Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">သေခြင်းရှင်ခြင်း သံသရာ၊ ရသမျိုးစုံ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အကျိုးအမြတ်တော့ရှိတယ်...ဒါပေမဲ့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးတော့ မရှိသေးဘူး...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် နောက်ထပ် တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားစဉ် သူ၏</p> <p>ဓားလက်ချောင်းက မရပ်တန့်ဘဲ လီတိရှန်း၏ ဓားအဖျားကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ချလွင်...”</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေစဉ် ကျန်းဝမ်၏ ကျောက်စိမ်းလက်က</p> <p>ဇီသာကြိုးများပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားသော ဇီသာသံတစ်ခု</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းဝမ် ဇီသာတီးနေစဉ် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနန်းတော်သခင်မ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော</p> <p>မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းဝမ်သည် သူမ၏ ဇီသာတီးသံထဲသို့ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်အထိ နက်ရှိုင်းသော</p> <p>ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတာအို သဘောတရားတစ်ခု ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်လာသည်ကို</p> <p>ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက သူမ တီးခတ်နေသော ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တေးသွားကို မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း နယ်ပယ်သို့</p> <p>ရောက်ရှိသွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“သေချာ နားလည်သဘောပေါက်အောင် လုပ်စမ်း...”</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်လင်းရီက မင်းရဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတေးသွားနဲ့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု</p> <p>ရှာဖွေချင်နေတာ...”</p> <p> </p> <p>“မင်းလည်း ဒီစီနီယာရဲ့ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တာအို သဘောတရားကို</p> <p>နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ သူ့ရဲ့ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို အသုံးပြုနိုင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနန်းတော်သခင်မ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံသည် ကျန်းဝမ်၏ နတ်ဘုရား</p> <p>စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကာ ကျန်းဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်မှု</p> <p>အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒင် ၊ ဒင် ၊ ဒင် ”</p> <p> </p> <p>ကျန်းဝမ်သည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး နန်းတော်သခင်မ၏ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း တာအို</p> <p>သဘောတရားအတွင်း၌ နစ်မြုပ်နေစဉ် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ချောင်းများကို အဆက်မပြတ်</p> <p>ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ခတ်စေသော ဇီသာသံများသည် ကမ္ဘာမြေကို</p> <p>တုန်လှုပ်သွားစေသော ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးများကဲ့သို့ လောကကို သန့်စင်ပေးပြီး ထိုနေရာရှိ</p> <p>ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို အဆုံးအစမဲ့ သေမျိုးကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းရန် ရည်ရွယ်နေပုံ</p> <p>ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတေးသွား။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် မူလက ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေသော အင်မော်တယ် အသံတစ်ခုပင်</p> <p>ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မိန်းမပျိုမှ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားများ</p> <p>ပါဝင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>လူသားများ ကူးဖြတ်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်များ ကူးဖြတ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အရာအားလုံးပင်တည်း။</p> <p> </p> <p>မြက်တစ်ပင်၊ သစ်ပင်တစ်ပင်တိုင်းကအစ။</p> <p> </p> <p>အားလုံးက ကူးဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘဝ၏ ကဏ္ဍစုံ၊ သေမျိုးကမ္ဘာ၏ ပုံစံအမျိုးမျိုး၊ သက်ရှိတစ်ယောက်မှာ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်း</p> <p>ရှိနေသရွေ့ သူတို့အားလုံးသည် အဆုံးအစမဲ့ သေမျိုးကမ္ဘာအတွင်း၌ ရှိနေကြခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သေမျိုးကမ္ဘာ၏ ရသတစ်ရာ၏ နှစ်ခြင်းပေးမှုကို ခံယူပြီးနောက်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ အညစ်အကြေးများနှင့် မထိုက်တန်မှုများကို</p> <p>ဆေးကြောပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတေးသွားသည် စိတ်ကို သန့်စင်ပေးသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း၏ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး သဘောတရား ပါဝင်နေသော ဇီသာသံသည်</p> <p>ပျံ့နှံ့နေသော တာအို အမှတ်အသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုနေရာရှိ သက်ရှိများစွာကို</p> <p>၎င်းအတွင်း၌ နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“သေမျိုးကမ္ဘာ၏ရသတစ်ရာ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုကိုး...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် တာအိုအသံကို နားထောင်နေစဉ် သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်းရှိ</p> <p>ခရမ်းရွှေရောင်ဘူးသီးခြောက်သည် ညင်သာစွာ တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်နတ်ဆိုး</p> <p>တာအိုသဘောတရားကို စုပ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းသံသရာဝိုင်။</p> <p> </p> <p>အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း - သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး။</p> <p> </p> <p>အရန်ပါဝင်ပစ္စည်းများ - ချီခြောက်ပါး။</p> <p> </p> <p>အခြေခ ကုန်ကြမ်း - သေမျိုးကမ္ဘာ၏ရသတစ်ရာ။</p> <p> </p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးအတွင်းတွင် ယင်နှင့်ယန် ငါးတစ်စုံကို လင်းရီက</p> <p>သံသရာရတနာသုံးပါးအဖြစ် သန့်စင်ပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ သံသရာယဇ်ပလ္လင်၊ သံသရာအိုးငယ်လေး နှင့် သံသရာခွက်တို့ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ထိုသေမျိုးကမ္ဘာ၏ရသတစ်ရာကို လင်းရီသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး</p> <p>တေးသွားမှတစ်ဆင့် ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“သေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ရသတစ်ရာ၊ ဖန်သားလမင်း ချစ်ခြင်း..”</p> <p> </p> <p>“သေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ ကဏ္ဍစုံကို မကြုံတွေ့ရဘဲ ဘဝရဲ့ အသွင်သဏ္ဍာန်ပေါင်း သောင်းသိန်းချီဆိုတာ</p> <p>ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ... အညစ်အကြေးတွေကို မဆေးကြောဘဲ ဟန်ဆောင်မှုတွေကို</p> <p>ဖယ်ရှားပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘောသဘာဝဆီကို ဘယ်လိုလုပ် ပြန်သွားနိုင်မှာလဲ...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီ၏ စိတ်ခံစားမှုများ ထကြွလာပြီး သူသည် လီတိရှန်းအား ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ထပ်မံ</p> <p>ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချလွင်။</p> <p> </p> <p>ဓားမြည်သံများက ကောင်းကင်ယံကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လင်းရီနှင့် လီတိရှန်းတို့သည် ကြီးမားသော အပြန်အလှန် နားလည်မှုဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း</p> <p>နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားချီ မြစ်ရှည်ကြီးများပေါ်တွင် အသီးသီး</p> <p>ရပ်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟန်ဆောင်မှုတွေကို ဖယ်ရှားပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘောသဘာဝဆီကို</p> <p>ပြန်သွားတာလား...”</p> <p> </p> <p>“မင်း... နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီပဲ...”</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်းက လင်းရီအား လေးစားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်းသည် နတ်ဆိုးခုနစ်ပါးကပ်ဘေးခြောက်ပါးကို ခံစားပြီးမှသာ ဤစစ်မှန်သော</p> <p>အဓိပ္ပာယ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင် လင်းရီသည် သူနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတေးသွားမှတစ်ဆင့်</p> <p>သေမျိုးကမ္ဘာ၏ရသတစ်ရာကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး စစ်မှန်သော</p> <p>သဘောသဘာဝနယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တကယ်ကို ကြီးမားသည့် ပါရမီရှင်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုတစ်ခုကို တာအိုတစ်ရာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းတာက တာအိုတစ်ရာကို</p> <p>တာအိုတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းတာလောက် မကောင်းဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့်မှာ ဓားတစ်လက်ရှိတယ်... စီနီယာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး...”</p> <p> </p> <p>ချလွင်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီ၏ လက်ဝါးက သူ၏ ခါးကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ လိပ်ပြာတစ်ကောင်၏ အတောင်ပံကဲ့သို့</p> <p>ပါးလွှာသော ပျော့ပျောင်းသည့် ဓားတစ်လက်သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“သေမျိုးဓားတစ်လက်လား...”</p> <p> </p> <p>ပျော့ပျောင်းသောဓား ထွက်ပေါ်လာသောအခါ အရပ်မျက်နှာ လေးခုလုံး</p> <p>အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>တာလော့ တောင်တစ်ရာ၏ အရှင်သခင်နှင့် နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင်</p> <p>ပထမနေရာ၌ ရှိနေသော လင်းရီသည် သေမျိုးဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု</p> <p>မည်သူကမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>“ဓားအင်မော်တယ်တွေ အားလုံးက ဘီလူးတွေချည်းပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဓားတာအို၊ အဆင့်လွန်နယ်ပယ်ကိုရောက်သွားရင် ဝါးကို ဓားအဖြစ်၊ သစ်သားကို ဓားအဖြစ်</p> <p>ဒါမှမဟုတ် မြက်တစ်ပင်ကိုတောင် ဓားအဖြစ် အသုံးပြုလို့ ရတယ်...”</p> <p> </p> <p>“အဲဒါက ဓားကို အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ နှလုံးသားကိုပဲ အာရုံစိုက်တော့တာပဲ...”</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က လီတိရှန်းနှင့် လင်းရီတို့အား တောင့်တမှုအချို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဓားကောင်းပဲ...”</p> <p> </p> <p>အစားထိုးရလျှင် လီတိရှန်းကပင် လင်းရီ၏ ပျော့ပျောင်းသော ဓားကို ချီးကျူးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီဓားက သေမျိုးဓားတစ်လက်ပါ...”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့်ရဲ့ ရီကွမ်အဖွဲ့က ဓားသွန်းလုပ်သူ သခင်မရွှီ သွန်းလုပ်ပေးထားတာပါ...”</p> <p> </p> <p>“အချိန်သုံးနှစ်နဲ့ ခြောက်လ ကြာခဲ့ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဒီမျိုးဆက်သစ် တာအိုထဲ မဝင်ရသေးခင်က ဒီဓားကို အသုံးပြုပြီး သံချပ်ကာ</p> <p>နှစ်သောင်းခြောက်ထောင်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ချိုးဖျက်ခဲ့ဖူးတယ်...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက သူ၏လက်ချောင်းဖြင့် ပျော့ပျောင်းသော ဓားကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ရာ</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ငွေရောင်ပန်းအိုးတစ်လုံး ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ အေးစက်သော</p> <p>ဓားမြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီဓားကို သွန်းလုပ်နိုင်တဲ့သူက ဓားနှလုံးသားကို ရရှိထားတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီမျိုးဆက်သစ်လည်း အဲ့ဒီလိုပဲ ခံစားရပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီဓားကို ရတုန်းက ဒီမျိုးဆက်သစ်က သူ့ကို ကတိတစ်ခု ပေးခဲ့ဖူးတယ်...”</p> <p> </p> <p>“တစ်နေ့နေ့မှာ အင်မော်တယ်တံခါးထဲကို ဝင်နိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက</p> <p>အစွမ်းအထက်ဆုံးဓားကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဒီဓားကို အသုံးပြုမယ်လို့လေ...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ပျော့ပျောင်းသောဓားကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရင်း အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များကို</p> <p>ပြန်လည် သတိရနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ဓားက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလာတော့မယ့်ပုံပဲ...”</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်း၏ မျက်လုံးများ ပို၍ပင် သွေးရောင်လွှမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီဓားက...”</p> <p> </p> <p>“ဝိုင်တာအိုကို အစွန်းအဖြစ်၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို အစောင့်အဖြစ်၊ ဓားနှလုံးသားကို</p> <p>ကျောရိုးအဖြစ်၊ တာအိုမေးမြန်းခြင်းကို ဓားရိုးအဖြစ်နဲ့ သေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ရသတစ်ရာကိုတော့</p> <p>ဓားသွားအဖြစ် ဖန်တီးထားတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက လီတိရှန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ အသံမှာ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့</p> <p>ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဒေါင်။</p> <p> </p> <p>တာအိုအသံကား မြည်ဟည်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်တာအို၏ စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်ဘုံအားလုံးကို ဟန်ချက်ညီစေပြီး လင်းရီ၏</p> <p>အမျိုးမျိုးသော တာအိုကျင့်ကြံမှုများကို လမ်းညွှန်ကာ ရှေးဟောင်းတာအိုတံခါး</p> <p>ကြီးတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုတံခါး...”</p> <p> </p> <p>“ဒါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အမှန်တရားတွေကို လမ်းညွှန်ဖို့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို</p> <p>အသုံးပြုပြီး တာအိုတံခါး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီကောင်က ဒီတိုက်ပွဲမှာ ဘယ်လို နည်းလမ်းမျိုးကို နားလည်သဘောပေါက်သွားတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>တာအိုတံခါး ထွက်ပေါ်လာသောအခါ သူရဲကောင်းအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ မျိုးဆက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်ကြသော လောကသခင် အားခုံးနှင့်</p> <p>နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တို့ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုများပင်လျှင် ဝမ်းသာအားရ အံ့အားသင့်မှုများ</p> <p>ပြသလာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်း၏ မျက်လုံးများသည် ယခုအချိန်တွင် အလွန်တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်း</p> <p>များဖြင့် လင်းလက်လာပြီး သူ၏ မျက်တောင်နှစ်ထပ် မျက်လုံးများအတွင်း အဆုံးမရှိသော</p> <p>ဓားစိတ်ဆန္ဒများ ကန့်လန့်ဖြတ် သွားလာနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>စိတ်လှုပ်ရှားမှု။</p> <p> </p> <p>လင်းရီ၏ ဓားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လီတိရှန်းသည် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေသော</p> <p>အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ထွက်လာပြီ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီဓားပဲ...”</p> <p> </p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရာပေါင်းများစွာက ဖာတောင်က ယန်ချင်ယွီကို ငါ ဓားတစ်ချက်နဲ့ ရိုက်ခတ်ခဲ့ပြီး</p> <p>သူမကို ငါ့ရဲ့ ဓားသွေးကျောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့တယ်...”</p> <p> </p> <p>“နှစ်ရာပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီးနောက် ဒီနေ့ သူမဆီကနေ ဓားရှည်တစ်ချက်ကို</p> <p>နောက်ဆုံးတော့ ငါ လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ငါ့နှလုံးသားက အရမ်းကို ဝမ်းသာမိတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ကံမကောင်းတာက ငါ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဆူပွက်လာအောင် လုပ်ဖို့တော့</p> <p>မလုံလောက်သေးဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဓားကတော့ လုံလောက်တယ်...”</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်းက လင်းရီအား တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် လီတိရှန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဓားစိတ်ဆန္ဒများက လုံးဝ နိုးထလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်းသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူသည် အဆုံးမရှိသော</p> <p>အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူကိုယ်တိုင်က ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်မော်တယ်</p> <p>ဓားတစ်လက်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက အထက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်ကိုပင် ခုတ်ပိုင်းနိုင်စွမ်းရှိ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းက အောက်ရှိ မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ်ကိုလည်း ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ယခင် လီတိရှန်းက လေးလေးနက်နက် သဘောထားရုံသာ ရှိသေးသည်ဆိုလျှင်</p> <p>ယခုလီတိရှန်းသည် လင်းရီအား ဓားတာအို၏ ကြီးမားသော ရန်သူတစ်ဦးအဖြစ် လုံးဝ</p> <p>သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ့အား စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဆူပွက်လာအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော</p> <p>ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီဓား ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ယင်နဲ့ယန်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်တယ်၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို</p> <p>ဖြတ်တောက်နိုင်တယ်၊ အတားအဆီးမရှိ ရှေ့ဆက်နိုင်တယ်၊ အကန့်အသတ်မရှိ</p> <p>မြင့်တက်နိုင်တယ်၊ အထက်က ရေပေါ်တိမ်တိုက်တွေကို ခုတ်ပိုင်းနိုင်ပြီး အောက်က မြေပြင်ရဲ့</p> <p>နယ်နိမိတ်တွေကို ဖြတ်တောက်နိုင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“သွားစမ်း...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက လီတိရှန်းကို တိုက်ရိုက် ကြည့်ကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ပျော့ပျောင်းသောဓားဖြင့်</p> <p>အားကုန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် တေးဂီတများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တာအိုတံခါး ပွင့်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းသွားသော ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက်သည် တာအိုတံခါး</p> <p>အတွင်းမှ ခုတ်ပိုင်းထွက်ပေါ်လာပြီး လီတိရှန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save