Book List

<h2 style="text-align: center;">​အပိုင်း ၁၃၀</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျောက်စိမ်းနတ်ဘုရား၏ ကာကွယ်မှုနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံ ဘုရင်မှာ ယန်ရှားတွင် အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ရဲ့ချန်အန်းနှင့် တကမ္ဘာလုံးစာမျှ ခြားနားသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်ဆိုပြီး အပြစ်မတင်နဲ့နော်။ မင်း ဒီနေ့ ငါ့ကို အသွင်ပြောင်းဖို့ ဖိအားပေးနိုင်ရင် မင်း နိုင်ပြီ"</p> <p> </p> <p>သခင်အိုကြီး ချင်က ပြောသည်။ သူက လက်သီးတစ်လုံးကို ပစ်သွင်းလိုက်ရာ လေထုတစ်ခုလုံး ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူသည် အသာအယာ ထိုးဖောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ပတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော လေထုက ရဲ့ချန်အန်းထံသို့ ချွန်ထက်သော မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို နဂါးလှံတံက လက်သီးနှင့် ဆုံသောအခါ၊ ရဲ့ချန်အန်းမှာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ခက်ခက်ခဲခဲ အနောက်သို့ ဆုတ်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အင်အားကြီးလိုက်တာ။ ဒါက ကျောက်စိမ်းနတ်အဆင့်လား။ အသွင်တောင် မပြောင်းဘဲနဲ့ ဒီလိုအင်အားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်"</p> <p> </p> <p>ရဲ့ချန်အန်းက အံကြိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါ မတိုက်ခိုက်နိုင်တာမှ မဟုတ်တာ"</p> <p> </p> <p>​မိုးကြိုး၊ မီးတောက်၊ ရွှေလှံ။</p> <p> </p> <p>​သူသည် ယခင်တစ်ခေါက်က ထူးဆန်းသော အင်ပါယာမြို့မှ ဝက်ဝံအိုကြီးကို အနိုင်ယူနိုင်ပြီးချိန်ကတည်းက ရဲ့ချန်အန်းသည်လည်း အချိန်တစ်ခုကြာအောင် သေချာလေး ကြိုးစားအားထုတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ၏အခြေပြုစွမ်းအားဓာတ် သုံးမျိုးကို လှံတံနှင့် ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့သည်။ ရလဒ်ကလည်း မိုးကြိုးမီးတောက်ရွှေလှံ ကို ပေါ်ပေါက်လာစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​စစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ရှိနေသော ထိုလှံတံမှာ ဖော်ပြရန်ခက်ခဲလောက်အောင် မျက်စိဖမ်းစားနိုင်လွန်းသည်။ လှံတံ၏ ထိပ်တွင် ငရဲမီးတောက်က အလျှံ တလက်လက် တောက်လောင်နေပြီး ပြင်းထန်လွန်းသော စွမ်းအားမျိုးကို ထုတ်လွှတ်ထားသည်။ မီးတောက်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်လည်း အလွန်မင်း ကြမ်းတမ်းလွန်းသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ မြွေနဂါးများအလား ကခုန်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>" ဒီအရှိန်အဝါ..."</p> <p> </p> <p>​လူအိုကြီးချင်၏ မျက်လုံးပင် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ရဲ့ချန်အန်းကသာ ယခုအခါ ထိုအကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်မည်ဆိုလျှင် သူ့၏သား ချင်ဟောင်ရီမှာ သေနေလောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောရန်ပင် မလိုတော့ပေ။ အကယ်၍ မသေလျှင်ပင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရသွားလောက်ပြီ။ ရှင်းလင်းစွာပင် သူသည် ထိန်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီရဲ့ချန်အန်းရဲ့ ကြီးပြင်းနှုန်းက အံ့မခန်းစရာ ကောင်းနေပြီ။ သူ့ကိုသာ နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်လောက်ပေးလိုက်... မဟုတ်သေးဘူး ရှစ်နှစ်လောက်ပဲ ပေးလိုက်ရင် ချင်ဟောင်ကွမ်းက ဒုက္ခရောက်တော့မှာ"</p> <p> </p> <p>​အထူးသဖြင့် ဒီကောင်က သူ့၏ ချင် မိသားစု ကို အရမ်း ရန်လိုနေသည်။ ထိုသို့တွေးမိသော ချင်ဟောင်ကွမ်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းက လက်သွားသည်။ သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို ယူပြီး တစ်ခါတည်း ရှင်းပစ်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မိုးကြိုးမီးတောက်ရွှေလှံက ပေါက်ကွဲချိန်တွင် ရဲ့ချန်အန်းက ရွှေနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်ဝင်လာသည်။ မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက်စွမ်းအားများလည်း အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ချင်ဟောင်ကွမ်းဆီ ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ကောင်းကင်ဘုံဟိန်းသံ၊ အရှင်သခင် ခြင်္သေ့။</p> <p> </p> <p>​ကျယ်လောင်လွန်းသော ဟိန်းသံကြီးက ချင် မိသားစု စံအိမ်တစ်ခုလုံးအနှံ့ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားသည်။ အလွန်မင်း ကြီးမားလွန်းသော ခြင်္သေ့ကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ သူ့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေအိုရောင် အမွေးများရှိပြီး၊ နံဘေးနားတွင်လည်း ရောယှက်နေသော အနက်ရောင်အစင်းကြောင်းများ တစ်ချို့တလေ ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် စံအိမ်ထဲတွင် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ ရပ်နေလေသည်။ ကျောက်စိမ်းနတ်အဆင့် မွန်းစတားများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို စိတ်ထင်တိုင်း ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ထို ကောင်းကင်ဘုံဟိန်းသံ အရှင်သခင်ခြင်္သေ့ကြီး မှာ မီတာ ၅၀ အပြည့် မြင့်သည်။</p> <p> </p> <p>​အောက်ဘက်မှကြည့်သော ရဲ့ချန်အန်း၏ လှံတံမှာ ရှဉ့်တစ်ကောင်သာသာ သေးငယ်လေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံဟိန်းသံ အရှင်သခင်ခြင်္သေ့ကြီးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံထုတ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ချင် မိသားစု စံအိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ မြေငလျင်ကပ်ဘေး ဆိုက်ရောက်လာပုံရကာ အားလုံးက နာကျင်စွာဖြင့် နားများကို အုပ်ကြရသည်။ ကျောက်စိမ်းနတ်အဆင့် ခြင်္သေ့၏ ဟိန်းသံက ဟာသမဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ချင်ဟောင်ကွမ်းသည် အပျက်အစီးနယ်မြေထဲတွင် မိုင် ၃၀၀ လုံးကို ပျက်စီးစေသော ဖြစ်ရပ်မျိုးကို ထိုဟိန်းသံတစ်ချက်တည်းနှင့် လုပ်နိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုမွန်းစတားပေါင်းများစွာမှာလည်း ထိုဟိန်းသံအောက်တွင် ပေါက်ကွဲသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>​"သောက်ကျိုးနည်း... မြို့ပြင်က အဘိုးကြီးစုတ်၊ စိတ်ဓာတ်ကို မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>အသံလာရာ ဗဟိုမှ ရဲ့ချန်အန်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားပြောတဲ့ အသွင်ပြောင်းတယ်ဆိုတာ ဒါမဟုတ်ဘူးလား။ အသွင်ပြောင်းရုံတင် မဟုတ်ဘဲ ငါ့ကိုပါ သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ အဘိုးကြီး... အခုချက်ချင်း ကြည့်နေတာ ရပ်လိုက်စမ်း၊ ခင်ဗျား ဆက်ကြည့်နေရင် ငါ သေတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>​"ဘယ်သူကမှ ဒီလိုဆိုရင် အပျက်အစီးနယ်မြေထဲက ခင်ဗျားရဲ့လူကို ဘယ်သူမှ လာကယ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"</p> <p> </p> <p>ရဲ့ချန်အန်းက ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟာဟာ... အန်းကျစ်လေး၊ မင်း မကိုင်တွယ်နိုင်တာ၊ မင်း မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စလည်း ရှိတာပဲ"</p> <p> </p> <p>အော်ရယ်သံတစ်ခု ထွက်လာသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အခြေအနေက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ကောင်းကင်ပေါ်မှ မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားခြင်းဖြစ်၏။ မြို့တော်၏အထက် တိမ်တိုက်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ကပြောင်းကပြန် ဖြစ်လာပြီးနောက် အဖြူရောင်တိမ်တိုက်များ တဖြည်းဖြည်း လိမ့်လည်လှုပ်ရှားလာကာ လေထုတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းများက တိမ်စိုင်၏ ဟိုဘက်အတွင်းပိုင်းသို့ ထိုးဖောက်နိုင်ပုံရပြီး ထိုနောက် တစ်စက္ကန့်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းက တိမ်စိုင်ကို ထိုးဖောက်လာကာ မြေကမ္ဘာပေါ်သို့ ပစ်ခတ်သည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်းသည် မီတာ ၅၀ ခန့် မြင့်မားသော ကောင်းကင်ဘုံ အာဏာရှိ ခြင်္သေ့ကြီးကို ပစ်မှတ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက ကောင်းကင်ဘုံ ဓား။</p> <p> </p> <p>ချင်ဟောင်ကွမ်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အဲဒီအဘိုးကြီးလည်း ရောက်နေတာပဲ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ဟိန်းဟောက်သည်။ အနက်ရောင် အသံလှိုင်းများက ရှေ့ပြန်နောက်ပြန် လွင့်ထွက်ကာ လေထုကို ရိုက်ခတ်သည်။ ထိုနောက် တစ်စက္ကန့်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းက အနက်ရောင် အသံလှိုင်းကို ထိုးဖောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းက ချင်ဟောင်ကွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကွက်တိရောက်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ ရွှေရောင် ဓားက မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ထိုးစိုက်ချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာပြီး နတ်များကို အပြစ်ပေးသော စီရင်ချက် လှံတံနှင့် တူသည်။ ရွှေရောင် တဝင်းဝင်း လှံကို မြင်သောလူတိုင်း မှင်သက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကောင်းကင်ဘုံ ဓား... ဒါက သူပဲ။ သူ ပြန်လာပြီ။</p> <p> </p> <p>​အားလုံးက မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ တဖြည်းဖြည်း ပျက်ပြယ်နေသော တိမ်စိုင်များအကြားတွင် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ပေါ်ပေါက်လာသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်ရသည်။ သူသည် အမှန်ပင် သေးငယ်လွန်းသည်။ သူ့ကို သွေးနီရောင်နှင့် ရွှေရောင်ရောယှက်ထားသော သံချပ်ကာမျိုးဖြင့် အုပ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင်လည်း မီးတောက်ကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသော ရွှေရောင်သံချပ်ကာက အပြည့်အုပ်ကွယ်ထားသေးသည်။ သူ့၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော အဖြူရောင်အမွှေးများကလည်း အဖြူရောင်ကျောက်များကဲ့သို့ပင် တန်ဆာဆင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ဟုတ်တယ်... ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် တန်ဆာဆင်ထားတာ။</p> <p> </p> <p>​ဘာလို့လဲဆိုတော့ အရမ်းကို တောက်တောက်ပြောင်ပြောင် ဖြစ်နေလို့လေ။</p> <p> </p> <p>ကျောဘက်မှာ အတောင်ပံကလည်း ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသည့် နတ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်ရစေသည်။ ရိုးရှင်းသော အမူအရာနှင့်ပင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက ကောင်းကင်ဘုံ ဓားကို လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ဆွဲယူလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ဓားအပြင် သူသည် ဘယ်ဘက်လက်တွင် ကြီးမားသော ဒိုင်းကြီးကိုလည်း သယ်လာသည်။ နှစ်ခုပေါင်းလိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ဘုံမီးတောက် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ဓားနှင့် ဒိုင်းတို့ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်သောအခါ ရွှေရောင်မီးတောက်က ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လောင်မြိုက်စေလိမ့်မည်။ ဒါဟာ ထျန်းချီ တော်ဝင်တပ်ဖွဲ့ ၏ အမှတ်အသားလည်းဖြစ်ပြီး သူသည် ထျန်းချီ တော်ဝင်တပ်ဖွဲ့ ၏ ယုံကြည်မှု အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ယန်ရှား ကောင်းကင်ဘုံဘုရင် ကိုးပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သည့် ရဲ့လျိုခုံး ဟု လူသိများသည်။ သူသည် ထျန်းချီ တော်ဝင်တပ်ဖွဲ့ ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး မဟာတော်ဝင်အဖွဲ့ ၄ ဖွဲ့ထဲမှ တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သည်။ သူသည် ရဲ့ချန်အန်း၏ မွေးစားအဖေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ယန်ရှားတွင် ကောင်းကင်ဘုံ ဘုရင် ကိုးပါး ရှိကြသည်။ မြို့တော်တွင် ကောင်းကင်ဘုံဘုရင် ၄ ပါး တည်ရှိသည့် ကလန် ငါးခု ရှိသည်။ ထန် မိသားစုကတော့ ကောင်းကင်ဘုံ ဘုရင် ဆွေမျိုးတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ထန်ရန်ဟောင်ကို မွေးထုတ်ပေးထားနိုင်သည်။ သူက ငွေကြေးပိုင်းဆိုင်ရာကို အဓိက အားစိုက်ပြီး ကျန်သည့်ကိစ္စများတွင် ဝင်ပါလေ့မရှိဘူး။ သူတို့အပြင် ထျန်းချီ တော်ဝင်တပ်ဖွဲ့ ၄ ခုကလည်း ကျန်သည့် ခုံနေရာ ၃ ခုကို ယူထားသည်။</p> <p> </p> <p>​နဖူးယန်းအပြစ်ဒဏ် တော်ဝင်တပ်ဖွဲ့ဟု ခေါ်သည့် တောင်တန်းနှင့် မြစ်ပြင် ခံတပ်မှာပဲ ဌာနချုပ် အခြေစိုက်ထားသည့် အဖွဲ့ကတော့ ကောင်းကင်ဘုံဘုရင် ထိုင်ခုံနေရာကို မယူထားပြန်ဘူး။ ကျန်သည့် နှစ်ဖွဲ့ကတော့ ရှန်းဟိုင်မှာပဲ ရှိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံဘုရင် ၉ ယောက်ထဲတွင် ရဲ့လျိုခုံး၏ အင်အားမှာ ထိပ်ဆုံး ၃ ယောက်ထဲ ဝင်ရောက်ရန် လုံလောက်သည်။ ဆိုတော့ သူသည် ချင်ဟောင်ကွမ်းထက် အင်အားကြီးသည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့နှစ်ယောက်သာ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင် ချင်ဟောင်ကွမ်းက ဒုက္ခရောက်မှာ။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုချင်... မင်း ဘာလို့ အရမ်းဆိုးရွားနေတာလဲ။ ငါက နောက်တာပါ။ ငါ တကယ်ကြီး မင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက ယန်ရှား၏ ကောင်းကင်ဘုံဘုရင်တွေလေ။ အလွယ်တကူနှင့် သူသေကိုယ်သေ တိုက်ခိုက်စရာလား။ ဟုတ်တယ်မလား။</p> <p> </p> <p>​ရွှေရောင် နတ်သတ္တဝါအသွင်ကြီးက ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ပြီးနောက် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အမွေးအနည်းငယ် ကျဲသည်။ ဆံပင်လည်း ထူသည်။ သူက စီးကရက်တစ်လိပ်ကို အသာထုတ်၍ မီးညှိလိုက်သည်။ ရဲ့လျိုခုံးသည် အသက် ၅၀ ပြည့်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း အသက် ၃၀ အရွယ်ဟုသာ ထင်ရကာ ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ဦးလေးကြီးနှင့် တူသည်။ သူသည် ဆံပင်ကို တစ်ချက်ပွတ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အာ... သွားပြီ၊ သွားပြီ၊ အငြိမ်းစားယူရတာ အဖိုးတန်တယ်"</p> <p> </p> <p>​ချင်ဟောင်ကွမ်းမှာ သွေးအန်ချင်သွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံဟိန်းသံ အရှင်သခင်ခြင်္သေ့ကြီး၏ ကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့သွားပြီး အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ချင်ဟောင်ကွမ်း ပြန်ပေါ်လာသည်။ သူ၏အရပ်မှာ ရဲ့လျိုခုံးထက် အနည်းငယ် ပိုမြင့်နေသည်။ ရဲ့လျိုခုံးက မျက်နှာသေနှင့်သာ ရှိနေပြီး ရဲ့ချန်အန်း၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးသည်။</p> <p> </p> <p>​"အန်းကျစ်လေး... စကားပုံဟောင်းတစ်ခုရှိတယ်။ မင်းက ညစ်ရင် များများ ဆဲကျင့်၊ မနိုင်ဘူးဆိုရင် မကစားနဲ့တဲ့"</p> <p> </p> <p>ရဲ့ချန်အန်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖယ်စမ်းပါ အဘိုးကြီးရဲ့၊ ငါ တကယ်ကြီး တိုက်ခိုက်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက ယန်ရှား၏ ကောင်းကင်ဘုံဘုရင်တွေလေ။ အလွယ်တကူနှင့် သူသေကိုယ်သေ တိုက်ခိုက်စရာလား။ ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p> </p> <p>​ရဲ့လျိုခုံးက အော်ရယ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟာဟာ... အန်းကျစ်လေး၊ မင်း မကိုင်တွယ်နိုင်တာ၊ မင်း မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စလည်း ရှိတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"သောက်ရူးကြီး... စီးကရက် သောက်တာ အရမ်းသောက်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>ရဲ့ချန်အန်းက တစ်ဖက်သူပေးသော စီးကရက်ကို ယူလိုက်ပြီးနောက် မီးခြစ်ကိုလည်း ဆွဲလုကာ နှစ်ခုလုံးကို မီးညှိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သေစမ်း... သူခိုးလေး၊ ငါ့မီးခြစ် ပြန်ပေး။ မင်း ခိုးတာ ဘယ်နှစ်ခု ရှိနေပြီလဲ သိလိုက်စမ်း"</p> <p> </p> <p>အပိုင်း ၁၃၀ ပြီး၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save