Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၉၄) </h2> <h2 style="text-align: center;">ကံတရားထက် ပိုသောအရာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>​လုံချန်းသည် မိမိအတွက် လှေကားရွေးချယ်ရာတွင် အလောတကြီး မလုပ်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ဤလှေကားအားလုံးသည် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး စမ်းသပ်မှုများသာ ကွဲပြားလိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လှေကားရွေးချယ်မှုသည် အရေးကြီးသောအစိတ်ပိုင်းဖြစ်နေလျှင်ပင် ဘာမှကြိုမသိရဘဲ ရွေးချယ်ရခြင်းမှာ မှန်းဆချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့် ပထမဆုံးရွေးချယ်သူဖြစ်ရန် သူ စိတ်မလောခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>​တပည့်တစ်ဦးသည် လှေကား၏ ဒုတိယအထစ်သို့ လှမ်းတက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မရပေ။</p> <p>​"ဒီလှေကားတွေက ငါတို့ကို ရွေ့လို့မရအောင် တားထားတယ်" သူက အခြားသူများကို ပြောလိုက်သည်။ ကျန်တပည့်များလည်း စမ်းကြည့်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ရွေ့လျား၍မရပေ။</p> <p>​ယင်းက စစ်တုရင်ခုံတွင် သူကြုံခဲ့ရသည်နှင့် ဆင်တူနေကြောင်း လုံချန်း တွေးမိသည်။</p> <p>​'စည်းမျဉ်း တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်' လုံချန်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အသံက စမ်းသပ်မှုအကြောင်း ရှင်းပြသည်ကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်း စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် သူ၏ရှေ့တွင် မျက်နှာကိုးဖက်ပါသော အံစာတုံး တစ်တုံး ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်။ သူက ထိုအကြောင်း တွေးတောနေစဉ်မှာပင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"ဒီစမ်းသပ်မှုရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ လှေကားရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ဖို့ပဲ။ အောင်မြင်တဲ့သူက သေမင်းပူဇော်ပွဲရဲ့ အနိုင်ရရှိသူဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့ကိုးယောက်ကတော့ သေမင်းခန်းမအတွက် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ခံရလိမ့်မယ်"</p> <p>​လုံချန်းနှင့် အခြားသူများ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုစကားကို ပြောနေသူမှာ ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို တာဝန်ယူထားသည့် ယဇ်ပုရောဟိတ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​"မင်းတို့ရှေ့က အံစာတုံးဟာ ဒီစမ်းသပ်မှုမှာ အကြီးမားဆုံး လက်နက်ပဲ။ လှေကားထစ်တိုင်းမှာ စာသားတွေ ရေးထားတယ်၊ အဲဒီအပေါ်ကို လှမ်းနင်းလိုက်တဲ့အခါမှ စာသားတွေက ထင်ရှားပေါ်လွင်လာလိမ့်မယ်။ အံစာတုံးကို လှိမ့်လိုက်လို့ ကျလာတဲ့ ဂဏန်းဟာ မင်းတို့ လှမ်းတက်ရမယ့် လှေကားထစ် အရေအတွက်ပဲ။ မင်းတို့ ရောက်သွားတဲ့ လှေကားထစ်မှာ ရေးထားတဲ့ စာသားအတိုင်း လိုက်နာရမယ်။ ထိပ်ဆုံးကို အောင်အောင်မြင်မြင် ရောက်တဲ့သူက အနိုင်ရသူပဲ။ ဒါ သိထားရမယ့် အချက်တွေပဲ၊ အခု စတင်နိုင်ပြီ"</p> <p>​"ကံတရားအပေါ် အခြေခံထားတဲ့ စမ်းသပ်မှုပေါ့လေ" လုံချန်းက ဖန်သားပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက ကံတရားတစ်ခုတည်းထက် ပိုပါတယ်" ယဇ်ပုရောဟိတ်က လုံချန်း၏ စကားကို ကြားသွားသဖြင့် ပြုံးလျက် ပြန်ပြောသည်။</p> <p>​လုံချန်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးလိုက်သည်။ သူတော်စင်က ဤမျှ ဝေးကွာသော နေရာမှ သူပြောသည့် စကားအား ကြားနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် အမြဲဂရုစိုက်တတ်သူဖြစ်ရာ ပြဿနာမတက်နိုင်သည့် စကားမျိုးကိုသာ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော အံစာတုံးကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် အံစာတုံးကို လှိမ့်လိုက်ရာ လေထဲတွင် လည်ပတ်သွားပြီး နံပါတ် ၃ တွင် ရပ်သွားသည်။</p> <p>​"သုံးပေါ့" လုံချန်းက ရေရွတ်ရင်း ခြေလှမ်းကြည့်ရာ ယခုမှ လှုပ်ရှား၍ ရတော့သည်။ သူသည် လှေကားသုံးထစ် တက်လှမ်းလိုက်ပြီး စတုတ္ထမြောက် အထစ်တွင် ရပ်လိုက်သည်။</p> <p>​ထိုလှေကားထစ်မှာ စတင်တောက်ပလာပြီး စာသားအချို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"လက်တစ်ဖက်အတွက် လက်နှစ်ဖက်၊ ခြေတစ်ဖက်အတွက် ခြေနှစ်ဖက်" လုံချန်းက ထိုစာကို ဖတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" သူက နားမလည်နိုင်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း အသံထွက်၍ မေးမိသည်။ ကျောင်းတော် ပူဇော်ပွဲနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဤစာသား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ မတွေးတတ်ပေ။</p> <p>​"ဒါက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မင်း ကြိုက်သလို အနာတရဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ မင်းရတဲ့ ဒဏ်ရာထက် နှစ်ဆကို ကျန်တဲ့သူတွေ ခံစားရလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ မင်း လက်တစ်ဖက်ကို စတေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ကျန်တဲ့သူတွေလည်း လက်တစ်ဖက်စီ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က လက်နှစ်ဖက် ဆုံးရှုံးရသလို နာကျင်မှုကို ခံစားရမှာ" ယဇ်ပုရောဟိတ်က ရှင်းပြသည်။</p> <p>​အခြားတပည့်များမှာ လုံချန်းက သူတို့ကို မည်သို့သော အနာတရဖြစ်အောင် လုပ်မည်နည်းဟု စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှမ်းကြည့်လာကြသည်။</p> <p>​"နားထောင်ပါဦး သူငယ်ချင်း... ဒီကစားပွဲအတွက်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နာကျင်အောင် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ ငါတို့ ကံတရားအတိုင်းပဲ ကစားကြရအောင်။ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ဖို့ တခြား အခွင့်အရေးကောင်းတွေ ရှိဦးမှာပါ" တပည့်အချို့က လုံချန်းကို မည်သည့်အရာမှ မလုပ်ဘဲ ကျော်သွားရန် စတင်ဖျောင်းဖျကြတော့သည်။ ထိုစာသားမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မဖြစ်မနေ နာကျင်အောင် လုပ်ရမည်ဟု မဆိုထားပေ။</p> <p>​'သူတို့က ငါ့ကို သူတို့စကား နားထောင်လောက်အောင် အောက်တန်းကျတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ငါ့လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်လိုက်ရင် သူတို့ကို နာကျင်မှုနဲ့ စိတ်ဓာတ်ပျက်ပြားသွားအောင် လုပ်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ အဲဒါကို မလုပ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ သွေးက သူတို့ထက် ပိုတန်ဖိုးရှိတယ်။ တခြားသူတွေကို ဒုက္ခပေးဖို့သက်သက်နဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါ နာကျင်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူး' လုံချန်းက တွေးတောလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ့ကိုယ်ငါ နာကျင်အောင် မလုပ်ဘူး" လုံချန်းက ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>​သူပြောလိုက်သည်နှင့် စာသားများ ကွယ်ပျောက်သွားသည်။ အံစာတုံးမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခြားတပည့်တစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"တော်တယ် သူငယ်ချင်း။ မင်းက တကယ် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။ မင်း ဒီအတွက် နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး" လုံချန်းကို ဖျောင်းဖျနေသည့် တပည့်တစ်ဦးက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p>​'ဒီလူအကောင်က သူ ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေတာပဲ' လုံချန်းက ထိုသူကို မျက်နှာသေဖြင့် ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်သည်။</p> <p>​ယခုအခါ အံစာတုံးမှာ ထိုသူ၏ရှေ့သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် အံစာတုံးကို ကိုင်ကာ လှိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဟားဟားဟား... နံပါတ်ကိုး။ ငါကတော့ ကံကောင်းလိုက်တာ" အံစာတုံးပေါ်က ဂဏန်းကို မြင်သောအခါ ထိုသူက အော်ဟစ်ရယ်မောတော့သည်။ သူသည် အမြင့်ဆုံးဂဏန်းကို ရခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် လှေကားကိုးထစ် တက်သွားပြီး ဆယ်ထစ်မြောက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။</p> <p>​ထိုလှေကားထစ်မှာ တောက်ပလာပြီး စာသားများ ပေါ်လာသည်။</p> <p>​'ငါလည်း အားသာချက် တစ်ခုခု ရပါစေ။ မင်းတို့အားလုံး နာကျင်လို့ နာရီပေါင်းများစွာ ငိုရအောင် ငါ လုပ်ပြမယ်' ထိုသူက တွေးတောရင်း စာကို စဖတ်လိုက်သည်။ စာကို ဖတ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။ သူ ဖတ်လိုက်ရသည့် စာကို သူ ကိုယ်တိုင်တောင် မယုံနိုင်ပေ။</p> <p>​"မင်းရဲ့ ညာဘက်လက်ကို ဖြတ်ပစ်ပါ" သူက ငိုမဲ့မဲ့မျက်နှာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက ဘာကြီးလဲ။ ငါ့လက်ကို ဖြတ်ရမယ်လို့ပဲ ပါတာလား။ တခြားသူတွေ နာကျင်ရမယ်ဆိုတာမျိုးလည်း မပါဘူး။ ဒါ အကုန်ပဲလား၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီစာသားရဲ့ နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှင်းပြပေးပါဦး" သူက ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို လှမ်းမေးသည်။</p> <p>​"ဘယ်လျှို့ဝှက်ချက်မှ မရှိဘူး။ မင်း လက်ဖြတ်ရမယ်လို့ပဲ ဆိုလိုတာ။ လှေကားထစ်တွေကနေ ရမယ့် တာဝန်တွေ ဒါမှမဟုတ် အခွင့်အရေးတွေက အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူး။ တချို့က အားလုံးအတွက် မကောင်းသလို တချို့က မင်းတစ်ယောက်တည်းအတွက်ပဲ မကောင်းတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။ တချို့ကတော့ တခြားသူတွေအတွက် မကောင်းပေမဲ့ မင်းအတွက်တော့ ဘာမှမဖြစ်တာမျိုးပေါ့။ အခု မင်းရတာက မင်းတစ်ယောက်တည်းအတွက်ပဲ မကောင်းတဲ့အရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒါကို လုပ်ကိုလုပ်ရမယ်။ တကယ်လို့ ကိုးမိနစ်အတွင်း မလုပ်ရင်တော့ မင်း အသတ်ခံရလိမ့်မယ်" ယဇ်ပုရောဟိတ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>​ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အတည်ပြုချက်ကြောင့် ထိုသူသည် ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ သူသည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ကာ ညာဘက်လက်အား ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>​သူ၏ ပြတ်ထွက်သွားသော လက်သည် လှေကားထစ်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ထိုလက်ကို လှေကားထစ်က စုပ်ယူသွားသည်ကို သူ ကြည့်နေရပြီး ကြွက်သားများ ထောင်တက်လာသည်အထိ နာကျင်မှုကို အတင်းအကျပ် အောင့်ထားရသည်။</p> <p>​"ကောင်းတယ်" ယဇ်ပုရောဟိတ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p>​အံစာတုံးသည် နောက်ထပ် တပည့်တစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>​ယခုတစ်ခါမှာတော့ မီယင် ရှေ့သို့ ရောက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ မီယင်သည် အံစာတုံးကို ကိုင်ကာ လှိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>​အံစာတုံးသည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် နံပါတ် ၉ တွင် ရပ်သွားပြန်သည်။ မီယင်သည် လှေကားပေါ် တက်သွားပြီး ဆယ်ထစ်မြောက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။</p> <p>​သူမ၏ လှေကားထစ်မှာ တောက်ပလာပြီး စာသားအချို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"လှေကားသုံးထစ် ပြန်ဆင်းပါ" မီယင်က စာကို ဖတ်လိုက်သည်။ သူမသည် စာသားအတိုင်း လိုက်နာကာ သုံးထစ် ပြန်ဆင်းခဲ့ရာ ခုနစ်ထစ်မြောက်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ လှေကားမှာ တောက်ပနေခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီး အံစာတုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အခြားတပည့်တစ်ဦးဆီ ရောက်သွားသည်။</p> <p>​ယခုတစ်ခါ အံစာတုံးသည် ကောင်းကင်အဆင့် ထိပ်ဆုံး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံသို့ ရောက်သွားသည်။</p> <p>​ထိုသူသည် အံစာတုံးကို လှိမ့်လိုက်ရာ နံပါတ် ၁ တွင် ရပ်သွားသည်။ ထိုသူက ဆဲဆိုရင်း တစ်ထစ်တက်လိုက်ရာ ဒုတိယအထစ်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>​လှေကားထစ်မှာ ထပ်မံတောက်ပလာပြီး စာသားများ ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"နောက်ထပ် ဆယ်ထစ် တက်လှမ်းနိုင်ဖို့အတွက် သေမင်းတမျှ စိတ်အာရုံဝင်္ကပါကို ငါးမိနစ်အတွင်း ကျော်ဖြတ်ပါ။ ကျရှုံးခဲ့လျှင် နောက်သို့ တစ်ထစ် ပြန်ဆုတ်ပါ" သူက စာကို ဖတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"သေမင်းတမျှ စိတ်အာရုံဝင်္ကပါက ဘာကြီးလဲ" သူက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို လှမ်းမေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် သွေးချင်းနီနေသော ဝင်္ကပါကြီးတစ်ခုထဲ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save