Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၇၇၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒဏ်ရာဟောင်းများ ပြန်ပွင့်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တောင်ဘုရင်သည် မြို့တော်၏ အမှောင်မိုက်ဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောဆိုနေလေသည်။ သူ၏လေသံမှာ မိတ်ဆွေအချင်းချင်း စကားစမြည် ပြောနေသကဲ့သို့ အေးဆေးလွန်းလှသည်။ သူ့ရှေ့တွင် ရှိသော ယင်ရှို့မှာမူ နားမထောင်ရဲဘဲ သူ့ခေါင်းကို ကြမ်းပြင်ထဲသို့သာ နှစ်မြှုပ်ထားချင်စိတ် ပေါက်နေတော့သည်။</p> <p>“ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းဆိုတာ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ကြွေပန်းအိုးတစ်လုံးလိုပဲ၊ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကြောက်တတ်တဲ့ လူဖျင်းလူအတွေကို နှစ်သိမ့်မှုပေးဖို့၊ သူတို့ကို မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားစေပြီးမှ အဲ့ဒီပန်းအိုးကို ရိုက်ခွဲပစ်ပြီး အဆုံးမရှိတဲ့ အမှောင်ထုထဲ ဆွဲချဖို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းက လမ်းလွဲနေပုံရတယ်၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ တကယ်ကြီး ကယ်တင်ရှင်တွေလို့ ထင်နေကြပြီး ‘ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့’ နတ်ဘုရားတွေတောင် ဖန်တီးနေကြပြီ”</p> <p>တောင်ဘုရင်က သူ့လက်ထဲမှ သွေးများစိုရွှဲနေသော အသားကို ပါးစပ်နားကပ်ကာ အားရပါးရ စုပ်ယူလိုက်သည်။ သွေးအမျှင်တန်းများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူ၏အသွေးအသားများမှာ ကျားနှင့် နဂါးအလား တဟုန်ထိုး နိုးကြားလာကြသည်။</p> <p>“အခုတော့ သူတို့ရဲ့ အမှားတွေကို ပြင်ဆင်ပေးရမယ့် အချိန်ပဲ”</p> <p>သေတ္တာအဖုံးက ဝုန်းခနဲ ပြန်ပိတ်သွား၏။ တောင်ဘုရင်က ယင်ရှို့ကို ကျော်ဖြတ်ကာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>“လူစုလိုက်တော့... ခရိုင် ၂ ထဲကို ဝင်မယ်”</p> <p>အင်ဂျင်သံများ ဟိန်းထွက်လာပြီး သွေးညှီနံ့နှင့် ဒီဇယ်နံ့များ ရောယှက်သွားသည်။ တိုက်ပွဲဝင်ပစ္စည်းများ တင်ဆောင်ထားသည့် ကားတန်းကြီးမှာ ခရိုင် ၂ လမ်းမများအတိုင်း မောင်းနှင်လာကြလေသည်။</p> <p>ရွှံ့များ ပေကျံနေသော တာယာများက လမ်းပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော နှင်းဆီပန်းများကို နင်းခြေသွားကြသည်။ ဆိုင်ခန်းများ တံခါးပိတ်သွားကြပြီး ပြတင်းပေါက်များကိုလည်း တင်းတင်းစေ့ထားကြသည်။ ဆိုင်ရှင်များက အထူးသတိဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ယင်ရှို့၏ ငယ်သားတစ်ဦးသည် ကားပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ဆေးလိပ်တစ်သုတ် ရှူထုတ်လိုက်သည်။ သူက သေနတ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ရင်း လမ်းမပေါ်သို့ စူးစူးရဲရဲ အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေသည်။</p> <p>“ခရိုင် ၂ ဆိုတာ အချမ်းသာဆုံးရပ်ကွက်ပဲ၊ ငါကတော့ အဲ့ဒီလို အဆင့်မြင့် အနုပညာတွေကို နားမလည်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီက မိန်းမတွေနဲ့ ယောက်ျားတွေကတော့ တကယ်ကို ချောမောကြတာပဲ၊ သူတို့ရဲ့ ဝတ်စုံတွေကလည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိလိုက်တာ”</p> <p>“ငါတို့က အင်အားတွေ ပိုရအောင် အဆင့်မြှင့်ဖို့ ပိုက်ဆံစုနေကြတာ၊ ခရိုင် ၂က လူတွေကျတော့ ပိုလှပလာဖို့အတွက် နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ကုန်ကျစရိတ်တွေ အကုန်ခံပြီး မတွေးဝံ့စရာ နာကျင်မှုတွေကို ခံစားနေကြတယ်လို့ ကြားတယ်၊ အလှအပက အန္တရာယ်ရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့မသိကြဘူးလား”</p> <p>“ဒီနေရာကို တကယ်ပဲ ဓားပြတိုက်ချင်မိတယ်၊ တတိယအစ်ကို... ငါ့ကို တားပါဦး”</p> <p>“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း၊ ခေါင်းပြတ်သွားဦးမယ်”</p> <p>ယင်ရှို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများက ရပ်ကွက်ထဲသို့ ဦးစွာ ဝင်ရောက်သွားသော်လည်း မည်သည့်အန္တရာယ်နှင့် မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမှ မကြုံတွေ့ရပေ။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် တောင်ဘုရင်၏ ယာဉ်တန်းက ဝင်ရောက်လာတော့သည်။</p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ဂိုဏ်းဝင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ဟန်ပန်မှာမူ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသည်။ တောင်ဘုရင်၏ ယာဉ်တန်းသည် လုံးဝတိတ်ဆိတ်နေပြီး လူတိုင်း ရေခဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေကာ အေးစက်စက် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေကြသည်။</p> <p>ခရိုင် ၂ ရှိ သန့်ရှင်းရေးကုမ္ပဏီနှင့် အခြားဂိုဏ်းများက သူတို့ကို တားဆီးရန် အစီအစဉ်မရှိကြပေ။ သူတို့၏ နယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်ခံရခြင်းမှာ အရှက်ရစရာ ဖြစ်သော်လည်း ဖြတ်သွားသည့်သူမှာ တောင်ဘုရင်ဖြစ်နေလျှင်မူ ထိုအရာက လုံးဝလက်ခံနိုင်စရာ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>“ရပ်လိုက်”</p> <p>ကားထဲမှ တောင်ဘုရင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ရာ ယာဉ်မောင်းက ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံး သိစေရန် အမိန့်ကို ချက်ချင်း လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်သည်။</p> <p>ယင်ရှို့သည် ကားနားသို့ ပြေးသွားပြီး သူ့မျက်နှာကို တောင်ဘုရင်၏ ပခုံးထက် နိမ့်နေစေရန် ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်ပြီးမှ ရဲရဲတင်းတင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ကျုပ်တို့ ဘုရားကျောင်းကို ရောက်ပါတော့မယ်၊ အဲ့ဒါက ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းရဲ့ အကြီးဆုံး လှုပ်ရှားမှုစင်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမှာ စုဝေးလေ့ရှိတဲ့ ယုံကြည်သူတွေကို လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတည်းက လူစုခွဲလိုက်ကြပါပြီ”</p> <p>“ငါတို့ ဘုရားကျောင်းကို သွားမှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p>တောင်ဘုရင်က ကားပြတင်းပေါက်မှ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ သွေးနီရောင်လိုင်းများသည် အပ်များဖြင့် ထိုးခံထားရသကဲ့သို့ တုန်ရီနေခဲ့သည်။</p> <p>“လမ်းရဲ့ ဟိုဘက်မှာ ဘာရှိလဲ”</p> <p>“အဲ့ဒါက စွန့်ပစ်ထားတဲ့ မြေအောက်ရထားဝင်ပေါက်ပါ၊ မနေ့က အဲ့ဒီမှာ မီးလောင်မှုအကြီးအကျယ် ဖြစ်သွားခဲ့လို့ အနီးနားက ဆိုင်တွေလည်း ပြောင်းရွှေ့ကုန်ကြပါပြီ၊ အခုဆိုရင် လူသူမရှိသလောက်ပါပဲ...”</p> <p>ယင်ရှို့က စကားပြောနေရင်း သူ့ဖုန်းမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာ၏။ သူ ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်</p> <p>“တောင်ဘုရင် ပြောတာ မှန်တယ်၊ ကျုပ်လူတွေက ဆရာတချို့ ဖမ်းမိထားတယ်၊ ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်း ခေါင်းဆောင်တွေက သူတို့ရဲ့ ‘နတ်ဘုရား’ တွေကို မြေအောက်ရထားဘူတာထဲ ခေါ်သွားကြတယ်လို့ ပြောတယ်၊ အဲ့ဒီစွန့်ပစ်ထားတဲ့ မြေအောက်လမ်းကနေ တခြားရပ်ကွက်တွေကို ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p>“ထွက်ပြေးဖို့လား”</p> <p>တောင်ဘုရင်က ကားပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“သူတို့ ထွက်ပြေးချင်တယ်ဆိုရင် လူစုခွဲဖို့ ဆိုင်တွေကို တမင်သက်သက် မီးရှို့မှာမဟုတ်ဘူး၊ ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းက စစ်တလင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ချင်နေတာ၊ ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ စစ်တလင်းတစ်ခုပေါ့”</p> <p>“သူတို့ကလား”</p> <p>ယင်ရှို့က ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်သည်။</p> <p>“လူလိမ်တစ်စုနဲ့ ငတ်ပြတ်နေတဲ့ ဆင်းရဲသားတွေက ကျုပ်တို့ကို ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”</p> <p>ဆယ်စုနှစ်များစွာ တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်း၏ အကြီးဆုံး အဆောက်အအုံဖြစ်သော ဘုရားကျောင်းမှာ ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း ဖြစ်ရပ်များကြားတွင် ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများသည် အပျက်အစီးများအောက်တွင် မြုပ်နှံခံလိုက်ရသည်။ သမ္မာကျမ်းစာများ ဆုတ်ဖြဲခံထားရပြီး ၎င်း၏ အဖြူရောင် စာရွက်များမှာ ခရိုင် ၂ အတွင်း နှင်းများကျဆင်းနေသကဲ့သို့ နေရာအနှံ့ ဖွေးဖွေးလှုပ် လွင့်ပျံနေတော့သည်။</p> <p>ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်သော ဆရာများအားလုံး သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ဦးခေါင်းများနှင့် ယုံကြည်မှုများကို စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားလိုက်ကြသည်။ ခရိုင် ၂ ရှိ ကုန်သည်များနှင့် မြို့သူမြို့သားများက ထိုအရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း မည်သူမျှ စကားမပြောရဲဘဲ အချင်းချင်း ကိုယ်ချင်းစာစိတ်များဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။</p> <p>တောင်ဘုရင်မှာ အလွန်ပင် မောက်မာလွန်းလှသည်။ သူသည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ခရိုင် ၂ ၏ ယဉ်ကျေးမှုစံနူန်းများနှင့် လုံးဝကိုက်ညီမှုမရှိပေ။ သို့သော်လည်း သူတို့တွင် သူ့ကို မုန်းတီးရန် အခွင့်အရေးနှင့် အင်အား မရှိကြပါပေ။</p> <p>ယာဉ်တန်းကို လမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည်။ ယင်ရှို့က သူ့လူများကို ဦးဆောင်၍ စွန့်ပစ်မြေအောက်ရထားဘူတာကို ဝိုင်းရံလိုက်ပြီး မီတာတစ်ရာအတွင်းရှိ ဧရိယာအားလုံးကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။</p> <p>တာယာများက ခရိုင် ၂ ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မဆင်မခြင် နင်းခြေသွားကြလေသည်။ တောင်ဘုရင်၏ လူများက မြေအောက်ရထားဘူတာ ဝင်ပေါက်တွင် စုရုံးလိုက်ကြသည်။</p> <p>“ဒီနေရာကို ဗုံးခွဲပြီး သူတို့ကို အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်ပစ်လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား”</p> <p>ယင်ရှို့က နူးညံ့စွာ အကြံပေးလိုက်သည်။ သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများနှင့် အသက်လုတိုက်ပွဲများက ထိုမြေအောက်ရထားဘူတာသည် အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သူ့ကို အရိပ်အယောင် ပေးနေခဲ့သည်။</p> <p>“မြေအောက်လမ်းကြောင်းတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်နေတာ၊ သူတို့က ငါတို့အောက်မှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး အငြိမ်နေနေမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>တောင်ဘုရင်က ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ရာ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော သူ့လူများမှာလည်း တစ်လှမ်းချင်း လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့သည် နဂါးများ သူတို့၏ အသိုက်ထဲ ပြန်ဝင်သွားသကဲ့သို့ မှောင်မည်းနေသော မြေအောက်ရထားဝင်ပေါက်ထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။</p> <p>အချက်ပြမီးများ ပွင့်လာပြီး ထောက်ပံ့ရေးဝန်ထမ်းများက အထောက်အကူပြုဘောင်များကို တပ်ဆင်ကာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး ကိရိယာများဖြင့် လမ်းပြလိုက်ကြသည်။</p> <p>“ဘေးကင်းပါတယ်၊ သံသယဖြစ်စရာ ဘာအချက်ပြမှုမှ မရှိပါဘူး”</p> <p>“တောင်ဘုရင်... မြေအောက် ပတ်ဝန်းကျင်က ရှုပ်ထွေးနေပါတယ်၊ ကျုပ်တို့ အရင်ဆုံး ခံစစ်စခန်းတွေ အရင်ဆောက်ပြီးမှ ညရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို နှိမ်နင်းခဲ့တုန်းကလိုမျိုး တစ်လှမ်းချင်း သေသေချာချာ ရှေ့တိုးသင့်ပါသလား”</p> <p>မြေအောက်ထဲ ရောက်သွားပြီးနောက် ယင်ရှို့၏ စိုးရိမ်စိတ်က ပို၍ မြင့်တက်လာတော့သည်။</p> <p>“ညရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ခံစစ်စခန်းတွေက ခရိုင် ၄ အောက်မှာပဲ ရှိတာ၊ ဒီမြေအောက်ရထားလမ်းက မြို့တစ်မြို့လုံးကို ဖြတ်သွားတာ၊ ခရိုင် ၁ နဲ့တောင် ဆက်နေသေးတယ်၊ ဧရိယာချင်းက အရမ်းကွာခြားလွန်းတယ်”</p> <p>တောင်ဘုရင်၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာ အဆက်မပြတ် တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။</p> <p>“ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းရဲ့ ‘နတ်ဘုရား’ က ငါ့ကို ဆွဲဆောင်နေတယ်၊ မင်း မမြင်ရပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေက လိုဏ်ဂူအနှံ့မှာ ရှိနေတာ၊ သူ့ရဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ အနံ့လေးတောင် ရနေပြီ၊ အဲ့ဒါက တခြား ‘နတ်ဘုရား’ တွေနဲ့ လုံးဝကွဲပြားတဲ့ အနံ့ပဲ၊ ငါ သူ့ကို တစ်လုပ်ချင်းစီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးစားပစ်ရမယ်”</p> <p>တောင်ဘုရင်၏ အရူးအမူးပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယင်ရှို့က မည်သို့မျှ ပြန်မပြောဘဲ ပညာရှိစွာ နေလိုက်သည်။ တောင်ဘုရင်သည် ပုံမှန်နှင့် မတူကြောင်း သူ သတိထားမိနေပြီဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပြိုင်ဘက်မှာ တခြားဂိုဏ်း မဟုတ်ဘဲ တခြား ‘နတ်ဘုရား’ တစ်ပါး ဖြစ်နေသည်။</p> <p>“ငါ လမ်းပြမယ်၊ မင်းတို့က ငါနဲ့ ဆယ်မီတာ အကွာအဝေးမှာပဲ နေခဲ့ကြ”</p> <p>တောင်ဘုရင်က အင်အားအပြည့်ပါသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်ကာ စွန့်ပစ်ထားသော ရထားသံလမ်းများကို နင်းလျက် အမှောင်ထုထဲသို့ လျှောက်သွားသည်။</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် တောင်ဘုရင်က ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ခဲများ အပေါ်သို့ လွင့်တက်လာပြီး ချောမွေ့သော မြေပြင်ကြီးသည် မုန့်တုံးကြီးအလား ဖောင်းတက်လာသည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး ကိရိယာများအားလုံး သတိပေးချက်များ မြည်ဟည်းလာပြီး ယင်ရှို့က စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မြေအောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲမှုများစွာ ဖြစ်ပွားသွားတော့သည်။</p> <p>ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး တုန်ခါမှုကြောင့် နံရံများ ပြိုကျကုန်သည်။ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးများ ပြုတ်ကျလာပြီး သံမဏိချောင်းများ လိမ်ကျစ် ပုံပျက်ကုန်ကြသည်။ သံလမ်းများမှာလည်း လွင့်ထွက်သွားပြီး လူအများအပြားသည် အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ အသားစများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။</p> <p>“တောင်ဘုရင်”</p> <p>တဝုန်းဝုန်း မြည်ဟည်းသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေပြီး အကြီးအကျယ် ပြိုကျမှုများ ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။ ဖုန်မှုန့်များနှင့် မီးခိုးများသည် နာရီဝက်ခန့်ကြာသည်အထိ လုံးဝ မပြယ်ပေ။</p> <p>“ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းက ဒီလောက်များတဲ့ ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းတွေကို ဘယ်ကရလာတာလဲ၊ မြေအောက်မှောင်ခိုဈေးကွက်ကို ဓားပြတိုက်တာ သူတို့လက်ချက်များလား”</p> <p>ယင်ရှို့က ရွှံ့များနှင့် ရောနေသော သွေးများကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ကျောက်တုံးများကို ဖယ်ရှားကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။</p> <p>တောင်ဘုရင်၏ ကျောဘက်နှင့် နံရိုးများရှိ ဒဏ်ရာများက သွေးများ ထပ်မံစီးကျလာလေသည်။ ညရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် တိုက်ပွဲမှ ဒဏ်ရာဟောင်းများက သူ့ကို အဆက်မပြတ် နာကျင်စေသော်လည်း သူက မတုန်မလှုပ်ပင်။သူသည် မီးတောက်များကြားတွင် တစ်လှမ်းချင်း နင်းလျှောက်ကာ အမှောင်ထုထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save