Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 634</h2> <h2 style="text-align: center;">နဂါးသင်္ချိုင်းထဲမှ ရတနာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆရာ… ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သတ်ချင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ရှိပါတယ်"</p> <p>ယဲ့ယန်မှ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှုန့်ထျန်းရှင်း ခပ်ကျယ်ကျယ် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဘယ်သူမို့လို့ မင်းရဲ့ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ အမုန်းတရားတွေကို ရရှိသွားတာလဲ"</p> <p>ယဲ့ယန်မှာ ရိုသေစွာဖြင့်</p> <p>"ရှန်မို ပါ… ဆရာနဲ့အတူ ဂိုဏ်းချုပ်ကျောက်၊ ဂိုဏ်းချုပ်မော့တို့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေ သူ့ကို သတိထားကြည့်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p>ရှုန့်ထျန်းရှင်း အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ… ကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ ချစ်ခြင်း၊ ရန်ငြိုးခြင်းတွေမှာ လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်သင့်တာပဲ"</p> <p>"မင်းကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်တဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သတ်ရမယ်… ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ၊ ဆွေမျိုးတွေ အားလုံးကိုလည်း အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ရမယ်"</p> <p>ယဲ့ယန် လေးနက်စွာ ခေါင်းငြိမ့်၏။</p> <p>"ဆရာ့ရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုကို ကျွန်တော် လိုက်နာပါ့မယ်"</p> <p>ကျောက်ကျန့်ထင်နှင့် မော့ဟွမ်ဟိုင်တို့ကလည်း ပြုံးလျက်</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ရှုန့်… ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်ကတော့ ခင်ဗျားရဲ့ ငယ်မူငယ်နာ စရိုက်တွေကို အပြည့်အဝ ဆက်ခံထားတာပဲ"</p> <p>ရှုန့်ထျန်းရှင်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေါ့… ဒီလို စရိုက်မျိုးရှိလို့လည်း ငါက သူ့ကို ချွင်းချက်အနေနဲ့ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့တာ"</p> <p>ကျောက်ကျန့်ထင် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီအချိန်ကစပြီး ငါတို့လုပ်ဖို့ လိုတာကတော့ ပွဲကြည့်ရုံပါပဲ"</p> <p>"တောင်ဘက်ကျွန်းစုရဲ့ ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီး ငါးခု ဟုတ်လား… ဟဲဟဲ… အဲဒီ နတ်ဆိုးအထွတ်အထိပ်ပညာရှင် နိုးထလာတာနဲ့ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ဆိုတာ လက်ဖဝါးလှန်သလောက် လွယ်ကူပါလိမ့်မယ်"</p> <p>ယဲ့ယန် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီး ငါးခုမှာ သူတော်စင်အဆင့် ပညာရှင်တွေ စောင့်ရှောက်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်…  နတ်ဆိုးအထွတ်အထိပ်ပညာရှင် တစ်ပါးတည်းနဲ့ သူတို့ကို တကယ်ပဲ အကုန်အစင် သုတ်သင်နိုင်ပါ့မလား"</p> <p>မော့ဟွမ်ဟိုင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရယ်သံဖြင့် ရယ်မောလျက်</p> <p>"သူတော်စင် အတော်များများက မြင့်မြတ်နက်ရှိုင်းသော ကမ္ဘာကြီးကို စွန့်ခွာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေကြတာ ကြာပါပြီ"</p> <p>"ငါသိသလောက်ဆိုရင် အခုအချိန်မှာ တောင်ဘက်ကျွန်းစုမှာ သူတော်စင် တစ်ပါးမှ မရှိတော့ဘူး"</p> <p>ယဲ့ယန် မှင်တက်သွား၏။</p> <p>"အဲဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲခင်ဗျာ"</p> <p>ရှုန့်ထျန်းရှင်းမှ လေးနက်စွာဖြင့်</p> <p>"သူတို့အားလုံးက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ မြစ်ဖျားခံရာကို လိုက်ရှာဖို့ သွားကြတာ"</p> <p>ယဲ့ယန် ဆက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရော… အဲဒီ နတ်ဆိုးအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်က အခုမှ ပြန်နိုးထလာတာဆိုတော့ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား"</p> <p>ကျောက်ကျန့်ထင် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"အလောင်းဆောင်က နတ်ဆိုးအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်က တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး… သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အစွမ်းက အလောင်းတွေကို စေခိုင်းတာပဲ"</p> <p>"နဂါးသင်္ချိုင်းထဲမှာ တခြား ဘယ်သူတွေ မြှုပ်နှံခံထားရသေးလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်စမ်း"</p> <p>ယဲ့ယန် ခေတ္တမျှ တိတ်သွားပြီးနောက် သဘာဝအတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်..."</p> <p>သူပြောလိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူ၏ အမူအရာမှာ ထိတ်လန့်သွားတော့၏။</p> <p>မော့ဟွမ်ဟိုင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မဟုတ်ဘူး… မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး… သူ့ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်း သုံးယောက်လည်း ရှိသေးတယ်"</p> <p>"မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်ရဲ့ သူငယ်ချင်း သုံးယောက်လုံးက သူ မသေခင်မှာပဲ အရင်ဆုံး ကွယ်လွန်သွားကြတဲ့ လူသားကျင့်ကြံသူတွေပဲ"</p> <p>"သူတို့က အသက်ရှင်စဉ်မှာ အတူနေပြီး သေရင်လည်း တစ်နေရာတည်းမှာ အတူမြှုပ်နှံဖို့ ကတိပြုခဲ့ကြတာ"</p> <p>"အဲဒီ နဂါးသင်္ချိုင်းထဲမှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင် လေးဦးရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေ ရှိနေတယ်"</p> <p>ဟူး...</p> <p>ယဲ့ယန်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။</p> <p>နတ်ဆိုးအထွတ်အထိပ်ပညာရှင် တစ်ပါးရယ်၊ ပြီးတော့ ပြန်လည်နိုးထလာမယ့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် အလောင်း လေးလောင်းရယ်…</p> <p>ဤစွမ်းအားမျိုးမှာ တောင်ဘက်ကျွန်းစု တစ်ခုလုံးကိုပင် အမှန်တကယ် သိမ်းကျုံးဖျက်ဆီးနိုင်သည်။</p> <p>သူသိထားသလောက်ဆိုလျှင် ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီး ငါးခုမှာ အစောင့်အရှောက်အနေနဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့် တစ်ဦးစီသာ ရှိကြ၏။</p> <p>တခြားသော အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာမူ အရှေ့ပိုင်းဒေသနှင့် အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ အဆင့်တူ ပညာရှင်များနှင့် ဆက်ဆံရန် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ခရီးထွက်နေကြသူများ သို့မဟုတ် တခြားသော နယ်ပယ်များမှ နတ်ဘုရားကိရိယာများကို ရှာဖွေရန် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ သွားနေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သူတို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် တောင်ဘက်ကျွန်းစုမှာ ထိုနတ်ဆိုးအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်ကြောင့် ပြာအတိ ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ အလုပ်ကို သေချာလုပ်ပါ… အကယ်၍ အဲဒီ နတ်ဆိုးအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်က သဘောကျသွားရင်တော့ မင်းကို နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါတွေ သွင်းပေးချင် သွင်းပေးလိမ့်မယ်"</p> <p>"နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ဆိုတာ သူ့အတွက်တော့ မပြောပလောက်တဲ့ ကျေးဇူးပြုမှုလေး တစ်ခုပါပဲ"</p> <p>ရှုန့်ထျန်းရှင်း ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>ယဲ့ယန်လည်း ခပ်ဖျော့ဖျော့ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။</p> <p>ပိုပြီး သန်မာလာနိုင်သရွေ့တော့ နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါဖြစ်နေလည်း ဘာမှ မဖြစ်ပေ။</p> <p>အခု သူ အလိုချင်ဆုံးအရာမှာ အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး ရှန်မိုအား ကိုယ်တိုင်သတ်ဖို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒါမှသာ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ့နောက်ကို ခြောက်လှန့်နေသည့် အရိပ်မည်းကြီးကို ဖယ်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ရှန်မိုရဲ့ အစွမ်းက ဒီလောက် မမြင့်နိုင်ပါဘူး… အလွန်ဆုံးရှိမှ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ဓမ္မအမှတ်အသား ၁၀ ခုလောက်ပဲ ရှိမှာပါ… သူက ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ မပါတော့ ဒုတိယမြောက် စမ်းသပ်မှုကို ရောက်နေလောက်ပြီ"</p> <p>"နှမြောစရာပဲ… သူ့ကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ခွင့်ရချင်မှ ရတော့မယ်"</p> <p>ယဲ့ယန် ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ရင်ထဲတွင် တကယ်ပင် နောင်တရသလို ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p>မြစိမ်းတောင်ထိပ်တွင်။</p> <p>ရှန်မိုသည် အေးစက်ပြီး ဟိန်းဟောက်နေသော လေပြင်းများနှင့် ခြေထောက်အောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသော ဆွဲအားဖိအားများကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်လျက် ရပ်နေ၏။</p> <p>သို့သော်လည်း အရိုးထဲအထိ စုတ်ဖြဲပစ်နိုင်လောက်သော လေပြင်းများက သူ့ကို တစ်ချက်ကလေးမှ နောက်ဆုတ်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>သာမန်လူတစ်ယောက်ကို မြေကြီးပေါ်တွင် ကြိတ်ခြေပစ်နိုင်လောက်သော ဆွဲအားကလည်း သူ့ကို ငြိမ်သက်နေအောင် မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>ထိုဖြောင့်မတ်သော ကိုယ်ဟန်မှာ လေပြင်းနှင့် ဆွဲအားတို့ကို အန်တုလျက် ရှေ့သို့ ချီတက်နေပြီး</p> <p>ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ အောက်ခြေ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ခြေရာများကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p>"ကိုးသောင်း ကိုးထောင် ရှစ်ရာ နှစ်ဆယ့်နှစ်..."</p> <p>"ကိုးသောင်း ကိုးထောင် ကိုးရာ ငါးဆယ့်ခြောက်..."</p> <p>"တစ်သိန်း"</p> <p>ရှန်မိုသည် တစ်သိန်းမြောက် လေခါးထစ်ကို နောက်ဆုံး ဖြတ်ကျော်လိုက်၏။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလို လေပြင်းနှင့် ဆွဲအားများမှာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် သွေးစွမ်းအား အားလုံးလည်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာ၏။</p> <p>သူ မျက်လုံးမှိတ်ကာ အပြောင်းအလဲများကို တိတ်ဆိတ်စွာ အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှေကားထစ် တစ်သိန်း၏ သွေးစုပ်ပုံဖော်မှုကို ခံယူပြီးနောက် အရင်ကထက် ပို၍ ကြံ့ခိုင်ပြီး ပို၍ သိပ်သည်းလာခဲ့သည်။</p> <p>ချဲ့ကားပြောခြင်း မဟုတ်ပါ။</p> <p>သူ ယခုဆိုလျှင် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြမ်းတမ်းသော အစွမ်းသက်သက်ဖြင့်ပင် အနိမ့်စား သူတော်စင်လက်နက် တစ်ခုကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ချေမွပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"စမ်းသပ်မှု သုံးခုလုံး... ပြီးဆုံးသွားပြီ"</p> <p>ရှန်မို၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p>မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ထားသော စမ်းသပ်မှုများ ဖြစ်သည်နှင့်အညီ  သူပင်လျှင် ဖိအားကို ခံစားခဲ့ရသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ယခင် စမ်းသပ်မှု နှစ်ခုတုန်းကအတိုင်း မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ စုပြုံရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>ရှန်မို၏ အသိစိတ်မှာ ၎င်းတို့နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>တောက်ပနေသော အလင်းလုံး အမြောက်အမြားသည် သူ့ရှေ့တွင် အထက်အောက် လွင့်မြောနေကြ၏။</p> <p>အားလုံးကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် ရှန်မို တစ်ခုဆီသို့ ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ အပြာရောင် သမ်းနေသော တာဝါပုံစံ အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤရတနာကို ရတနာရှစ်ပါး ဝိညာဉ်မွေးမြူရေးစေတီဟု ခေါ်ပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ့တွင် ထူးခြားလှသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်၊ ခံစစ်စွမ်းရည်များ မရှိပေ။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ဆိုရုံဖြင့် မစွမ်းဟု မဆိုလိုပေ။</p> <p>တကယ်တော့ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ ရတနာအားလုံးထဲတွင် ရတနာရှစ်ပါး ဝိညာဉ်မွေးမြူရေးစေတီမှာ ထိပ်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။</p> <p>၎င်း၏ အဆင့်မှာ အလယ်အလတ်အဆင့်သာ ဖြစ်မနေခဲ့လျှင် သေချာပေါက် ထိပ်ဆုံး သုံးခုစာရင်းဝင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အစွမ်းမှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအား၊ ဖျက်ဆီး၍မရသော ခံစစ်တွင် ရှိခြင်း မဟုတ်ဘဲ အခြားသော ရတနာများကို မွေးမြူပေးနိုင်သည့် စွမ်းရည်တွင် ရှိခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ရတနာအားလုံးမှာ တိုက်ပွဲတွင် အသုံးပြုသည့်အခါ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများကို သေချာပေါက် ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ထိုပျက်စီးမှုများ စုပုံလာလျှင် တိုက်ပွဲအတွင်းမှာပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားနိုင်သည်။</p> <p>သာမန်အချိန်တွင် ပျက်စီးသွားလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း တိုက်ပွဲအတွင်း ပျက်စီးသွားခြင်းမှာ သေမိန့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>တိုက်ပွဲတိုင်းပြီးနောက် ရတနာများ ပျက်စီးမှု ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ရှားပါးသော ပစ္စည်းများကို သုံးပြီး ပြုပြင်ခြင်းမှာ အဖိုးတန်သော အချိန်များကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုနေရာတွင် ရတနာရှစ်ပါး ဝိညာဉ်မွေးမြူရေးစေတီက အစွမ်းပြပါတော့သည်။</p> <p>မည်သည့် ရတနာမဆို ဤစေတီအတွင်း ထည့်ထားလိုက်လျှင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့၏ ပျက်စီးမှုများကို အလိုအလျောက် ပြန်လည် ကုသပေးမည် ဖြစ်၏။</p> <p>ပိုအရေးကြီးသည်မှာ လက်နက် ဝိညာဉ် မရှိသော ရတနာများကို ဤစေတီအတွင်း အချိန်အတော်ကြာ မွေးမြူထားလျှင် ၎င်းတို့မှာ သဘာဝအတိုင်း ဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ဖမ်းဆီးထားသော ဝိညာဉ်ကို ရတနာထဲသို့ အတင်းအကြပ် ထည့်သွင်းခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ရတနာ၏ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် အသက်ဓာတ်ကို ဆွဲထုတ်ပေးခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သဘာဝအတိုင်း ပေါ်ထွက်လာသော လက်နက်ဝိညာဉ်များမှာ သူတို့၏ ရတနာများနှင့် အပြည့်အဝ တစ်သားတည်း ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>"ဒါပဲ"</p> <p>ရှန်မို ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုအလင်းလုံးကို လှမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။</p> <p>ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ရိုးရှင်းပြီး ရှေးကျသော အပြာရောင် စေတီငယ်လေးတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရတနာရှစ်ပါး ဝိညာဉ်မွေးမြူရေးစေတီပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>စေတီကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် သူ ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>အဝေးတွင် ထူထပ်ပြီး ပုပ်ပွနေသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ဝေ့ဝဲနေ၏။</p> <p>၎င်းမှာ 'နဂါးသင်္ချိုင်း' ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ရှေ့မှာ နဂါးသင်္ချိုင်း ရှိနေပြီ… ငါက အရင်ဆုံး ရောက်တာဆိုတော့ ထိပ်တန်းအဆင့် သူတော်စင်လက်နက်တစ်ခုကို စိတ်ကြိုက် ရွေးယူလို့ ရပြီ… ငါနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မယ့်သူလည်း ဘယ်သူမှ မရှိဘူး"</p> <p>ဤသို့တွေးပြီး ရှန်မို သူ၏ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။</p> <p>ယခုဆိုလျှင် သူ၏ လက်ထဲတွင် ရွှေရောင်စာမျက်နှာ သုံးခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ပထမတစ်ခုကို ရှီကျဲအတွင်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုမှာ မြင့်မြတ်နက်ရှိုင်းသော ကမ္ဘာကြီးသို့ သူ ပထမဆုံး စတင်ရောက်ရှိချိန်တွင် ရှိထျန်းဟောက်ထံမှ လုယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တတိယတစ်ခုမှာ မကြာသေးမီက ချီယန် ကောင်းကင်ကျမ်းအတွင်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤရွှေရောင်စာမျက်နှာ သုံးခုက သူ့ကို ထိပ်တန်းအဆင့် သူတော်စင်လက်နက် သုံးခုအထိ ရွေးယူခွင့် ပေးပေလိမ့်မည်။</p> <p>သုံးခုလုံး အပြည့်အစုံ။</p> <p>ပြင်ပလောကတွင်ဆိုလျှင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်များပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေကို မက်မောကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save