"ရှင် မကူညီဘူးလား..."
ကျောက်မန်သည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေပုံရကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဤသားရဲ လေးကောင်သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ကနဦးအဆင့် တွင်သာ ရှိသော်လည်း ၊ သူမ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသဖြင့် ဤသားရဲ လေးကောင်ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။
ကျောက်မန် သည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ၊ ချန်လော့သည် လှောင်ပြောင်ပြောဆိုနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေဓားသွားများသည် သားရဲ တစ်ကောင်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားသည် ။
သားရဲ သည် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသွားပြီး ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း လေဓားသွားသည် အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သူ၏ဦးနှောက်ထဲသို့ ပစ်ဝင်သွားပြီး ဖြစ်သည်။
"ဘုန်း..."
ကျည်ဆန်တစ်တောင့်က သူ၏ ဦးနှောက်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။ သားရဲ မှာ မျက်လုံးပြူးလျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် အသက်ကင်းမဲ့စွာ လဲကျသွားတော့သည်။
ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျန် သားရဲ သုံးကောင်သည် သူတို့ လူမှား၍ ရန်စမိပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားကြပြီး ထွက်ပြေးရန် အလျင်အမြန် ထလိုက်ကြသည်။
သို့သော် ချန်လော့သည် သူတို့ကို မည်သို့ အလွတ်ပေးမည်နည်း။
သူသည် သူ၏ ရွေ့လျားမှုသိုင်းကွက်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သားရဲ သုံးကောင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကာ သူ၏ ဓားရှည် ထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။
"တိမ်လိပ်ဓားသိုင်း..."
ဓားခုတ်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဓားသွားသည် သားရဲ နှစ်ကောင်၏ ခေါင်းများကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ၎င်းတို့၏ ခေါင်းများသည် လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် မရပ်တန့်သေးဘဲ သူတို့ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း မသိသေးပုံရကာ နောက်ထပ် ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ထပ်လှမ်းပြီးမှ ရုတ်တရက် လဲကျသွားသည်။
ဤအချိန်တွင် သားရဲ တစ်ကောင်တည်းသာ ကျန်တော့ပြီး ၊ ထိုအကောင်မှာ ကျောက်မန်၏ ကြာပွတ် ကြောင့် ဦးရေပြား ဆုတ်ခွာခံထားရသည့် အကောင်ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ချန်လော့ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၊ ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရားနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်လျက် ရှိသည်။
ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းသည် ထွက်ပြေးရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ကြောင်း နားလည်သွားပုံရပြီး သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရသည်။
ထို့နောက် သူသည် ရုတ်တရက် လှည့်၍ ချန်လော့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။
ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်လော့သည် ပြုံးမိလေသည်။
"မင်း တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ..."
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ဘယ်ဘက်လက်တွင် ချီစွမ်းအင် များကို စုစည်းလိုက်ပြီး ၊ သားရဲ ၏ ခေါင်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။
"အုပ်စိုးရှင်လက်သီး..."
ကျယ်လောင်သော မြည်သံနှင့်အတူ ၊ သားရဲ၏ခေါင်းသည် ပြင်းထန်သော လက်သီးချက် တစ်ချက်စာ ထိမှန်သွားပြီးနောက် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ငါးမီတာ၊ ခြောက်မီတာခန့် လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။
သို့သော် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် သားရဲကောင်သည် သေသွားပုံ မပေါ်ပေ။၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်လာပြီး ညည်းညူသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ခေါင်းကို လက်သီးနဲ့ အထိုးခံရတာတောင် အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတော့ ကြည့်ရတာ အသေးစားအောင်မြင်မှုအဆင့် ရောက်နေတဲ့ အုပ်စိုးရှင်လက်သီး က နည်းနည်း အားနည်းနေသေးတယ် ထင်တယ်..."
ချန်လော့သည် ထိုသို့ပြောရင်း သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ၊ လက်သီးကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်၍ သားရဲ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။
လက်သီး ကျရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သားရဲ ၏ ခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။
"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သေချာပေါက် သေသွားပြီပဲ..."
ချန်လော့သည် သားရဲ၏ အလောင်းပေါ်တွင် သူ၏ လက်များကို သုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်မန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ၊ သူမသည် သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို ကြည့်ရင်း ဘာပြောရမည်မှန်း မသိအောင် ဖြစ်နေသည်။
ချန်လော့သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် သို့ အဆင့်တက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိထားသည်။ ချန်လော့နှင့် အရင်က အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့သူများထဲတွင် သူမနှင့် ရင်းနှီးသော အတွင်းဂိုဏ်းသားလည်း ပါဝင်ပေသည် ။
သို့သော် ချန်လော့၏ စွမ်းအားသည် ဤမျှလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပတ်ခန့်က ချန်လော့ ဂိုဏ်းသို့ စတင် ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က သူ၏ချီသန့်စင်ခြင်း နဝမအဆင့် ဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှ်ိ အတွင်းဂိုဏ်းသား ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း…
အမှန်အားဖြင့် ထိုတိုက်ပွဲသည် ချန်လော့၏ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းကြောင့် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
ထိုအတွင်းဂိုဏ်းသား၏ အလွန်အမင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေခြင်းကလည်း အကြောင်းရင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် တိုက်ပွဲအတွင်း ချက်ချင်း အသုံးမပြုနိုင်သော "မြူခိုးကိုယ်ပွား" ကို အသုံးပြုရန် ဇွတ်တရွတ် လုပ်ခဲ့ပြီး အပြည့်အဝ အသက်မဝင်မီမှာပင် ချန်လော့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ထို့အပြင် ချန်လော့သည် ထိုအချိန်က ဝင်္ကပါ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု၊ မန္တာန်များ နှင့် သိုင်းကွက်များ အပါအဝင် စာအုပ်ထဲရှိ လှည့်ကွက် အားလုံးနီးပါးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ချန်လော့သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ကနဦးအဆင့်ရှိ သားရဲ များကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် အလွန် လွယ်ကူနေပုံရပြီး ၊ သူ၏ စွမ်းအား တစ်ဝက်ကိုပင် အသုံးမပြုလိုက်ရပုံရသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမနှင့် ချန်လော့ကြားရှိ ကွာဟချက်သည် ထပ်မံ ကွာဟသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူမ နောက်တစ်ကြိမ် သဘောပေါက်သွားသည်။
"ဒီ သားရဲ တွေက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်လောက် ရနိုင်မယ် ထင်လဲ..."
ချန်လော့သည် သားရဲ အလောင်း လေးလောင်းကို ဆွဲယူလာပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အပြည့်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဒီအရာတွေ အားလုံးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေပဲလေ…
ကျောက်မန်သည် အလောင်းများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မီးခိုးရောင် ဝံပုလွေသားရဲ က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မှာ ရှိပေမဲ့ အခြေခံအားဖြင့် ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ ဒါမှမဟုတ် ၃၀ လောက်ပဲ ရမှာ..."
ချန်လော့ သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံရ၏။
"ငါက အတော်လေး အမြတ်အစွန်း ရနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာ..."
"ဒါပေမဲ့ သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် ဒီလောက် အားနည်းတဲ့ အကောင်က ပိုက်ဆံ သိပ်ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
"ထားလိုက်ပါတော့... ခြင်က သေးပေမဲ့ အသားတော့ အသားပဲလေ..."
ချန်လော့၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ချန်လော့သည် သွယ်ဝိုက်၍ သူမကိုဝေဖန်နေသကဲ့သို့ ကျောက်မန် ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒီလောက် အားနည်းတယ်တဲ့လား... အာ့ဆို သူတို့ကိုတောင် မနိုင်တဲ့ ငါက ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ....
"နင့်ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ..."
ကျောက်မန်သည် မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း တတိယအဆင့် လေ... နင်ကရော..."
ချန်လော့သည် ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားသလို ဖုံးကွယ်စရာလည်း ဘာမှ မရှိချေ။
"ချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့်..."
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကျောက်မန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။
သူမသည် လဝက်အတွင်း အဆင့်ငယ် နှစ်ဆင့် တက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူမကိုယ်သူမ အလွန် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ချန်လော့သည် သူမထက်ပင် ပို၍ သွားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။
ထို့အပြင် သူမ သည် လဝက်အတွင်း အဆင့်ငယ် နှစ်ဆင့် တက်နိုင်ခဲ့ရခြင်းမှာ "မိစ္ဆာနှလုံးသား အဆိပ်မွေးမြူခန္ဓာ" ကို ကျင့်ကြံထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ချန်လော့၏ ဘေးတွင် ရပ်နေရခြင်းမှာ သူမကို သာမန်လူ တစ်ယောက်လို ခံစားရစေသည်။
သားရဲ၏ အလောင်းများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ချန်လော့သည် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ ရန်ယွီတောင်ကြား ဆီသို့ ချက်ချင်း ဦးတည် သွားလိုက်သည်။
လောချင်းယွီ တစ်ယောက်တည်းကသာ ရန်ယွီတောင်ကြား ရှိ မြေအောက်ရေပူစမ်း အကြောင်း သိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်းရှိ အကြီးအကဲ အများစုကလည်း စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း အကြောင်းကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။
ထို့အပြင် ချန်ရှင်းဂိုဏ်း အတွင်းတွင် ခန္ဓာတောင်ထွတ် တစ်ခု ရှိသည်။ ခန္ဓာတောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များအတွက် မြေအောက်ရေပူစမ်း အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် အကန့်အသတ် ရှိသည်။ အကယ်၍ သူတို့ သာ နောက်ကျမှ ရောက်သွားခဲ့လျှင်ဖြင့် ခန္ဓာတောင်ထွတ် မှ လူများ၏ လုယူခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။
ချန်လော့သည် သူ၏ ရွေ့လျားမှုသိုင်းကွက်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ရန်ယွီတောင်ကြား ဆီသို့ အရှိန်တင်ကာ ပြေးသွားတော့သည်။
ချန်လော့၏ ခန့်မှန်းချက်အရ သူတို့ ရန်ယွီတောင်ကြား သို့ ရောက်ရန် အနည်းဆုံး လေးရက် ကြာမည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ မနားတမ်း သွားမည် ဆိုပါက ၊ နှစ်ရက်တည်းဖြင့်ရောက်နိုင်သည်။
အရှိန်မြန်မြန် သွားမည် ဆိုပါက ၊ တစ်ရက်ခွဲခန့်သာ ကြာပေမည်။
ချန်လော့သည် ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်ကို မြင်ပြီး ကျောက်မန်သည် အလျင်အမြန် နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။
သို့သော် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူမအနေဖြင့် ဆက်မပြေးနိုင်တော့ချေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တွင်သာ ရှိသေးသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လောက် မပေါများသလို သူမ ကျင့်ကြံထားသည်မှာလည်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ရွေ့လျားမှုသိုင်းကွက်သာ ဖြစ်သည်။
အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ဘူးသီးမှုတ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဘူးသီးမှုတ် ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်သောအခါ ၎င်းသည် ချက်ချင်း ကြီးမားလာပြီး အချိန်တိုအတွင်း ငါးဆ၊ ခြောက်ဆခန့် ကြီးမားသွားသည်။
ကျောက်မန်သည် ဘူးသီးမှုတ်ပေါ်သို့ တက်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ၊ ဘူးသီးမှုတ်သည် ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ချန်လော့၏နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။
ချန်လော့တစ်ယောက် ပြေးနေစဉ်အတွင်း ၊ သူ့နောက်ကနေ ဘူးသီးမှုတ် ကို စီးကာ လိုက်လာသော ကျောက်မန်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ပျံသန်းနိုင်တဲ့ မှော်လက်နက် ပဲ..." ချန်လော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဆရာ ပေးထားတာလေ..."
ကျောက်မန်သည် အားသာချက် တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့သွားသကဲ့သို့ အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့ကို နေရာ နည်းနည်း ပေးလို့ ရမလား..."
"နေရာ မရှိတော့ဘူးလေ..."
ကျောက်မန်သည် သူမ၏ ခြေအောက်ရှိ ဘူးသီးမှုတ် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
သူမသည် နေရာကို မပေးချင်၍ မဟုတ်ဘဲ အဓိက ပြဿနာမှာ ဘူးသီးမှုတ် သည် အမှန်တကယ်ပင် သေးငယ်လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက် ရပ်ရန် အဆင်ပြေသော်လည်း လူနှစ်ယောက်စာအတွက် အဆင်မပြေနိုင်ပေ။
ချန်လော့သည် ဘူးသီးမှုတ် ကို ကြည့်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။
" ဒါဆို လူနှစ်ယောက် စာ အလေးချိန်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိလိမ့်မလား..."
"ရမယ် ထင်တာပဲ..."
ရှင်းလင်းသော အဖြေတစ်ခု ရပြီးနောက် ချန်လော့သည် စကားအပို မပြောတော့ချေ။ သူသည် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျောက်မန်၏ ကျောပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
ဤလုပ်ရပ်က ကျောက်မန်ကို လုံးဝ မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။
သူမသည် ခေါင်းလှည့်၍ သူမ၏ ကျောပေါ်ရှိ ချန်လော့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"ရှင့်မှာ အရှက်တရား လုံးဝ မရှိဘူးလား..."
ကျောက်မန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."
"ရှင်က မေးတောင် မမေးဘဲ ဒီပေါ်ကို ခုန်တက်လာတာလေ... ပြီးတော့ ရှင် ကျွန်မကျောပေါ်မှာ ခွစီးနေတာကို ရှင် နည်းနည်းလေးတောင် အားမနာဘူးလား..."
ကျောက်မန်၏ မေးခွန်းထုတ်မှု ရှေ့တွင် ချန်လော့သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေ၏။
"မင်း နားမလည်ပါဘူး... ဒါကို ခွန်အားကို ချွေတာတယ်လို့ ခေါ်တယ်..."
"ငါတို့ နှစ်ယောက်ထဲမှာ ငါက ပိုသန်မာတယ်... ငါက အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးသမားဖြစ်လာမှာ... ခရီးသွားတဲ့ အပိုင်းမှာတော့ မင်းက နည်းနည်း ပိုကြိုးစားရမှာပေါ့..."
"ဒီလိုဆိုတော့ အားလုံးအတွက် မတရားရာရောက်တော့ဘူးလေ”
ချန်လော့၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ကျောက်မန်မှာ ဘာပြောရမည်မှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားပြီး ချန်လော့ကို ကျောပိုးထားရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။
***