Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှေမြုတေ ကိုယ်ပိုင်ဖောက်ခွဲခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဝှစ်..."</p> <p> </p> <p>ဓားကျရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သားရဲဘုရင်၏ လည်ပင်းတစ်ဝိုက်ရှိ အသားစိုင်များမှာ ချန်လော့၏ လက်ချက်ဖြင့် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။သူ၏ ဦးနှောက်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အကြား ဆက်သွယ်မှုအဖြစ် ဖြူလျလျ အရိုး တစ်ချောင်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ချီးပဲ... ဒီလောက် ဖြစ်နေတာတောင် သူ မသေသေးဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ ဦးနှောက်က အောက်ဆီဂျင် ထောက်ပံ့မှု မလိုအပ်ဘူးလား... သွေး မလိုအပ်ဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဇီဝဗေဒအရ ယုတ္တိမရှိဘူးလေ”</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယုတ္တိရှိရှိ တွေးကြည့်ရမည်ဆိုပါက၊ တိရစ္ဆာန် အများစုအတွက် သူတို့၏ အဓိက သွေးကြောကြီး ပြတ်တောက်သွားသည်နှင့် သေဆုံးရန် မဝေးတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း၊ ဤနေရာသည် နယူတန် ပင် သေရာမှ ပြန်လည် ရှင်သန်လာနိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းလောကကြီးပင် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီအရိုး တစ်ချောင်းပဲ သူ့ကို ထောက်ပံ့ဖို့ ကျန်တော့တာလေ... အကယ်၍ အရိုးသာ ကျိုးသွားရင် သူ သေချာပေါက် အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် စကားပြောရင်း သားရဲဘုရင် ၏ လည်ပင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ၊ ဖြူဖွေးနေသော အရိုးချောင်းကြီးကို ထင်ထင်ရှားရှားမြင်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း မတ်တတ်ရပ်နိုင်သေးလား..."</p> <p> ချန်လော့က ဘေးနားရှိ ကျန်းချွမ် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချွမ် သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် လဲကျနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အသက်ရှင်နေသေးလောက်သော်လည်း ၊ မကြာမီ အချိန်အတွင်း မတ်တတ်ရပ်နိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> </p> <p>"တစ်ချက်တည်းနဲ့ လဲကျသွားတယ်... ဒီလို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမျိုးနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ခန္ဓာတောင်ထွတ် ရဲ့ အတွင်းဂိုဏ်းသား လို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်ပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် မကျေမနပ်ဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချွမ် သည် သားရဲဘုရင် ၏ ခြေထောက်ရိုးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချိုးပစ်လိုက်သည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ၊ တစ်ဖက်လူသည် မည်မျှ သန်မာကြောင်းကို သူ သိထားသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကျန်းချွမ် သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့လျှင်ဖြင့် ၊ သူသည် သားရဲဘုရင် ၏ ကျောရိုးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ချိုးပစ်နိုင်လောက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချွမ်၏ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ၊ ဤတစ်ခေါက်တွင် သူ ကိုယ်တိုင်သာ အားကိုးရတော့မည့်ပုံ ပေါ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သိုလှောင်အိတ် ကို ဆွဲထုတ်ကာ ဆေးလုံး အချို့ကို ထုတ်ယူ၍ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင် တိုက်ပွဲတွင် သူသည် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အကုန်အစင်နီးပါး သုံးစွဲပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ဆေးလုံး ကို မျိုချလိုက်သည်နှင့် ၊ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း မူလ စွမ်းအား၏ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ပြန်လည် ရရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ကံကောင်းလို့ ငါ ကြိုတင်ပြီး ဆေးတောင်ထွတ် ကနေ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အရည်အသွေးရှိတဲ့ ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အချို့ကို ဝယ်လာခဲ့လို့သာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>"ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အရည်အသွေး" ဟူသော ဝေါဟာရသည် အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးနှင့် အာနိသင်ရှိသော ဆေးလုံး ကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးလုံး များ၏ အရည်အသွေးကို ယေဘုယျအားဖြင့် အဆင့်လေးဆင့် ခွဲခြားထားသည်။ ချို့ယွင်းချက်ရှိသော အဆင့်၊ သာမန်အဆင့်၊ ကောင်းမွန်သော အဆင့် နှင့် ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့် တို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်လော့၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း သည် ယခုအခါ အမြဲတမ်းလိုလို ပြီးပြည့်စုံသော အရည်အသွေးတွင် ရှိသော်လည်း၊ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ပထမအဆင့် ဆေးဆရာ သာ ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံး များကို မဖော်စပ်နိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက ဤဆေးလုံးများကို ဝယ်ယူစရာ မလိုဘဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဖော်စပ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့... ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အရည်အသွေးရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖြစ်နေရင်တောင်မှ သူ့ရဲ့ အာနိသင်တွေက နောက်ဆုံးမှာတော့ အကန့်အသတ် ရှိတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖော်စပ်ထားသော ဝိညာဉ်ဆေးလုံး သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အလွန် လျင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးစေနိုင်သော်လည်း ၊ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပြည့်ဖြိုးသွားသည်နှင့် နောက်ဆက်တွဲ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်သည့် အရှိန်သည် နှေးကွေးသွားမည် ဖြစ်ရာ သာမန် ဆေးလုံး တစ်လုံးထက်ပင် ပိုမို နှေးကွေးသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်ပေါ်ရခြင်းမှာ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မည်သို့ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသနည်းဟူသည့် အချက်နှင့် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ဆေးလုံး သည် အစပိုင်းတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား စုပ်ယူရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေနိုင်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ညှစ်ထုတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ အမြတ်ထုတ်ခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အတော်လေး ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး အမှားအယွင်း အနည်းငယ် ရှိသွားခဲ့ပါက ၊ အခြေခံအုတ်မြစ် ကို ပျက်စီးစေနိုင်ကာ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်းကို သိသိသာသာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အခြေခံအုတ်မြစ် ကို မပျက်စီးစေရန် နှောင်းပိုင်းအဆင့်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည် နာလန်ထူသည့် အရှိန်ကို လျှော့ချသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် နာလန်ထူရန် အချိန်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင့်ကို အဆုံးသတ်ဖို့ က ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ် ထင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ထိုသို့ပြောရင်း သူ့ရှေ့က သားရဲဘုရင်‌ကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သားရဲဘုရင် သည် ထော့နင်းထော့နင်းဖြင့် ချန်လော့ဆီသို့ ပြေးလာပြီး ၊  သူ၏ သွေးနီရောင် ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်ဟကာ မီးတောက်များကို နောက်တစ်ကြိမ် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရွေ့လျားမှုသိုင်းကွက်တွေ သုံးတာတောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်တာပဲ... ငါ သူနဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေလို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဒီခွေးကောင်ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်မှ ဖြစ်မယ်..."</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချန်လော့သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ ချန်လော့၏ လက်ဖဝါးရှေ့တွင် ဝင်္ကပါ ငယ်ငါးခု စတင် ပုံပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"စွမ်းအားမြှင့် ဝင်္ကပါ"၊ "အကာအကွယ် ဝင်္ကပါ"၊ "ပေါက်ကွဲခြင်း ဝင်္ကပါ"၊ "သွေးသတ်ကွင်း ဝင်္ကပါ" နှင့် "လျင်မြန်သောရွေ့လျားမှု ဝင်္ကပါ" တို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝင်္ကပါ ငါးခု ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ချန်လော့၏ နဖူးပေါ်သို့ တွယ်ကပ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု သူ လုပ်ရမည့်အရာမှာ ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကို နောက်ဆုံး၊ သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် အသုံးပြုရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝင်္ကပါ ငါးခု ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် ချန်လော့သည် အချိန်မဖြုန်းတော့ချေ။ သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ပြောင်းလဲကာ သားရဲဘုရင် ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သားရဲဘုရင် သည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ၊ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်လျက် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သားရဲဘုရင်သည် ချန်လော့၏ လှည့်စားခြင်းကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်ရာ ၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်လော့ကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေး မပေးနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သားရဲဘုရင်သည် သူ၏ သွေးနီရောင် ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ၊ မီးတောက်များက ချန်လော့ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လိမ့်ဝင်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်လော့သည် လုံးဝ နောက်မဆုတ်ဘဲ မီးတောက်များထဲသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ပေါ်တွင် ဝင်္ကပါ အသစ်များသည် အဆက်မပြတ် ဖွဲ့စည်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတမှိတ်အတွင်းမှာပင် ၊ မီးတောက်များက ချန်လော့ကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျောက်မန်သည် ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လန့်ဖျပ်သွားသည်။ ချန်လော့သည် တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင် လုံးဝ ရူးသွားပြီပဲ..."</p> <p> </p> <p>သူမသည် လက်ထဲရှိ ဓားမြှောင် ထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စတင် ထည့်သွင်းကာ အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သားရဲဘုရင် ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုစဉ် ပုံရိပ်တစ်ခုက မီးတောက်များထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ချန်လော့ ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ချန်လော့သည် မီးတောက်များထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသော်လည်း၊ မီးတောက်များက သူ့ကို မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မပေးနိုင်ခဲ့ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ မီးတောက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက "အကာအကွယ် ဝင်္ကပါ" ကို အဆက်မပြတ် တည်ဆောက်နေခဲ့သော ချန်လော့၏ ကျေးဇူးကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကာအကွယ် ဝင်္ကပါ သည် အကန့်အသတ်ရှိသော စွမ်းအားရှိသည့် ပထမအဆင့် ဝင်္ကပါ သာ  ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချန်လော့ ကိုယ်တိုင်က ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဝင်္ကပါဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို ချက်ချင်းနီးပါး ဖန်တီးနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ တစ်ခု ပျက်စီးသွားပါက၊ အခြားတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးနိုင်ရာ အရာအားလုံးကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားကြည့်လျှင်ဖြင့် ၊ ဤသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန်မဖြစ်နိုင်သော ကာကွယ်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချန်လော့သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည် ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ အမြောက်ဆံ တစ်ခုကဲ့သို့ သားရဲဘုရင်၏ လည်ပင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သားရဲဘုရင် သည် ချန်လော့၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်သွားပြီး ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက်ဆိုသလို ၊ ၎င်းသည် ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ် ဖွင့်ဟလိုက်ရာ အနီရင့်ရောင် ပုလဲ တစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်လော့ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ရွှေမြုတေ... သူက ရွှေမြုတေ ကို ကိုယ်တိုင်ဖောက်ခွဲတော့မှာပဲ..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် သားရဲဘုရင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းနီးပါး သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သားရဲဘုရင် ရွှေမြုတေ ကို ကိုယ်တိုင်ဖောက်ခွဲပြီး ချန်လော့ကို သတ်ချင်နေတာပဲ…</p> <p> </p> <p>ရွှေမြုတေအဆင့် တစ်ဝက် ဆိုသည်မှာ စစ်မှန်သော ရွှေမြုတေအဆင့် မဟုတ်ဘဲ ရွှေမြုတေအဆင့် ရှိ စွမ်းအားရှင် တစ်ဦးလောက် မသန်မာသော်လည်း ၊ သို့သော် ထိုရွှေမြုတေ၏ စွမ်းအားကို အထင်သေး၍ မရပေ။ စစ်မှန်သော ရွှေမြုတေအဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင် တစ်ဦးပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော ပေါက်ကွဲမှုမျိုးတွင် ပါဝင်မိပါက ၊ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခွေးကောင်..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး ၊ သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဓားမြှောင် ကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဓားမြှောင်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ သားရဲဘုရင် ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ်‌ ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမသည် သားရဲဘုရင် မှ ရွှေမြုတေ ကို မဖောက်ခွဲမီ ၊ သတ်ပစ်ချင်လိုပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဓားမြှောင် သည် သူတို့နှင့် အလွန် ဝေးကွာနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေမြုတေ ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ၊ ၎င်းသည် ချန်လော့ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း..."</p> <p> </p> <p>နားစည်ထိခိုက်လုမတတ် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ၊ မီးတောက်များသည် ကောင်းကင်ယံသို့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး ချန်လော့ကို ဝါးမျိုသွားခဲ့‌လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် ဤအရာအားလုံးကို ထိတ်လန့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ချန်လော့..."</p> <p> သူမ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>ချန်လော့၏ အသံကို ဤမျှလောက် အသည်းအသန် ကြားချင်ခဲ့ဖူးသည်မှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တစ်ဖက်မှ မည်သည့် အသံမှ ထွက်မလာဘဲ ပေါက်ကွဲပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်မသွားသေးသော  ထူထပ်သည့် မီးခိုးငွေ့များနှင့် တိတ်ဆိတ်မှုသာ ရှိ‌ေနခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မလှမ်းမကမ်းရှိ ခန္ဓာတောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များနှင့် မီးတောက်မြိုသားရဲ များသည်လည်း သူတို့ကြားက ရန်လိုသော ဆက်ဆံရေးကိုပင် မေ့သွားကြပုံရပြီး ၊ အားလုံးက ရွှေမြုတေ‌ပေါက်ကွဲသွားသည့် နေရာကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save