Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း( ၅၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">အထဲဝင်ဖို့ နည်းလမ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ၏ အပြင်ဘက်တွင် အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား အချို့သည် ချန်လော့နှင့်</p> <p>ကျောက်မန်တို့ ထွက်ခွာသွားရာ လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်လော့နှင့် ကျောက်မန်တို့ ထွက်သွားသည်မှာ ငါးမိနစ်၊ ခြောက်မိနစ်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း</p> <p>အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များအတွက်မူ ထိုအချိန်က ထာဝရလောက်</p> <p>ကြာရှည်နေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ အတွင်းရှိ အဆိပ် ပြင်းအားသည် ဆယ်ဆ တိုးလာခဲ့သည်။ အဆိပ်အတတ်တွင်</p> <p>ကျွမ်းကျင်လှသော အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ အတွင်းဂိုဏ်းသားများပင်လျှင်၊ ၎င်းတို့၏</p> <p>အထူးအဆိပ်ရှောင်နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုထားသည့်တိုင်အောင် ဤနေရာ၌ ငါးမိနစ်ထက်ပို၍</p> <p>ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>အချို့သော အဆင့်နိမ့် အတွင်းဂိုဏ်းသားများသာ ဆိုလျှင်ဖြင့်၊ သုံးမိနစ်ပင် မတောင့်ခံနိုင်ဘဲ အဆိပ်ချီ</p> <p>၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှင့် အလွန် နီးကပ်စွာ ရှိနေသော အလောင်း အနည်းငယ်က အကောင်းဆုံး သက်သေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်လော့နှင့် ကျောက်မန်တို့ ထွက်သွားသည်မှာ ငါးမိနစ်ကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ ပြန်လာမည့်</p> <p>အရိပ်အယောင် မတွေ့ရသေးသဖြင့် ၊ ယင်းက သူတို့ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>"အချိန်အတော်ကြာနေပြီကို ဘာလို့ သူတို့ ပြန်မလာသေးတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>"အစ်မကြီး ကျောက် ကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမဆီမှာ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ</p> <p>ရှိတယ်လေ... ဒါပေမဲ့ ချန်လော့ကရော... သူ ဒီလောက် အကြာကြီး တောင့်ခံထားနိုင်ပါ့မလား..."</p> <p> </p> <p>"သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း တတိယအဆင့် မှာပဲ ရှိသေးတယ်မလား... ပြီးတော့ သူက ငါတို့</p> <p>အဆိပ်တောင်ထွတ် ရဲ့ အဆိပ်ရှောင်ရှားရေး နည်းစနစ်ကိုတောင် မကျင့်ကြံရသေးဘူးလေ... သူ</p> <p>တကယ်ပဲ ဒီလောက် အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်မှာလား...”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ သေသွားပြီလား မသိဘူး..."</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားပြီး လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အခြား အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>"သူတို့က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တိုက်ရိုက်တပည့် တွေလေ... သူတို့ဆီမှာ အထူး နည်းလမ်းတချို့ ရှိမှာ</p> <p>သေချာတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... ဒီစမ်းသပ်မှုအတွက် အကြီးအကဲ က ကျောက်မန်ကို မှော်လက်နက် တွေ အများကြီး</p> <p>ပေးလိုက်တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်..." အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက သဘောတူသည့် အနေဖြင့်</p> <p>ဝင်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက အေးစက်စွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ... သူ သေသွားရင် ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်..."</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက ထို အတွင်းဂိုဏ်းသား ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး ၊ ထိုသူသည် ရုတ်တရက် ဤကဲ့သို့သော</p> <p>စကားမျိုး ပြောသည်ကို အံ့အားသင့်နေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထို အတွင်းဂိုဏ်းသား က ဆက်လက်ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီတစ်ကြိမ် စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ကို အချိန်မတိုင်မီ ဖွင့်လှစ်လိုက်တာက ချန်လော့ရဲ့ ဆရာ</p> <p>လောချင်းယွီ ရဲ့ အကြံပြုချက်ကြောင့်လို့ ငါ ကြားတယ်..."</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ သူမသာ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ကို အချိန်မတိုင်မီ မဖွင့်ချင်ခဲ့ရင် ငါတို့ အထဲမဝင်ခင်</p> <p>နောက်ထပ် တစ်နှစ်ခွဲလောက် စောင့်ရဦးမှာလေ..."</p> <p> </p> <p>"အဲ့အချိန်ကျရင် အဆိပ်ပုလဲ က ဖြစ်တည်နေပြီ... အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ရဲ့ အဆိပ်တွေကလည်း</p> <p>ဒီလောက် ပြင်းထန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ အထဲကို အလွယ်တကူ ဝင်သွားလို့ ရပြီပေါ့..."</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် ငါတို့က အဆိပ်ပုလဲ ကို ရနိုင်ရုံသာမက အထဲက အဆိပ်တွေကိုပါ စုဆောင်းနိုင်ဦးမှာလေ..."</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း ၊ ထို အတွင်းဂိုဏ်းသား မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။</p> <p> </p> <p>"အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ထဲက အဆိပ်တွေ အားလုံးက အရည်အသွေး အမြင့်မားဆုံးတွေချည်းပဲ...</p> <p>တစ်ခုချင်းစီက အပြင်ဘက်မှာ ရှိတဲ့ အဆိပ်တွေထက် အဆပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး ပိုမို အားကောင်းတယ်..."</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ကို အချိန်မတိုင်မီ မဖွင့်ခဲ့ရင်... ငါတို့က တစ်နှစ်ခွဲလောက် နေမှ</p> <p>ပြန်လာရင်တောင် ဒီအဆိပ်တွေ အားလုံးကို ရနိုင်သေးတယ်လေ..."</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့က အပြင်ဘက်မှာ အဆင့်နိမ့် အဆိပ်ပင် အနည်းငယ်လောက် ခူးပြီး ပြန်သွားရတာကို တကယ်ပဲ</p> <p>ကျေနပ်နေကြတာလား..."</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး စကားမပြောကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သေချာတာပေါ့ သူတို့လည်း လက်မလျှော့ချင်ကြဘူးလေ... အရည်အသွေးမြင့် အဆိပ်တွေ</p> <p>ရှိနေလျက်နဲ့ သူတို့မှ မယူနိုင်တာ..</p> <p> </p> <p>ဤအဆိပ်များက သာမန်လူများအတွက် အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။ အဆိပ်ခတ်ခြင်းမှလွဲ၍ မည်သည့်</p> <p>ရည်ရွယ်ချက်ကိုမှ ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့သည် အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များ ဖြစ်ကြ၏။ အဆိပ်တောင်ထွတ် သို့</p> <p>ဝင်ရောက်လာသော အတွင်းဂိုဏ်းသား တိုင်းနီးပါးက အဆိပ်ဆရာ များ ဖြစ်ကြပြီး အမျိုးမျိုးသော</p> <p>အဆိပ်များကို ဖော်စပ်နိုင်ကာ အဆိပ်နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အရည်အသွေးမြင့် အဆိပ်များသည် သူတို့အတွက် ရှားပါးသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ရုံသာမက အလွန်</p> <p>ကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံခြင်း ပစ္စည်းများလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ အတွင်းရှိ အဆိပ်များက အရည်အသွေး အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ</p> <p>၎င်းတို့သည် အဆိပ်ပုလဲ ၏ ဘေးတွင် ပေါက်ရောက်ပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး အပြင်းထန်ဆုံးသော</p> <p>အဆိပ်များကို စုဆောင်းထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဈေးကွက် အပြင်ဘက်တွင် မည်သည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မဆို ရာနှင့်ချီ၍ အလွယ်တကူ ရောင်းချနိုင်ပြီး</p> <p>၊ အကယ်၍ သင် ကံကောင်း၍ "ဆေးဘုရင်" နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ထောင်နှင့်ချီ၍ ရောင်းချရန်မှာ</p> <p>ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကို</p> <p>ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူတို့ အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်သည်မှာ အဆိပ် ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဆိပ်အချို့ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အရည်အသွေးမှာ</p> <p>သာမန်သာ ဖြစ်ပြီး ပြင်ပလောကတွင်ပင် အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သဖြင့် တန်ဖိုး သိပ်မရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p>"ချန်လော့ က အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ထဲမှာ သေသွားပြီး မြေဩဇာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရင်</p> <p>အကောင်းဆုံးပဲ...”</p> <p> </p> <p>"သူ့ဆရာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါတို့အဲ့ဒီအရည်အသွေးမြင့် အဆိပ်တွေကို ရနိုင်ပြီး ဒုတိယအဆင့်</p> <p>အဆိပ်ဆရာ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ..."</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူ အစ်ကိုတွေလည်း ဒီနေရာမှာ သေရမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>…</p> <p>အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ အတွင်းတွင်</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး ကို မျိုချလိုက်သည်ကို ကျောက်မန်သည် မှင်တက်စွာဖြင့်</p> <p>စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ၊ သူမသည် အခြေအနေကို ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"ထားလိုက်ပါတော့... အခု ပြန်သွားရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ အဲဒီကို ရောက်ရင်တောင် ပြန်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."</p> <p> </p> <p>"တိုက်ရိုက်တပည့် နှစ်ယောက်က ဒီနေရာမှာတင် သေသွားရင် ငါတို့တွေ လှောင်ပြောင်စရာ</p> <p>ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ မှ ထွက်ခွာရန်အတွက် အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး ကို</p> <p>မျိုချလိုက်သည်ဟု ကျောက်မန်သည် အထင်အမြင်မှားသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမသည် ချန်လော့ကို မတားဆီးခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူမနှင့် အဆိပ်ပုလဲ တို့က</p> <p>ရေစက်မပါကြောင်း သူမ ရှင်းလင်းစွာ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်လော့သည် ကျောက်မန်၏စကားကို နားမထောင်ခဲ့ချေ။ ထိုအခိုက်တွင် စနစ်၏ အသံက</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"သင်သည် အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး တစ်လုံးကို မျိုချလိုက်ပါသည်... အဆတစ်ရာ</p> <p>တိုးပွားပြီးနောက် သင်သည် အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး အလုံးတစ်ရာ မျိုချခြင်းနှင့် ညီမျှသော</p> <p>အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိပါသည်..."</p> <p> </p> <p>"သင်သည် သောက်သုံးနိုင်သော ဆေးလုံး အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားပါသည်...</p> <p>သင်သည် ဆေးလုံး အလုံးနှစ်ဆယ်၏ အာနိသင်ကိုသာ စုပ်ယူနိုင်ပါသည်..."</p> <p> </p> <p>"သင်သည် အဆိပ်ပြေစေသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မိနစ် ၂၀၀ ကို ရရှိပါသည်..."</p> <p> </p> <p>စနစ်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ချန်လော့ က ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မိနစ် ၂၀၀... ၃ နာရီကျော်ဆိုတော့ လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုသေးတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်က လုံလောက်တယ်... ဒါပေမဲ့..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ကျောက်မန်ကို တချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်တွင် စနစ် မရှိပေ။ သူမ၏ လက်ရှိ ပုံစံအရ ၊ သူမသည် အတော်လေး မသက်မသာ</p> <p>ဖြစ်နေပုံရသည်။ အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး နောက်တစ်လုံး ရှိနေလျှင်တောင် သူမသည် အလွန်ဆုံး</p> <p>၁၅ မိနစ် သို့မဟုတ် မိနစ် ၂၀ ခန့်သာ တောင့်ခံထားနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်ပုလဲ ရှိရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အတော်လေး ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း ပြန်လာရန် အတွက် အချိန်</p> <p>မလုံလောက်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်လော့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>"နင့်ရဲ့ ဘူးသီးမှုတ် ရော... ဒီနေရာမှာ အဲဒါကို သုံးလို့ မရဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်က ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီနေရာမှာပျံသန်းမှု ဆန့်ကျင်ရေး ဝင်္ကပါ တစ်ခု ရှိတယ်... ငါတို့ အဲ့တာကို သုံးလို့ မရဘူး..."</p> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင် အဲ့တာကို သုံးလို့ ရရင်တောင်မှ မှော်လက်နက် ကို အသက်သွင်းဖို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်</p> <p>လိုအပ်တယ်လေ... အဲဒါက အဆိပ်တွေ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စိမ့်ဝင်တဲ့ အရှိန်ကို ပိုမြန်စေလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ချန်လော့သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ ငါ အထဲဝင်ပြီး အဆိပ်ပုလဲ ကို ယူလာခဲ့မယ် ဆိုရင် ဘာကွာခြားမှု ရှိမလဲ..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ချန်လော့ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့်</p> <p>ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"နင် အထဲကို ဝင်နိုင်လို့လား..."</p> <p> </p> <p>"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောပြီး အချိန်မဖြုန်းနဲ့... ငါ့မေးခွန်းကိုပဲ ဖြေစမ်းပါ..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့၏ အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ၊ တဖက်လူသည် သူမကို လိမ်နေခြင်း မဟုတ်မှန်း</p> <p>ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ပြဿနာကြီးကြီးမားမားတော့ မဖြစ်လောက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အဆိပ်ပုလဲ က</p> <p>မဖြစ်တည်သေးဘူးဆိုတော့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အဆိပ်တွေက ပိုပြီးတောင် ပြင်းထန်နေလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူမသည် ချန်လော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့... နင့်မှာ တကယ်ပဲ အထဲဝင်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိလို့လား..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ... ငါ့မှာ အခြေအနေ တစ်ခု ရှိတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဘာလဲ..."</p> <p>ကျောက်မန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် သူမအား လိမ်ညာပြောဆိုမည်မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့အနေဖြင့် ထိုသို့လိမ်ညာရန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ</p> <p>မရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူမသာ အဆိပ်ပုလဲ ကို ရရှိနိုင်မည် ဆိုပါက၊ ၎င်းက သူမအတွက် သေချာပေါက်</p> <p>ကောင်းကျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်လော့သည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်း ထောင်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါက လူဆိုး မဟုတ်ပါဘူး... ဒါကြောင့် ငါ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ ပဲ ပေး..."</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရချိန်တွင်၊ ကျောက်မန်မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် သွေးတစ်ပွက် အန်လုမတတ်</p> <p>ဖြစ်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ ဆိုသည်မှာ နည်းသော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။ အဆိပ်တောင်ထွတ် အကြီးအကဲ</p> <p>သည် သူမ ကိုယ်စား ပေးချေလောက်သော်လည်း ၊ ကျောက်မန်သည် ဆရာဖြစ်သူ အနေဖြင့်</p> <p>ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုမျိုး ဖြစ်မည်ကို မလိုလားပေ။</p> <p> </p> <p>အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် ချန်လော့နှင့် ဈေးဆစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အရင် ၅၀၀ ကို မပါဘဲ စုစုပေါင်း ၁၀၀၀ နော်..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ကျောက်မန်၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အမူအရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခဏမျှ</p> <p>စဉ်းစားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၂၀၀ ပေါ့... ထပ်ပြီး ဈေးမဆစ်နဲ့တော့..."</p> <p> </p> <p>အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောက်မန်သည် နောက်ဆုံးတွင် အံကြိတ်၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဆိုးဆုံး အနေအထားတွင် အပို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ကို သူမ ကိုယ်တိုင် ပေးချေနိုင်သည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀လောတော့ တတ်နိုင်သည် မဟုတ်လော။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save