Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျွီရှန်းယင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ခေါင်းတလားဆယ်ခုခန့်သည် ဟိန်းဟောက်နေသော လေပြင်းများနှင့်အတူ ကြောက်မခန်းလိလိ သိုင်းပညာရှင်များထံသို့ ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲကြီးများအလား ပြေးဝင်လာကြလေသည်။ သိုင်းပညာရှင်များမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားကြပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများက နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ထွက်ပေါ်လာကာ မြင်ကွင်းမှာ လုံးဝ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရှန်ပုယွီနှင့် အခြား ကျွမ်းကျင်သူများမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေကြ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က အတွေ့အကြုံရင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြပြီး တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ များပြားကာ နိုးကြားနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့က သူတို့၏ အတွင်းအားကို အလျင်အမြန် စုစည်းကာ ကာကွယ်ရန်အတွက် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းကွက်များကို အသုံးပြုလိုက်ကြလေသည်။ အချို့က သူတို့၏ ဓားများဖြင့် ခေါင်းတလားများကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ကြပြီး၊ အချို့က သူတို့၏ ပြင်းထန်သော လက်ဝါးရိုက်ချက်များကို အသုံးပြု၍ အဝေးမှနေ၍ တားဆီးလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ ဆံပင်များမှာ ရှုပ်ပွနေပြီး သူ၏ မျက်နှာထားမှာ အေးစက်နေ၏။ သူသည် မျက်မမြင် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ထက်မြက်သော အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း ရှိပြီး အမြင်အာရုံ ရှိသူ အများစုထက်ပင် အခြေအနေကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းတလား တစ်ခုက သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်ပြီး ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ သူ၏ အငွေ့အသက်များ မြင့်တက်လာကာ၊ သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါးက လိမ့်ဆင်းလာသော ဒီရေလုံးကြီးအလား အတွင်းအားများဖြင့် တဖျောက်ဖျောက် မြည်နေပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော ရိုက်ချက်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ နားကွဲမတတ် "ဘန်း" ခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် ခေါင်းတလားမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အစအနမကျန် ကြေမွသွားလေတော့သည်။</p> <p>ခေါင်းတလား ကြေမွသွားပြီးနောက်...</p> <p>ထူးဆန်းသော လူ တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထိုလူမှာ လုံးဝ ကိုယ်တီးလုံး ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အရေပြားမှာ ထူးဆန်းသော အပြာရင့်ရောင် ဖြစ်နေကာ ပုပ်သိုးနေသော အနံ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လိမ်ကောက်နေပြီး ထူးဆန်းသော တရွှီရွှီ မြည်သံများကို ထုတ်လွှတ်ကာ၊ ရုတ်တရက် သူ၏ လည်ပင်းက ရှည်ထွက်လာပြီး အစိမ်းရင့်ရောင် အဆိပ်ရည်များကို မြားတစ်စင်းအလား ပန်းထုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အကာအကွယ် အတွင်းအားကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏမှာပင်...</p> <p>အဆိပ်ရည်များက ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကို ထိမှန်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် နက်ရှိုင်းသော အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာအောင် တိုက်စားသွားကာ၊ အပြာရောင် မီးခိုးငွေ့များနှင့် စူးရှသော အနံ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ...</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကာအကွယ် အတွင်းအားပင်လျှင် အဆိပ်ရည်၏ တိုက်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ အဆိပ်ရည်များက သူ၏ အတွင်းအားမှတစ်ဆင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာတော့မည့်အလား ဖြစ်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က သူ၏ ကျိုးယင်နတ်သိုင်း ကို လျင်မြန်စွာ အသက်သွင်းလိုက်ပြီး အဆိပ်ရည်များကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားအောင် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ၊ မြေပြင်မှာ ချက်ချင်း အပေါက်တစ်ပေါက် ဖြစ်သွားအောင် တိုက်စားခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...</p> <p> </p> <p>ခေါင်းတလား ဆယ်ခုကျော်မှ အလားတူ အဆိပ်လူများ ထွက်ပေါ်လာကြလေသည်။ ထိုလူများက သူတို့၏ ပါးစပ်မှ အဆိပ်ရည်များကို အဆက်မပြတ် ပန်းထုတ်နေကြပြီး၊ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက ပြောင်မြောက်သော လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှု ရှိကြကာ ရှောင်တိမ်းရန်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင် တိကျသော ခြေလှမ်းများကို အသုံးပြုနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အဆိပ်ရည်များမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသဖြင့် လက်နက်များကိုပင် တိုက်စားပစ်နိုင်လေသည်။ အဆိပ်ရည် ထိမှန်သွားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးထွက်နေသော အပေါက်ကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အဆိပ်များက လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ အများအပြားမှာ အဆိပ်များကို မဖယ်ရှားနိုင်ခင်မှာပင် သူတို့၏ နှလုံးများ တိုက်စားခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p> အခြားသူများမှာမူ အဆိပ်ရည်နှင့် မထိမိလျှင်ပင် ထိုလူများနှင့် ထိမိရုံဖြင့် ချက်ချင်း အဆိပ်မိသွားကြလေသည်။ ပရမ်းပတာ အခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့ရှေ့ရှိ အဆိပ်လူက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရယ်မောလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း လဲကျသွားကာ၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရွှံ့ထဲတွင် လူးလာခေါက်တုံ့ ပြေးလွှားနေသော ငါးရှဉ့်တစ်ကောင်အလား ထူးဆန်းစွာ ချောမွေ့နေပြီး လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ကာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ လက်များက သူ၏ ရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ စက်ဝိုင်းပုံစံ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ လက်ဝါးများက ပြင်းထန်သော အတွင်းအားများကို စုစည်းကာ မှိန်ပျပျ လေတိုးသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူက ညာဘက်လက်ဝါးကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တောင်ကြီးတစ်တောင် မှောက်ကျသွားသည့် အင်အားကို သယ်ဆောင်ကာ ပေဆယ်ပေခန့် အကွာအထိ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားပြီး အဆိပ်လူကို ထိမှန်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်လှိုင်းက "ဘန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ထိမှန်သွားသော်လည်း၊ အဆိပ်လူမှာ မျှော်လင့်ထားသလို လွင့်စင်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူက "ဘန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ထိုနေရာမှာပင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး အစိမ်းရင့်ရောင် အဆိပ်ရည်များက မီးရှူးမီးပန်းများအလား ပျံ့ကျဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိတ်လန့်သွားသော လူတိုင်းက အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းကာ နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး သေစေနိုင်သော အဆိပ်ရည်များကို ရှောင်ရှားလိုက်ကြလေသည်။ အဆိပ်ရည်များက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျံ့ကျဲသွားပြီး ချက်ချင်းပင် တရွှီရွှီ မြည်သံများနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော အပေါက်များ ဖြစ်ပေါ်လာအောင် တိုက်စားသွားကာ၊ စူးရှပြီး မူးဝေအော့အန်ချင်စရာ ကောင်းသော အနံ့အသက်တစ်ခုက လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး ၎င်း၏ အလွန် ပြင်းထန်မှုကို ပြသနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်ဝမ်ကျောက်၊ ရှန်ပုယွီနှင့် အခြား ကျွမ်းကျင်သူများက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တိုက်ကွက်များကို အသုံးပြုကာ အဆိပ်လူများကို သတ်ဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။ လူအတော်များများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လဲကျသွားပြီး ထူးဆန်းပြီး ယုတ်မာသော မှော်ပညာ တစ်ခု၏ အောက်တွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ သေဆုံးသွားချိန်တွင် ပေါက်ကွဲသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အစိမ်းရင့်ရောင် အဆိပ်ရည်များက မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား မိုးရွာချလာပြီး လေထုကို စူးရှကာ ပုပ်သိုးနေသော အနံ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေလေသည်။ မလွတ်မြောက်နိုင်သော သိုင်းပညာရှင် အများအပြားမှာ အဆိပ်ရည်များ အစင်ခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ အရေပြားများ ချက်ချင်း တိုက်စားခံရကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>အချို့က နာကျင်မှုကြောင့် သူတို့၏ မျက်နှာများကို ကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေကြပြီး၊ အချို့မှာမူ သူတို့၏ လက်မောင်းများ အဆိပ်ရည်ကြောင့် တိုက်စားခံရကာ သူတို့၏ ကြွက်သားများ ပုပ်ဟက်သွားသည်ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရလေသည် - ၎င်းမှာ ကြောက်မခန်းလိလိ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အော်ဟစ်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... သတိထား။"</p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... မြန်မြန် ဆုတ်။"</p> <p> </p> <p>ဖြစ်စဉ်မှာ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော အဆိပ်လူ လေးယောက်က အဆိပ်ရည်များကို ရှောင်တိမ်းနေသော လူအုပ်ကြီးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လှည့်ပြီး ကူမော့ထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်ပြီး သူတို့၏ အနောက်တွင် ပုပ်သိုးနေသော လေပြင်းများကို ချန်ရစ်ခဲ့ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားနေသော ချောကျိကျိ ရွှံ့သတ္တဝါ လေးကောင်အလား ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> သူတို့၏ အမြန်နှုန်းမှာ အံ့မခန်းဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကူမော့ကို လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းရံလိုက်ကြလေသည်။ လူတိုင်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေသော ထူးဆန်းသည့် တရွှီရွှီ မြည်သံများမှလွဲ၍ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဆိပ်လူ လေးယောက်သည် ကူမော့၏ ဘေးသို့ နီးကပ်လာပြီး ထူးဆန်းကာ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ နားကွဲမတတ် "ဘန်း" ခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ အားလုံး အတူတူ ပေါက်ကွဲသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> အစိမ်းရင့်ရောင် ကြောက်မခန်းလိလိ အဆိပ်ရည်များက အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဒေါသထွက်နေသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအလား ကူမော့ထံသို့ လိမ့်ဆင်းလာပြီး သူ၏ ထွက်ပေါက် အားလုံးကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။ အဆိပ်ရည် ထိတွေ့သွားရာ နေရာတိုင်းရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာအောင် တိုက်စားသွားပြီး အပြာရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက မြေပြင်ကို ခြေဖျားဖြင့် အသာထိလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ချက်ချင်း ပျံတက်သွားလေသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက ပျံသန်းတော့မည့် လင်းယုန် တစ်ကောင်အလား ပေါ့ပါးနေပြီး လေထဲတွင် ကျော့ရှင်းသော အကွေးအဝိုက် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤခုန်ပျံမှုမှာ ပေတစ်ရာကျော်အမြင့်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီး သာမန်လူများ၏ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝ ကျော်လွန်နေလေသည်။ လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကူမော့ စတင် ကျဆင်းလာချိန်မှာပင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ စူးရှသော လေတိုးသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက အသံထွက်ပေါ်ရာ ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဖုန်လုံးကြီးများ ထနေသော သံမဏိ ခေါင်းတလား တစ်ခုက မြားတစ်စင်းအလား လွင့်ပျံလာပြီး ကူမော့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပြောင်းလဲမှုမှာ ရုတ်တရက် အရမ်း ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ သူတို့ထဲမှ အများအပြားမှာ ဤသံမဏိ ခေါင်းတလားကို အရင်ကတည်းက မြင်ဖူးကြသည် ။ ၎င်းမှာ အနည်းဆုံး ပေါင် ငါးထောင်အလေးချိန် ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက အပြင်ဘက်တွင် သံပြားများ ဖုံးအုပ်ထားသော သစ်သား ခေါင်းတလားများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေမလား ဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သူကမျှ မျှော်လင့်ချက် မထားကြပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင် တိုက်ခိုက်မှုများ အားလုံးမှာ ကူမော့ကို ချိန်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ပြိုင်ဘက်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် သံခေါင်းတလား အတုတစ်ခုကို သုံးမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ပေါင် ငါးထောင် အလေးချိန်ရှိသော ခေါင်းတလား တစ်ခုက တစ်ခုခုကို တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်မည်ဆိုပါက မြေပြင်ပေါ်တွင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေနိုင်လျှင်ပင် လူအများစုအတွက် ရပ်တန့်ရန် ခက်ခဲလှပေမည်။ ကူမော့ကိုသာ စဉ်းစားကြည့်ပါ ။</p> <p>လေထဲတွင် ဘာအထောက်အပံ့မှ မရှိဘဲ တွဲလောင်းဖြစ်နေသည်၊ အကယ်၍ သူသာ အတိုက်ခံရမည် ဆိုပါက သူကဲ့သို့သော အတွင်းအား သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးပင်လျှင် ပြဿနာ အကြီးကြီး တက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်သူများက သံခေါင်းတလားကို တားဆီးရန် လက်နက်များ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသော်လည်း အသုံးမဝင်ခဲ့ဘဲ ထိတ်လန့်မှုသာ ကျန်ရစ်စေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အထိတ်လန့်ဆုံး ဖြစ်နေရမည့် ကူချူတုန်း တစ်ယောက်သာ တည်ငြိမ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားလူတိုင်းက ထိတ်လန့်နေပြီး သူတို့၏ နှလုံးများ လည်ချောင်းထဲ ရောက်နေချိန်တွင် ကူမော့က တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် ထိတ်လန့်မှုမျှ မပြသခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူက ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ကို ညာဘက်အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခြေဖျားများက ရေပြင်ကို ဖြတ်ပျံသွားသော ပျဉ်းမဖလံ တစ်ကောင်အလား မြေပြင်ကို အသာထိလိုက်ကာ လျင်မြန်ပြီး ချောမွေ့သော လှုပ်ရှားမှု အချို့ကို ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလှုပ်ရှားမှုများမှာ လျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်ပြီး တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်သွားလေသည်။ ဤကျွမ်းကျင်သော အင်အားကို အသုံးပြု၍ သူက လေထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပျံတက်သွားပြီး၊ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ကျော့ရှင်းလှသည် ။ဤသည်မှာ "တိမ်လှေကား ကောင်းကင်နည်းစနစ်" ၏ ပြောင်မြောက်သော အလှတရား ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကူမော့သည် သံခေါင်းတလားကို ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူ၏ အငွေ့အသက်များ လိမ့်ဆင်းလာပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံများ လွင့်ခတ်ကာ သူ၏ အတွင်းအားများက သွေးကြောများအတွင်း ဒီရေလုံးကြီးအလား လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားလေသည်။ သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ အသံက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါးက အတွင်းအားများကို စုစည်းကာ ရက်စက်သော နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် မှိန်ပျပျ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ နဂါးနိုင်လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် မှ "ကောင်းကင်ယံမှ ပျံသန်းနေသော နဂါး" တိုက်ကွက် ပင်ဖြစ်သည်။ သူက ပြင်းထန်သော လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ရာ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် စွမ်းအင်လှိုင်းက လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားဖြင့် ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး သံခေါင်းတလားကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်သွားလေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်လှုပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မိုးကြိုးသံအလား နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ လူတိုင်း၏ နားစည်များကို နာကျင်စေလေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ဝါးရိုက်ချက်၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားကြောင့် သံခေါင်းတလားမှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ခေါင်းတလားမှ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တုံးတိတိ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေလေသည်။ နှင်းပွင့်များ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားရာ ဧရာမ နှင်းမုန်တိုင်းကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေဝါးသော အလင်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>နှင်းများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ လူတိုင်းက သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်ရာ သံခေါင်းတလားမှာ အစအနမကျန် ကြေမွသွားပြီး အပျက်အစီးများ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် ခေါင်းတလား အပျက်အစီးများကြားမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထထွက်လာ၏။ ထိုလူတွင် နှင်းများကြားတွင် ကျောချမ်းစရာကောင်းအောင် လင်းလက်နေသော ပြောင်ချောနေသည့် ဦးခေါင်းတစ်ခု ရှိပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် အေးစက်ပြီး ကျောချမ်းစရာကောင်းသော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည့် အကြေးခွံ သေးသေးလေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လိမ်ကောက်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုများမှာ တောင့်တင်းနေကာ၊ ခြေလှမ်း တစ်လှမ်းစီတိုင်းက သူ၏ အရိုးများ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပွတ်တိုက်နေသကဲ့သို့ တကျွိကျွိ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ဖြည်းညင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်ပြီး ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသော သွေးရောင် မျက်လုံးတစ်စုံက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်နေလေသည်။ မမြင်ရသော ဖိအားတစ်ခုက သူတို့အပေါ် လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများ၏ ဟိန်းဟောက်သံမှလွဲ၍ မြင်ကွင်းမှာ သေခြင်းတရားနှင့် တူအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး ကျောချမ်းစရာကောင်းသော လေထုကို ပိုမို တိုးပွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ပုယွီက အော်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးပဲ သတိထားကြ။ ဒီလူက ကျွီရှန်းယင် ပဲ။"</p> <p> </p> <p>"ကျွီရှန်းယင်" ဟူသော နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရောက်ရှိနေသော သိုင်းပညာရှင် အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။ ယွင်ပြည်နယ်၏ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများတွင်  ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦး ရှိလေသည်။ တစ်ဦးမှာ ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို ခန့်မှန်း၍မရသလို တည်နေရာကိုလည်း ခြေရာခံ၍မရဘဲ၊ သဲလွန်စ မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်တတ်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ကွေ့ ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဦးမှာ သိုင်းလောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခေါင်းတလားတစ်ထောင် ပုံရိပ်ယောင် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျွီရှန်းယင် ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>သတ်ဖြတ်မှုများကို အမြဲတမ်း မမြင်ရအောင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသော ချန်ကွေ့ နှင့် မတူဘဲ ကျွီရှန်းယင် ပေါ်လာတိုင်း လူအများအပြား၏ ကြောက်မခန်းလိလိ သေဆုံးမှုများ အမြဲတမ်း ပါဝင်လေ့ရှိရာ "သင်္ချိုင်းဂူထဲမှ ခေါင်းတလား တစ်ထောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်မကျန်ရစ်ဘူး" ဟူသော စကားပုံ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျွီရှန်းယင် က သိုင်းပညာရှင်များကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အချိန်ဆွဲရန်အတွက် အနည်းငယ် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ အနောက်ရှိ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် အမြောက်အမြားက ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ပွဲခေါ်သံများက နားကွဲမတတ် ဖြစ်နေကာ သိုင်းပညာရှင်များ၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ အကြီးအကျယ် ဖိစီးနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရောက်ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်သူ အများစုမှာ ယမန်နေ့ညက ကူမော့နှင့် တိုက်ပွဲမှ ပြန်လည် နာလန်ထူလာဆဲသာ ရှိသေးသည်။ သူတို့သည် လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီးနောက် ခေါင်းတလားဝင်္ကပါနှင့် အဆိပ်လူ ၏ တိုက်ခိုက်မှုတို့ကို ဆက်တိုက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရရာ လူအများအပြား သေဆုံးဒဏ်ရာရခဲ့လေသည်။ ဤအချိန်တွင် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ ကျဆင်းနေပြီး အများအပြားမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save