနဲ့..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ယင်ထျန်းရဲ့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ မင်း နောက်တစ်ခွန်း ထပ်ပြောရဲရင် မင်းကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ရိုက်သတ်ပစ်မယ်။"</p> <p> </p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့ ထပ်မပြောရဲတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်ကျိုးက ခေါင်းငုံ့ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့က တစ်ယောက်ယောက်ပါ..."</p> <p>ချက်ချင်းပင် ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ငါတို့ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဘယ်လိုများ အကွက်ဆင်ရဲတာလဲ..."</p> <p>"ဟိန်း..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ လေပြင်းများက ဒီရေလုံးကြီးအလား ဟိန်းဟောက်လာလေသည်။ နဂါး၏ ပုံသဏ္ဌာန် မပါဝင်သော်လည်း၊ မှိန်ပျပျ နဂါးဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုက သူ၏ လက်ဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကို တုန်ခါသွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်မှာ သုံးပေကျော် အကွာတွင် ရှိနေသော်လည်း၊ သူ အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်ဘဲ ထိုပြင်းထန်ပြီး ရက်စက်လှသော လက်ဝါးစွမ်းအား၏ တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရလေသည်။ သူသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား လွင့်ပျံသွားပြီး လေထဲတွင် အကွေးအဝိုက် တစ်ခု ဖန်တီးကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။ အရိုးများ ကြေမွသွားသော အသံကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရပြီး၊ လူတိုင်းက သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ အပေါက် ခုနစ်ပေါက်စလုံးမှ သွေးများ ထွက်နေပြီး သေဆုံးနေပြီဖြစ်ကာ၊ သူ၏ သေဆုံးမှုမှာ ကြောက်မခန်းလိလိ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အတွင်းအား အနည်းငယ် ယှဉ်ပြိုင်ပြီးနောက်တွင်ပင် ကူမော့၌ ဤမျှလောက် စွမ်းအား ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဆက်ပြော။"</p> <p>ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့် ကြောက်မခန်းလိလိ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချူယွမ်ကျိုးမှာ ဆက်လက် မတုံ့ဆိုင်းရဲတော့ဘဲ အလောတကြီး ပြောပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"တာပေါင်တောင်မှာ ကျွန်တော်တို့ ဝူထုံဂိုဏ်းကို သတ်ခဲ့တာ သခင်ကြီး ကူ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကို ယင်ထျန်းရဲ့ ဦးဆောင်တဲ့ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့က သတ်ခဲ့တာပါ။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော့်ဆရာက ကျွန်တော်တို့ သုံးဆယ့်လေးယောက်ကို ဦးဆောင်ပြီး သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ အစည်းအဝေးအတွက် ချန်းတန်မြို့လေးကို သွားနေတာပါ။ တာပေါင်တောင်မှာ နားနေတုန်း ကျွန်တော်တို့က ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့က တပည့် အနည်းငယ်နဲ့အတူ ရှိနေတဲ့ ယင်ထျန်းရဲ့နဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သွားဆုံခဲ့တယ်။ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ နာမည်ကောင်း ရှိပြီး ဒီသိုင်းပြိုင်ပွဲကို စီစဉ်သူတွေဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့က ဘာမှ သံသယ မဝင်ခဲ့ဘဲ နွေးနွေးထွေးထွေး ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို တိတ်တဆိတ် အဆိပ်ခတ်ခဲ့ပြီး၊ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး အဆိပ်မိကာ တစ်ကိုယ်လုံး လေဖြတ်သွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ဆရာ တစ်ယောက်တည်းပဲ အဆိပ်ကို မနည်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့တာ။"</p> <p> </p> <p>သူက ဆက်လက်၍ ရှင်းပြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ယင်ထျန်းရဲ့နဲ့ အဲ့ဒီ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့က တပည့် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက သိုင်းပညာ အရမ်း ပြောင်မြောက်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ ကျွန်တော့်ဆရာက အကွက် အနည်းငယ်လောက်တောင် မခံနိုင်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။</p> <p> အဲ့ဒီနောက် ယင်ထျန်းရဲ့နဲ့ သူ့အဖွဲ့က လူတွေကို စသတ်ကြတော့တာပဲ၊ သူတို့ အားလုံးက ပြင်းထန်တဲ့ လက်ဝါးနည်းစနစ်တွေကြောင့် သေသွားသလိုမျိုး မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးခဲ့ကြတာ။ ကျွန်တော့် ညီငယ်နဲ့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာပါ။"</p> <p> </p> <p>ရှန်ပိုင်က အသံဩဩဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သူတို့က ဘာလို့ မင်းတို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးခဲ့တာလဲ။"</p> <p>ချူယွမ်ကျိုးက စကားထစ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့... ဘာလို့လဲဆိုတော့... ကျွန်တော်တို့က သေရမှာ ကြောက်လို့၊ သခင်ကြီး ကူ ကို အကွက်ဆင်တဲ့ နေရာမှာ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်လို့ သဘောတူလိုက်လို့ပါ။ ဒါကြောင့် သူတို့က ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးခဲ့တာ။ သခင်ကြီး ကူ ကို ဘာလို့ အကွက်ဆင်ချင်ရတာလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ မသိပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့လည်း မမေးရဲခဲ့ပါဘူး။ သူတို့ သင်ပေးလိုက်တဲ့ စကားတွေကိုပဲ ကျွန်တော်တို့ မှတ်ထားခဲ့တာပါ။"</p> <p> </p> <p>အချိန်တစ်ခု ယူလိုက်ရပြီး မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ပိုင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ယင်ထျန်းရဲ့၊ မင်းမှာ ဘာပြောစရာ ကျန်သေးလဲ။"</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်များ အားလုံး၏ မျက်နှာထားများမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အထူးသဖြင့် အတွင်းရေး အကြောင်းအရာကို မသိသော တပည့်အချို့ ပို၍ပင် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူတို့ အားလုံးက ယင်ထျန်းရဲ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ အတွင်းရေး အကြောင်းအရာကို သိသော တပည့် အနည်းငယ်မှာမူ အားလုံး စိတ်နှလုံး ကွဲကြေမတတ် ဖြစ်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့၏ လည်ပင်းကို ကူမော့က ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် သူ အသံမထွက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကူမော့က သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို အနည်းငယ် လျှော့ပေးလိုက်မှသာ သူက ချောင်းဆိုးပြီး အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ကာ၊ ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကိစ္စတွေက ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်လာမှတော့... ငါ ပြောစရာ ဘာမှ မရှိတော့ပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>ဤအခြေအနေတွင် ငြင်းခုံနေခြင်းက အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ကြောင်းကို သူ သိထားလေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရောက်ရှိနေသူများထဲတွင် အတွင်းရေး အကြောင်းအရာကို သိသော ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့် အတော်များများ ရှိနေပြီး၊ သူတို့ အားလုံးက အသက်စွန့်ရမည် ဆိုလျှင်တောင် ပါးစပ်ပိတ်ထားပြီး ဖွင့်မပြောဘဲ နေကြရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့က အေးစက်စက် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ သိုင်းလောက ဆိုတာ အစွမ်းအထက်ဆုံး လက်သီး ရှိတဲ့သူက အနိုင်ရတာပဲလေ။ ကူမော့၊ မင်း နိုင်သွားပြီ... ဒါပေမဲ့ ဟားဟားဟား-"</p> <p> </p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့က ရယ်မောလိုက်ရာ သူ၏ အဆုတ် ဒဏ်ရာကို ဆွဲမိသွားသဖြင့် သွေး နောက်ထပ် တစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရလေသည်။ သူက ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းလောကရဲ့ တရားမျှတတဲ့ လမ်းစဉ် ဆိုတာက ကြောင်သူတော် တစ်စု သက်သက်ပါပဲ။ ကူမော့... အကယ်၍ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ကြီးမားပြီး မာကျောတဲ့ လက်သီးသာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်... ဒီကြောင်သူတော်တွေထဲက ဘယ်သူကမှ မင်း မတရား စွပ်စွဲခံရတာ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကို ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းပါတယ်။ မင်း ကူမော့ မှာ လောကရဲ့ သိုင်းဆရာကြီး ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ် မရှိဘူးဆိုရင် ငါ တကယ်ကို ကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဒီလောက် တော်မှန်း သိခဲ့ရင် ဒီအစီအစဉ်ကို ငါ ဆွဲခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဒီသေရေးရှင်ရေး အခြေအနေကိုတောင် လွတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ငါ လုံးဝ အရှုံးပေးပါတယ်။ တကယ်တော့ တရားမျှတတဲ့ လမ်းစဉ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ပဲဖြစ်ဖြစ် အစွမ်းအထက်ဆုံးသူက အနိုင်ရတာပဲ။ ကံဆိုးတာကတော့ မင်းက ဝေါ့နျူတောင် မှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပေါ်လာခဲ့တာပဲ။ အရာအားလုံးက အချိန်အခါနဲ့ ကံကြမ္မာ အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာပါ။"</p> <p> </p> <p>"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေချည်းပဲ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ယင်ထျန်းရဲ့၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ချိုးပစ်လိုက်ပြီး အလောင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူက ထန်ပုရီ အစောပိုင်းက နှုတ်ပိတ်ဖို့ သတ်ချင်တယ်ဟု ပြောခဲ့သော ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့် တစ်ဦးကို ဖမ်းဆွဲကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ပိုင်က လျှောက်လာပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ပြောစမ်း... မင်းတို့က အစ်ကိုကူကို ဘာလို့ အကွက်ဆင်ရတာလဲ။"</p> <p> </p> <p>ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်မှာ မျက်နှာ ဖြူရော်နေပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကူမော့က ယန်ချင်းတုန်းကို ကယ်လိုက်လို့ပါ။ ကူမော့က ယန်ချင်းတုန်းကို ဘာလို့ ကယ်ခဲ့လဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့၊ သူ့ကို မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အဖြစ် ဘာလို့ အကွက်ဆင်ရလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ မသိပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့က အမိန့်ကို လိုက်နာရုံပါပဲ။"</p> <p> </p> <p>ရှန်ပိုင်က ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အခြားလူတိုင်းကလည်း ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က အေးစက်စက် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့ပြီးပြီလေ၊ ယန်ချင်းတုန်းက အပြစ်ကင်းပါတယ်။ သူက ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ယန်ရှန်တုန်းကို မသတ်ခဲ့သလို၊ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း နဲ့လည်း မပူးပေါင်းခဲ့ပါဘူး။ ယန်ရှန်တုန်းကို သတ်ခဲ့တာ နျဲ့တုန်းလျို ပါ၊ ပြီးတော့ သူ့ကို သဘောထားကွဲလွဲသူတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ဌာနချုပ်ကို ဝင်စီးဖို့ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်ခဲ့တာလည်း နျဲ့တုန်းလျို ပါပဲ။ ယန်ချင်းတုန်းက မနည်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့တာပါ။</p> <p> </p> <p>"သူမဆီမှာ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းဆရာကြီး ချီ ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရနိုင်တဲ့ အမှတ်အသား တစ်ခု ရှိနေတယ်။ နျဲ့တုန်းလျိုက ယန်ချင်းတုန်းကို သိုင်းဆရာကြီး ချီ နဲ့ တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ ပေးလို့ မရဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် သူက သူမကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးဖို့ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်းကို တိတ်တဆိတ် အမိန့်ပေးခဲ့တာ။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ယန်ချင်းတုန်းကို ကယ်ဖို့ အဲ့ဒီမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရှိနေခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားခဲ့တယ်။ သဘာဝကျကျပဲ နျဲ့တုန်းလျိုက ကျွန်တော့်ကို အကွက်ဆင်ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးချင်မှာပေါ့။ ဒီလိုနည်းနဲ့ဆိုရင် သိုင်းလောက က ဘယ်သူကမှ ယန်ချင်းတုန်း ရဲ့ စကားကိုရော၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ စကားကိုရော ယုံမှာ မဟုတ်တော့ဘူး၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ မျက်နှာစစ်ကို ဖွင့်ချလို့ မရတော့ဘူးဆိုရင် သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကြီးကိုလည်း ထိခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။</p> <p> </p> <p>"သေချာတာပေါ့... သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကြီးက တကယ်တမ်း ဘာလဲဆိုတာကိုတော့ မသိရသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲကို မြှင့်တင်ဖို့ နျဲ့တုန်းလျို ရဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေက သိုင်းလောကရဲ့ တရားမျှတတဲ့ ဂိုဏ်းအားလုံးကို စောင့်ကြိုနေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာ သေချာပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save