Book List

<h2 style="text-align: center;">​အပိုင်း ၁၂၃</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဒါဟာ လော့မင်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျားဖြူ စွမ်းအားဖြစ်သည်။ ကျားဖြူဝိညာဉ်က သူ့ကို ဝင်ပူးပြီး တိုက်ခိုက်ပေးခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင်က ကျားဖြူမွန်းစတားအသွင်ကို ယူလိုက်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အင်အားချင်း ကွာခြားချက်ကလည်း သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ကျားဖြူက မိုးကြိုးစွမ်းအားနှင့် သတ္တုအခြေပြုစွမ်းအားများကို ပိုင်စိုးသောသူ ဖြစ်သောကြောင့် မိုးကြိုးသားရဲဘုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲခြင်းက သူ့အပေါ် မထိခိုက်စေနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>​"သတ်ဖြတ်ခြင်း ကိုးဆကြယ်စင် ဓား"</p> <p> </p> <p>​ကျားဖြူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သောအခါ မိုးကြိုးသားရဲဘုရင်၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက သူ့အတွက် ပစ်မှတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သွားသည်။ ဓားအရိပ်များက လိပ့်ဝင်လိုက် ထိုးထွက်လိုက် ဖြစ်လာလေပြီး၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါကလည်း လေဝဲတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ ဂူတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ မိုးကြိုးသားရဲဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်စက္ကန့်သာ တောင့်ခံနိုင်ပြီးနောက် ဓားလှိုင်းအောက်တွင် ဆွဲဖြတ်ခံရကာ သွေးနီရောင်အသားများပင် ပဲ့ကြွေ၍ကျသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ဟက်တက်ကွဲသည့်အပြီး အဖွင့်ခံရပြီးနောက်၊ အတွင်းတွင် စုဆောင်းထားသမျှ မိုးကြိုးစွမ်းအားများအားလုံးမှာ ပေါက်ထွက်ကုန်သည်။ ရေကာတာပေါက်၍ စီးဆင်းလာသော ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပေါက်ကွဲကုန်သည်။</p> <p> </p> <p>​"လာ လာ... ကျားဖြူ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဓား"</p> <p> </p> <p>​လော့မင်က သူ၏ ငွေဖြူရောင် ဓားရှည်ကြီးကို အရှေ့ဘက်တွင် အလျားလိုက် ကိုင်၍ လွင့်ဝဲလာသော ရွှေရောင်မိုးကြိုးစွမ်းအားများအား မိုးကြိုးတိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဓားသို့ ဆုပ်ယူခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်လေး... မင်းက ဒီ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို သုံးပြီး အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ သိမ်းထားချင်တာလား။ တော်တော်လေးကို ဉာဏ်များတာပဲ"</p> <p> </p> <p>သူ့စိတ်ထဲတွင် ကျားဖြူ၏အသံက ဟိန်းထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရန်သူက လာတော့မယ်လေ"</p> <p> </p> <p>လော့မင်က ပြောသည်။ ထိုမိုးကြိုးစွမ်းအားက ရွှေအဆင့် ၅ မွန်းစတား၏ အင်အားအပြည့်ကို ထည့်သွင်းထားသောကြောင့် ရွှေအဆင့် ၁၀ မွန်းစတားမျိုးကိုပင် ခြောက်လှန့်တိုက်ခိုက်ပြီး အထိနာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လေသည်။ လျှပ်စီးမိုးကြိုးများအားလုံးကို လုံးဝ စုပ်ယူပြီးသောအခါ ထိုအခန်းတစ်ခုလုံးက မှောင်မိုက်သွားပြန်သည်။ လော့မင်က မိုးကြိုးချိုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ သားရဲအမြူတေကိုလည်း လှမ်းယူပြီး အားလုံးကို သိမ်းလိုက်သည်။ သူသည် သားရဲအခြေအနေကို ပြန်မပြောင်းသေးဘဲ ထိုအတိုင်း ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။ မိမိသို့ဆိုစေ အဲဒီနေရာက မကုန်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>​ပေါက်ကွဲသံများက တဝုန်းဝုန်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလွန်ထူသော ကျောက်သားနံရံက သွေးလမ်းကြောင်းကို ပိတ်ထားရာမှ မခံနိုင်တော့ဘဲ တုန်ခါလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ကွဲထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက တကယ် တော်တာပဲ။ ရွှေအဆင့် ၅ သားရဲဘုရင်ကို နိုင်သွားတယ်။ မင်းက မင်းရဲ့အင်အားကို လျိုထားတာ ဖြစ်မယ်။ မင်းက SSS အဆင့် မွန်းစတား သားရဲ သုံးကောင်ကို အနိုင်ယူထားတာပဲ။ တကယ်ကို မကြားဖူးတဲ့ ဖြစ်ရပ်ပေါ့။ တကယ်မှာ ပြောတာ မှန်တယ်။ ငါတို့ကသာ မင်းကို ကြီးထွားခွင့် ပြုလိုက်ရင် မင်းက ချင် မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်မှာ။ "</p> <p> </p> <p>​လော့မင်၏ အရှေ့တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုက ပေါ်လာသည်။ သူတို့ထဲတွင် အနည်းဆုံးက ရွှေအဆင့် ၅ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>" ချင် မိသားစုရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေ"</p> <p> </p> <p>လော့မင်က အချိန်ကို တေးတိတ်တွက်ချက်လိုက်သည်။ သူသည် စီနီယာ ယန်ရှီ ကို အမြန်အကြောင်းကြားထားသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်သူ ရောက်လာရန် အချိန်လိုသည်။ ထိုအချိန်မတိုင်ခင်အထိ သူသည် တစ်ယောက်တည်း ထိန်းထားရန် လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အခြားတစ်ဖက်တွင် လီဟောင်ကလည်း ဘေးခန်းမှ အော်သံကို ကြားသဖြင့် ဗဟိုလမ်းမှ ခြေလှမ်းများကို ပြန်ရုပ်ကာ ဘေးဘက်ခြမ်းသို့ လာသည်။ ထိုစဉ်တွင် သူသည် လူငယ်တစ်ယောက်နှင့် ဆုံသည်။</p> <p> </p> <p>"သူက ဘယ်ဘက်ကလဲ မသိဘူး"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှီ ကလည်း မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့နေသည်။ သူသည် လော့မင်ထံမှ သတင်းရသည်နှင့် ချက်ချင်း အပြေးလာခြင်းဖြစ်သည်။ မင်းချန်အဖွဲ့တွင် လူလုံးမထွက်ပြသေးသော အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ယန်ရှီသည် ဒီနေရာတွင် နေရာယူထားကာ စောင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ အနိုင်ယူထားသော မွန်းစတား ဝတ်စုံနှင့် လက္ခဏာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သော် သူက လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အင်း... ငါ မင်းကို မြင်ဖူးတယ်။ ခင်ဗျားက လီမိသားစုက လီဟောင်နဲ့ တူတယ်"</p> <p> </p> <p>သူသည်လည်း မနေ့ညက အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲများ ရှိနေခဲ့သဖြင့် လီထျန်းကို မှတ်မိသည်။</p> <p> </p> <p>" ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားက လော့မင်ပြောတဲ့သူ ဖြစ်မယ်"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှီ၏ မျက်လုံးက ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆိုတော့... အဘိုးကြီး စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ခင်ဗျား ဒီနေ့ ဒီမှာ သေရတော့မယ်"။</p> <p> </p> <p>​"မင်းက ဘယ်သူလဲ"</p> <p> </p> <p>လီထျန်းက သူ့ကို သတိထားကြည့်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယန်ရှီ... ယန်ရှား တက္ကသိုလ်ရဲ့ ကျောင်းသား"</p> <p> </p> <p>​"ဟွန်း... ကျောင်းသားလေးက ငါ့ကို လာပြီး ခြိမ်းခြောက်တာ... သေချင်နေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လီဟောင်က လှောင်ရယ်သည်။ သူ၏ အဆိပ်ပြာ ကင်းမြီးကောက် မှာ အင်အားကြီးလှပြီး အတိုင်းအတာ ရှိသေးသည်။ အများဆုံးမှ စိန်အဆင့်အောက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"သေချာလား"</p> <p> </p> <p>​လျှပ်စစ်မိုးကြိုးများအားလုံး လုံးဝ စုပ်ယူပြီးသော် အလင်းက ပေါက်ကွဲသည်။ အလွန်ဆိုးရွားသော သိမ်းငှက်အော်သံက ဂူတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။ ယန်ရှီက ကြီးမားသော တောက်ပသည့် သိမ်းငှက်တစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူသည် ဖြောင့်မတ်စွာ ရပ်နေချိန်တွင် သူ၏လက်မောင်းက သံချပ်ကာများ ပြည့်နှက်နေပြီး တောင်ပံကလည်း သူ၏ဂျိုင်းအောက်မှတစ်ဆင့် စတင်ကာ ဖြန့်ကျက်သွားသည်။ သူ၏ ရွှေရောင်အမွှေးများက ပိုးသားကဲ့သို့ တောက်ပသည်။</p> <p> </p> <p>​"SSS အဆင့် မွန်းစတား ကောင်းကင်အက်ကွဲခြင်း စွန်ရဲ"</p> <p> </p> <p>​လေအခြေပြု ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရည်၊ သတ္တုအခြေပြု ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများကို လွှတ်လိုက်ပြီး လီဟောင်ကို ချက်ချင်း လှမ်းကုတ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကျောက်စိမ်းပြာအဆင့် ဟုတ်လား။ ယန်ရှား တက္ကသိုလ်မှာ ဘယ်တုန်းက ကျောက်စိမ်းပြာအဆင့် ကျောင်းသားတွေ လက်ခံလိုက်တာလဲ"</p> <p> </p> <p>လီဟောင်က အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခပ်မြန်မြန် အသွင်ပြောင်းသည်။ သို့သော် သူသည် အံ့သြမှင်သက်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ယန်ရှား တက္ကသိုလ်က ကျောင်းသားတွေ ဘယ်ကတည်းက ဒီလောက်ထိ ကြောက်စရာကောင်းသွားတာလဲ။ ဟေ့ကောင်လေး... နေဦး၊ မင်း..."</p> <p> </p> <p>​"ဟေ့ အဘိုးကြီး... ခင်ဗျား မကြားဖူးဘူးလား။ နှစ်ကြာကျောင်းသားဆိုတာ ရှိတယ်လေ။ ငါက သိပ်ပါရမီမကြီးတော့ ယန်ရှား တက္ကသိုလ်မှာ ငါးနှစ်တောင် ဆက်တက်နေတာ"</p> <p> </p> <p>လီဟောင်၏ မျက်နှာက ခွေးချေးစားထားရသလိုမျိုး အကြီးအကျယ် ပျက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလို အင်အားမျိုးနဲ့ မင်းက နှစ်ကြာကျောင်းသား ဟုတ်လား။ တမင်သက်သက် လုပ်တာပဲ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ၊ ခင်ဗျားက ငါ့ရဲ့ဂျူနီယာကို သတ်ချင်တာဆိုတော့ ငါ ခင်ဗျားကို အရင် သတ်ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်အက်ကွဲခြင်း စွန်ရဲ က အဆိပ်ပြာ ကင်းမြီးကောက်ကို ဟိန်းအော်သည်။ ကောင်းကင်အက်ကွဲခြင်း စွန်ရဲ၏ ပါရမီက အဆိပ်ပြာ ကင်းမြီးကောက်ထက် အများကြီး သာလွန်းသဖြင့် သူ၏အဆင့်က နိမ့်လျှင်ပင် လီဟောင်က ယန်ရှီကို မယှဉ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>​"ဒီမှာ တိုက်ခိုက်မလား... ဒါမှမဟုတ် မတော်တဆ ဂူကို မထိခိုက်အောင် အပြင်ဘက်ကို သွားပြီး တိုက်ခိုက်ရအောင်"</p> <p> </p> <p>သူသည် အဆိပ်ပြာ ကင်းမြီးကောက်ကို ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက် ကုတ်ဆွဲ၍ ဂူအပြင်ဘက်သို့ ခေါ်ထုတ်သွားသည်။ ယန်ရှီသည် သူတို့အား ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ခေါ်သွားသည်။ ကောင်းကင်သည် ကောင်းကင်အက်ကွဲခြင်း စွန်ရဲ၏ ပိုင်နက်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဂူဝင်ပေါက်တွင် ရှားချင်းချန် တို့ကလည်း ဂူထဲသို့ ပြန်ဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ သူတို့သည် လော့မင်ကို ကယ်ချင်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုက ပြေးထွက်လာသဖြင့် သူတို့က လန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"လီ မိသားစုရဲ့ လီဟောင်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါ စီနီယာ ယန်ရှီ ဖြစ်နိုင်တာ။ "</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ စိတ်က လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် အခြေအနေ တစ်ရပ်ကို နားလည်သွားသည်။ လော့မင်က အကြံအစည် ချထားပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ကျားဟိန်းသံကလည်း ဂူအောက်ထဲမှ ထွက်လာသည်။ ဖုန်တဝေဝေ ဖြစ်နေသော ပုံစံမျိုးဖြင့် လူပေါင်းများစွာက ပြေးထွက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ ရူးနေကြပြီ၊ သူတို့ ရူးနေကြပြီ။ လူဆယ်ယောက်က လူတစ်ယောက်တည်းကို ဝိုင်းပြီး သတ်တယ်တဲ့"</p> <p> </p> <p>တောက်လန် နဲ့ အပေါင်းအဖော်များကလည်း ဖုန်တဝေဝေ ဖြစ်နေသော ပုံစံမျိုးဖြင့် ပြေးထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင်၏ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းအားကို မီတာဆယ်ကျော် အကွာမှပင် ရရှိနေလေရာ သူတို့အားလုံးက တုန်ရင်နေကြသည်။ ဂူအောက်ခြေက တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေလေပြီ။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်မိရုံနှင့် အားလုံးက ခြောက်ခြားသွားကြသည်။ ထိုလူမှာ မည်မျှကြာအောင် ထိန်းထားနိုင်မည်မှန်း မသေချာသေးပေ။</p> <p> </p> <p>​"ဦးလေးတောက်၊ ဦးလေးဝူ... အောက်မှာ ဘာတွေ မြင်ခဲ့ရလဲ"</p> <p> </p> <p>ရှားချင်းချန်က ထွက်လာသော သူတို့ကို မြင်သည်နှင့် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တိုက်ပွဲအကြီးကြီးပဲ၊ တိုက်ပွဲအကြီးကြီး ဖြစ်နေတာ။ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မွန်းစတား ၁၂ ကောင်က အဲဒီလူတစ်ယောက်တည်းကို ဝိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်နေတာ။ ငါ ထင်တာတော့ အဲဒီလူက အကြာကြီး မထိန်းထားနိုင်လောက်ဘူး။ ဒါ တော်တော့်ကို ရက်စက်တာပဲ။ အဲဒီထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါဆိုရင် ကြည့်ရုံနဲ့တင် ငါ တုန်သွားလောက်တယ်။ သေချာပေါက်ကို ရွှေအဆင့် အထက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>​ထိုစကား ကြားသည်နှင့် ရှားချင်းချန်တို့ အားလုံး၏ မျက်နှာက ပျက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာ... ရန်သူ ရှိတာလား။ လော့မင်"</p> <p> </p> <p>စိန် အဆင့်သာ ဆိုလျှင် လော့မင် မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာ ယန်ရှီ... ဒီမှာ ရန်သူတွေ ရှိသေးတယ်။ လော့မင်က အန္တရာယ် ကျရောက်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>ရှားချင်းချန်က လေထဲကို ကြည့်ပြီး လှမ်းအော်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဘာ... တစ်ယောက်မကဘူးလား။ ဟာ... ဒီကလေးကို ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် သတ်ချင်နေကြတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှီ၏ မျက်နှာကလည်း ပျက်သွားသည်။ အဆိပ်ပြာ ကင်းမြီးကောက်ကမူ အပျော်လွန်သွားသည်။ သူသည်လည်း ဒီတစ်ခေါက် သူသည် လော့မင်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့လျှင် ဒီနေရာတွင် သေရမည်ဟု ထင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုကာ တစ်စုံတစ်ယောက်က လာရောက်ပြီး ကူညီနေသည်။ လီဟောင်က အော်ရယ်သည်။</p> <p> </p> <p>" ဟီးဟီး... သူ့ကို သွားကယ်ချင်တာလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းလည်း ဒီနေ့ ဒီမှာ သေမှာ"</p> <p> </p> <p>သူက ယန်ရှီကို တိုက်ခိုက်အားဖြင့် ချုပ်ထားသောကြောင့် ယန်ရှီကလည်း မထွက်သွားနိုင်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန် ဂူအနက်ပိုင်းထဲတွင် လော့မင်က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ၁၂ ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်။ ထိုလူထဲတွင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်က ရွှေအဆင့် ၅ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့ကို မရှင်းနိုင်ဘဲ အင်အားအကြီးဆုံး ချင်စန်းကပင် မလှုပ်ရှားရသေးပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒီ လေလုံပိတ် လှောင်အိမ်မျိုးနဲ့ဆိုရင် မင်းအနေနဲ့ ရဲ့ချန်အန်း က မင်းကို ပေးထားတဲ့ တံဆိပ်ကိုတောင် သုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ဘယ်သူကမှ မင်းကို မကယ်နိုင်တော့ဘူး ကောင်စုတ်လေး"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက လှောင်ရယ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟေ့ကလေး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တာဝန်ပေးမနေနဲ့။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မြင်ကြည့်၊ မဟုတ်ရင် မင်းတကယ် သေရတော့မှာ"</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျားဖြူ ၏ အသံ ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး စီနီယာကျားဖြူ... ဒီလို သုံးလိုက်ရင် စီနီယာ တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>လော့မင်ကလည်း တုန်လှုပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်သံ ထွက်လာသည်။ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော မိန်းမတစ်ယောက် အသံဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်လေး... ငါ နင့်ကို ငါ့ရဲ့ စစ်ဆေးမှုကို လက်ခံစေချင်တယ်။ ဒီလိုဆိုရင် နင် ပြာပုံထဲကနေတောင် ပြန်မွေးနိုင်ဦးမှာ။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးကနေ ဖောက်ထွက်ဖို့က အေးအေးဆေးဆေးပဲ"။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံ ကြားသည်နှင့် ကျားဖြူ၏ နီလာစိမ်းရောင် မျက်ဝန်းတစ်စုံက မှေးစင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>" ဒီ အသံ... ဆရာမအိုကြီး၊ မင်း နိုးလာပြီလား"</p> <p> </p> <p>အပိုင်း ၁၂၃ ပြီး၏။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save