Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး +၂၀၀</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား ၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျောက်မန်၏</p> <p>မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်တောင်ထွတ် သို့ သူမ လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဆိပ်ပုလဲကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ အဆိပ်ပုလဲ သည် မဖြစ်တည်သေးရုံသာမက အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ အတွင်းရှိ အဆိပ်</p> <p>ပြင်းအားသည် ပုံမှန်ထက် ဆယ်ဆကျော် ပိုမို မြင့်မားနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ အနေဖြင့် မည်သို့လုပ်သင့်သနည်း။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေရာက အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်... ငါတို့ အခု ထွက်သွားသင့်ပြီလို့ ငါ ထင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ယခုလေးတင် သေဆုံးသွားသော အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား ထံမှ</p> <p>ရွေးထုတ်ထားသော သိုလှောင်အိတ်ထဲကို ကြည့်ရှုရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန် သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်ဘူး... အဆိပ်ပုလဲ က အပြည့်အဝ မဖြစ်တည်သေးဘူး ဆိုရင်တောင် ကျွန်မ အဲဒါကို ရအောင်</p> <p>ယူရမယ်..."</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ မထွက်ခွာမီက အဆိပ်တောင်ထွတ် အကြီးအကဲ မှ ကျောက်မန်ကို အထူးတလည်</p> <p>ညွှန်ကြားခဲ့သော ကိစ္စ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အဆိပ်ပုလဲ သည် အပြည့်အဝ ဖြစ်တည်မှု မရှိဘဲ တစ်ဝက်တစ်ပျက် အခြေအနေတွင်သာ</p> <p>ရှိနေနိုင်ကြောင်း အကြီးအကဲ မှ အစကတည်းက ခန့်မှန်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပြီး ၊ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား</p> <p>မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ကျောက်မန်သည် အဆိပ်ပုလဲကို ရရှိသွားသည်နှင့် ၊ အကြီးအကဲတွင် ထိုအဆိပ်ပုလဲကို</p> <p>အစွမ်းကုန် ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးလာအောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်သည့် နည်းလမ်းပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင်</p> <p>ရှိနေသောကြောင့်ပင် ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကျောက်မန်သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အဆိပ်ပုလဲ ကို ရအောင် ယူရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်၏ ခိုင်မာသော သဘောထားကို မြင်ပြီး ၊ ချန်လော့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ မှ ထိုလူများ၏ အလောင်းများသည် သူ့တို့ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေပြီး ၊ သူသည် ၎င်းတို့၏</p> <p>သိုလှောင်အိတ် များကို ယခုလေးတင်မှ နိုက်ယူခဲ့သည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ကို အခြား တစ်ယောက်ယောက်က ကောက်ယူသွားမည်ကို</p> <p>သူ မလိုလားပေ။</p> <p> </p> <p>"လူတွေ သေနိုင်တယ်နော်..." ချန်လော့က သတိပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျောက်မန်က ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မ မကြောက်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့ က တောက်ခေါက်လိုက်၏။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါက ကြောက်တယ်လေအေ”</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် ချန်လော့သည် အတိုးအလျှော့မရှိဘဲ ခေါင်းမာတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊</p> <p>မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများကို ကူညီရမည့် ကိစ္စတွင်မူ မည်သည့်အခါမျှ ဝန်လေးတွန့်တိုတတ်သူ</p> <p>မဟုတ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ကျောက်မန်နှင့်အတူ ဤခရီးကို လိုက်ပါလာခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤ အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ၏ အန္တရာယ် အဆင့်သည် ချန်လော့၏ ခံနိုင်ရည် ကန့်သတ်ချက်ထက်</p> <p>သိသိသာသာ ကျော်လွန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်မြူစိမ့်မြေထဲမှ ထိုကျင့်ကြံသူများသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့</p> <p>ရောက်ရှိထားသူများ ဖြစ်သည်။ အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ အတွင်းဂိုဏ်းသားများ ဖြစ်သည်နှင့်အညီ ၊</p> <p>အဆိပ်အတတ်၌ အထူးနှံ့စပ်ကြပြီး၊ မိမိတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ပင် မည်သည့်အဆိပ်ကိုမဆို</p> <p>ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသော အဆိပ်ဖြေဆေးများကို ဖော်စပ်နိုင်ကြသူများ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ဖြစ်နေသည့်တိုင် ၊ ၎င်းတို့သည် အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသေးသည်။</p> <p>အဆိပ်အတတ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှမသိနားမလည်သော သူသာဆိုလျှင်ဖြင့် ပြောနေစရာပင်</p> <p>မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်လော့ စိုးရိမ်နေကြောင်း သူမ</p> <p>သိထားသော်လည်း၊ သို့သော် သူမ တစ်ယောက်တည်း ဝ‌င်ရောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ထဲတွင် အစွမ်းထက်သော သားရဲ တစ်ကောင်ကောင် ရှိနေမည်လား ဆိုသည်ကို သူမ</p> <p>အတပ်မပြောနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>မရှိဘူး ဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ရှိနေရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... သူမရဲ့</p> <p>ချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့် စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်…</p> <p> </p> <p>အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို ကြည့်ကာ အံကြိတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"၅၀၀..."</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လို..."</p> <p>ဂဏန်းကို ကြားသည်နှင့်၊ ချန်လော့ တစ်ယောက် မှင်တက်သွားပြီး ကျောက်မန်၏ ဆိုလိုရင်းကို</p> <p>နားမလည်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါ ပြီးသွားရင် နင့်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ပေးမယ်..."</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချန်လော့သည် ချက်ချင်း တက်ကြွသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။</p> <p>သို့သော် သူသည် ထိုလှည့်ကွက်ထဲသို့ ကျရောက်မသွားဘဲ လက်ကို အရင် ဖြန့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေကို အရင်ပေး..."</p> <p> </p> <p>"ငါ မယူလာဘူး..." ကျောက်မန်က သာမန်ကာလျှံကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချန်လော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p>"ဒါဆို နင်က ငါ့ကို ပိုက်ဆံလက်မှတ် အလွတ် ပေးနေတာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မသာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေကို ကိုယ်နဲ့ တစ်ပါတည်း သယ်လာခဲ့ရင်... ရှင်က အဲ့တာတွေကို</p> <p>ကြိုးစားစရာတောင် မလိုဘဲ လုယူသွားလိမ့်မယ်... ကျွန်မ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့..."</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ၊ ချန်လော့သည် အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ မိမိ၏ စစ်မှန်သော</p> <p>ရည်ရွယ်ချက်များကို တစ်ဖက်လူက ထွင်းဖောက်မြင်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိချေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်လိုက်ပြီးနောက် ။</p> <p> </p> <p>"အဟမ်း... အဲဒီအကြောင်းကို မပြောနဲ့တော့.. ငါ သိချင်တာက အဲ့ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ရဲ့</p> <p>ကုန်ကျစရိတ်ကို နင် ဘယ်လို အာမခံနိုင်မလဲ ဆိုတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မ အကူအညီ လိုအပ်ရင် ရှင့်ဆီကနေ အကူအညီ တောင်းလို့ ရတယ်လို့ ကျွန်မဆရာ က</p> <p>ပြောထားတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်မဆရာ ကပဲ အတူတူ ပေးချေပေးလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>"ရှင့်နောက်မှာ အကြီးအကဲ လော ရှိနေတာပဲ... ကျွန်မဆရာ က ရှင့်ကို မ‌ပေးမှာကို စိုးရိမ်မနေနဲ့...</p> <p>အဲ့တာဆို လုံလောက်ပြီလား..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ကျောက်မန်၏ စကားများသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု</p> <p>တွေးလိုက်မိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ဆရာကို မည်သူကမျှ ထိပ်တိုက်မရင်ဆိုင်ရဲသည်ဖြစ်ရာ၊</p> <p>သူသည်လည်း ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို ငါ မင်းကို စိတ်မပါလည်း ကူညီပေးရတာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါ ကြိုတင်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်... ငါ မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခုနဲ့</p> <p>ကြုံတွေ့ရရင် ငါက အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးမှာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ငါ့အသက်က အရမ်း တန်ဖိုးရှိတယ်..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် နောက်ထပ် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦးသည် စိမ့်မြေထဲသို့ တစ်ယောက်နောက် တစ်ယောက် လျှောက်ဝင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော</p> <p>အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ချန်လော့ က အဲဒီထဲကို ဝင်သွားပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ... သူ သေချင်နေတာလား..."</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင် လုံးဝ ရူးသွားပြီပဲ... သူ့ရဲ့ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်က အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ရဲ့ အဆိပ်ကို ခံနိုင်ရည်</p> <p>ရှိမယ်လို့ ထင်နေတာလား..."</p> <p> </p> <p>"အဆင်အခြင်မရှိဘူးပဲ... ဒါပေမဲ့လည်း ငါတို့ သူ့ရဲ့ သိုလှောင်အိတ် ကို စစ်ကြည့်လို့ ရတာပေါ့...</p> <p>တိုက်ရိုက်တပည့် တစ်ယောက်ရဲ့ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှိနိုင်တယ်လေ..."</p> <p> </p> <p>သူတို့ စကားပြောနေစဉ် ချန်လော့ကို လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် သူတို့ထက် အားနည်းပြီး မည်သည့် အဆိပ်နည်းစနစ်ကိုမှ မကျင့်ကြံထားပေ။</p> <p>ဤအခြေအနေတွင် သူသည် အထဲတွင် သုံးမိနစ်ထက် ပို၍ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အဆိပ်ပုလဲ က ဒီနေရာမှာပဲ ကျန်ခဲ့ရတော့မယ့်ပုံပဲ..."</p> <p> </p> <p>"အစ်မကြီး ကျောက် က အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရင်တောင်မှ သူမက အထဲမှာ</p> <p>အလွန်ဆုံး ဆယ်မိနစ်လောက်ပဲ နေနိုင်မှာ... အဆိပ်ပုလဲ တွေ စုစည်းနေတဲ့ နေရာကို ရောက်ဖို့က</p> <p>အနည်းဆုံး မိနစ်သုံးဆယ်လောက် အချိန်ယူရတယ်လေ..."</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို လည်ပတ်စေလိုက်ရင် အဆိပ်တွေက ပိုပြီး မြန်မြန် စိမ့်ဝင်လာမှာ...</p> <p>ပြီးတော့ ဆယ်မိနစ် မပြည့်ခင်မှာပဲ အဲ့တာကြောင့် သေသွားလိမ့်မယ်... ကြည့်ရတာ ငါတို့ ဒီအဆိပ်ပုလဲ</p> <p>ကို မရနိုင်တာကလည်း ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ ထင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>မလှမ်းမကမ်းရှိ အဆိပ်မြူစိမ့်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး (၅) မိနစ်ခန့်အကြာတွင်မူ၊ ချန်လော့သည်</p> <p>မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အားအင်ကုန်ခမ်းနွမ်းလျလာသည်ကို စတင်ခံစားလိုက်ရပြီး</p> <p>နဖူးပြင်ပေါ်၌လည်း ချွေးစေးများ စီးကျလာလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဆက်မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့၏ ပုံစံကို ကြည့်ရင်း ကျောက်မန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ဤမျှလောက် မြန်မြန် ခံနိုင်ရည်မရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ</p> <p>ထင်ရှားသည်။</p> <p>ချန်လော့သည် ကျောက်မန်ကို ဆွံ့အနေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အဆိပ်များနှင့်</p> <p>ပတ်သက်သော မည်သည့် ကျင့်စဉ် ကိုမှ မကျင့်ကြံဖူးသလို၊ ကျောက်မန်ကဲ့သို့ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ</p> <p>ကိုလည်း မပိုင်ဆိုင်ထားချေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ယခုအချိန်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်ခြင်းမှာ အားကောင်းသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်</p> <p>ကြောင့်သာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အခြား တစ်ယောက်ယောက်သာ ဆိုလျှင် အစောကြီးကတည်းက လဲကျသွားလောက်ပြီ ဖြစ်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့က ချန်လော့ကို ကြည့်ရင်း ကျောက်မန်သည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ၊ သူမ၏</p> <p>သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ချန်လော့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက တတိယအဆင့် အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး ပဲ... ဒါကို သောက်ပြီးသွားရင် ရှင်</p> <p>ဆယ်မိနစ်လောက် အဆိပ်ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိသွားလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>"ရှင် ဆက်မခံနိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားရရင် အဲဒါကို စားလိုက်... ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားနော်... ရှင် တကယ်</p> <p>ဆက်မခံနိုင်တော့တဲ့ အချိန်ကျမှပဲ စားသင့်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် သူ့ လက်ထဲက ဆေးလုံး ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အတန်ကြာ စဉ်းစားကာ ကျောက်မန်ကို</p> <p>ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းဆီမှာ ဘယ်နှလုံး ကျန်သေးလဲ..."</p> <p> </p> <p>"တစ်လုံးပဲ ကျန်တော့တယ်..."</p> <p> </p> <p>"အဲဒီကို ရောက်ဖို့ အနည်းဆုံး မိနစ် ၃၀ လောက် ကြာမယ်လို့ သူတို့ ပြောတယ်လေ... ဒါဆို</p> <p>အသွားအပြန်ဆိုရင် တစ်နာရီလောက် ကြာမှာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ကျောက်မန်သည် ထိုအရာကို စဉ်းစားမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်စွမ်းအားများမှာ ဆယ်ဆကျော်မျှ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာမည်ဟူသော အဆိပ်တောင်ထွတ်</p> <p>ဂိုဏ်းသားများ၏ သတိပေးချက်ကို သူမ လျစ်လျူရှုမိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ "အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ" ဖြင့် ပြဿနာကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး ၊ ချန်လော့သည် သူ၏</p> <p>သန်မာသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားကိုး၍ တောင့်ခံနိုင်မည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ သူမ မှားယွင်းသွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ထိုနေရာသို့ သွားရန်ပင် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို... ငါတို့ ပြန်သွားကြတာပေါ့..."</p> <p>ကျောက်မန်သည် ခေါင်းလေးငုံ့လျက် ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်အချို့</p> <p>ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်လော့သည် သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု</p> <p>ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ တိုးပေး... အို မဟုတ်ဘူး... ၂၀၀ တိုးပေး..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန် သည် တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူမ မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင် ၊</p> <p>ချန်လော့သည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး ကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်ကို</p> <p>တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>အစကတည်းက ချန်လော့သည် သူ၏ အဆ ၁၀၀ တိုးပွားခြင်း ကို စတင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save