Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၉၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလိုက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​မီယင်သည် သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ကောင်းကောင်း ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်အား လုံချန်း အံ့သြမိသည်။ ယခင်တစ်ခေါက် ရွမ်းယီ၏နေရာတွင် သူမနှင့်တွေ့စဉ်က သူမ၏အမူအရာကို သူဖတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမသည် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်နေပြီး ဒေါသနှင့် မကျေနပ်ချက်များကို အလွယ်တကူ ထုတ်မပြတတ်သူ ဖြစ်နေပုံရသည်။</p> <p>​'တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေသလိုပဲ။ ဒီမှာ တစ်ခုခုတော့ မှားနေတာ သေချာတယ်' လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။</p> <p>​အံစာတုံးသည် သူ၏ဘေးမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခြားတပည့်တစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြန်သည်။ ထိုတပည့်က အံစာတုံးကို လှိမ့်လိုက်ရာ နံပါတ် ၁ ကျသဖြင့် လှေကားတစ်ထစ် တက်လိုက်ရသည်။</p> <p>​သူ၏ လှေကားထစ်မှာ တောက်ပလာပြီး စာသားအချို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို သေမင်းစိတ်အာရုံဝင်္ကပါ ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ခိုင်းပါ။ သုံးမိနစ်အတွင်း မကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက သေဆုံးစေရမည်" ထိုသူက စာကို ဖတ်လိုက်သည်။</p> <p>​သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံမှ ရှင်းပြချက်ကို ထပ်မံတောင်းဆိုသည်။</p> <p>​"ဒီတစ်ခါတော့ စာသားတွေက တော်တော်လေး ရှင်းနေတာပဲလေ" ယဇ်ပုရောဟိတ်က ထိုတပည့်၏ နားမလည်မှုကို သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်။ "မင်းဟာ ကျန်တဲ့တပည့် ၉ ယောက်ထဲက ကြိုက်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို သေမင်းစိတ်အာရုံဝင်္ကပါထဲကို အတင်းဝင်ခိုင်းလို့ ရတယ်။ တကယ်လို့ သူက သုံးမိနစ်အတွင်း မကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် သူ သေရလိမ့်မယ်၊ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က သေမင်းခန်းမအတွက် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ခံရလိမ့်မယ်"</p> <p>​"အိုး... ကောင်းတာပေါ့" ထိုသူက ရယ်မောရင်း သူ၏ ဘယ်ဘက်မှ ဦးဆောင်နေသော ကောင်းကင်အဆင့် ထိပ်ဆုံး တပည့်တစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းကိုပဲ ရွေးလိုက်မယ်။ အပျော်ကြီး ပျော်လိုက်စမ်းပါ" ထိုသို့ ဆိုကာ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်နေသည့် ဆံပင်နက်နှင့်လူကို လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သည်။</p> <p>​"မင်း... ခွေးကောင်" ဆံပင်နက်နှင့်လူက ဆဲဆိုလိုက်သော်လည်း တခြား ဘာမှမပြောနိုင်ခင်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>​သူ၏ အသိစိတ်မှာ သေမင်းစိတ်အာရုံဝင်္ကပါထဲသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း အခြားသူများ ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။ ထိုသူသည် နောက်ထပ် သုံးမိနစ်ခန့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေခဲ့သော်လည်း သတိပြန်မဝင်လာခဲ့ပေ။ သုံးမိနစ်ပြည့်သွားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးနှင့် နှာခေါင်းမှ သွေးများ စတင်စီးကျလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်လာတော့သည်။</p> <p>​"သူ ကျရှုံးသွားပြီ" ယဇ်ပုရောဟိတ်က ထိုသူ၏ အလောင်း လှေကားပေါ်မှ ပြုတ်ကျကာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းနှင့် အခြားသူများသည် ထိုလူသေဆုံးသွားပုံကို ကြည့်ကာ ကြက်သီးမွေးညင်း ထသွားကြသည်။ အကယ်၍သာ သူတို့ ရွေးချယ်ခံရရင် ယခုလို ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း တွေးမိကာ ကြောက်ရွံ့သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် လုံချန်း၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ အခြားအရာတစ်ခုကို တွေးနေမိသည်။</p> <p>'​လူတိုင်းကို ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခပေးနေတဲ့ သေမင်းစိတ်အာရုံဝင်္ကပါဆိုတာ ဘာများလဲ။ ဘာလို့ သူတို့ အချိန်မီ မကျော်ဖြတ်နိုင်ကြတာလဲ။ တာဝန်က သုံးမိနစ် အချိန်ပေးထားတယ်ဆိုရင် ကျော်ဖြတ်ဖို့ ခက်ခဲပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ငါသာ အဲဒီလူနေရာမှာဆိုရင် ကျော်ဖြတ်နိုင်မလား' သူ စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>​'ဒါက တကယ်ရှိတာ မဟုတ်ဘဲ စိတ်ထဲမှာပဲ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ဝင်္ကပါဆိုတော့ စိတ်အာရုံ ပုံရိပ်ယောင်နဲ့ တော်တော်လေး တူနေတာပဲ။ တကယ်လို့ စိတ်အာရုံပုံရိပ်ယောင်သာ မှန်ရင် ငါ ပိုပြီး အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ကောင်းပါရဲ့' လုံချန်း တွေးလိုက်သည်။ ယင်းက လက်ရှိမှာတော့ ခန့်မှန်းချက်သက်သက်သာ ရှိသေးသည်။</p> <p>​ဆံပင်နက်နှင့်လူကို အပြစ်ပေးခဲ့သော တပည့်မှာလည်း အံ့သြသွားသော်လည်း သန်မာသော ရန်သူတစ်ဦးကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သဖြင့် ပျော်ရွှင်နေသည်။</p> <p>​အံစာတုံးသည် ထိုသူ့ထံမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခြားတပည့်တစ်ဦးဆီ ရောက်သွားပြန်သည်။ အမှန်ဆိုလျှင် ဆံပင်နက်နှင့်လူ၏ အလှည့်ဖြစ်သော်လည်း သူ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်ယောက်ဆီသို့ ကျော်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​နောက်တစ်ယောက်က အံစာတုံးကို လှိမ့်လိုက်ရာ နံပါတ် ၄ ကျသဖြင့် လေးထစ် တက်လိုက်ရသည်။ လှေကားထစ်က တောက်ပလာပြီး စာသားများ ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>​"နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် လှိမ့်ခွင့်ရမည့်သူကို ရွေးချယ်ပါ"</p> <p>​သူကလည်း ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံမှ ရှင်းပြချက် တောင်းသည်။</p> <p>​"မင်းက မင်းကိုယ်မင်းကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ အသက်ရှင်နေတဲ့ တပည့်တွေထဲက ကြိုက်တဲ့သူကို ရွေးလို့ရတယ်။ အဲဒီလူက သူ့အလှည့်ကျရင် အံစာတုံးကို နှစ်ကြိမ် လှိမ့်ခွင့်ရလိမ့်မယ်"</p> <p>​"အသုံးမကျတဲ့ တာဝန်ပဲ... ငါ့အတွက် ဘာမှ အကျိုးမရှိဘူး။ အားလုံးက ငါ့ရန်သူတွေချည်းပဲကို သူတို့ကို အားသာချက်ပေးဖို့ ရွေးခိုင်းနေတာပဲ" ထိုသူက မကျေမနပ် ရေရွတ်သည်။ သို့သော် သူ ရွေးချယ်မှု မလုပ်လျှင် သေရမည်ဖြစ်ရာ မတတ်သာဘဲ လုပ်ရတော့မည်။</p> <p>​ထိုသူသည် ကျန်တပည့်များထဲမှ သူ့အတွက် အန္တရာယ် အနည်းဆုံးဖြစ်မည့်သူကို လိုက်ရှာသည်။ အားလုံးက ထိုသူ၏ ရွေးချယ်မှုကို ခံရရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူ့ကို ပြုံးပြနေကြသည်။ ခုနက လူတစ်ယောက်ကို သေတွင်းပို့ခဲ့သူပင်လျှင် အပြစ်ကင်းစင်ဟန် ပြုံးပြနေကြသည်။</p> <p>​"မင်းကိုပဲ ရွေးလိုက်မယ်"</p> <p>​ထိုသူသည် နောက်ဆုံးတွင် တပည့်တစ်ဦးကို လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သည်။</p> <p>​'သူက ဒီမှာ အားအနည်းဆုံးပဲ။ သူ နှစ်ကြိမ် လှိမ့်ခွင့်ရလည်း ငါ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်ပါဘူး' ထိုသူက တွေးတောလိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် မိမိထံသို့ ညွှန်ပြလာသော လက်ညှိုးကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>​'ငါ သိသားပဲ။ အားလုံးထဲမှာ အားအနည်းဆုံးလို့ ထင်ရတာကလည်း ဒီလို စမ်းသပ်မှုတွေမှာ အားသာချက် ရှိတာပဲ' လုံချန်းက ပြုံးလျက် ထိုလက်ဆောင်ကို လက်ခံလိုက်သည်။</p> <p>​အံစာတုံးသည် ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခြားတပည့်တစ်ဦးဆီ ရောက်သွားပြန်သည်။</p> <p>​"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလိုက်" ထိုသူက သူရရှိသော တာဝန်ကို ဖတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက ဘာကြီးလဲ။ ငါ့ကို သေခိုင်းတာပဲလေ။ အခွင့်အရေးတောင် မပေးဘူး" ထိုတပည့်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ကန့်ကွက်တော့သည်။</p> <p>​"ငါ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး။ မင်း စာသားအတိုင်း လုပ်ရမယ်၊ မလုပ်ရင်လည်း မင်း တာဝန်မကျေလို့ သေရမှာပဲ" ယဇ်ပုရောဟိတ်က ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"လုပ်လိုက်လေ သူငယ်ချင်း"</p> <p>"စည်းမျဉ်းအတိုင်း လုပ်စမ်းပါ"</p> <p>"မင်း တာဝန်ကို အပြီးသတ်ရမယ်လေ၊ ငါတို့တောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ"</p> <p>​အခြားတပည့်များကလည်း ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် လျော့သွားစေရန် ထိုသူ့ကို သတ်သေဖို့ ဝိုင်းဝန်း တိုက်တွန်းကြတော့သည်။</p> <p>​"မင်းတို့ ဘာတွေ ဖြစ်နေကြတာလဲ။ မင်းတို့ ဘာလိုချင်နေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး ထင်နေလား။ မင်းတို့က ပြိုင်ဘက် လျော့သွားအောင် ငါ့ကို သေခိုင်းနေကြတာပဲ။ ဘယ်အရူးကမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး" ထိုသို့ ဆိုကာ ထိုသူက တာဝန်ကို ငြင်းဆန်လိုက်သည်။</p> <p>​ထိုသူ့ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော တောက်ပသည့် စာသားများသည် မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် ဆက်ရှိနေပြီးနောက် ထိုသူက မလိုက်နာသောအခါ စာသားများမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားကာ ထိုသူ့ထံသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>​"ဘာ..." ထိုသူက နားမလည်နိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်စဉ်မှာပင်...</p> <p>​လုံချန်းက ရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>​သွေးနီရဲနေသော စာသားများ ထိုသူ၏ ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သွေးများ လှေကားထစ်တစ်လျှောက် စင်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>​"ငါ ပြောပြီးသားပဲ... စာသားအတိုင်း မလုပ်ရင် မင်း သေရမယ်။ ဒါကို ယဇ်ပူဇော်ပွဲလို့ ခေါ်တာ အကြောင်းရှိတယ်။ မင်းတို့ ဒီမှာ ပါဝင်လိုက်ကတည်းက ကျရှုံးရင် ယဇ်ပူဇော်ခံရမယ်ဆိုတာ သဘောတူပြီးသားပဲ။ မင်းတို့မှာ ပုံဆောင်ခဲကိုခွဲပြီး ထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိခဲ့ပေမဲ့ မင်းတို့ မလုပ်ခဲ့ကြဘူး။ အခု လွတ်မြောက်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကတော့ လှေကားထိပ်ကို ရောက်ဖို့ပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ယောက်တည်းပဲ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့်ရမှာမို့လို့ပဲ" ယဇ်ပုရောဟိတ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် တပည့်များမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ အားလုံးထက် အရင် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်အောင်သွားပြီး စမ်းသပ်မှုအားလုံးကို အောင်မြင်အောင် လုပ်မည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကတိပေးလိုက်ကြသည်။</p> <p>​အံစာတုံးသည် ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခြားတပည့်တစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save