နဂါးသင်္ချိုင်းဆီသို့ သွားရာလမ်းမှာ မည်သည့်နှောင့်ယှက်မှုမျှမရှိဘဲ ချောချောမွေ့မွေ့ ရှိခဲ့သည်။ ရှန်မို ဘေးမသီရန်မခဘဲ နဂါးသင်္ချိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ထိုနေရာတွင် မှိန်ဖျော့ပြီး ထူးဆန်းခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ကိန်းဝပ်နေသည်။
အုတ်ဂူမှတ်တိုင် သုံးခုမှာ ထိုနေရာတွင် ထီးထီးကြီး ရှိနေကြသည်။
ရှန်မိုမှာ နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမည်ကို အစောကတည်းက သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ထိုအုတ်ဂူမှတ်တိုင် သုံးခုကို မြင်သောအခါ အံ့ဩခြင်းမရှိပေ။
"လောင်ယန့် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၊ ဝူချန်း။" "ဖျန့်ထျန်း အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၊ ပိုင်ချိုးဖုန်း။" "ဟန်ယု အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၊ ပေမင်ဖျောင်ရွှယ်။"
သူသည် အုတ်ဂူမှတ်တိုင် သုံးခုကို ကြည့်ကာ ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော ကမ္ပည်းစာများကို အသံထွက်၍ ဖတ်လိုက်သည်။
ဤသုံးဦးလုံးမှာ လူသားမျိုးနွယ်မှ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာ ထူးခြားပြောင်မြောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် လောင်ယန့် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်ဟု ဘွဲ့အမည်ရသော ဝူချန်းသည် ထာဝရမီးလျှံစာရင်းတွင် အဆင့် ၃၅ ရှိသည့် ပြောင်းပြန်မြစိမ်းမီးလျှံကို ကိုင်ဆောင်သူ ဖြစ်သည်။ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် မီးလျှံထိန်းချုပ်မှု၌ သူ့ကို ကျော်လွန်နိုင်သူ မရှိပေ။
ထို့နောက် ဖျန့်ထျန်း အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ပိုင်ချိုးဖုန်းမှာမူ လှံသိုင်းပညာတွင် ဆရာတစ်ဆူဖြစ်ပြီး သူ၏ပညာမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်တွင် နေထိုင်သော ဝိညာဉ်သားရဲများပင်လျှင် သူ့ကို ရှောင်ရှားကြရသည်။
ပေမင်ဖျောင်ရွှယ် သို့မဟုတ် ဟန်ယု အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်မှာမူ လူသားနှင့် ရေခဲမျိုးနွယ်စု နှစ်ခုလုံး၏ သွေးနှောဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ နှင်းခဲစွမ်းအားကို ပြင်းထန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် နိဗ္ဗာန်အဆင့်တွင်ရှိစဉ်ကပင် ထာဝရမီးလျှံစာရင်း အဆင့် ၂၅ ရှိသော ငရဲအေး ဝိညာဉ်နှင်းခဲမီးလျှံကိုပင် ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဟန်ယု (အေးမြသောကျောက်စိမ်း) ဟူသော ဘွဲ့အမည်မှာ သူထိန်းချုပ်သည့် မီးလျှံထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသုံးဦးမှာ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် အသက်ရှင်စဉ်က သေဆုံးလျှင် တစ်နေရာတည်းတွင် အတူမြှုပ်နှံရန် ကတိပြုခဲ့ကြ၏။ သို့သော် လူသားတို့၏ သက်တမ်းမှာ နဂါးမျိုးနွယ်စုများ၊ အထူးသဖြင့် စစ်မှန်သော နဂါးများ၏ သက်တမ်းကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သုံးဦးလုံးမှာ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်ထက် အရင်ကွယ်လွန်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သေဆုံးပြီးနောက် မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်သည် သူတို့၏ ကတိအတိုင်း ဤနေရာတွင် မြှုပ်နှံပေးခဲ့သည်။ အခြားသူငယ်ချင်းများနှင့် မိသားစုများပင်လျှင် မသိရှိကြပေ။ အမှန်စင်စစ် ထိုသုံးဦးမှာ မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ပင် မြှုပ်နှံခံထားရခြင်း ဖြစ်၏။
ရှန်မို ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော နဂါးရုပ်အလောင်းကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေပြီး ၎င်း၏ ရှေ့လက်သည်းများမှာ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တင်ထားသည်။ နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြစိမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး အကြေးခွံများမှာ သေးငယ်သိပ်သည်းလှသည်။ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်သော ဇီဝစွမ်းအားများကိုပင် ထုတ်လွှတ်နေသယောင် ရှိ၏။ နဂါးရုပ်အလောင်း၏ ပတ်လည် အတောင်တစ်ရာအတွင်းတွင် ထိတွေ့ခံစား၍ရသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဝေ့ဝဲနေသည်။ ဤအရှိန်အဝါမှာ နဂါးခန္ဓာကိုယ်မှ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး မည်သူမဆို အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပါက တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။
ဤသည်မှာ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်ပင်။ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရုပ်ကြွင်းမှာ ပြင်းထန်သော နဂါးအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပြင်ပမှ ခြိမ်းခြောက်မှု အားလုံးကို ခုခံကာကွယ်ပေးနေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှေရောင်စာမျက်နှာများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းကို အာရုံခံမိ၍ ဖြစ်နိုင်သည်။ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ ရုပ်ကြွင်းထံမှ တောက်ပသော အလင်းလုံး ကိုးလုံး ပျံဝဲထွက်လာ၏။ ၎င်းတို့အနက် တစ်ခုမှာ ပြင်းထန်သော ရွှေရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအရာများမှာ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာများဖြစ်ပြီး သူ့ကို တောင်ဘက်ကျွန်းစုတစ်ခုလုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်စေခဲ့သော အရာများ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ၎င်းတို့သည် ရှန်မို၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။
"အရှင်သခင် နတ်ဘုရားအမဲလိုက်လှံ"
"ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ သံချပ်ကာ"
"မြစိမ်းငရဲပြည် မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်း"
"..."
ရှန်မို၏ အကြည့်မှာ အလင်းလုံး ကိုးလုံးပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားပြီး လက်နက်တစ်ခုချင်းစီ၏ အမည်ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤသူတော်စင်လက်နက် ကိုးခုလုံးမှာ တောင်ဘက်ကျွန်းစု တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားလှသော အရာများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား လိုချင်တောင့်တသော်လည်း မရရှိနိုင်သော ရတနာများ ဖြစ်ကြ၏။ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် အလွန်အမင်း မက်မောကြလေသည်။ သို့သော် ယခုမူ ၎င်းတို့သည် ရှန်မို၏ရှေ့တွင် စင်ပေါ်က ပစ္စည်းများကဲ့သို့ စီစီရီရီ ရှိနေပြီး သူစိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။
သူ မည်သည့်အဖိုးအခမျှ ပေးရန်မလိုပေ။ သူ၏လက်ထဲရှိ ရွှေရောင်စာမျက်နှာ သုံးခုမှာ ကူပွန်လက်မှတ်များပင် ဖြစ်၏။
"ဒီသုံးခုပဲ"
မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲသို့ မဝင်ခင်က ရှန်မို၏ ဝိညာဉ်လက်နက် အားလုံးမှာ ကောင်းကင်အဆင့်သာ ရှိသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကောင်းကင်ခွဲဓား၊ မြေပြင်ခွဲသံချပ်ကာ၊ ထိပ်တန်းညီညွတ်ရေးသံချပ်ကာနှင့် ကောင်းကင်သတ်ဓားကျမ်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် စွမ်းအားကို အဆင့်အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် လက်နက်ဝိညာဉ်များ ရှိသော်လည်း ကောင်းကင်အဆင့်သာ ဖြစ်သေးသဖြင့် သူတော်စင်လက်နက်များကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ ယခု ဤအခွင့်အရေးမှာ သူ့ရှေ့သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ လက်နက်အားလုံးကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် သဘာဝကျလှပေသည်။
အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှိထျန်းဟောက်၏ ကံကြမ္မာကိုပါ ထည့်သွင်းတွက်ချက်ကာ ရှန်မို နောက်ဆုံးတွင် သူတော်စင်လက်နက် သုံးခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
မြစိမ်းရောင် သံသရာအိုးကြီး၊ ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ သံချပ်ကာ၊ နှင့် မသေမျိုးမွေးမြူရေး ဖန်မီးအိမ်။
မြစိမ်းရောင် သံသရာအိုးကြီးမှာ ထပ်ရှင်းပြရန် မလိုတော့ပေ။
ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ သံချပ်ကာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစစ်စွမ်းရည်ရှိသည့် အစွမ်းထက် ခံစစ်သူတော်စင်လက်နက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းမှာ လူသားပုံစံ စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ ၎င်း၏ ခံစစ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
မသေမျိုးမွေးမြူရေး ဖန်မီးအိမ်မှာမူ ပို၍ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခုကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် လက်နက်ဝိညာဉ်ရှိပြီး အဆင့်နိမ့်သော တစ်ခုနှင့် လက်နက်ဝိညာဉ်မရှိဘဲ အဆင့်မြင့်သော တစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ကာ လက်နက်ဝိညာဉ်လည်းရှိ အဆင့်လည်းမြင့်သော ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးနိုင်သည်။ သို့သော် မသေမျိုးမွေးမြူရေး ဖန်မီးအိမ်မှာ အမှန်စင်စစ် ပျက်စီးနေသော သူတော်စင်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် အသုံးပြုနိုင်သည့် အကြိမ်အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်မှာ ၎င်းကို အကြိမ်မည်မျှ သုံးခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။ သို့သော် မည်မျှပင် ကျန်ရှိပါစေ၊ မသေမျိုးမွေးမြူရေး ဖန်မီးအိမ်မှာ အလွန်အမင်း တန်ဖိုးရှိသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။
ရှန်မို ၎င်းကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ယခင်ဝိညာဉ်လက်နက်များကို ယခုရရှိထားသော သူတော်စင်လက်နက်များနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်သည်။ ထိုနည်းဖြင့် သူတော်စင်လက်နက်များတွင်လည်း လက်နက်ဝိညာဉ်များ ရှိလာပေလိမ့်မည်။ အရာဝတ္ထုနှစ်ခုမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်နှင့် လက်နက်ကြားတွင် ပဋိပက္ခ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အပြည့်အဝ တစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး တိကျစွာ လည်ပတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ အလွန်ဆုံး လိုအပ်သည်မှာ ကျင့်သားရရန် အချိန်အနည်းငယ်သာ ဖြစ်၏။
"အားလုံး ပစ္စည်းကောင်းတွေချည်းပဲ"
ရှန်မိုသည် နားရွက်တက်ချိတ်မတတ် ပြုံးလိုက်ကာ ၎င်းတို့ကို စတင် သန့်စင်ရန်အတွက် ချက်ချင်းပင် ထိုင်လိုက်သည်။
ယင်းစန်းဟွာနှင့် အခြားသူများ မြစိမ်းတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရန် အချိန်အတော်ကြာဦးမည်ကို သူ သေချာနားလည်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူရရှိထားသော ပစ္စည်းအားလုံးကို စစ်မှန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ဤအချိန်ကို အသုံးပြုခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။
ရှန်မိုသည် သူတော်စင်လက်နက်များကို တန်းစီ၍ ချထားလိုက်သည်။
နဂါးနက်ကတ်ကြေး၊ နဂါးနက်ဝါ တိုက်ပွဲအလံ၊ ရတနာရှစ်ပါး ဝိညာဉ်မွေးမြူရေးစေတီ နှင့် ယခုလေးတင် သူရရှိခဲ့သော သူတော်စင်လက်နက် သုံးခု။
နဂါးနက်ကတ်ကြေးနှင့် ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ သံချပ်ကာတို့ကို အရင်ဆုံး သန့်စင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ သေချာသည်။ ထိုလက်နက်များက သူ၏ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်ကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ပေးမည်ဖြစ်ရာ ချက်ချင်းလက်ငင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခုမှာ နဂါးနက်ဝါ တိုက်ပွဲအလံပင်။ ရတနာရှစ်ပါး ဝိညာဉ်မွေးမြူရေးစေတီနှင့် မြစိမ်းရောင် သံသရာအိုးကြီးကိုမူ နောက်ဆုံးမှ လုပ်နိုင်သည်။ မသေမျိုးမွေးမြူရေး ဖန်မီးအိမ်မှာမူ သန့်စင်ရန် မလိုဘဲ တိုက်ရိုက် အသုံးပြုရုံသာ ဖြစ်၏။
အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ရှန်မို သူ၏ သွေးအနှစ်သာရနှင့် ဝိညာဉ်အသိစိတ်တို့ကို ချက်ချင်းပင် ညှစ်ထုတ်ကာ ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး နဂါးနက်ကတ်ကြေးနှင့် ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ သံချပ်ကာတို့ပေါ်တွင် သက်ရောက်စေလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သွေးနှင့်ဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်းနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သွေးအနှစ်သာရနှင့် ဝိညာဉ်အသိစိတ် နှစ်ခုလုံး လိုအပ်သည်။ ဤနည်းလမ်းအားဖြင့် အသုံးပြုသူနှင့် သူတော်စင်လက်နက်ကြားရှိ အချိတ်အဆက်မှာ များစွာ ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး ၎င်းတို့ကို အမြင့်ဆုံးသော ထိန်းချုပ်မှုနှင့် တိကျမှုဖြင့် အသုံးပြုနိုင်စေသည်။
ဆယ်နာရီကျော် ကြာပြီးနောက် နဂါးသင်္ချိုင်း၏ အဝင်ဝမှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချဉ်းကပ်လာသူမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် အလှတရားများ လွှမ်းခြုံနေသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ထိုသူမှာ တခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရွှေယင်းဂူ၏ ဂူသခင် တစ်ဆယ့်ရှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သော ယင်းစန်းဟွာပင် ဖြစ်သည်။ သူ ရောက်လာသည်နှင့် အနီးအနားတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ရှန်မိုကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။
သူ့အတွက်မူ ဤမျက်နှာမှာ သူစိမ်းဖြစ်နေ၏။ စောစောက မြစိမ်းတောင်ကို တက်နေစဉ်က စမ်းသပ်မှု သုံးခုလုံးတွင် ပထမရပြီး အားလုံးထက် အစောကြီး ရှေ့ရောက်နေသူမှာ မည်သူနည်းဟု စဉ်းစားနေခဲ့ပြီး သူ မည်သို့ပင် စဉ်းစားစေကာမူ အဖြေကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ယခု သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာ လုံးဝ သူစိမ်းမျက်နှာ ဖြစ်နေသည်။ သူ ပို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။
"ရှင်က ဘယ်သူလဲ"
ယင်းစန်းဟွာမှ အသံထွက်၍ မေးလိုက်သည်။
ရှန်မို သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ရယ်လိုက်သည်။
"ငါတို့ တစ်ခါ ဆုံဖူးတယ်လေ"
ယင်းစန်းဟွာ မှင်တက်သွားပြီး ဆက်မေး၏။
"ဘယ်မှာလဲ"
သို့သော် ရှန်မို ပြန်မဖြေတော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ သူတော်စင်လက်နက်များကို ဆက်လက် သန့်စင်နေသည်။ ယင်းစန်းဟွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူက မေးခွန်းကို မဖြေချင်ဘူးဆိုတာ ရှင်းလင်းနေသည်။ သူ ဆက်မမေးတော့သလို အနားသို့လည်း မကပ်သွားပေ။ ထို့အစား ဘေးကင်းသော အကွာအဝေးမှနေ၍ အုတ်ဂူမှတ်တိုင် သုံးခုဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
သူသည် ရွှေယင်းဂူ၏ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အချိန်အတော်များများကို ကျင့်ကြံခြင်း၌သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီး အပြင်လောကသို့ ထွက်လေ့မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သဘာဝကျစွာပင် မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး မြှုပ်နှံခံထားရသည်ကို သူ မသိရှိပေ။ ယခု အုတ်ဂူမှတ်တိုင် သုံးခုကို မြင်ပြီး ၎င်းတို့ပေါ်ရှိ နာမည်များကို ဖတ်ကြည့်မိသောအခါမှ ရင်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှေရောင်စာမျက်နှာ ရှိနေခြင်းကို အာရုံခံမိ၍ ဖြစ်နိုင်၏။ နဂါးရုပ်အလောင်းထံမှ အလင်းလုံး ခြောက်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယင်းစန်းဟွာ၏ မျက်စိသူငယ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားတော့သည်။ ဤသူစိမ်းမှာ ရွှေရောင်စာမျက်နှာ သုံးခုတောင် ပိုင်ဆိုင်ထားပါလား။
ရုတ်တရက် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။
"အဲဒီနေ့က ကျွန်မနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့တဲ့သူက ရှင်ပဲ"
***