"ကောင်းပြီလေ... နင် အခု ပြန်သွားလို့ ရပြီ... အဆိပ်ပုလဲ ရပြီးတာနဲ့ ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်..."
ချန်လော့သည် စကားပြောရင်း အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။
အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောက်မန်သည် သူမ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ကျန်ရှိနေသော
အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
"ချန်လော့..." သူမ အော်ခေါ်လိုက်ရာ ချန်လော့က ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လာ၏။
"ဒီမှာ အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး တစ်လုံး... ယူထားလိုက်..."
သူမသည် လက်ထဲရှိ အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး ကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။
ချန်လော့သည် ဖမ်းယူလိုက်၏။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ငြင်းဆန်ချင်ခဲ့သော်လည်း ဤ
အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး သည် တတိယအဆင့် ဆေးလုံး ဖြစ်ရာ ပိုက်ဆံ အတော်လေး ရနိုင်မည်ဟု
တွေးမိသဖြင့် ၎င်းကို လက်ခံလိုက်သည်။
"အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုတာက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို အဆိပ်တွေ စိမ့်ဝင်တဲ့
အရှိန်ကို ပိုမြန်စေလိမ့်မယ်..."
"ဒါကြောင့် အရမ်း သန်မာတဲ့ သားရဲ နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် သူတို့နဲ့ မတိုက်ခိုက်နဲ့... တတ်နိုင်သမျှ
ထွက်ပြေးဖို့ပဲ ကြိုးစား..."
"ငါ အပြင်ဘက်ကနေ နင့်ကို စောင့်နေမယ်... မသေစေနဲ့နော်..."
ကျောက်မန်က ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏။ အကယ်၍ မနေ့ကသာ ဆိုလျှင် ချန်လော့ ဤနေရာတွင်
သေသွားမည်ကို သူမ အလွန် သဘောကျမိလောက်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ချန်လော့သည် သူမအတွက် အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို
မြင်ပြီးနောက် သူမသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။
ချန်လော့ သူမအပေါ် ပြုမူခဲ့သော ဆိုးရွားသည့် လုပ်ရပ်များကိုပင် ချက်ချင်း မေ့ပျောက်သွားတော့သည်။
ချန်လော့ လမ်းလျှောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်မန်သည် ထပ်မစောင့်တော့ဘဲ သူမ
လာခဲ့ရာ လမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်၍ လျှောက်သွားလိုက်၏။
ပြန်လမ်းသည် ငါးမိနစ်ခန့်သာ ကြာမြင့်ပြီး အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော
ကျောက်မန်အတွက် ၊ ထိုအချိန်သည် ပြသနာမဟုတ်ပေ။
ငါးမိနစ် အကြာတွင် သူမသည် သူတို့ စတင်ခဲ့ရာ နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ
ဖြူဖပ်နေ၏။
ထိုအခိုက်တွင် အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များမှာ မထွက်ခွာကြသေးပေ။ ကျောက်မန်
ပြန်လာသည်ကို မြင်ပြီး သူမကို တွဲကူရန် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ လှမ်းလာကြသည်။
"အစ်မကြီး... ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာတာလဲ... ချန်လော့ရော ဘယ်မှာလဲ..."
အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာပြီး မူးဝေနေသော ကျောက်မန်ကို
တွဲကူလိုက်၏။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့ အားလုံးသည် အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များ ဖြစ်ကြပြီး
သူမသည် တိုက်ရိုက်တပည့် လည်း ဖြစ်ရာ ၊ သူမကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည်
သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျောက်မန် စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက သရော်လိုက်၏။
"ချန်လော့လား... သူက ငါတို့ အဆိပ်တောင်ထွတ် က အတွင်းဂိုဏ်းသား မှ မဟုတ်တာ... အဲဒီထဲမှာ
ဒီလောက် အကြာကြီး သူ ဘယ်လိုလုပ် တောင့်ခံထားနိုင်မှာလဲ... အပြန်လမ်းမှာတင် သူ
သေလောက်ပြီ..."
ဤသည်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
သူတို့သည် ချန်လော့နှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်သော်လည်း တိုက်ရိုက်တပည့် တစ်ဦး အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ
ထဲတွင် သေဆုံးသွားခြင်းသည် သေးငယ်သော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။
လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေပြီး ချန်လော့ သေသွားပြီဟု ထင်နေကြသဖြင့် ၊ ကျောက်မန်က အလျင်အမြန်
ရှင်းပြလိုက်၏။
"မဟုတ်ဘူး... သူ အဆင်ပြေတယ်... သူက ငါ့အတွက် အဆိပ်ပုလဲ သွားယူပေးမယ် ဆိုပြီး အထဲကို
ဝင်သွားတာ..."
ထိုစကားကို ကြားပြီး လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
အရင်က ချန်လော့ သေသွားပြီဟု လှောင်ပြောင်ခဲ့သော အတွင်းဂိုဏ်းသား မှာ ချက်ချင်း
အော်ရယ်တော့၏။
ကျောက်မန် သည် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ထို အတွင်းဂိုဏ်းသား ကို မကျေနပ်သော
အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"သူ အထဲ ဝင်သွားတယ်ဟုတ်လား... အဆိပ်ပုလဲ သွားယူဖို့..."
"ချန်လော့ က တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်တာတော့ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း
တတိယအဆင့် မှာပဲ ရှိသေးပြီး ငါတို့ အဆိပ်တောင်ထွတ် ရဲ့ အဆိပ်ရှောင်ရှားရေး နည်းစနစ်ကိုတောင်
မကျင့်ကြံရသေးဘူးလေ..."
"ငါ ထင်တာကတော့... ချန်လော့ သူ ဆက်မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူး ဆိုတာ သိလို့... ပြီးတော့
အစ်မကြီးက သူ့ကို စိုးရိမ်ပြီး သူ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်သွားမှာကို ကြောက်လို့ အစ်မကြီးကို လိမ်ပြီး
တစ်ယောက်တည်း ပြန်လွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်... အဲ့လိုဆို သူ တစ်ယောက်တည်း သေလို့
ရတာပေါ့..."
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ထိုအတွင်းဂိုဏ်းသား မှာ အေးစက်စက်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် အော်ရယ်လိုက်သည်။
ကျောက်မန်သည် ထို အတွင်းဂိုဏ်းသား၏ လှောင်ပြောင်သော စကားများကို အေးစက်စက် တစ်ချက်
ကြည့်ရုံသာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူနှင့် ဆက်စကားပြောရန် အချိန်မဖြုန်းချင်တော့ပေ။
သူမလည်း ချန်လော့ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ခဲ့သော်လည်း ၊ ချန်လော့သည် သူ လုပ်နိုင်သည်ဟု
ပြောလာသဖြင့် ကျောက်မန်သည် သူ့ကို ယုံကြည်ခဲ့သည်။
ထို အတွင်းဂိုဏ်းသား ပြောခဲ့သည့်... ချန်လော့က ဆက်မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူးဟု ခံစားရသဖြင့်
သူမကို လိမ်ပြီး ထွက်ခွာသွားကာ အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း သေဆုံးသွားသည်
ဆိုသော စကားအတွက်မူ…
ဤအကြောင်းပြချက်သည် လုံးဝ ခိုင်လုံမှု မရှိသလို မှန်ကန်နိုင်ခြေ လုံးဝ မရှိပေ။
အကြောင်းမှာ သူမသည် ချန်လော့အကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။ အကယ်၍
သူသာ အန္တရာယ်ကို တကယ် အာရုံခံမိပါက၊ ယခု အပြေးအလွှား ပြန်လာသူမှာ သူမ မဟုတ်ဘဲ
ချန်လော့သာ ဖြစ်လောက်သည်။
အဲ့ကောင်က သွေးသဲကန္တာရ တုန်းက သူမကို အဆိပ်စမ်းသပ်ဖို့ လူသား ကြွက်တစ်ကောင်လို
အသုံးပြုခဲ့တာလေ... ဒီလိုလူမျိုးက သူတစ်ပါးရဲ့ အသက်ကို သူ့အသက်ထက် ပိုတန်ဖိုးထားဖို့
ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ…
ချန်လော့သည် ထိုအချိန်တွင် အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး ကို သောက်ထားသဖြင့် အနည်းဆုံး
နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ခန့် တောင့်ခံထားနိုင်သေးပြီး ပြန်လာရန် အချိန် အလုံအလောက် ရှိသည်။
သို့သော် ကျောက်မန်သည် ဤကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့နှင့် မငြင်းခုံချင်ခဲ့ချေ။
ချန်လော့ ပြန်လာသောအခါ သူသည် အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များ၏ ရှေ့တွင်
ရပ်နေလိမ့်မည်။ ယင်းက သူတို့၏ စကားများကို ချေပရန် အကောင်းဆုံး သက်သေပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။
ထိုစဉ် အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ အတွင်းတွင်။
ချန်လော့သည် တောက်ပသော ဓားသိုင်း တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လမ်းကြောင်းကို
ပိတ်ဆို့နေသော သားရဲ အချို့ကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်၏။
"ဒီ သားရဲ တွေက မူးယစ်ဆေးဝါးကြောင့် အဆိပ်သင့်နေတာလား..."
"ငါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း တတိယအဆင့် လေ... မင်းတို့လို ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်
ကောင်တွေက ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့..."
ချန်လော့သည် မကျေမနပ်ဖြင့် ညည်းတွားနေစဉ် သားရဲ များ၏ အလောင်းများကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်
ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
သို့သော် ချန်လော့သည် ဤအဆိပ်ပြင်းသော သတ္တဝါများ၏ အလောင်းများက သိုလှောင်အိတ် ထဲရှိ
အခြား ပစ္စည်းများကို ညစ်ညမ်းသွားစေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နောက်ထပ် သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံးကို
အထူးတလည် အသုံးပြုခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် စနစ်၏ အသိပေးချက် တစ်ခုက ချန်လော့၏ ရှေ့တွင် ပေါ် ထွက်လာသည်။
"အဆိပ်ကို ရှောင်ရှားရန် ကျန်ရှိနေသော အချိန်- ၁၉၃ မိနစ်..."
ဤအသိပေးချက်ကို မြင်ပြီး ချန်လော့မှာ ပေါက်ကွဲလုမတတ် ဖြစ်သွားတော့၏။
"ချီးပဲ... ငါ ထွက်လာတာ အလွန်ဆုံး နှစ်မိနစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ..."
"ခုနက တိုက်ပွဲကို ထည့်တွက်ရင်တောင် တစ်မိနစ်တောင် မကြာလောက်ဘူး..."
"စနစ်... မင်းက အရမ်း ရက်စက်တာပဲ..."
သို့သော် သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် စနစ်ထံမှ နောက်ထပ် အသိပေးချက် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။
"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆိပ်များ စိမ့်ဝင်မှုကို ပိုမို မြန်ဆန်စေပြီး...
အဆိပ်ကိုကာကွယ်ထားသော အချိန် ကုန်ဆုံးမှုကို ပို၍ မြန်ဆန်စေပါသည်..."
ဤစကားလုံးများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်၊ ချန်လော့သည် ကျောက်မန်လည်း အရင်က သူ့ကို အလားတူ
စကားမျိုး ပြောခဲ့ဖူးကြောင်း သတိရသွားသည်။
"ဒါဆို... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး အဆိပ်ကို ရှောင်ရှားဖို့ လိုအပ်တဲ့ အချိန်က ပုံမှန်အချိန်ရဲ့
ငါးဆ ပိုမြန်နေတာပေါ့..."
"စွမ်းအင် စားသုံးမှု အဆငါးဆ တဲ့... ငါ့မှာ စနစ် ရှိနေလို့ တော်သေးတာပေါ့... မဟုတ်ရင်
ဘယ်သူက ဒီဒဏ်ကို ခံနိုင်မှာလဲ..."
" ဒီလိုမှန်းကြိုသိရင် ငါ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်ပါတယ်... အလှပြ လှည့်ကွက်တွေ
အားလုံးနဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး..."
ထိုအချိန်တွင် ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကူကယ်ရာမဲ့သော အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်ထွက်လာ၏။
သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်အရ ၊ ဤ သားရဲ များနှင့် တစ်မိနစ်မျှ အချိန်ဖြုန်းနေရန် လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။
"မလုံလောက်ရင်လည်း ရပါတယ်... အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်သေးတာပဲ..."
ချန်လော့သည် သူ၏ ကျန်ရှိနေသော အချိန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ၁၉၃ မိနစ် အတိအကျ
ကျန်နေသေးသည်။
"ငါ သားရဲ တွေကို အမြန်ဆုံး သတ်ဖို့ပဲ ကြိုးစားရတော့မှာပေါ့... အချိန်အများကြီး ရနေရင်တောင်မှ
အချိန်တွေကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးနေလို့ မရဘူး..."
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် အတွင်းပိုင်းဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားလိုက်၏။
လမ်းတွင် သားရဲ အချို့နှင့် ကြုံတွေ့ရသေးသော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များက မမြင့်မားဘဲ
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ပင် မရောက်ရှိကြသေးပေ။
ချန်လော့သည် သူတို့နှင့် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ အခြေခံအားဖြင့် အားလုံးကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်
သတ်ဖြတ်လိုက်၏။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သားရဲ အကောင် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
"မကြာခင် ရောက်တော့မယ် ထင်တယ်..."
သူသည် အနည်းဆုံး မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် လမ်းလျှောက်ခဲ့ရသည်။
အစောပိုင်းက ကျောက်မန်နှင့် အတူ လမ်းလျှောက်ခဲ့သော ငါးမိနစ်ခန့်ကို ပေါင်းထည့်လိုက်လျှင် ယခု
အဆိပ်ပုလဲ ရှိရာ နေရာသို့ ရောက်ရန် ငါးမိနစ်ခန့်သာ လိုတော့သည်။
"ငါ့မှာ အချိန် ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ..."
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် စနစ်၏ မျက်နှာပြင်သည် ချန်လော့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာ၏။
မျက်နှာပြင်က အလွန် ရိုးရှင်းပြီး ကျန်ရှိနေသော အချိန်ကိုသာ ဖော်ပြထားသည်။
"အဆိပ်ကို ရှောင်ရှားရန် ကျန်ရှိနေသော အချိန်- ၁၆၉ မိနစ်..."
ချန်လော့သည် သားရဲ များကို လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း အချိန်အနည်းငယ် ယူရသေးသည်။
မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ကြည့်လိုက်၏။
"အတွင်းပိုင်းမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရှိ သားရဲ တွေ ရှိနေနိုင်တယ်..."
"ဒါပေမဲ့... ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းအပြင် သံအရိုး
ဒုတိယအဆင့် နဲ့ဆိုရင်... ရွှေမြုတေအဆင့် တစ်ဝက် လောက် မဟုတ်ရင်တော့ ပြဿနာ မရှိဘူး..."
"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ် ဖြစ်နေရင်တောင် သူ့ကို သတ်ဖို့ အလွန်ဆုံး ၁၀
မိနစ်လောက်ပဲ လိုမှာပါ..."
"အကယ်၍ အဲဒါကို ပြောင်းလဲတွက်ချက်ကြည့်ရင် အလွန်ဆုံး မိနစ် ၅၀ ပေါ့... လုံးဝ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့
အနေအထားမှာ ရှိတယ်..."
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချန်လော့သည် အတွင်းပိုင်းဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားလိုက်၏။
***