Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၉၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">အံစာတုံးကျိန်စာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လုံချန်းနှင့် အခြားသူများသည် ထိုနေရာတွင် ကြောင်စီစီဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေသော လူကို ကြည့်နေကြသည်။ ပထမ စက္ကန့်အနည်းငယ်တွင် သူသည် လုံးဝ မလှုပ်ရှားသော်လည်း မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားနေရသကဲ့သို့ စတင်အော်ဟစ်လေတော့သည်။</p> <p>​ငါးမိနစ် ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ ထိုသူသည် အသက်ကို လုရှူရင်း မျက်လုံးပွင့်လာခဲ့သည်။</p> <p>​"ငါ အသက်ရှင်သေးတယ်... ငါ အသက်ရှင်သေးတယ်" သူကိုယ်တိုင်ပင် မယုံကြည်နိုင်သကဲ့သို့ ရေရွတ်ရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေသည်။</p> <p>​"မင်း သေမင်းဝင်္ကပါကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့တယ်။ နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ပါ" ထိုသူ၏ရှေ့တွင် စာသားများ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>​ထိုသူသည် သက်ပြင်းချရင်း သူစတင်ခဲ့သော ပထမဆုံး လှေကားထစ်သို့ ပြန်ဆင်းသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် သေမင်းဝင်္ကပါ၏ ဒုက္ခကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ကျရှုံးခဲ့သဖြင့် အလှည့်လည်း အလဟဿဖြစ်ကာ လူတိုင်း၏ နောက်သို့ ရောက်သွားရသောကြောင့် အလွန်စိတ်ပျက်နေသည်။</p> <p>​'ဒါက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ။ ဒီနောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများက ကံတရားအပေါ် အခြေခံထားပေမဲ့ တခြားအချက်တွေလည်း ရှိနေသေးတာပဲ။ တစ်ဦးတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကလည်း အရေးကြီးတဲ့ အခန်းကဏ္ဍက ပါဝင်နေတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ကံတရားတစ်ခုတည်းအပေါ် လုံးလုံးလျားလျား မှီခိုနေတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ကံတရားသက်သက်ကိုပဲ အခြေခံတဲ့ စမ်းသပ်မှုမျိုးကို ငါ သိပ်မကြိုက်ဘူး' လုံချန်းက ခေါင်းညိတ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။</p> <p>​အံစာတုံးသည် အခြားတပည့်များ၏ ရှေ့တွင် တစ်လှည့်စီ ပေါ်လာပြီး တပည့်များအားလုံးသည် သူတို့ကျရာ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်နေကြသည်။</p> <p>​မကြာမီမှာပင် တပည့် ၁၀ ယောက်အနက် ၉ ယောက်မှာ ပထမအလှည့် ပြီးဆုံးသွားကြပြီး ထိုအထဲမှ နှစ်ယောက်မှာ ဆယ်ထစ်မြောက်အထိ ရောက်ရှိကာ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်နေကြသည်။</p> <p>​ယခုအခါ အံစာတုံးသည် ၁၀ ယောက်မြောက် တပည့်ဖြစ်သူ မီယင် ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။</p> <p>​မီယင်သည် အံစာတုံးကို ကိုင်ကာ လှိမ့်လိုက်ရာ နံပါတ် ၉ တွင် ရပ်သွားသည်။ သူမသည် ကိုးထစ် တက်လှမ်းလိုက်ပြီး ဆယ်ထစ်မြောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>​သူမ ရပ်နေသော လှေကားထစ်မှာ တောက်ပလာပြီး စာသားအချို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို သေမင်းတမျှ အံစာတုံးကျိန်စာ တိုက်ပါ" မီယင်က စာကို အသံထွက်ဖတ်လိုက်သည်။</p> <p>​သူမသည် ထိုတာဝန်အကြောင်း ရှင်းပြချက်ရရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒီတစ်လှည့်မှာ မင်း အထူးအခွင့်အရေးတစ်ခု ရတယ်။ ကျန်တဲ့ တပည့် ၉ ယောက်ထဲက ကြိုက်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို ကျိန်စာတိုက်လို့ ရတယ်။ အဲဒီလူက သူ့အလှည့်ကျရင် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိသွားလိမ့်မယ်" ယဇ်ပုရောဟိတ်က ရှင်းပြသည်။</p> <p>​'ဟင်း... စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ သူ ငါ့ကိုပဲ ရွေးမှာ သေချာတယ်' လုံချန်းက သက်ပြင်းချရင်း တွေးလိုက်သည်။</p> <p>​'သူက အဲဒီလောက်အထိတော့ မအလောက်ပါဘူး။ နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အားလုံးထဲမှာ အနိမ့်ဆုံးပဲ၊ ပြီးတော့ နင်က ရှေ့ဆုံးမှာ ရောက်နေတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ သူ့အနေနဲ့ ငါတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်နေတဲ့ ရှေ့ဆုံးကလူတွေကိုပဲ ရွေးမှာပါ။ သူက အဲဒီလောက် မိုက်မဲမယ့်ပုံ မပေါ်ပါဘူး' ရွှင်းက လုံချန်းကို မယုံကြည်နိုင်သလို ပြန်ပြောသည်။</p> <p>​'လောင်းမလား၊ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်' လုံချန်းက ဆိုသည်။</p> <p>​"ရတာပေါ့... လောင်းမယ်။ ငါလည်း ငါ့ခန့်မှန်းချက်ကို ယုံကြည်တယ်။ တကယ်လို့ ငါနိုင်ရင် နင် ငါ့ကို တစ်သက်လုံး ဆရာလို့ ခေါ်ရမယ်" ရွှင်းက လုံချန်းကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​'ကောင်းပြီလေ။ တကယ်လို့ ငါနိုင်ရင်တော့ ငါ အလိုရှိတဲ့အချိန်တိုင်း နင့်ကို နမ်းခွင့်ပေးရမယ်' လုံချန်းက ပြန်လည် တုန့်ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီ... လောင်းကြေးက အတည်ပဲ။ ငါကတော့ အရမ်း ယုံကြည်မှုရှိတယ်။ နင် နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ကို တစ်သက်လုံး ဆရာအဖြစ် လက်ခံဖို့သာ ပြင်ထားတော့" ရွှင်းက ရယ်မောရင်း လောင်းကြေးကို သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p>​'စောင့်သာကြည့်လိုက်ပါ' လုံချန်းက လက်ပိုက်လျက် တုန့်ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>​မီယင်သည် သူမရှေ့ရှိ စာသားများကို ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် စာသားများမှ အကြည့်လွှဲကာ အခြားတပည့်အားလုံးကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​တပည့်အားလုံးနီးပါးမှာ သူမ၏ အကြည့်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှု အောင်မြင်ခါနီးမှ ကျိန်စာအတိုက်ခံရကာ အားနည်းချက်မရှိချင်သဖြင့် အကြည့်ချင်း မဆုံမိအောင် ရှောင်နေကြသည်။</p> <p>​လုံချန်း တစ်ယောက်တည်းသာ မကြောက်မရွံ့ဘဲ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>​သေမင်းခန်းမ အပြင်ဘက်ရှိ အခြားအကြီးအကဲများကလည်း သူမ မည်သူ့ကို ရွေးချယ်မည်ကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>​'ကောင်းတယ်။ အရမ်းကောင်းတယ် ယင်။ အဲဒီ မူလင်းကိုပဲ ကျိန်စာတိုက်လိုက်စမ်း။ သူ့ကို စမ်းသပ်မှုထဲကနေ မောင်းထုတ်ပစ်လိုက်' အကြီးအကဲ ဖုမင်က ပြုံးလျက် တွေးနေသည်။</p> <p>​ရွမ်းယီနှင့် မူယွမ်တို့ကလည်း ဖန်သားပြင်ကို အာရုံစိုက်နေကြသော်လည်း မူလင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်း အားနည်းဆုံးဖြစ်နေသဖြင့် သူမ ရွေးချယ်မည့်သူ မဟုတ်လောက်ဘူးဟု တွေးနေကြသည်။</p> <p>​နောက်ဆုံးတွင် မီယင်က သူမ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ တပည့်တစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ မူလင်းကို ရွေးတယ်" သူမက လုံချန်းကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​'ထူးဆန်းတာ မရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှင်း... နောက်ကျရင် လောင်းကြေးအတိုင်း လုပ်ဖို့သာ ပြင်ထားတော့' လုံချန်းက ပြုံးလျက် ရွှင်းကို စိတ်ထဲမှ လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"သူ ကျိန်စာအတိုက်ခံရတာတောင် ပြုံးနေတာလား?"</p> <p>​"ဒီကောင်က အရူးလား"</p> <p>​"သူက အနိုင်ရဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်။ သေဖို့ လာတာနေမှာ"</p> <p>​အခြားတပည့်များက ပြုံးနေသော လုံချန်းကို မြင်သောအခါ လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလာကြသည်။ သေမင်းခန်းမ အပြင်ဘက်က အကြီးအကဲများလည်း အံ့သြသွားကြသည်။</p> <p>​မီယင်သည်လည်း သူမကို မကြောက်မရွံ့ စိုက်ကြည့်နေသော လုံချန်းအား မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p>​လုံချန်း၏ ရှေ့ရှိ လှေကားထစ်မှာ တောက်ပလာပြီး စာသားအချို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"မင်းမှာ သေမင်းတမျှ အံစာတုံးကျိန်စာ ရှိနေပြီ။ နောင်တွင် မင်းအလှည့်ကျ အံစာတုံးလှိမ့်ရာတွင် နံပါတ် ၇ ထက် ကျော်လွန်သော ဂဏန်းရရှိပါက လှေကားပေါ် တက်ခွင့်မရှိပါ" လုံချန်းက ထိုစာကို ဖတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက ငါထင်သလောက် မဆိုးပါဘူး။ နံပါတ် ၇ ထက် ကျော်ရင် ငါ့အလှည့်ကို ကျော်လိုက်ရုံပဲပေါ့" လုံချန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒီလို ချိုမြိန်တဲ့ လက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" လုံချန်းက မီယင်ကို ကြည့်ကာ ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​မီယင်သည် လုံချန်း၏ လှောင်ပြုံးကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမသည် သားရဲတစ်ကောင်၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း လုံချန်းက အကြည့်လွှဲလိုက်သောအခါ ထိုခံစားချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>​ယခုအခါ အားလုံး၏ ပထမအလှည့် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ အံစာတုံးသည် လုံချန်း၏ ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသည်။ လုံချန်းသည် လက်လှမ်းကာ အံစာတုံးကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p>​သူ အံစာတုံးကို လှိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>​အံစာတုံးသည် ခဏကြာ လည်ပတ်နေပြီး ဂဏန်းတစ်ခုမှာ ရပ်သွားသည်။</p> <p>​"ခြောက်ပေါ့။ ငါ ရွေ့လို့ရသေးတာပဲ" လုံချန်းက အံစာတုံးပေါ်က ဂဏန်းကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​သူသည် လှေကား ခြောက်ထစ် တက်လှမ်းလိုက်ရာ အားလုံး၏ ရှေ့ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ လှေကားထစ်မှာ စတင်တောက်ပလာပြီး စာသားအချို့ ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် ထိုစာသားကို ဖတ်လိုက်ရသောအခါ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ မီယင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"မင်း ရရှိခဲ့တဲ့ ဘယ်လို ထိခိုက်မှုမျိုးကိုမဆို ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးဆီသို့ ပြန်လည် ပေးပို့ပါ" လုံချန်းက စာကို ဖတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ထိခိုက်မှုတွေထဲမှာ ကျိန်စာတွေလည်း ပါလား" လုံချန်းက သူ သိပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ကျိန်စာတွေဟာ မင်းရဲ့ အနိုင်ရနိုင်ခြေကို ထိခိုက်စေတဲ့အတွက် ထိခိုက်မှုတွေထဲမှာ ပါဝင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျိန်စာတွေကိုလည်း ပြန်ပြီး ပေးပို့လို့ ရပါတယ်။ ဒါက မင်းမှာရှိတဲ့ ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားပေးမှာ မဟုတ်ပေမဲ့ မင်းရွေးချယ်တဲ့သူကိုလည်း အဲဒီကျိန်စာမျိုး သင့်စေမှာ ဖြစ်ပါတယ်" ယဇ်ပုရောဟိတ်က ရှင်းပြသည်။</p> <p>​"မီယင်လေး... မင်းပေးတဲ့ လက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါကလည်း စိတ်ထားကောင်းတဲ့သူဆိုတော့ မင်းအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခု ပြန်ပေးပါရစေ" လုံချန်းက အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလျက် မီယင်ကို လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သည်။</p> <p>​မီယင်၏ လှေကားထစ်မှာ တောက်ပလာပြီး စာသားအချို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"မင်းမှာ သေမင်းတမျှ အံစာတုံးကျိန်စာ ရှိနေပြီ။ နောင်တွင် မင်းအလှည့်ကျ၍ အံစာတုံးလှိမ့်ရာတွင် နံပါတ် ၅ ထက် ကျော်လွန်သော ဂဏန်းရရှိပါက လှေကားပေါ် တက်ခွင့်မရှိပါ" မီယင်က စာကို ဖတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါ ဘာကြီးလဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကျိန်စာက သူ့ကျိန်စာနဲ့ မတူရတာလဲ။ သူက ကျိန်စာကို ပြန်ပေးရုံပဲလေ၊ ဘာလို့ ငါ့မှာ အားနည်းချက်တွေ ပိုများနေရတာလဲ" မီယင်က ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ကြည့်ကာ မကျေမနပ် ပြောတော့သည်။</p> <p>​"ပြန်ပေးပို့တဲ့ ကျိန်စာက နှစ်ဆတိုးသွားလို့ ဖြစ်မှာပေါ့။ ငါကတော့ ဒီမှာ ကြီးကြပ်သူသက်သက်ပဲဆိုတော့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။ ငါက အခြေအနေတွေကိုပဲ ရှင်းပြပေးနိုင်တာ" ယဇ်ပုရောဟိတ်က ခေါင်းခါရင်း တာဝန်မယူဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>​မီယင်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ဆက်လက် မငြင်းခုံတော့ဘဲ လုံချန်းကိုသာ မလိုတမာကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save