Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၇၇၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထီမထင်သော</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကိုယ်တော် စီရှန့်သည် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရေပြား တစ်လက်မမကျန်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော တက်တူးများသည် အတိတ်က သူ့အတွေ့အကြုံများအတွက် သက်သေပင် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော လောကဓံလှိုင်းတံပိုးများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင် သူသည် ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းကို အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြားကရုဏာအဖွဲ့ဝင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် စီရှန့်သည် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း၏ အနိမ့်ဆုံးအလွှာမှ လာသူဖြစ်ပြီး ငွေကြေးရော ယဉ်ကျေးမှုပါ ချို့တဲ့ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရင်းဖြင့် ကိုယ်တော်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် လူကောင်းတစ်ယောက် လုံးဝမဟုတ်သော်လည်း သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း စည်းမျဉ်းများ ရှိသည်။</p> <p>“ကောင်စီဝင်ရဲ့ ‘ကရုဏာပုလင်း’ သာ ကွဲသွားရင် ကျန်တဲ့ ကိုယ်တော်နှစ်ပါးက ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းကို သေချာပေါက် ခွဲယူကြလိမ့်မယ်၊ အားလုံးက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အဆင်ပြေကြတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကောင်စီဝင်ရဲ့ ကြားဝင်စေ့စပ်မှုကြောင့်သာ ငါတို့ အတူတူ အလုပ်လုပ်နိုင်ကြတာ”</p> <p>ကိုယ်တော် စီရှန့်သည် ကောင်စီဝင်စီမေအပေါ်တွင် ထူးထူးခြားခြား ခံစားချက်များ မရှိပေ။ ကောင်စီဝင်စီမေ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အချို့ကိစ္စများကို သူသိထားသော်လည်း ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းသည် ကောင်စီဝင်စီမေ မရှိဘဲ မရပ်တည်နိုင်သောကြောင့် သူ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ငါ့အပြင် ကျန်တဲ့ ကိုယ်တော်သုံးပါးက ခရိုင် ၂ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသင်းဥက္ကဋ္ဌ စီရန်နဲ့ ခရိုင် ၂ ကုန်သည်ကြီးများအသင်းဒုဥက္ကဋ္ဌ စီယွီတို့ပဲ၊ ကိုယ်တော် တစ်ပါးပါးသာ ထွက်သွားရင် ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းရဲ့ လည်ပတ်မှုကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်”</p> <p>ကိုယ်တော် စီရှန့်သည် ထိုအသွေးအသား နန်းတော်အတွင်း၌ ဘုရားကျောင်း၏ နောက်ဆုံးသော မဏ္ဍိုင်ကို ထောက်မထားသကဲ့သို့ ရပ်နေလေသည်။</p> <p>“ကျုပ် လောလောဆယ် ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်သေးဘူး၊ ပွစိပွစိ မလုပ်နဲ့တော့”</p> <p>ကောင်းမင်သည် သူ၏လက်ရှိအာရုံကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူ့နောက်ကျောမှ အနက်ရောင်ချိန်းကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော ပုံရိပ်ယောင် သားစားကြူးနတ်ဘုရားသည် နှေးကွေးသွားပြီး တားမြစ်နယ်မြေရှုထောင့်နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ယခုတွင် သူ့မျက်နှာသည် အလွန်ဖြူဖျော့နေတော့သည်။</p> <p>မြေအောက်ရေကန်ကြီးမှ ထွက်လာပြီးနောက် လီဆန်းစီ၏ ဆိုးယုတ်မှုများမှာ အပြည့်အဝ နိုးကြားလာပြီး ကောင်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးမြို့တော်သရဲတက်တူးနှင့် တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။ သွေးမြို့တော်သရဲတက်တူးမှ ပေးအပ်သောစွမ်းအားကို သူ သုံးစွဲလိုက်တိုင်း ထိုပေါင်းစပ်မှုမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာနေသည်။ ဤသို့သာ ဆက်ဖြစ်နေလျှင် သူသည် ကောင်းမင်လား သို့မဟုတ် လီဆန်းစီလား ဆိုသည်ကိုပင် ခွဲခြားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>“အခု ရှေ့တန်းမှာ ဒုက္ခသည်တွေကို ကူညီပေးနေတာက ကောင်စီဝင်စီမေလို့ပဲ ယုံကြည်သူအားလုံးက ထင်နေကြတာ၊ ငါတို့ဘက်က ပြဿနာမရှာသရွေ့ အချိန်အကြာကြီး ဆွဲထားလို့ ရနိုင်ပါတယ်”</p> <p>ကိုယ်တော် စီရှန့်သည် ကောင်းမင်နှင့်အတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်အကြောင်းကို အနည်းငယ် နားလည်ထားပေသည်။</p> <p>“ခင်ဗျားက အချိန်ဆွဲချင်ပေမဲ့ ကျုပ်တို့ရန်သူတွေက အဲ့ဒီအခွင့်အရေး ပေးမှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p>ကောင်းမင်သည် ကောင်စီဝင်စီမေကို ပတ်ထုပ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တရွတ်တိုက် ဆွဲလာခဲ့သည်။</p> <p>“ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းမှာ အခုယုံကြည်သူ ဘယ်လောက်ရှိလဲ၊ ကျုပ်တို့ရဲ့ အင်အားက မြို့တော်ကောင်စီနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုရှိလဲ”</p> <p>“နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့တာဆိုတော့ ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းမှာ အဖွဲ့ဝင်နှစ်သိန်းကျော် ရှိတာ သေချာပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အများစုကတော့ ဆန်ပြုတ်အလကားရလို့ လာကြတာ၊ တကယ့် ယုံကြည်သူစစ်စစ်ကတော့ တစ်သောင်းကျော်လောက်ပဲ ရှိလိမ့်မယ်၊ မြို့တော်ကောင်စီနဲ့ နှိုင်းယှဉ်မယ်ဆိုရင်တော့...”</p> <p>ကိုယ်တော် စီရှန့်က မျက်နှာပျက်သွားသည်။</p> <p>“အများကြီး ကွာခြားပါတယ်၊ မြို့တော်ကောင်စီက ခရိုင် ၁၃ ကို တစ်ဦးတည်း စီမံခန့်ခွဲနေတာ၊ သူတို့မှာ လက်နက်ကိုင်အင်အားစု ၁၃ ဖွဲ့ ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ တခြားခရိုင်က ဂိုဏ်းတွေကိုလည်း တိုက်ခိုက်ဖို့ စည်းရုံးနိုင်သေးတယ်၊ သူတို့မှာ ငွေကြေး၊ အဆင့်မြင့်ဆုံး နည်းပညာနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမား အများဆုံး ရှိတယ်၊ သူတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်ကတော့ အတွင်းဂိုဏ်းဂဏတွေ များနေတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”</p> <p>“ဆန်ပြုတ်သောက်တဲ့ အဖွဲ့ဝင်နှစ်သိန်းဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ၊ ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းသာ ပြိုလဲသွားရင် သူတို့ ဆန်ပြုတ်တောင် သောက်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>ကောင်းမင်သည် ကောင်စီဝင်စီမေကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်လာသည်။</p> <p>“ခင်ဗျားကို ကျုပ်ပထမဆုံး ခိုင်းချင်တဲ့အလုပ်ကတော့ ကျူးကျော်သူတွေရဲ့ အထောက်အထားကို အတည်ပြုဖို့ပဲ၊ ခရိုင် ၂ ရဲ့ ဘုရားကျောင်းမှာ ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုမျိုး လုပ်ရဲတယ်ဆိုတော့ မြို့တော်ကောင်စီကလူတွေ တကယ်ရူးနေကြတာပဲ”</p> <p>"မြို့တော်ကောင်စီလား"</p> <p>စီရှန့် တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>"မင်းက မြို့တော်ကောင်စီကို အပြစ်ပုံချချင်တာလား၊ ငါတို့ သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးနော်၊ မဆင်မခြင် တုံ့ပြန်တာက ပိုရက်စက်တဲ့ လက်တုံ့ပြန်မှုတွေကိုပဲ ဖိတ်ခေါ်လာလိမ့်မယ်"</p> <p>"အိုး ဘိုးဘေးကြီးရယ်... အမှောင်မြို့တော်တစ်ခုလုံး ရှုပ်ထွေးနေပြီ၊ တားမြစ်နယ်မြေ သုံးပုံနှစ်ပုံကလည်း ထိန်းချုပ်မှု လွတ်နေတယ်၊ မြို့တော်ကောင်စီက ကျုပ်တို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အင်အားတချို့ ဖယ်ထားနိုင်ရင်တောင် ဘယ်လောက်များများ ဖယ်ထားနိုင်မှာမို့လဲ"</p> <p>ကောင်းမင်က ရုပ်တုများကြား လမ်းလျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>"သတင်းလွှင့်လိုက်ပါ၊ ကျုပ် ခင်ဗျားကို တကယ့်အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပြပါ့မယ်"</p> <p>စီရှန့်သည် ကောင်းမင်ကို လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ့ဘဝတွင် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြောင်းလဲခဲ့ဖူးပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်း၌ အခြေချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အခုတော့ သူနောက်တစ်ကြိမ် ဘက်ပြောင်းရတော့မည့်ပုံပင်။</p> <p>"ဒီလိုမြို့မျိုးမှာ ဘယ်လိုလုပ် အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ် ရှိနိုင်မှာလဲ၊ ဘေးဒုက္ခတွေပဲ... အကုန်လုံးက ဘေးဒုက္ခတွေပဲ..."</p> <p>ကောင်စီဝင်စီမေ၏ အခြားသီးသန့်အခန်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့သောအခါ ကောင်းမင်သည် ဆေးရည်မျိုးစုံ၊ တံဆိပ်ကပ်ထားသော စာရွက်စာတမ်းများနှင့် မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင်ပင် တွေ့ရခဲသော ရတနာများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p>ဤအမှောင်မြို့တော်တွင် အဖိုးတန်ဆုံးအရာများကို လုယက်ရုံဖြင့် မရနိုင်ပေ။ စည်းမျဉ်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အမှောင်ထု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမှသာ ရရှိနိုင်ပေသည်။ အခန်းအလယ်တွင် ထားရှိသော တားမြစ်ပုလင်းကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ဤပုလင်းသည် ကောင်းမင် အရင်ကမြင်ဖူးခဲ့သော ပုလင်းများထက် နှစ်ဆပိုကြီးပြီး ၎င်းတွင် ကလေးတစ်ဦး၏ လက်ပုံစံ ထွင်းထုထားသည်။</p> <p>“လက်ပုံစံလား”</p> <p>ကောင်းမင်သည် တားမြစ်ပုလင်းများမှာ မျက်နှာအစိတ်အပိုင်းများနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အခုကဲ့သို့ လက်ပုံစံပါသော ပုလင်း ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>“ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းရဲ့ တကယ့်အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေက မြေအောက်မှာ မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော် သုံးပါး စောင့်ကြပ်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဂိုဒေါင်တွေထဲမှာ ရှိတာပါ၊ မင်းကို အခုပဲ ခေါ်သွားပေးလို့ ရပါတယ်”</p> <p>ကိုယ်တော် စီရှန့်သည် ကောင်းမင်အား အမြန်ထွက်သွားစေချင်သဖြင့် နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။</p> <p>“ကျုပ်တော့ အဲ့လို မထင်ဘူး”</p> <p>ကောင်းမင်သည် လက်ပုံစံပါသော တားမြစ်ပုလင်းကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး စာအုပ်စင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ လျှို့ဝှက်စာရွက်စာတမ်းများကို စတင်လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ ဖတ်ရလေလေ သူပိုထိတ်လန့်လာလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကောင်စီဝင်စီမေသည် ခရိုင် ၂ ရှိ ကောင်စီဝင်သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် မြို့တော်ကောင်စီ အစည်းအဝေးများသို့ တက်ရောက်ခဲသော်လည်း မြို့တော်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကိုမူ အတော်အတန် သိထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>မြို့တော်ကောင်စီသည် ၎င်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပုံရပြီး ကောင်စီဝင်စီမေ၏ အကန့်အသတ်ကို အမြဲတမ်း စမ်းသပ်နေခဲ့ကာ ဆက်ဆံရေး လုံးဝပျက်ပြားမသွားအောင် ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ ကောင်စီဝင်စီမေသည်လည်း အတော်ပင် အလိုက်သိလှသည်။ မြို့တော်ကောင်စီနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန်အတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ကောင်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တားမြစ်နတ်ဘုရားသင်္ကေတများ ထွင်းထုရန် ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကောင်းမင်က တကယ့် ‘ခေါင်းဆောင်’ တစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>“တားမြစ်နယ်မြေထဲက နတ်ဘုရားတွေအတွက် လူအရှင်လတ်လတ်တွေကို ကျွေးမွေးတာ၊ ဘဝပန်းစမ်းသပ်မှုတွေအတွက် ကလေးတွေကို ခိုးယူတာ၊ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ဖို့ တောင်ဘုရင်နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်တာ... ခရိုင် ၁၁ က ကောင်စီဝင်လီက အမျိုးသမီးတွေရဲ့ လက်ချောင်းတွေကို စုဆောင်းရတာ ဝါသနာပါတာ၊ ခရိုင် ၁၀ က ကောင်စီဝင်ရှီရဲ့ မိသားစုက အလောင်းတွေရောင်းစားတဲ့ သန့်ရှင်းရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုနဲ့ တိတ်တဆိတ် ပူးပေါင်းနေတာ၊ ခရိုင် ၇က ကောင်စီဝင်ချိုင်က တားမြစ်နယ်မြေကနေ ထွက်ပြေးလာတဲ့ ‘သရဲ’ တစ်ကောင်ဖြစ်နေတာ၊ ပြီးတော့ သူ့အိမ်က အစေခံတွေအားလုံး ညအတော်ကြာအောင် ပျောက်ဆုံးနေတာ...”</p> <p>ကောင်စီဝင်စီမေ စုဆောင်းထားသော သတင်းအချက်အလက်များထဲတွင် လူအရှင်များကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမှာပင် အရက်စက်ဆုံးအရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>“ဒါက တကယ့်ကို ရူးသွပ်မှုပဲ၊ ဒီအမှောင်မြို့တော်ကြီးက ငရဲအစစ်ပဲ”</p> <p>ကောင်းမင်၏ စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ၎င်းမှာ အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမှောင်သွေးမြို့တော်တစ်ခုလုံးအပေါ် စိတ်ကောင်းစေတနာ မရှိတော့ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဗဟိုသွေးမြို့တော်က အမှောင်ထုကို အနိုင်ယူနိုင်ပါစေလို့ပဲ ငါမျော်လင့်တယ်၊ ဒီကောင်တွေရဲ့ ယဇ်ပလ္လင်ကမ္ဘာက အရမ်းယုတ်ညံ့လွန်းတယ်”</p> <p>ကိုယ်တော်သည် စာရွက်စာတမ်းများ၏ ထောင့်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကောင်းမင် ဘာလုပ်တော့မည်ကို သူ ခန့်မှန်းမိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>“မင်းက ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းကို အနက်ရှိုင်းဆုံးချောက်ကြီးထဲကို ဆွဲချတော့မှာပဲ...”</p> <p>သတင်းအချက်အလက်နှင့် သက်သေများအားလုံးကို ယူဆောင်လိုက်သည်။ ကောင်းမင်သည် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ဘုရားကျောင်းနောက်ဖေးရှိ နေရာတစ်ခုသို့ အမြန်ဆုံး သွားရောက်ခဲ့သည်။</p> <p>လီဆန်းစီ၏ မိခင်မှာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးတောက်များကြားတွင် တောက်ပနေခဲ့သည်။</p> <p>ကောင်းမင်သည် လီဆန်းစီ၏ မိခင်ဖြစ်သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ သွေးရောင်ဆံပင်တစ်ပင်ကို ဖြတ်ယူကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဆံပင်အနီရောင်နှင့် ပိုင်ဟောက်သည် ခြံဝင်းတံတိုင်းကို ကျော်ဖြတ်၍ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ သူ့ဒဏ်ရာများမှာ ၎င်းတို့အပေါ်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ မပျောက်ကင်းသေးဘဲ ရှိနေလေသည်။</p> <p>“ခင်ဗျား အလုပ်ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်၊ အခု ဆုတ်ခွာဖို့ ပြင်ထားတော့၊ မြို့တော်ကောင်စီက လူတွေရဲ့ အဖမ်းမခံရစေနဲ့၊ ဒီပေါက်ကွဲမှုကို ကျုပ် သူတို့အပေါ်မှာ အပြစ်ပုံချတော့မှာမို့လို့ပဲ”</p> <p>ကောင်းမင်သည် သက်သေများနှင့် စာရွက်စာတမ်း အားလုံးကို ပိုင်ဟောက်ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒါတွေက ဘာလဲ”</p> <p>“မြို့တော်ကောင်စီက ကွယ်ရာမှာ လုပ်နေတဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ လုပ်ရပ်မှုတွေပဲ၊ ခင်ဗျား ခရိုင် ၂ ကနေ ထွက်သွားတာနဲ့ ဒီသတင်းတွေကို မြို့တစ်မြို့လုံးသိအောင် အမြန်ဆုံး ဖြန့်လိုက်ပါ”</p> <p>ကောင်းမင်သည် မီးတောက်များကြောင့် နီရဲနေသော ညကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“မြို့ကြီးက အေးချမ်းနေတယ်၊ မြို့သူမြို့သားတွေက မြို့တော်ကောင်စီအပေါ် မကျေနပ်ချက်တွေ ရှိနေရင်တောင် မပုန်ကန်ရဲကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု တားမြစ်နယ်မြေကြီးတွေ ပေါက်ကွဲပြီး မြို့က ရှုပ်ထွေးနေပြီဆိုတော့ အဲ့ဒီ မကျေနပ်ချက်တွေက ဒေါသအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး သွေးထိုးပေးမှုတွေအောက်မှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လောင်ကျွမ်းသွားလိမ့်မယ်”</p> <p>သူ့နှလုံးခုန်သံက မြန်ဆန်နေပြီး ပိုင်ဟောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင်လည်း မီးတောက်များ တောက်လောင်နေပုံရသည်။ သူသည် ကောင်းမင်ကို ဦးညွှတ်ကာ သက်သေများကို သေချာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save