Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နှစ်ရက် အကြာတွင် ချန်လော့သည် မြေအောက်ရေပူစမ်း ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ရက်တာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် ချန်လော့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် သံအရိုး ဒုတိယအဆင့် သို့</p> <p>ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဘက်တွင်မူ ကျန်းချွမ် သည် ဒုတိယအဆင့် သို့ပင် မဝင်ရောက်ရသေးချေ။</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် သံအရိုး ဒုတိယအဆင့် သို့ အဆင့်တက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော</p> <p>ခန္ဓာတောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား အချို့မှာ ၎င်းတို့၏ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို</p> <p>မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံနေသော ချန်လော့သည် သုံးရက်အတွင်း၌ပင် အဆင့်ငယ် သုံးဆင့်အထိ</p> <p>မည်သို့များ ကျော်ဖြတ်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့မှာဖြင့်</p> <p>၊ထိုကာလအတွင်း အဆင့်တစ်ခုတောင်မှ တိုးတက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ ။</p> <p> </p> <p>"ညီလေး ကျန်း... မင်းတို့ မြေအောက်ရေပူစမ်း မှာ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံဦးမှာလား... ဒါမှမဟုတ်</p> <p>တခြား နေရာကို သွားကြမလား..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် မြေအောက်ရေပူစမ်း ထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော ကျန်းချွမ် နှင့် အခြားသူများကို</p> <p>ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စမ်းသပ်မှု ပြီးတဲ့အထိ ငါတို့ ဒီနေရာမှာပဲ နေဖြစ်လောက်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ထဲမှာ ဒီ မြေအောက်ရေပူစမ်း က ငါတို့အတွက်</p> <p>အသုံးဝင်ဆုံးပဲလေ..."</p> <p> </p> <p>"တစ်ခုခု မှားနေလို့လား အစ်ကိုကြီး ချန်..."</p> <p> </p> <p>စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ထဲတွင် ရတနာများစွာ ရှိသော်လည်း ခန္ဓာတောင်ထွတ် အတွက်မူ</p> <p>အသုံးဝင်ဆုံးအရာမှာ မြေအောက်ရေပူစမ်း ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချို့သော ရတနာများက မြေအောက်ရေပူစမ်း ထက် ပို၍ အသုံးဝင်သော်လည်း၊ ခန္ဓာတောင်ထွတ် မှ</p> <p>အတွင်းဂိုဏ်းသား များအတွက် ၎င်းတို့ကို ယှဉ်ပြိုင်လုယူရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မြေအောက်ရေပူစမ်း တွင် နေပြီး တစ်လတိတိ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံခြင်းက သူတို့အတွက်</p> <p>အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂူထဲက အဲ့ဒီ မီးတောက်မြိုသားရဲ သားပေါက်လေးတွေကို ကျေးဇူးပြုပြီး စောင့်ရှောက်ပေးထားလို့</p> <p>ရမလား..."</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်ရင် မင်းတို့ ထွက်သွားတဲ့အခါ သူတို့ကိုပါ တစ်ပါတည်း ခေါ်သွားပေးပါ့လား.."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့၏ စကားများကို ကြားပြီး၊ ကျန်းချွမ် နှင့် အခြားသူများက တစ်နေရာတွင် ကစားနေကြသော</p> <p>မီးတောက်မြို သားပေါက်လေးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သားပေါက်လေးများသည် အများကြီး မရှိသော်လည်း စုစုပေါင်း ခုနစ်ကောင်၊ ရှစ်ကောင်ခန့်တော့</p> <p>ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး ချန် က သူတို့ကို ဖမ်းပြီး အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် အဖြစ် မွေးမလို့လား..." အတွင်းဂိုဏ်းသား</p> <p>တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်လော့ က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် သားရဲများကိုဖမ်းပြီး အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် အဖြစ် မွေးရန်</p> <p>ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း ၊ သို့သော် သူ့အတွက် မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား သူသညိ</p> <p>မီးတောက်မြိုသားရဲများကို သားရဲတောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များထံသို့ ရောင်းချရန်</p> <p>စီစဉ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ဒီကိစ္စကို ငါတို့ကို လွှဲထားလိုက်ပါ..."</p> <p> </p> <p>အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်က ယုံကြည်ချက် ရှိရှိဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ</p> <p>၎င်းသည် ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤ သားပေါက်လေးများသည် ချီသန့်စင်ခြင်း ကနဦးအဆင့် ကိုပင် မရောက်သေးဘဲ မည်သည့်</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှ မရှိကြသဖြင့် သူတို့ကို မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မပေးနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>အလားအလာရှိသော တိုက်ရိုက်တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်သည့် ချန်လော့ကို ကူညီခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော</p> <p>အထင်အမြင် တစ်ခုကို ချန်ရစ်စေမည် ဖြစ်ရာ ၊ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်ကောင်းကို မည်သူကမျှ</p> <p>ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချန်လော့နှင့် ကျောက်မန်တို့ သည် ဂူထဲမှ အတူတကွ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ မထွက်ခွာမီ</p> <p>ချန်လော့သည် မြေအောက်ရေပူစမ်း ကို အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်</p> <p>နှမြောတသဖြစ်သော အရိပ်အယောင်အချို့ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်တစ်ခု... အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ကို သွားကြစို့..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် စကားပြောရင်း ကျောက်မန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်က ချန်လော့၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး ဘူးသီးမှုတ် ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့်</p> <p>ဆင့်ခေါ်ကာ ဘူးသီးမှုတ်ပေါ်တွင် ရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချန်လော့သည် အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ သူမ၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်၏။</p> <p>"မြောက်ဘက်ကို သွား...... အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ..."</p> <p> </p> <p>သူမသည် ချန်လော့ကို အေးစက်စက် အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်</p> <p>ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ သည် သူမ၏ ရည်မှန်းချက် ဖြစ်ပြီး ချန်လော့သည် သူမကို</p> <p>အဖော်ပြုပေးရန် ရှိနေပေးသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးည် ရက်အနည်းငယ်ကို ခရီးသွားရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည် ။</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်ဝက်တွင် ချန်လော့သည် သူ့ကို သယ်ပိုးထားသော ကျောက်မန်မှာ ချွေးများ အဆက်မပြတ်</p> <p>ထွက်နေသည်ကို မြင်ပြီး၊ သူမအတွက် အနည်းငယ် သနားစိတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကို သယ်ရတာ မင်း ပင်ပန်းနေပြီ ထင်တယ်... နားကြမလား..."</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်မန် သည် မှင်တက်သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ချန်လော့ကို</p> <p>လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီကောင် ဒီနေ့ ဆေးမှားစားထားတာများလား... ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ငါ့ကို ဂရုစိုက်လာရတာလဲ…</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်လော့၏ နောက်ထပ် စကားများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် သကောင့်သားသည် လုံးဝ</p> <p>မပြောင်းလဲသေးကြောင်း သူမ သိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင် အောက်ဆင်းပြီး ပြေးလေ... ငါ ဒီဘူးသီးမှုတ် ကို ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်လိုက်မယ်..."</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံသန်းပြီး မင်းကို စောင့်ပါ့မယ်..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် ချန်လော့၏ "ဂရုစိုက်မှု" ကို မကြားချင်ဟန်ဆောင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူမသာ ချန်လော့ကို နိုင်မည်ဆိုပါက ၊ ဤနေရာ၌ပင် သူ့ကို အသေအလဲ ရိုက်နှက်ဆုံးမမိမည်မှာ</p> <p>သေချာသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် ခရီးစဉ် တစ်ဝက်ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် ၊ ချန်လော့နှင့် ကျောက်မန်တို့သည် နောက်ဆုံးတွင်</p> <p>အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ချန်လော့သည် အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ အပြင်ဘက်တွင် အဆိပ်တောင်ထွတ် ၏</p> <p>အတွင်းဂိုဏ်းသား ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော လူအချို့ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ရွှေမြုတေအဆင့် တစ်ဝက် လောက်ရှိတဲ့ သားရဲ နဲ့ ငါတို့ ထပ်ကြုံရပြန်တာလား..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် မကျေမနပ် ညည်းတွားလိုက်ပြီး ၊ ကျောက်မန်၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ကာ</p> <p>ကျော့ဆန့်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ ကျောက်မန်သည် ကျောနာနေပြီး မတ်မတ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ဟန် ရသည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ အားလုံးက မင်းရဲ့ အဆိပ်တောင်ထွတ် က အတွင်းဂိုဏ်းသား တွေပဲ မဟုတ်လား... သွားပြီး</p> <p>သတင်း နည်းနည်းပါးပါး သွားမေးကြည့်လေ..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် သူမကို ဤသို့ အမိန့်ပေးနေသည်ကို ကျောက်မန် အနေဖြင့် သဘောမကျသော်လည်း</p> <p>ဘာမှ မတတ်နိုင်ချေ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချန်လော့သည် အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် သူမကို</p> <p>အဖော်ပြုပေးရန်သာ ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကျောက်မန်သည် အံကြိတ်ကာ ခါးကို မတ်လိုက်ပြီး အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား</p> <p>များဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မောင်လေးတို့... ဒါက ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား..."</p> <p> </p> <p>အတွင်းဂိုဏ်းသား သည် အာရုံပျံ့လွင်ရာမှ ပြန်သတိဝင်လာပြီး ၊ ဘေးရှိ ကျောက်မန်ကို</p> <p>ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော တွေဝေမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု</p> <p>ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက လျှောက်လာပြီး ကျောက်မန်၏ ဘေးတွင် ဝင်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်မကြီး ကျောက်မန်... ဒီအတွင်းဂိုဏ်းသား က အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ထဲကနေ အခုလေးတင်</p> <p>ပြန်ထွက်လာတာပါ... သူ့ကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေက မပြယ်သေးတော့ သူ အပြည့်အဝ</p> <p>သတိမဝင်သေးဘူး...”</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ကျောက်မန်သည် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ</p> <p>အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ၊ သူမ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် ချက်ချင်း</p> <p>မှင်တက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>စိမ့်မြေထဲတွင် အတွင်းဂိုဏ်းသား ခုနစ်ဦး၊ ရှစ်ဦးခန့် ရှိသော အလောင်းများ နစ်မြုပ်နေပြီး ၊ သူတို့၏</p> <p>မျက်နှာများသည် တည်ငြိမ်နေကာ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှိတ်ထားသဖြင့် အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့</p> <p>ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ဖြူရော်နေသော မျက်နှာများနှင့် အသက်ကင်းမဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်များကို ကြည့်လျှင်ဖြင့် ၊</p> <p>သူတို့သည် သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် အံ့အားသင့်မှုမှ ပြန်သတိမဝင်လာနိုင်မီမှာပင် ၊ ဝါးလုံး တစ်ချောင်းကို</p> <p>ထမ်းပိုးထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုက အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ၏ ဘေးဘက်သို့ ပြေးသွားသည်ကို</p> <p>တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ချီးပဲ... အဲ့ကောင်ရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်က အမျိုမခံရသေးဘူး”</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ အားလုံး သေသွားပြီဆိုတော့ အဲဒါကို လိုအပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ... ဒါကြောင့် မင်းတို့</p> <p>ကိုယ်စား ငါ အရင် ယူထားလိုက်မယ်..."</p> <p> </p> <p>"သတိထား... သတိထား... အရမ်း သတိထား... မပြုတ်ကျစေနဲ့..."</p> <p> </p> <p>ဝါးလုံး တစ်ချောင်းကို ထမ်းထားသော ချန်လော့သည် အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များ၏</p> <p>အလောင်းများပေါ်ရှိ သိုလှောင်အိတ် များကို တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး အဆက်မပြတ် ဆွဲထုတ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ချန်လော့သည် သိုလှောင်အိတ် နှစ်လုံး၊ သုံးလုံးခန့်ကို အမှန်တကယ်ပင်</p> <p>ဆွဲယူနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် မည်သည့် အရှက်တရားမှ မရှိဘဲ အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသားများ၏</p> <p>အလောင်းများပေါ်ရှိ သိုလှောင်အိတ်များကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ တိုက်ရိုက်</p> <p>ထည့်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်း ဆွံ့အသွားတော့သည်။ ချန်လော့သည် ဤမျှလောက် အရှက်မရှိမှန်း သူတို့</p> <p>ကိုယ်တိုင်ပင် ထင်မထားချေ။</p> <p> </p> <p>သေသွားတဲ့ လူဆီကနေ ပစ္စည်းတွေ ယူတာက တစ်ပိုင်းပေါ့... ပြဿနာက ဒီကောင်က</p> <p>အဆိပ်တောင်ထွတ် က အတွင်းဂိုဏ်းသား တွေရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် ပေါ်တင်နိုက်နေတာလေ... ဒါ</p> <p>အဆိပ်တောင်ထွတ် က လူတွေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တဲ့ သဘောထားပဲ…</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်လော့သည် စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်</p> <p>အလောင်းထံမှ ပစ္စည်းများကို ဗြောင်ကျကျ လုယက်သိမ်းပိုက်ခဲ့သည့် လုပ်ရပ်ကို ပြန်လည်တွေးမိပြီး၊</p> <p>မည်သူကမျှ နောက်ထပ် ဘာမှ မပြောခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို လျစ်လျူရှုကာ အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များကို</p> <p>လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မောင်လေးတို့... အဲ့ဒီ အတွင်းဂိုဏ်းသား တွေ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... ဘာလို့ သူတို့ အားလုံး</p> <p>စိမ့်မြေထဲမှာ သေသွားကြတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသားများသည် ကျောက်မန်ကို ကြည့်ကာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ</p> <p>ခေါင်းခါလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ က အဆိပ်ပုလဲ ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတယ်... အဆိပ်ပုလဲ တစ်လုံး ဖြစ်တည်ဖို့</p> <p>ယေဘုယျအားဖြင့် ငါးနှစ်လောက် အချိန်ယူရတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း က အချိန်မတိုင်မီ စတင်ခဲ့တာဆိုတော့</p> <p>အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ က အဆိပ်ပုလဲ ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ သုံးနှစ်ပဲ အချိန်ရလိုက်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ထဲက အဆိပ်တွေကို စုပ်ယူဖို့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အဆိပ်ပုလဲ မရှိဘူးဆိုရင်</p> <p>အဆိပ်အများစုက စိမ့်မြေ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ပေါ်နေလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ အဆိပ်ရဲ့ ပြင်းအားက</p> <p>အဆိပ်ပုလဲ ရှိနေတဲ့ အချိန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြင်းထန်လိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>" ကျွန်တော်တို့ အရင်က ဒီအချက်ကို သတိမပြုမိဘဲ အတင်း ဝင်သွားမိလို့..."</p> <p> </p> <p>စကားစပြီးနောက် အတွင်းဂိုဏ်းသား သည် ဆက်မပြောတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အနီးနားရှိ စိမ့်မြေထဲတွင် အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသားများ၏ အလောင်းများသည်</p> <p>အရာအားလုံးကို ပြောပြနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save