Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၃၅၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">(၁၀)လပိုင်း (၁၀)ရက်နေ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရှောင်လုံ၊ နှင်းပန်းနှင့် ရသေ့ကြီးတို့ သုံးယောက် မြင်းကိုယ်စီဖြင့် ခရီးဆက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>သူတို့က ကွမ်ကျိုးတွင် တစ်ညသာ အိပ်ခဲ့ကြပြီး ခရီးဆက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကွမ်ကျိုးက ကိစ္စများကိုတော့ ဖန်းချင်းနှင့် ကျန်းရှီတို့ကိုသာ တာဝန်ပေးခဲ့လိုက်သည်။ ပြိုကျပျက်စီးသွားသော ရှောင်အိမ်ကို ရှင်းလင်းရန်နှင့် အိမ်သစ်ပြန်ဆောက်ပြီး ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ထားရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု ရှောင်လုံတို့၏ ပုံစံက ဆောင်းဦးရာသီတွင် သဘာဝအလှအပများ ခံစားရန် ခရီးထွက်လာကြသော စာပေသမား၊ ဂီတသမား၊ သိုင်းလုလင်များကဲ့သို့ အသွင်ယူထားကြသည်။ မြင်းကိုယ်စီဖြင့် ခရီးသွားရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်းမှာ တခြားခရီးသွားများနှင့် တူသွားစေရန်ဖြစ်ပြီး ခရီးမြန်မြန်သွားနိုင်ရန်လည်း ဖြစ်သည်။ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး ကိုယ်ဖော့ပညာသုံး၍ လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားနေလျှင် တချို့မျက်လုံးများက သတိပြုမိသွားမည်ကို စိုးရိမ်၍ ဖြစ်သည်။</p> <p>မြင်းများနှင့် သွားနေသည့်တိုင် ခရီးကြမ်းမနှင်ကြဘဲ တခြားခရီးသွားများလိုသာ မနှေးမမြန် ခပ်မှန်မှန် ခရီးဆက်နေသူများပုံစံဖြစ်အောင် ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဒုန်းစိုင်းနှင်၍ မြင်းအပျော်စီးသလိုပုံစံမျိုးဖြင့် ခရီးနှင်ခဲ့ကြသေးသည်သာ။ တခြားခရီးသွားများလိုတော့ ခရီးတစ်လျှောက် အချိန်ပေး၍ အနားယူမနေခဲ့ကြဘဲ မှန်မှန်ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဆယ့်နှစ်ရက် ခရီးဆက်ပြီးနောက် ကွေ့ကျိုးပြည်နယ်သို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း၏ ပိုင်နက်ထဲသို့ ရောက်ပြီ ဖြစ်၍ အစစအရာရာကိုလည်း သတိထားဂရုစိုက်ခဲ့ကြရသည်။</p> <p>သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်က အော်မေ့တောင်တွင် လူကယ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရန်လည်း မဟုတ်သဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းသားများနှင့် ပဋိပက္ခမဖြစ်အောင် လာခဲ့လိုက်ကြသည်။</p> <p>ထူးခြားချက်တစ်ခုမှာ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းက သူတို့ လွှမ်းမိုးထားသော နယ်မြေများအတွင်း အားနည်းသူများကို ဖိနှိပ်ခြင်းများ၊ အနိုင်ကျင့်ခြင်းများ မရှိဘဲ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နေထိုင်ပြီး ဂိုဏ်း၏ ပုံရိပ်ကို ဂရုစိုက်ကြသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ရှောင်လုံတို့လို ခရီးသွားဧည့်သည်များကိုလည်း အနှောက်ယှက် မပေးကြပေ။</p> <p>စီချွမ်ပြည်နယ်က ​နွေဦးရာသီနှင့် ဆောင်းဦးရာသီတွင် သဘာဝရေမြေတောတောင်များ၏ အလှအပက အလွန်နာမည်ကြီးသောကြောင့် ဆောင်းဦးရာသီရောက်တိုင်း စာပေသမား၊ ဂီတသမား၊ သိုင်းလောကသားများနှင့် တရားကျင့်ကြံသူများ၊ တာအိုကျင့်ကြံသူများ၊ ခရီးသွားဧည့်သည်များ စီချွမ်ပြည်နယ်သို့ အများအပြား လာရောက်လည်ပတ်လေ့ရှိသည်။</p> <p>ထိုအချက်ကို နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းက ဂရုတစိုက်ကိုင်တွယ်ပြီး ခရီးသွားဧည့်သည်များ၏ အမြင်ကောင်းကို ရရှိအောင် ကြိုးစားထားသည်။ ယခင်ကလို စီချွမ်ပြည်နယ်ကို ရောက်လာလျှင် နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းကို သတိထားရမည်၊ ရှောင်ကြဉ်ရမည်ဟူသော အမြင်မျိုး မဖြစ်အောင် ဖန်တီးထားသည်။</p> <p>နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း၏ ထိုကြိုးစားမှုကြောင့် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်လာသောအခါ စီချွမ်ပြည်နယ်သားများနှင့် ခရီးသွားဧည့်သည်များ၏ အမြင်မှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းကို ကြောက်ရွံ့၍ သတိထားရှောင်ကြဉ်နေမှုအစား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းနှင့် စီးပွားရေးအရ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ ရှိလာသလို နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းသို့ လူငယ်မျိုးဆက်များ ဝင်ရောက်လာကြသည်။</p> <p>နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းကလည်း ထိုပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများကို အလေးနက်ထားသည်။ စီချွမ်ပြည်နယ်အတွင်းက သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ထားသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို အပြည့်အဝ စောင့်ရှောက်ပေးသည်။ မည်သည့် သူခိုးဓားပြ၏ အနှောက်ယှက်မှ မပေါ်လာရအောင်လည်း စီချွမ်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို သေချာ ကိုင်တွယ်ထိန်းချုပ်ထားသည်။</p> <p>နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်လာကြသည့် ဂိုဏ်းသားများကိုလည်း လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲကြိုဆို၍ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော၊ လူငယ်အချင်းချင်းက အားကျရသော၊ မိသားစုက ဂုဏ်ယူရသော၊ အများက လေးစားရသော ဂိုဏ်းသားများဖြစ်အောင် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ပေးသည်။ စီချွမ်ပြည်နယ်တွင် နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းသားဖြစ်ရသည်က ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်အထိ ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်စီတိုင်းကို သေချာထောက်ပံ့ပေးသည်။ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းသားသစ်တစ်ယောက်သည်ပင် တစ်ကိုယ်ရေ စားဝတ်နေရေးအတွက်ကို ပူပန်စရာမလိုဘဲ သိုင်းပညာကို စိတ်ဖြောင့်ဖြောင့်နှင့် ကြိုးစားလေ့ကျင့်နိုင်ကြသည်။ အရည်ချင်းကောင်းများရှိသော ဂိုဏ်းသားများ ဖြစ်ပါမူ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းသားများ လက်ရွေးစင်ဂိုဏ်းသားများအထိ ဖြစ်လာနိုင်ပြီး မိသားစုကိုပင် ပြန်လည်ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်နိုင်သည်အထိ ခံစားခွင့် ကြီးမားသည်။</p> <p>အထူးဂိုဏ်းသားအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရလျှင်ကား မိသားစုကို လှည့်ကြည့်နေစရာမလိုလောက်အောင် နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းက အထူးဂိုဏ်းသားများ၏ မိသားစုကို စောင့်ရှောက်ထောက်ပံ့မှုများ ပေးထားလေ့ရှိသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း၏ အထူးဂိုဏ်းသားဖြစ်ခွင့်သည် ဂိုဏ်းသားတိုင်း၏ အိပ်မက်သဖွယ်ဖြစ်လာကြသည်။ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းနေသော ခေတ်ဆိုးကြီးတွင် မိသားစုကို အာမခံချက်တစ်ခု ဖန်တီးပေးနိုင်ခြင်းရန်မှာ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း၏ အထူးဂိုဏ်းသား ဖြစ်အောင် ကြိုးစားခြင်းက လူငယ်များအတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်လည်း ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်အတွင်း နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းသားအင်အားက အဆမတန်ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းသားအရေတွက်ကလည်း နှစ်စဉ် တိုးလာခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းသားသစ်လည်း မရှား၊  ဂိုဏ်းသားဟောင်း၊ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းသား၊ လက်ရွေးစင်ဂိုဏ်းသား၊ အထူးဂိုဏ်းသား အဆင့်တိုင်းတွင် ဂိုဏ်းသားအင်အား အများအပြားကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့သည်။  အထွတ်ထိပ်ဂိုဏ်းကြီး ကိုးဂိုဏ်းနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်သည်အထိ အားကောင်းလာခဲ့သည်။</p> <p>ရှောင်လုံတို့မှာ ကွေ့ကျိုးပြည်နယ်တွင်သာ ရှိသေးသည့်တိုင် နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းသားများကို နေရာတိုင်းတွင် တွေ့နေရသည်။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း စီချွမ်ပြည်နယ်သို့ ဦးတည်သွားနေသော ခရီးသွားအများအပြား ရှိနေသည်။ တချို့က စီချွမ်ပြည်နယ်၏ သဘာဝအလှအပကို ကြည့်ရှုခံစားရန် သွားနေကြသော ခရီးသွားများ ဖြစ်ပြီး တချို့က နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် သွားနေကြသော လူငယ်များ ဖြစ်နေကြသည်။ တချို့က မိသားစုလိုက် ရွှေ့ပြောင်းလာသည့်ပုံစံမျိုးပင် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>တချို့မိသားစုများက ဘေးမကင်းသော၊ မလုံခြုံသော၊ အလုပ်ကိုင်နှင့် စားဝတ်နေရေးအတွက် အာမခံချက်မရှိသော မွေးရပ်ဇာတိကို စွန့်ခွာ၍ စီချွမ်ပြည်နယ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းလာကြသည်။ တချို့မိသားစုများက ပြေပြေလည်လည် ပုံစံများ ဖြစ်သည်။ တချို့မိသားစုများက အသင့်အတင့် ပုံစံများဖြစ်သည်။ တချို့မိသားစုများက နွမ်းပါးကြသည်။</p> <p>ပြေလည်သော မိသားစုများက သူတို့၏ မိသားစုအခြေနေ မပျက်စီးသွားရေးအတွက် အာမခံချက်ရှိရှိ လုံခြုံအေးချမ်းစွာ ရပ်တည်နေနိုင်ရန် စီချွမ်ပြည်နယ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မွေးရပ်ဇာတိတွင် သူခိုးဓားပြများ၊ အာဏာပိုင်များ၊ သိုင်းလောကပဋိပက္ခများကြောင့် သူတို့၏ မိသားစုဘဝလေးက အချိန်မရွေး ပျက်စီးသွားနိုင်သောကြောင့် မွေးရပ်ဇာတိမှ ထွက်ခွာလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြေနေအသင့်အတင့်ရှိသော မိသားစုများက မိသားစုရှေ့ရေး တည်ငြိမ်အေးချမ်းရန်၊ တိုးတက်ကြီးပွားရန်၊ အခွင့်လမ်းကောင်းများ ရှာရန် စီချွမ်ပြည်နယ်သို့  ရွှေ့ပြောင်းလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>မပြည့်စုံသော မိသားစုများကတော့ သူတို့အိမ်၏ လူငယ်များကို နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်စေပြီး မိသားစုအတွက် အားကိုးအားထားပြုစရာ ရှာဖွေရန် ဖြစ်နေကြသည်။ စီချွမ်ပြည်နယ်နှင့် နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းက သူတို့အတွက် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်သဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းများကိုကြည့်ပြီး ရှောင်လုံတို့မှာ  တွေးစရာများနှင့် ပြည့်နေတော့သည်။</p> <p>နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းက ရှောင်လုံတို့ သိထားသလို နယ်မြေလွှမ်းမိုးနိုင်ရန်နှင့် ဂိုဏ်းကြီးကိုးဂိုဏ်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရန်သာ ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်နေဘဲ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုလုံး အင်အားကြီးထွားလာအောင်လည်း ကြိုးစားနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုမျှ မကသေးဘဲ အများ၏ ယုံကြည်အားကိုးစရာ အားထားမှီခိုရာ တစ်ခုအဖြစ်လည်း သူတို့၏ ပုံရိပ်ကို တည်ဆောက်နေခဲ့သည်။</p> <p>ကောင်းသည်လား ဆိုးသည်လား ပြောရန် ခက်လှတော့သည်။</p> <p>သာမန်လူများ သိထားကြသလို နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း၏ ပုံရိပ်က အစစ်အမှန်ဆိုပါက အမှန်ပင် ကောင်းပေလိမ့်မည်။ စီချွမ်ပြည်နယ်သားများအတွက် သာမက တခြားပြည်နယ်သားများအတွက်လည်း နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းက လက်ရှိတွင် အားကိုးယုံကြည်စရာ အမှီပြုစရာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ အစဉ်လာကြီးခဲ့သော အထွတ်ထိပ်ဂိုဏ်းကြီးများက မလုပ်ပေးနိုင်သည်များကို နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းက လုပ်ပေးနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သို့သော်လည်း ရှောင်လုံတို့မှာ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း၏ အထူးဂိုဏ်းသားများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးအဆင့် ဂိုဏ်းသားများကို  ရင်ဆိုင်ဖူးထား၍ ထိုဂိုဏ်းသားများ၏ လူသားမဆန်မှုနှင့် သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် မတူမှုတို့ကို သိထားသည်။ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း၏ နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ရည်မှန်းချက်က သာမန်လူများ သိထားသလို မရိုးရှင်းနေခဲ့ပေ။</p> <p>ရှောင်လုံတို့လည်း အတွေးကိုယ်စီဖြင့် ကွေ့ယန်မြို့တံခါးသို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>မြို့တံခါးတွင် မြို့စောင့်ရဲမက်များနှင့်အတူ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းသားများလည်း ရှိနေသည်။</p> <p>နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း၏ ပိုင်နက်အတွင်းတွင် နယ်မြေတည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုအတွက် နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းနှင့် အာဏာပိုင်တို့ လက်တွဲ၍ ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။</p> <p>ကွေ့ယန်မြို့မှာ ကွေ့ကျိူးပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်၍ ယခုလို ခရီးသွားရာသီတွင် ကွေ့ယန်မြို့သို့ ခရီးသွားအများအပြား ရောက်လာတတ်ကြသည်။ စီချွမ်ပြည်နယ်သို့ သွားရန်ကလည်း အင်ပါယာအလယ်ပိုင်းနှင့် အင်ပါယာအနောက်တောင်ပိုင်းမှ လာသူများအတွက် ကွေ့ကျိုးပြည်နယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားရသဖြင့် ဤကွေ့ယန်မြို့ကိုလည်း ဖြတ်သွားကြရသည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ညီလေး…၊ အဲဒီလူက ဟိုတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p>အတွေးနက်နေသော ရှောင်လုံကို နှင်းပန်းက တီးတိုးပြောလာသည်။</p> <p>ရှောင်လုံလည်း သူ့မမ ပြောတော့မှ မြို့တံခါးအဝင်တွင် တန်းစီနေကြသော လူများထဲတွင် မြင်းပေါ်မှ လူတစ်ယောက်ကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>ထိုလူက အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာကာ ဇာပဝါတပ်ထားသော ဝါးဦးထုက်ကို ဆောင်းထားသည်။ သူ၏ နောက်ကျောတွင် ကုချင်းတစ်လက်ကိုလည်း လွယ်ပိုးထားသည်။</p> <p>ထိုလူမှာ ဟန်ကျိုးမြို့၊ ရှီရေကန် လရိပ်ကျွန်းတွင် ကုချင်းတီးခတ်ခဲ့သူ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ရှောင်လုံက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် အာရုံခံကြည့်လိုက်ပြီး အသာပြုံးသည်။</p> <p>“သူ တစ်ယောက်တည်းတောင် မဟုတ်ဘူး”</p> <p>ရှောင်လုံက မသိမသာ ကြည့်သလိုနှင့် တခြားနေရာသို့ လှမ်းကြည့်သည်။</p> <p>နှင်းပန်းကလည်း ရှောင်လုံကြည့်သည့်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။</p> <p>“သူတို့ရောပါလား”</p> <p>လူအများကြားတွင် ဝတ်ရုံဖြူနှင့် ဝမ်သခင်လေး၊ သူ၏ နောက်လိုက် ဓားသမားနှစ်ယောက်၊ အေးစိမ့်အဆိပ်ဓားသမား ယဲ့ကျုံးနှင့် မိုးမြေအမွှာဓားသမား ပိုင်ဖေးယိတို့ကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ရှောင်လုံက ဝမ်သခင်လေး၊ ယဲ့ကျုံးနှင့် ပိုင်ဖေးယိတို့ကို ကြည့်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။</p> <p>“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ အဲဒီ ဝမ်ကောင်စုတ်လေးကို ဒီမှာ လာတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး”</p> <p>နှင်းပန်းက ပြုံး၍ အသာခေါင်းညိတ်သည်။</p> <p>“သိုင်းလောကထဲ ဆင်းလာကြတဲ့ သခင်လေးတစ်ယောက်ဆိုတော့ သိုင်းလောကအတွေ့ကြုံရှာဖို့ ခရီးသွားနေတာ ဖြစ်မယ်”</p> <p>ရှောင်လုံက ပြုံးလိုက်ပြီး တီးတိုး ထပ်ပြောသည်။</p> <p>“အဲဒါထက် သူတို့က တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်နေကြတာကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်”</p> <p>နှင်းပန်းက မျက်ခုံးပင့်ပြီး ပြန်အကဲခတ်သည်။</p> <p>“အို…၊ သူတို့က တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်နေတာလား”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ သူတို့အချင်းချင်း ဆက်သွယ်နေကြတယ်။ သူတို့က ဟိုကုချင်းသမားနောက် လိုက်လာကြတာ”</p> <p>နှင်းပန်းလည်း စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ကုချင်းသမားက နဂိုကတည်းက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းနေသူ ဖြစ်သည်။ ယခု ဝမ်သခင်လေးတို့နှင့် ယဲ့ကျုံးတို့ ပိုင်ဖေးယိတို့ကို ခေါ်၍ ခရီးသွားနေခြင်းက သာမန်တော့ မဟုတ်လောက်ပေ။ သူတို့က ကိစ္စမရှိဘဲ ပူးပေါင်းမည့်သူများ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အေးစက်ပြီး သီးသန့်နေတတ်သော ယဲ့ကျုံးလို လူပင် ထိုအဖွဲ့ထဲ ပါနေသဖြင့် အကြောင်းတစ်ခုခုတော့ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူတို့က တစ်ဖွဲ့တည်းဟု မထင်ရအောင် လူခွဲထားခြင်းကလည်း ပို၍ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းနေခဲ့သည်။</p> <p>ရှောင်လုံတို့ အကဲခတ်နေစဉ်မှာပင် ကုချင်းသမားက မြို့ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဝမ်သခင်လေးနှင့် အဖော်ဓားသမားနှစ်ယောက်က ခပ်ခွာခွာမှ လိုက်ဝင်သွားကြသည်။ ထို့နောက်တွင်မှ ယဲ့ကျုံးနှင့် ပိုင်ဖေးယိတို့က တခြားလူများနှင့် ရော၍ လိုက်ဝင်သွားကြသည်။</p> <p>လူတချို့ ထပ်ဝင်ပြီးနောက်တွင် ရှောင်လုံတို့ သုံးယောက်လည်း ကွေ့ယန်မြို့တံခါးကို ဖြတ်၍ မြို့ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့လိုက်ကြသည်။</p> <p>မြို့တံခါးစောင့်ရဲမက်များက လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်းသာ စစ်ဆေးခြင်း မေးမြန်းခြင်းများ လုပ်ကြသည်။ အားလုံးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နှင့် အလုပ်လုပ်နေကြသည်။</p> <p>အချိန်ကလည်း ညနေရောက်နေပြီဖြစ်၍ ဤကွေ့ယန်မြို့တွင် တစ်ည နားရပေတော့မည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ညတည်းခိုရန် နေရာ ရှာရတော့သည်။</p> <p>ခရီးသွားဧည့်သည့် များလှသဖြင့် တည်းခိုခန်းများတွင် လူစည်လှသည်။</p> <p>“အဲဒီ တည်းခိုခန်းမှာ သွားတည်းရအောင်”</p> <p>ရှောင်လုံက နှာခေါင်းတရှုံ့ရှုံ့လုပ်၍ တည်းခိုခန်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြသည်။</p> <p>ထိုတည်းခိုခန်းက စောက်သောက်ဆိုင်နှင့် တွဲ၍ ဖွင့်ထားသည်။</p> <p>နှင်းပန်းက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ခရီးတစ်လျှောက်တွင် တည်းခိုခန်းများကို ရှောင်လုံက ရွေးချယ်ခဲ့သည်လေ။ အစားကောင်းကြိုက်သော သူမမောင်လေးက အစား​သောက်ကောင်းကောင်း ရသော စားသောက်ဆိုင်နှင့် တွဲဖွင့်ထားသော တည်းခိုခန်းများကို ဦးစားပေး၍ ရွေးချယ်သည်။ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်က မတူကွဲပြားသော အစားသောက်များကို မြည်းစမ်းစားသောက်ချင်၍ ဖြစ်သည်။</p> <p>လူကယ်ရန် သွားနေသူလား၊ ခရီးသွား၍ အစားကောင်း လျှောက်စားနေသူလား မသဲကွဲအောင်ပင်။</p> <p>ရသေ့ကြီးနှင့် နှင်းပန်းကလည်း ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိဘဲ ရှောင်လုံရွေးချယ်သော တည်းခိုခန်းသို့ သွားလိုက်သည်။ ရှောင်လုံ၏ နှာခေါင်းကပဲ ကောင်းသည်လား မသိပေ။ ခရီးတစ်လျှောက်က ရှောင်လုံရွေးချယ်သော တည်းခိုခန်းများက တည်းခိုနေရာရော အစားသောက်ပါ အဆင်ပြေနေတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်လုံ၏ ရွေးချယ်မှုကို နှင်းပန်းတို့ကလည်း သဘောတူပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ် ရှောင်လုံ၏ တည်းခိုခန်း ရွေးချယ်မှုက အစားသောက်ကောင်းရခြင်း တစ်ခုတည်းကြောင့် ဟုတ်ပုံမရပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုချင်းသမား၊ ဝမ်သခင်လေးနှင့် သူ့အဖော်ဓားသမားနှစ်ယောက်၊ ပိုင်ဖေးယိနှင့် ယဲ့ကျုံးတို့ကလည်း ထိုတည်းခိုခန်းထဲသို့ပင် ဝင်သွားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>တည်ခိုခန်းက လူစည်လှသည်။</p> <p>ဧည့်ကြိုအလုပ်သမားများ ရှောင်လုံတို့ကို ကြိုဆိုပြီး မြင်းများကိုလည်း နေရာချပေးသည်။</p> <p>အခန်းကိုတော့ ရသေ့ကြီးနှင့် ရှောင်လုံတို့က နှစ်ယောက်ခန်းတစ်ခန်း၊ နှင်းပန်းက တစ်ယောက်ခန်းတစ်ခန်း ယူပြီး အခန်းသို့ လာခဲ့လိုက်ကြသည်။</p> <p>အခန်းထဲ ရောက်လျှင် ရသေ့ကြီးက ပြောသည်။</p> <p>“လူလေး…၊ သူများကိစ္စထဲ ဝင်မပါနေနဲ့ဦးနော်”</p> <p>ရသေ့ကြီးက သူ့မြေး၏ စိတ်ကို အကဲခတ်မိ၍ သတိပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့မြေးက ဝမ်သခင်လေးတို့၏ ပူးပေါင်းနေသည့် ကိစ္စကို စိတ်ဝင်စားနေသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ့မြေးက တစ်ခုခုကို စိတ်ဝင်စားလျှင် သေချာသိချင်တတ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>“ဟီးဟီး…၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘိုး၊ သားက စိတ်ဝင်စားရုံပါ”</p> <p>“အိမ်း…၊ ကောင်းပါပြီ။ ဘိုးဘိုး ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်။ ရေချိုးကြပြီးရင် ညနေစာ ဆင်းစားကြတာပေါ့”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ ဘိုးဘိုး”</p> <p>ထို့နောက် ရသေ့ကြီးက ရေအရင်ချိုးပြီး ရှောင်လုံက နောက်မှ ချိုးသည်။ သူတို့ ရေချိုးပြီး အပြင်ပြန်ထွက်လာချိန်တွင် နှင်းပန်းက အခန်းရှေ့တွင် စောင့်နေခဲ့သည်။</p> <p>“ညနေစာ ဆင်းစားကြစို့။ ဒီစားသောက်ဆိုင်က အစားသောက်တွေက ကောင်းလောက်တယ်”</p> <p>စားသောက်ခန်းမထဲတွင် လူများလှသည်။ သို့သော်လည်း မည်သည့်ကိစ္စမှ မဖြစ်ပျက်ဘဲ ပုံမှန်အတိုင်းသာ အေးချမ်းတည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ ဤကား နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းက သူ့ပိုင်နက်ကို တည်ငြိမ်အေးချမ်းအောင် ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်စောင့်ရှောက်ပေးထားခြင်း၏ ရလဒ်များပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှောင်လုံတို့လည်း နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း၏ ပိုင်နက်ထဲသို့ ဝင်လာကတည်းက မည်သည့်တည်းခိုခန်း မည်သည့်စားသောက်ဆိုင်တွင်မှာမှ အချင်းများခြင်း ပဋိပက္ခဖြစ်ခြင်းများ တိုက်ခိုက်ခြင်းများ မဖြစ်ပွားသည်ကို သတိထားမိခဲ့သည်။</p> <p>တခြားပြည်နယ်များတွင် ထိုသို့သော တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုများကို မရနိုင်ကြပေ။ တည်းခိုခန်းများနှင့် စားသောက်ဆိုင်များ၊ အရက်ဆိုင်များတွင် အချင်းများမှုများ ပဋိပက္ခများနှင့် တိုက်ခိုက်မှုများက အနည်းနှင့်အများ ဖြစ်ပွားတတ်ကြသည်။ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း၏ နယ်မြေထဲတွင် ထိုကိစ္စမျိုး မဖြစ်အောင်၊ စီးပွားရေးလုပ်သူများ ကောင်းမွန်အေးချမ်းစွာ စီးပွားရေး လုပ်နိုင်အောင်၊ ခရီးသွားဧည့်သည်များ အနှောက်ယှက်မရှိဘဲ သွားလာ တည်းခိုနိုင်အောင် နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းက ထိန်းချုပ်စောင့်ရှောက်ပေးထားသည်။</p> <p>စားသောက်ကြပြီးနောက်တွင် အခန်းသို့ ပြန်ကာ အနားယူကြသည်။</p> <p>ည…။</p> <p>ကောင်းကင်တွင် ဆယ်လပိုင်း ဆယ်ရက်နေ့၏ လမင်းက တစ်ဝက်တစ်ပျက်နှင့် သာနေလေ၏။ ကြယ်များကလည်း တောက်ပလင်းလက်နေခဲ့သည်။</p> <p>အရာအားလုံး ပုံမှန်ဖြစ်လျက် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော တည်းခိုခန်း၏ တစ်နေရာမှ တိတ်တဆိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရှိလာခဲ့သည်။ တည်းခိုခန်း ပြတင်းပေါက်တချို့ တိတ်တဆိတ်ပွင့်လာပြီး လူရိပ်များ တရိပ်ရိပ် ခုန်ထွက်လာကြသည်။</p> <p>“ဝှစ် ဝှစ်…”</p> <p>ဝတ်စုံနက်များနှင့် လူခုနစ်ယောက်။ အားလုံး အမှောင်ရိပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်ခိုကပ်၍ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတို့က ချက်ချင်းဆက်မလှုပ်ရှားသေးဘဲ မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းခို၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အချိန်ခဏကြာအောင် စောင့်ကြည့်အကဲခတ်နေကြသည်။</p> <p>သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို မည်သူမှ သတိမထားမိဟု သေချာအတည်ပြုပြီးနောက်တွင်မှ မှောင်ရိပ်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းရင်း လှုပ်ရှားသွားကြသည်။</p> <p>“ဖျပ် ဖျပ်…”</p> <p>ခဏအကြာတွင် ထိုလူခုနစ်ယောက်က တည်းခိုခန်း၏ အဝေးသို့ ရောက်သွားကြသည်။</p> <p>ထိုလူခုနစ်ယောက် ထွက်သွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင်မှ နောက်ထပ် လူရိပ်နှစ်ခုက တည်းခိုးခန်းထဲမှ ရှေ့ဆက်နောက်ဆက် ထပ်ခုန်ထွက်လာပြီး မှောင်ရိပ်ထဲ ခိုကပ်ကာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p>~~သူတို့ ကိစ္စထဲ ဝင်မပါသင့်ဘူးနော် မောင်လေး~~</p> <p>~~ဟီးဟီး…၊ သူတို့ ဘာအတွက် လှုပ်ရှားနေကြတာလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ မမ~~</p> <p>ထိုနှစ်ယောက်မှာ ရှောင်လုံနှင့် နှင်းပန်းတို့ပင် ဖြစ်လေ၏။</p> <p>ခုနက လူခုနစ်ယောက်၏ လှုပ်ရှားမှုကို နှင်းပန်းက အာရုံခံမိပြီး သူမမောင်လေး အပြင်ထွက်လာသည်ကိုလည်း အာရုံခံမိ၍ လိုက်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>~~သူတို့ ဘာလုပ်နေလဲ သိချင်ရုံပါ မမ။ သူတို့ကိစ္စထဲ ဝင်မပါပါဘူး။ မမရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကိုလည်း လေ့ကျင့်တဲ့အနေနဲ့ လိုက်ကြည့်ကြမလား~~</p> <p>~~ခစ်ခစ်…၊ မမရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကို လေ့ကျင့်လေ့ကျင့်ရမယ်ပေါ့~~</p> <p>~~ဟီးဟီး…၊ ဟုတ်ကဲ့။ ဒါက လေ့ကျင့်ဖို့ အခြေနေကောင်းလေး ဖြစ်နိုင်တယ်~~</p> <p>ရှောင်လုံက သူစိတ်ဝင်စားနေသော ကိစ္စကို လက်မလွှတ်ထားနိုင်ပဲ လိုက်ကြည့်ချင်နေသည့်အတွက် သူ့မမကို အဖော်ညှိနေတော့သည်။</p> <p>နှင်းပန်းက ကျိတ်ရယ်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>~~သူတို့ ထွက်သွားတာ တော်တော်ကြာနေပြီ~~</p> <p>~~ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့် အာရုံခံနယ်မြေထဲမှာပဲ ရှိသေးတယ် မမ။ လိုက်ကြည့်ကြစို့~~</p> <p>ထို့နောက် ရှောင်လုံက ထိုမှောင်ရိပ်ထဲမှ တခြားမှောင်ရိပ်သို့ လစ်ကနဲ ကူးပြောင်းရွှေ့လျား၍ လူခုနှစ်ယောက် ထွက်သွားသည့်ဘက်သို့ လိုက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>နှင်းပန်းကလည်း ထက်ချပ်မကွာ လိုက်သွားသည်။</p> <p>အတန်ကြာအောင် လိုက်လာကြပြီးနောက် ရှေ့မှ လှုပ်ရှားနေကြသော လူခုနစ်ယောက်၏ လမ်းကြောင်းကို နှင်းပန်းက ခန့်မှန်းမိလာခဲ့သည်။</p> <p>~~သူတို့က မြွေဟောက်ဂိုဏ်းဘက်ကို သွားနေကြတာပဲ~~</p> <p>~~မြွေဟောက်ဂိုဏ်းလား…။ အဲဒါက ဘာဂိုဏ်းလဲ မမ~~</p> <p>~~မြွေဟောက်ဂိုဏ်းက နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းမတိုင်ခင် ဒီကွေ့ကျိုးပြည်နယ်မှာ အင်အားကြီးခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုပဲ~~</p> <p>~~နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းက ကွေ့ကျိုးပြည်နယ် လွှမ်းမိုးတော့ မြွေဟောက်နဲ့ ထိပ်တိုက်မတွေ့ခဲ့ဘူးလား မမ~~</p> <p>~~ထိပ်တိုက် မတွေ့ခဲ့သလိုပဲ။ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းက ဘယ်လို ကိုင်တွယ်လိုက်လဲ မသိဘူး။ မြွေဟောက်ဂိုဏ်းက ဟန်မပျက်ဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ဆက်လည်ပတ်နေခဲ့တယ်။ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်တယ်လို့တော့ သတင်းရခဲ့တယ်~~</p> <p>~~ဪ…၊ ပူးပေါင်းလိုက်တာကိုး~~</p> <p>ပြောဆိုရင်း လိုက်လာကြရာ နောက်ဆုံးတွင် မြို့စွန်သို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>ရှေ့တွင် တောင်ကုန်းကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ တောင်ကုန်းကြီးက လရောင်အောက်တွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။</p> <p>~~အဲဒီ တောင်ကုန်းပေါ်မှာ မြွေဟောက်ဂိုဏ်း ရှိတယ်~~</p> <p>~~သူတို့ တောင်ပေါ် တက်သွားကြပြီ မမ~~</p> <p>~~တက်လိုက်ဦးမှာလား။ သူတို့က မြွေဟောက်ဂိုဏ်းထဲကို ခိုးဝင်နေကြတာဆိုတော့ ကိစ္စက ခပ်သေးသေးတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ မြွေ​ေဟာက်ဂိုဏ်းရဲ့ နဂိုအင်အားဆိုရင်တောင် အင်အားက မသေးဘူး။ အခုက နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းထားတော့ ပိုအင်အားကြီးနေမှာ~~</p> <p>ရှောင်လုံက ခဏစဉ်းစားပြီး တက်လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>~~တက်လိုက်ကြမယ် မမ။ သူတို့တောင် ခိုးဝင်ကြသေးတာ။ ကျွန်တော်တို့က သူတို့နောက်က လိုက်သွားရုံဆိုတော့ လွယ်ပါတယ် ဟီးဟီး…~~</p> <p>~~အင်း…~~</p> <p>ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ တောင်ကုန်းပေါ်သို့ တက်လိုက်သွားကြသည်။ တောင်တက်လမ်းက ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေသလို လမ်းဘေး တစ်လျှောက်တွင်လည်း သစ်ပင်ကြီးများ ရှိနေ၍ မှောင်ရိပ်ခို၍ လှုပ်ရှားရန် အခွင့်ရေးကောင်းများ ရှိနေသည်။</p> <p>ရှောင်လုံက သစ်ပင်ထိပ်ပေါ်သို့ မတက်ဘဲ သူမမ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာ ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်းကိုသာ လိုက်၍ လှုပ်ရှားသည်။ သူက သူ့မမကို တကယ်ပင် လေ့ကျင့်ပေးလိုနေခဲ့သည်။</p> <p>နှင်းပန်းလည်း သူမ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာနှင့် သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ထုတ်သုံး၍ တောင်ပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>~~သူတို့ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ~~</p> <p>တောင်ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် ကင်းလှည့်နေသော အစောင့်များကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှေ့က တက်သွားသော ခုနှစ်ယောက်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။</p> <p>~~သူတို့ ဟိုအဆောက်ဦးထဲ ဝင်သွားတယ် မမ~~</p> <p>ရှောင်လုံက သူ အာရုံခံမိသော အဆောက်ဦးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p>အခန်း(၃၅၀)ပြီး</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p><strong>စာစဉ်(၁၉)ပြီး</strong></p>


Save