Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၄၅</h2> <h2 style="text-align: center;">မသေမျိုးစံအိမ်သခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် သူတို့ဘက်မှ လူအချို့၏ ယုံကြည်မှုကိုလည်း တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​"အဆင့်ငယ်လေးခုကို ဆက်တိုက် ထိုးဖောက်သွားတာက... ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ လူသန်းပေါင်းများစွာကို အံ့အားသင့်သွားစေဖို့ လုံလောက်တယ်။ ငါ အဆင့်တက်သွားတာကို သတိထားမိတဲ့လူ အတော်များများ ရှိရမယ်။ ဒီနေရာမှာ ငါ့ရဲ့ ရန်သူတွေ... ရှိနေနိုင်တယ်။"</p> <p> </p> <p>​"သူတို့ရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းနဲ့ ငါ အဆင့်ငယ်လေးခုကို တစ်ချက်တည်း ထိုးဖောက်သွားတာကို သူတို့ ဘယ်လိုပဲတွေးတွေး။"</p> <p> </p> <p>​"ငါတို့ သေချာပေါက်သိနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက ဒီအဆင့်တက်မှုကြောင့် ငါ့အပေါ် သူတို့ရဲ့ အမြင်တွေ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်ဆိုတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>​"ငါ့အပေါ် သူတို့ရဲ့ အမြင်တွေကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>​ဖူရွှမ်နီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပသွား၏။ "အရင်တုန်းကဆိုရင် အဲဒီလိုလုပ်တာက အာရုံစိုက်မှုအများကြီးကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး ပြဿနာများစွာကို အလွယ်တကူ ဖိတ်ခေါ်နိုင်တဲ့အတွက် ငါက အဆင့်လေးခုကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ကြီး သေချာပေါက် ထိုးဖောက်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>​"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မတူတော့ဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အသက်ကယ်လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေ အများကြီး ရှိနေတာဆိုတော့ မတူတော့ဘူး။"</p> <p> </p> <p>​သူမ ဤသို့လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ မှောင်မိုက်ထဲမှ လူအချို့ကို ခြောက်လှန့်နိုင်ရန် အပြင်...</p> <p> </p> <p>​သူမအပေါ် ရန်လိုနေသူများကို သွေးဆောင်ဖြားယောင်းရန်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့အနေဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ရေမြောင်းထဲမှ ဆွဲထုတ်နိုင်မည်၊ မဆွဲထုတ်နိုင်မည် ဆိုသည်ကတော့... တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်မှု အပေါ်မှာသာ မူတည်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​"သရုပ်ဖော်မှု အဆုံးသတ်ဆုလာဘ်တွေက ငါထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေတာပဲ။"</p> <p> </p> <p>​ဖူရွှမ်နီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​...</p> <p> </p> <p>​မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း သရုပ်ဖော်စနစ်ထဲတွင်။</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးစံအိမ်အတွင်း။</p> <p> </p> <p>​မသေမျိုးစံအိမ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မသေမျိုးစံအိမ်၏ ဘိုးဘေးဆရာသခင် ကျင့်ကြံခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေကြဆဲဖြစ်သော ချန်ချန်ရွှယ်နှင့် ချင်းကျောက်တို့သည် သူတို့၏သူငယ်ချင်းများထဲမှ တစ်ဦးက သူမကိုယ်သူမ နားလည်သွားပြီး မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း သရုပ်ဖော်ဘဝကို အစကနေ ပြန်စရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း မသိခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်၏ အငွေ့အသက် တုန်ခါသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကို ရွှေရောင်အလင်းလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့်အလား ဖြစ်နေကာ လူများကို မြင့်မြတ်ပြီး ချိုးဖောက်၍မရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဤထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်သည် လျင်မြန်စွာ လာပြီး လျှင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>​နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူမကို ဝန်းရံထားသော ရှေးဟောင်းမှော်စာလုံးများအားလုံးသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအရာက သူမ၏ အငွေ့အသက်ကို တည်ငြိမ်စွာ မြင့်တက်လာစေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>​"နီးစပ်နေပြီ..." ချန်ချန်ရွှယ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။ "ငါ ဒီကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်ကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီ။ အမြဲတမ်း ကြိုတင်ခံစားချက်တစ်ခုတော့ ရှိနေတယ်... ဒီကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်ကို ငါ နားလည်သဘောပေါက်တာ ပြီးသွားတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တက်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီကြိုတင်ခံစားချက်က စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်များလား။"</p> <p> </p> <p>​သို့သော် သူမ အနည်းငယ်မျှ အနားမယူခဲ့ချေ။ ၎င်းမှာ သူမ ကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်ကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် မလုပ်ရသေးသောကြောင့် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း မသေမျိုးစံအိမ်သခင်၏အပြုံးသည် ချန်ချန်ရွှယ်၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအရာက သူမ၏အတွေးများကို အနည်းငယ် လေးလံသွားစေခဲ့၏။ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် သူမသည် ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>​မသေမျိုးစံအိမ်ဟုခေါ်သော နေရာတွင် သူမ နေထိုင်နေခြင်း ဟုတ်၊မဟုတ်ကို သူမ မသိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>​သူမက သူခိုးဂူတစ်ခုထဲမှာ နေထိုင်နေတာများလား။</p> <p> </p> <p>​သို့သော်ငြားလည်း အရင်က ချင်းကျောက်ပြောခဲ့သလိုပင် မသေမျိုးစံအိမ်က တကယ်ပဲ သူခိုးဂူတစ်ခု ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ...</p> <p> </p> <p>​သူမက တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံရုံမှလွဲ၍ အခြားမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>​မူလဝိညာဉ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူများစွာနှင့် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရှိ ပုန်းကွယ်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏မျက်စိအောက်မှ သူမ ထွက်သွားနိုင်ပါမည်လား။ ထိုသို့တွေးခြင်းက စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်ထက် မပိုချေ။ အခြားသူများက မျက်မမြင်များဟု သူမ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား။</p> <p> </p> <p>​အချိန်တွေ ထပ်မံ၍ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​တစ်လအကြာ။</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ် မျက်လုံးများကို ထပ်ဖွင့်လိုက်၏။ သူမသည် ဤကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်ကို အတွင်းမှအပြင်သို့ အပြည့်အဝနားလည်သဘောပေါက်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ထပ်မံဖိနှိပ်ထား၍ မရနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​သူမသည် ဆေးလုံးအချို့ကို ချက်ချင်း မျိုချလိုက်ပြီး မသေမျိုးစံအိမ်၏ စာကြည့်တိုက်ထဲမှာပင် တိုက်ရိုက် အဆင့်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​မသေမျိုးစံအိမ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန် ကြွယ်ဝနေသောကြောင့် အဆင့်တက်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန် ချောမွေ့နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ကျင့်ကြံသူများအတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူတို့ကို အဆင့်တက်ရန် ကူညီပေးနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ရွှေအမြုတေအဆင့် သတ္တမအလွှာ"</p> <p> </p> <p>​မသေမျိုးစံအိမ်သည် သူခိုးဂူတစ်ခု ဟုတ်ရင်တောင်မှ ၎င်းက ချန်ချန်ရွှယ်ကို အကူအညီဖြစ်စေသည်မှာ ငြင်းမရနိုင်သော အမှန်တရားပင်။</p> <p> </p> <p>​မသေမျိုးလမ်းကြောင်း၊ စာကြည့်တိုက်။</p> <p> </p> <p>​ဤနေရာနှစ်ခုစီတွင် သူမ နှစ်အနည်းငယ်စီ နေထိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်သည် အဆင့်ငယ်အနည်းငယ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ အဆင့်ငယ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အခြားသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဆိုလျှင် နှစ်တစ်ရာအချိန်ယူရနိုင်သော်လည်း သူတို့သည် အဆင့်ငယ်တစ်ခုကိုပင် ထိုးဖောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>​သူမကတောပ အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​"အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မသေမျိုးစံအိမ်ရဲ့ ဘိုးဘေးဆရာသခင်က တကယ်ပဲ တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး တက်လှမ်းသွားခဲ့တဲ့ မသေမျိုးတစ်ယောက်များ ဖြစ်နေမလား။"</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါ့အပြင်..."</p> <p> </p> <p>​သူမ ခေတ္တရပ်သွားပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ချင်းကျောက်ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကလည်း ငါနဲ့ လုံးဝ တူညီနေလောက်တယ်။ အဲဒီ ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်ရဲ့ ၁၂ ဆင့်လုံးကို ငါ နားလည်သဘောပေါက်ပြီးသွားပြီ။ သူမလည်း ပြီးခါနီးလောက်ပြီ မဟုတ်လား။"</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ခဲ့သည်။ ချင်းကျောက်သည်လည်း လုံးဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့အပြင် ချင်းကျောက်သည်လည်း ချန်ချန်ရွှယ်ကဲ့သို့ပင် ရွှေအမြုတေအဆင့် သတ္တမအလွှာသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဒီနှစ်မှာ သူတို့ အသက် ၂၀၀ပင် မပြည့်သေးကြောင်း သိထားရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အသက် ၂၀၀ပင် မပြည့်သေးသော ရွှေအမြုတေအဆင့် သတ္တမအလွှာ ကျင့်ကြံသူဆိုသည်မှာ...</p> <p> </p> <p>​ဘယ်လို သဘောတရားမျိုးလဲ။</p> <p> </p> <p>​မိစ္ဆာဆန်သောဆိုသည့် စကားလုံး တစ်လုံးတည်းကပင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီစွမ်းရည်ကို အကဲဖြတ်ရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ် စာကြည့်တိုက်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်မှာ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်ချိန် တစ်ဝက်ပင် မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျောက်လည်း ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကျက်သရေမရှိလိုက်တာ။ နင်က ငါ့ထက် အရင်ထွက်လာပြန်ပြီလား။" စာကြည့်တိုက်အပြင်ဘက်တွင် ချန်ချန်ရွှယ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်းကျောက်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု အနည်းငယ်မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏မျက်နှာတွင် မကျေနပ်ချက်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ "ဒီတစ်ခါတော့ နင့်ထက် ခြေတစ်လှမ်း စောနိုင်မယ်လို့ ငါထင်ထားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဆုံးကျတော့ ငါက နည်းနည်းလေး နှေးနေတုန်းပဲ... ဟေ့၊ နေဦး..."</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျောက်၏ လှပသော မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။ "နင်လည်း ငါ့လိုပဲ ရွှေအမြုတေအဆင့် သတ္တမအလွှာကို အဆင့်တက်သွားတာလား။ နင်က ငါ့ထက် ခြေတစ်လှမ်းစောပြီး အဆင့်တက်သွားတာလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။"</p> <p> </p> <p>​"မမျှော်လင့်ထားတာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ ငါက နင့်ထက် ခြေတစ်လှမ်း စောရမှာပေါ့။" ချန်ချန်ရွှယ်က စနောက်သည့် အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျောက် - "..."</p> <p> </p> <p>​ဤမသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း သရုပ်ဖော်မှုတွင် ချန်ချန်ရွှယ်ကို ကျော်တက်နိုင်ရန် သူမအတွက် မလွယ်ကူခဲ့ပေ။ သို့သော် အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ။</p> <p> </p> <p>​သူမက ချန်ချန်ရွှယ်ရဲ့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပြန်ပြီး ကျော်တက်ခံလိုက်ရတာလား။</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျောက်၏ နှလုံးသားမှာ ကြေကွဲသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်က သူမကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ကျော်တက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမအနေဖြင့် ချန်ချန်ရွှယ်ကို ထပ်မံကျော်တက်ရန် အခွင့်အရေး အခြေခံအားဖြင့် မရှိတော့ကြောင်း သူမ သိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>​သူမ မည်မျှပင် ဆန္ဒမရှိပါစေ ချန်ချန်ရွှယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီနှင့် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းကို သူမ ဝန်ခံရမည်သာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်က သူမထက် အမြဲတမ်း အနည်းငယ် ပို၍ ပါရမီပါနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​မှန်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​အနည်းငယ်လောက် ပိုပြီးပါရမီပါနေရုံပါပဲ......</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျောက်တစ်ခုခု ပြောရန်ပြင်လိုက်စဉ် အဘွားအိုက သူမကို အသံလှိုင်းဖြင့် ရုတ်တရက် သတိပေးလာခဲ့ရာ ချင်းကျောက် သတိထားမိသွားလေသည်။ "ဒီမှာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ငါ အာရုံခံလို့မရဘူး။ မသေမျိုးစံအိမ်ရဲ့ သခင်ထပ်ဖြစ်နေဖို့ အရမ်းများတယ်။"</p> <p> </p> <p>​"ကောင်မလေး၊ သတိထားပါ။ မသေမျိုးစံအိမ်ရဲ့ သခင်ဆီမှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်လို့ ငါ အမြဲခံစားနေရတယ်။ စဉ်းစားကြည့်လေ။ အဲဒါက ဘိုးဘေးဆရာသခင်ရဲ့ ဘိုးဘေးအမွေအနှစ် သင်ကြားချက်တစ်ခု သက်သက်ပဲလေ။ မသေမျိုးစံအိမ်က လူတွေက မင်းတို့အတွက် ဒီလောက် အများကြီး ပေးဆပ်နေဖို့ လိုလို့လား။"</p> <p> </p> <p>​"သူတို့က ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဖွယ်သားတော်တွေဖြစ်တဲ့ မင်းတို့ကို သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေလိုမျိုးတောင် ဆက်ဆံနေကြတာ။"</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျောက်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူမသည် ချန်ချန်ရွှယ်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက်ပေးလိုက်ရာ ချန်ချန်ရွှယ် ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ နားလည်မှုသည် စကားလုံးများဖြင့် ညှိနှိုင်းရန် မလိုအပ်ချေ။ အကြည့်တစ်ချက်ကပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်များကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ချိန်၌ ပုံရိပ်တစ်ခု လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်းမှာ သေးငယ်သော ပုံရိပ်၊ ကြွေရုပ်လေးတစ်ရုပ်နှင့်တူသောမျက်နှာ၊ နှင်းလိုဖြူဖွေးသော ဆံပင်တို့နှင့် လူတစ်ယောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သေချာစွာကြည့်မည်ဆိုလျှင် မသေမျိုးစံအိမ်သခင်၏ မျက်တောင်များနှင့် မျက်ခုံးမွှေးများပင်လျှင် အဖြူရောင်ဖြစ်နေကြောင်းကို သတိပြုမိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျောက်၏ အကြည့်များမှာ ထူးဆန်းနေပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။ 'နှာခေါင်းမွှေးကရော အဖြူရောင်ပဲလား မသိဘူး။'</p> <p> </p> <p>​ဤအချိန်တွင်။</p> <p> </p> <p>​မသေမျိုးစံအိမ်သခင်၏ ကြည်လင်ပြီး အေးစက်သော အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။ "မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံတွေ အဆင့်တက်သွားတာကို ငါ အာရုံခံမိတယ်။ စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ မင်းတို့ အဆင့်တက်ဖို့အတွက် ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ မင်းတို့က ဘိုးဘေးကြီးချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ တက်လှမ်းခြင်း နည်းလမ်းကို အပြည့်အဝနားလည်သဘောပေါက်သွားပြီ မဟုတ်လား။"</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ် စီနီယာ။" ချန်ချန်ရွှယ်သည် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရှေ့တွင် လိမ်ပြောလောက်အောင်အထိ မမိုက်မဲသေးပေ။ "အဲဒီ ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်မှာ အဆင့် ၁၂ ဆင့် ရှိပါတယ်။ ကျွန်မတို့က အဲဒါကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားပါပြီ။"</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းတယ်" မသေမျိုးစံအိမ်၏ သခင် ပြုံးလိုက်၏။ "မင်းတို့ တော်တော် ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ကြတာပဲ"</p> <p> </p> <p>​ပြီးခဲ့သောအကြိမ်က သူမ၏အပြုံးသည် ထူးဆန်းလွန်းနေကြောင်း သူမ သိထားသောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ အပြုံးသည် အလွန်ချုပ်တည်းထားပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့အပြင် ၎င်းတွင် မျိုးဆက်သစ်များ၏တိုးတက်မှုအတွက် ကျေနပ်ဂုဏ်ယူမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>​"စီနီယာ၊ ဂျူနီယာမှာ မေးစရာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။ စီနီယာက ကျွန်မကို နည်းနည်းပါးပါးလောက် ပြောပြပေးနိုင်မလား။" ချန်ချန်ရွှယ်က ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အော်..." မသေမျိုးစံအိမ်၏ သခင်က ပြန်ဖြေလေသည်။ "မေးလေ"</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်က မေးလိုက်၏။ "မသေမျိုးစံအိမ်က နှစ်ပေါင်း ၃၀၀မှာ  တစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အချစ်တော်ဆယ်ယောက်ကို မသေမျိုးစံအိမ်ဆီ ဖိတ်ကြားလေ့ရှိတယ်။ ရည်ရွယ်ချက်က မသေမျိုးစံအိမ်ရဲ့ ဘိုးဘေးဆရာသခင် ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပမကို ကျွန်မတို့ကို နားလည်သဘောပေါက်ခွင့် ပေးရုံသက်သက်ပဲလား။"</p> <p> </p> <p>​မသေမျိုးစံအိမ်သခင်က ပြုံးလိုက်၏။ "သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>​သူမ ခေတ္တရပ်သွားပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ အဲဒီလောက်ရိုးရှင်းတယ်ဆိုရင် ငါက အဲဒီ ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်ကို မိတ္တူနည်းနည်းလောက်ကူးပြီး မင်းတို့ကို ပေးလိုက်ရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းတို့ကို ဒီကို ဖိတ်ကြားဖို့အတွက် လူတွေကို လွှတ်ပြီး ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဒုက္ခခံနေရဦးမှာလဲ။"</p> <p> </p> <p>​သူမ၏ဘေးတွင် ချင်းကျောက်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ဘာအတွက်လဲ။"</p> <p> </p> <p>​မသေမျိုးစံအိမ်သခင်၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် သူမ၏အရိပ်အမြွက်ကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် အပေါ်သို့ မြင့်တက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>​"အဲဒါကတော့ ငါတို့က အစားအစာကို ပိုပြီး အရသာရှိအောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်လို့ပဲ...."</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save