Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၉၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">သေတွင်းတိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လုံချန်းသည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>​'ဒါက ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုခက်ခဲမယ့်ပုံပဲ' လုံချန်းက တွေးတောရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းလို အမှိုက်ကောင်က သတ္တိလေး နည်းနည်းလောက်ရှိစမ်းပါ၊ ကြောက်တတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို ဖြစ်မနေနဲ့။ ငါ မင်းကို ကတိပေးတယ်... တကယ်လို့ မင်း ငါးစက္ကန့်အတွင်း အဲဒီအကွက်ထဲကို ခြေမချဘူးဆိုရင်၊ မင်း ပုံဆောင်ခဲကိုခွဲပြီး သေမင်းခန်းမထဲကနေ ထွက်ပြေးရင်တောင် ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်" ဆံပင်နီနှင့်ကောင်က လုံချန်းကို လက်ညှိုးငေါ့ငေါ့ ထိုးကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>​သူသာ တတ်နိုင်လျှင် ထိုနေရာမှ ထွက်လာပြီး လုံချန်းကို အခုချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ချင်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိနေရာကို တက်လိုက်ပြီးကတည်းက စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသဖြင့် လုံချန်း ခုံပေါ်တက်လာရန် သို့မဟုတ် ထွက်သွားရန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံမှအပ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။</p> <p>​"ငါးစက္ကန့်ပေါ့လေ... အေးလေ၊ ငါ စောင့်ပေးပါ့မယ်" လုံချန်းက ဆိုကာ နောက်သို့ဆုတ်ပြီး နံရံကို ကျောမှီရပ်လိုက်သည်။ ထိုသူကို ပို၍ ဒေါသထွက်အောင် တမင်လုပ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>​"မင်း... ခွေးကောင်၊ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်၊ ငါ ကျိန်ဆိုတယ်" ဆံပင်နီကောင်သည် လုံချန်းက သူ့ကို ပေါ်တင်လှောင်ပြောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အော်ဟစ်တော့သည်။</p> <p>​"တွေ့လား၊ ငါးစက္ကန့်က ကျော်သွားပြီ။ အခုဆိုရင် ငါ ဒီမှာ ရက်ပေါင်းများစွာ နေလို့ရပြီ၊ မင်းကိုလည်း ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းမှာ ငါ့အပေါ် ဘာအာဏာမှ မရှိဘူးဆိုတာ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကို ရောက်အောင် ထည့်ထားလိုက်။ သေဖို့ကိစ္စလား၊ အေးလေ... မင်းက အရမ်းဖြစ်ချင်နေမှတော့ ငါ မင်းနဲ့ ကစားပေးပါ့မယ်။ အခု မင်းကို အရုပ်လို ကစားချင်စိတ် ပေါက်လာပြီ" လုံချန်းက ဆိုကာ ဆံပင်နီကောင် သတ်မှတ်ပေးထားသည့် အချိန်ကုန်မှ ခုံပေါ်သို့ စတင်လျှောက်လှမ်းလာသည်။</p> <p>​သူသည် ခုံရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဆံပင်နီကောင်ကို လှောင်ပြုံးပြလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ ကစားပွဲထဲရှိ သူ၏ နေရာကို ယူလိုက်သည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီ၊ မင်း ငါ့ကို တကယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ တကယ့် နာကျင်မှုဆိုတာ ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ငါ မင်းကို ပြပေးမယ်။ မင်း ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားရမှာ မဟုတ်ဘူး" ဆံပင်နီကောင်က လက်ညှိုးထိုးကာ ဟိန်းဟောက်ပြန်သည်။</p> <p>​"မင်း ဒေါသထွက်တော့ကော ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းက အနာဂတ်မှာ ငါ့အတွက် ပြဿနာပေးနိုင်ဖို့ ဒီစမ်းသပ်မှုကို ရှင်လျက်ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာမှ မဟုတ်တာ။ မင်းက ဒီကို အရင်ရောက်နေတာဆိုတော့ မင်းအလှည့်ပဲ။ မြန်မြန်ရွှေ့စမ်း၊ ငါ့အချိန်တွေကို လာမဖြုန်းနဲ့။ ငါလည်း တခြားသူတွေကို လိုက်မီဖို့ လိုသေးတယ်၊ မင်းလို အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ အချိန်ပိုတွေ အများကြီး မရှိဘူး" လုံချန်းက ခပ်အေးအေးပင် တုန့်ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းက ထိုသူကို အကြောင်းရင်း နှစ်ချက်ဖြင့် ဒေါသဆွနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမအချက်မှာ ထိုသူကို စိတ်ဆိုးနေသဖြင့် စိတ်ဆင်းရဲအောင် လုပ်ချင်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ ဤကစားပွဲသည် ဦးနှောက်သုံးရသည့် ဂိမ်းဖြစ်ရာ ပြိုင်ဘက် ဒေါသထွက်လေလေ အာရုံစူးစိုက်မှု လျော့နည်းလေလေ ဖြစ်ပြီး မိမိအတွက် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး ပိုများလေလေ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီ... အရမ်းကောင်းတယ်။ မင်း ဘယ်လောက်အထိ ဟန်ဆောင်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့" ဆံပင်နီကောင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"နံပါတ် ၁၊ ရှေ့ကို တစ်လှမ်းတက်" သူက သူ၏ နယ်ရုပ်ကို စတင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​"နံပါတ် ၅၊ ပထမခြေလှမ်း စလှမ်းလိုက်" လုံချန်းကလည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် အမိန့်ပေးသည်။</p> <p>​"နံပါတ် ၁၊ နောက်ထပ် တစ်လှမ်းတက်"</p> <p>​"ဒါက ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ကစားနေရသလိုပဲ။ မင်းက အရမ်း ဂရုစိုက်လွန်းပြီး အကွက်တစ်ခုရွှေ့ဖို့ တော်တော် အချိန်ယူနေပါလား။ မင်းက တကယ်တော့ သိပ်မတော်ဘူးပဲ" လုံချန်းက ရယ်မောကာ အကွက်ရွှေ့လိုက်ပြန်သည်။ သူသည် ဆံပင်နီကောင်၏ နယ်ရုပ်နှင့် လမ်းကြောင်းတူသည့် နယ်ရုပ်ကို ရွှေ့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်လှည့်စီ အကွက်ရွှေ့နေကြသော်လည်း ဆံပင်နီကောင်မှာ လုံချန်း၏ စကားများကြောင့် အမှန်တကယ် ထိခိုက်နေပုံရသည်။ သူသည် လုံချန်းပြောသည်က မှားကြောင်း သက်သေပြရန် အတတ်နိုင်ဆုံး မြန်မြန် ရွှေ့နေတော့သည်။</p> <p>​'ဒီကောင်က ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တော့ မြင့်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ဘူးပဲ။ ဒါက ငါ့အတွက်တော့ အားသာချက်ပဲ' လုံချန်းက ဆံပင်နီကောင်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ တွေးလိုက်သည်။</p> <p>​"နံပါတ် ၃၊ အဖြူရောင်ဘုရင်ရဲ့ နံပါတ် ၄ ကို သတ်စမ်း" လုံချန်းက ရန်သူ့နယ်ရုပ်ကို သတ်ရန် အခွင့်အရေးရသည်နှင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​အမည်းရောင်ဝတ် အလောင်းရုပ်သေးသည် သူ၏ဓားကို မလိုက်ပြီး လွှဲလိုက်ရာ ရှေ့တွင်ရှိသော အဖြူရောင်ဝတ် ရုပ်သေး၏ ခေါင်းမှာ ပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>​"ဟက်... ငါပြောသားပဲ။ မင်းက သေချာ မကစားတတ်တဲ့ အမှိုက်ပဲ။ အကွက်တစ်ကွက် ဆုံးရှုံးသွားပြီလေ။ မင်းက ငါ့အကွက်တွေကိုတောင် မသတ်နိုင်ဘဲ ငါ့ကိုသတ်မယ်လို့ ကြွားနေတာ တော်တော် ရယ်ရတယ်။ မင်း လက်နက်ချလိုက်ပြီး အသတ်ခံလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ငါ့အကွက်တွေကိုတောင် မသတ်နိုင်တဲ့ ကလေးဦးနှောက်နဲ့ ကစားရတာ တော်တော် ပျင်းဖို့ကောင်းတယ်" လုံချန်းက လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"မင်း... ခွေးကောင်၊ အထင်မကြီးနဲ့ဦး။ ငါ့အကွက်တွေကို မေ့နေတာလား" ဆံပင်နီကောင်က ရေရွတ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>​"နံပါတ် ၁၅၊ ထောင့်ဖြတ် နှစ်လှမ်းတက်ပြီး နံပါတ် ၃ ကို သတ်စမ်း"</p> <p>​သူ၏အကွက်သည် လုံချန်း၏ နယ်ရုပ်ထံသို့ သွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p>​'ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ သူ့ကို အပြင်ထွက်လာအောင် ငါ မျှားခေါ်နိုင်ခဲ့ပြီ။ သူ့ရဲ့ ခုခံစစ်မှာ ဟာကွက်တစ်ကွက် ဖြစ်သွားပြီပဲ' လုံချန်းက ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>​"နံပါတ် ၁၆၊ မြောက်ဘက်အနောက်ဆီကို သုံးလှမ်းတက်" လုံချန်းက သူ၏ ဘုရင်မ အကွက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​"မင်း တကယ်ပဲ အကွက်ကြီးတွေကို အခုကတည်းက သုံးတော့မှာလား။ အဲဒါတွေကို ဆုံးရှုံးသွားရင် မင်းအတွက် အားနည်းချက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်နော်" ရွှင်းက သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>​'စိတ်မပူနဲ့။ ငါ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ငါက အကွက်ကြီးနဲ့ သူ့ကို ငါးစာကျွေးနေတာ၊ သူသာ အဲဒီငါးစာကို ဟပ်လိုက်ရင် ငါ နိုင်ပြီပဲ' လုံချန်းက စိတ်ထဲမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>​တိုက်ပွဲက ခဏတာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။ ဆံပင်နီကောင်သည် လုံချန်း၏ အကွက်ကြီးကို သတ်ရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏ အားနည်းသော အကွက်များစွာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ လုံချန်းက ငါးစာကျွေးရာတွင် အလွန်ပါးနပ်ပြီး တန်ပြန်တိုက်စစ်အတွက် အမြဲ ကြိုတင်တွက်ချက်ထားသည်။</p> <p>​ဆံပင်နီကောင်သည် သူ၏ ဗဟုသုတနှင့် စိတ်ခံစားချက်များကို အခြေခံ၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနေသော်လည်း လုံချန်းကတော့ ယခင် စစ်တုရင်ကစားစဉ်က နည်းဗျူဟာများအတိုင်း အကွက် ၅ ကွက်ခန့် ကြိုတင်တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အရာအားလုံးမှာ လုံချန်း စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဆံပင်နီကောင်သည် လုံချန်း၏ လှောင်ပြောင်မှုများကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် အခြေအနေအရ ပြောင်းလဲတွေးတောရန် အလွန်ပင် ညံ့ဖျင်းလှသည်။</p> <p>​သူ၏အကွက်များမှာ တစ်ကွက်ပြီးတစ်ကွက် အသတ်ခံနေရသည်။ လုံချန်းသည်လည်း အကွက်ကြီး တစ်ကွက်နှင့် အခြားအကွက်အချို့ ဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်း သူကသာ အသာစီးရနေသည်မှာ အထင်အရှားပင်။ မကြာမီမှာပင် ဆံပင်နီကောင်တွင် ဘုရင်မ တစ်ကွက်သာ ကျန်တော့ပြီး လုံချန်းတွင်မူ နယ်ရုပ် ၄ ကွက်နှင့် ဘုရင်မ တစ်ကွက် ကျန်ရှိနေသေးသည်။</p> <p>​ဆံပင်နီကောင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ပျက်ယွင်းနေသည်။ အခုက လုံချန်းအလှည့်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဘုရင်မမှာ ဝိုင်းရံခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​"နံပါတ် ၃၊ အဖြူရောင်ဘုရင်ရဲ့ နံပါတ် ၁၇ ကို သတ်စမ်း" လုံချန်းက သူ၏ နယ်ရုပ်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​နယ်ရုပ်သည် မျက်နှာသေဖြင့် ဓားကို မြှောက်ကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>​ပြိုင်ဘက်၏ ဘုရင်မမှာ ခေါင်းနှင့် ကိုယ် တခြားစီ ဖြစ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>​ဆံပင်နီကောင်မှာ ဘာဖြစ်တော့မည်ကို သိသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ သူသည် ပုံဆောင်ခဲကို ခွဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အင်အားတစ်ခုဖြင့် အချုပ်ခံထားရသဖြင့် လုံးဝ လှုပ်ရှား၍မရပေ။</p> <p>​"မင်းမှာ ဘာအကွက်မှလည်း မကျန်တော့ဘူး၊ လှုပ်လည်း မလှုပ်နိုင်တော့ဘူးဆိုတော့... သူတို့ မင်းကို သတ်တဲ့အထိ ငါ့မှာ အကွက်တွေ အကန့်အသတ်မရှိ ရွှေ့လို့ရပြီပေါ့" လုံချန်းက ဖြူဖျော့နေသော ဆံပင်နီကောင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"နောက်တစ်ခါကျရင် မင်း မစော်ကားသင့်တဲ့သူကို မစော်ကားမိအောင် ဆင်ခြင်ဦး" လုံချန်းက ဆိုကာ သူ၏ အကွက်များကို အမိန့်ပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဆံပင်နီကောင် စကားပြောလာသဖြင့် ခေတ္တ ရပ်လိုက်သည်။</p> <p>​"နေဦး၊ နေဦး၊ သူတို့ကို ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းနဲ့ဦး။ ငါ မင်းကို တစ်ခုခု ပေးပါ့မယ်။ မင်းသာ မင်းကိုယ်မင်း သတ်လိုက်ပြီး ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင်၊ မင်းရဲ့ အမေကို ငါ့မှာရှိသမျှ အကုန်ပေးမယ်လို့ ကျိန်ဆိုပါတယ်။ ငါက အကြီးအကဲတစ်ဦးရဲ့ သားပါ။ ငါ့အဖေကလည်း သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ ရတနာတွေအကုန်လုံးကို မင်းအမေကို ပေးလိမ့်မယ်။ အဲဒီအရင်းအမြစ်တွေနဲ့ မင်းအမေက တစ်သက်လုံး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေသွားရလိမ့်မယ်။ မင်းသာ မင်းကိုယ်မင်း သတ်လိုက်ပြီး ငါ့ကို အနိုင်ပေးမယ်ဆိုရင် အကုန် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဆံပင်နီကောင်က လုံချန်းကို အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save