Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 636</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာလို့ (၁၀) ခု ဖြစ်နေတာလဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယင်းစန်းဟွာ၏ စိတ်ထဲတွင် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်ထားသည်မှာ ရွှေရောင်စာမျက်နှာဟူ၍ စုစုပေါင်း ကိုးခုသာ ရှိသည်။ ရွှေယင်းဂူသည် ၎င်းတို့ကို ရရှိရန် အစဉ်တစိုက် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း လေးခုသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ မကြာသေးမီကမှ ထိုစာမျက်နှာများအနက် တစ်ခုမှာ ခိုးယူခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြယ်ကြွေပင်လယ်တွင် ထိုရွှေရောင်စာမျက်နှာကို လိုက်လံရှာဖွေနေစဉ်အတွင်း ချီကျိန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လေလံပွဲကြီးတွင် တစ်ခုရှိနေနိုင်ကြောင်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သူ သိရှိခဲ့ရသည်။ ထိုနေ့မှာပင် သူ သူစိမ်းတစ်ဦးနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုသူစိမ်းသည် သူ့အတွက် ချန်ယုနှင့် လော့ယန် အမည်ရှိ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို သတ်ပေးခဲ့သည်။ အပြန်အလှန်အနေဖြင့် သူ့ဘက်မှ ထိုသူကို ရွှေရောင်စာမျက်နှာပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်အသိစိတ် အမှတ်အသားကို ဖျက်ပစ်ရန် ကူညီပေးခဲ့ရ၏။</p> <p>သူ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ယနေ့တိုင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေဆဲပင်။</p> <p>သူ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ယခု ဤလူသည် ရွှေရောင်စာမျက်နှာ သုံးခုတောင် သယ်ဆောင်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းသောသူက ရွှေယင်းဂူကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းကြီးနှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။ ရွှေယင်းဂူသည် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ အချိန်ပေးခဲ့ရသော်လည်း လေးခုသာ ရှာတွေ့ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>"ရှင်က တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ… ရှင်က အတွင်းပင်လယ်ထဲက ဘယ်ဂိုဏ်းကမှ မဟုတ်ဘူးမလား"</p> <p>ယင်းစန်းဟွာသည် ဘေးအန္တရာယ်ကို အလိုလို အာရုံခံမိသဖြင့် ရှန်မိုကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ရှန်မို၏ အမူအရာမှာမူ ဂရုမစိုက်သလိုပင်။</p> <p>"မင်း လှုပ်ရှားချင်တယ်ဆိုရင်လည်း စိတ်ကြိုက် စမ်းကြည့်နိုင်ပါတယ်"</p> <p>ယင်းစန်းဟွာသည် အတော်ကြာအောင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ မလှုပ်ရှားရဲပေ။</p> <p>ဝိညာဉ်ခေါ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း၊ ကျောက်စိမ်းတံတားကို ဖြတ်သန်းခြင်းနှင့် မြစိမ်းတောင်ကို တက်လှမ်းခြင်း… ဤလူသည် စမ်းသပ်မှု သုံးခုလုံးတွင် ပထမရခဲ့သူဖြစ်ပြီး ယခုလည်း အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက် သုံးခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် မရှိပေ။ ဘေးကင်းစေရန်အတွက် စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။</p> <p>ယင်းစန်းဟွာသည် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက်များထဲမှ ရွေးချယ်ရန် စတင်လိုက်သည်။ သူ့တွင်လည်း ရွှေရောင်စာမျက်နှာ သုံးခု ရှိသည်။ သူ အသေအချာ ချိန်ဆပြီးနောက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်မည့် ရတနာ သုံးခုကို ယူလိုက်၏။ ရှန်မိုနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ နေကာ သူလည်း ထိုနေရာ၌ပင် ထိုင်၍ လက်နက်များကို သန့်စင်ရန် စတင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လူအချို့ ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်အင်းဆက်ဂိုဏ်းမှ ယွဲ့ရှင်းလောင်၊ မီးလျှံနဂါးနန်းတော်မှ အောက်ဆန်း၊ သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်မှ ဟူရှင်းယွဲ့နှင့် ဘီလူးဆင် သန့်စင်သောမြေမှ ဆင့်ပိုင် တို့ ဖြစ်ကြသည်။ လူသားတစ်ဦး၊ နဂါးတစ်ကောင်နှင့် နတ်ဆိုးနှစ်ပါး ပါဝင်သော ဤအုပ်စုသည် ရွှေရောင်စာမျက်နှာ တစ်ခုစီ ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။</p> <p>အောက်ဆန်းသည် ကျန်ရှိနေသော အလင်းလုံး သုံးလုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ နဂါးမျက်လုံးများကို ပြူးလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ"</p> <p>"အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက် ကိုးခု ရှိရမှာ မဟုတ်ဘူးလား… ဘာဖြစ်လို့ သုံးခုပဲ ကျန်တော့တာလဲ" "မင်းတို့ နှစ်ယောက်… အဲဒီ လက်နက် ခြောက်ခုကို ပြန်ပေးစမ်း"</p> <p>အောက်ဆန်းသည် သူ၏ နဂါးလက်သည်းကို မြှောက်ကာ ယင်းစန်းဟွာနှင့် ရှန်မိုတို့ကို ဒေါသတကြီး ညွှန်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ အာရုံမှာ ယင်းစန်းဟွာအပေါ်တွင် ပို၍ ရှိနေ၏။</p> <p>အကြောင်းမှာ ထိုအမျိုးသမီးသည် ရွှေရောင်စာမျက်နှာ အများဆုံး ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ကျော်ကြားသော ရွှေယင်းဂူ၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွဲ့ရှင်းလောင်သည် သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် အင်းစာရွက် လေးရွက်ကို ကိုင်ကာ လက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p>"ဂူသခင်ယင်းအနေနဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက်တွေကို ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ပြန်ပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါတယ်"</p> <p>ယင်းစန်းဟွာ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>"ငါ့လက်ထဲ ရောက်နေတဲ့ အရာက ဘယ်မှ မသွားဘူး" "တိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါက အဖော်ပြုပေးရုံပေါ့"</p> <p>သူ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဗာဂျရ သံချပ်ကာ အလောင်း သုံးခုမှာ သူ့ ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် လက်ဝါးကို လှန်လိုက်ရာ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ နက်မှောင်သော အလံတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာ၏။  ထိုအလံနက်ကြီးအတွင်းမှ တစ္ဆေများ၏ ငိုကြွေးသံနှင့် အော်ဟစ်သံများမှာ လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p>ယွဲ့ရှင်းလောင်သည် ထိုသံချပ်ကာအလောင်း သုံးခု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သိရှိသဖြင့် အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ အောက်ဆန်းသည်လည်း အလံနက်ကြီးကို မြင်သောအခါ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကိုးယင်း ဝိညာဉ်သင်္ဂြိုဟ်အလံ… ဒါက မင်းတို့ရဲ့ ဂူသခင်ကြီးရဲ့ ရတနာပဲ… သူက ဒါကို မင်းကို တကယ် ပေးလိုက်တာလား"</p> <p>"မင်း မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲမှာ သေသွားပြီး ဒီအလံကို ဆုံးရှုံးသွားမှာ မကြောက်ဘူးလား"</p> <p>ယင်းစန်းဟွာ အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ "ရွှေယင်းဂူရဲ့ ကိစ္စတွေက မီးလျှံနဂါးနန်းတော် ဝင်စွက်ဖက်ရမယ့် အရာတွေ မဟုတ်ဘူး… မင်းတို့က လေးယောက်ရှိပေမဲ့ လက်နက်က သုံးခုပဲ ကျန်တော့တယ်… မင်းတို့ဘေးမှာ ရှိတဲ့ လူတွေကိုပဲ ပိုစိတ်ပူလိုက်စမ်းပါ"</p> <p>ထိုစကားကြောင့် အောက်ဆန်း၊ ယွဲ့ရှင်းလောင်နှင့် ဟူရှင်းယွဲ့တို့၏ အမူအရာများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p>အမှန်ပင်။ ပြိုင်ဘက် လေးဦးရှိသော်လည်း ရတနာမှာ သုံးခုသာ ကျန်တော့သည်။ ဤသည်မှာ ခက်ခဲသော အခြေအနေပင်။</p> <p>ထိုအတောအတွင်း ရှန်မို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက်က ကိုးခုပဲ ရှိတာ… ဘာဖြစ်လို့ ရွှေရောင်စာမျက်နှာက ဆယ်ခု ဖြစ်နေရတာလဲ"</p> <p>"ပိုနေတဲ့ ရွှေရောင်စာမျက်နှာက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ"</p> <p>ဆင့်ပိုင် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"ဘီလူးဆင် သန့်စင်သောမြေက သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်ဆီကနေ ရွှေရောင်စာမျက်နှာ တစ်ခု တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ဘီလူးဆင် ကောင်းကင်ပုလဲကို သုံးပြီး အဲဒါကို ပွားလိုက်တာပါ"</p> <p>"ကျွန်တော်က မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်ရဲ့ အမွေအနှစ်အတွက် လာတာ မဟုတ်ပါဘူး… ကျန်တဲ့ လက်နက် သုံးခုကိုတော့ မင်းတို့ စိတ်ကြိုက်သာ ယူကြပါ"</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ပွဲအတွင်းမှ အပြီးအပိုင် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ဘေးတစ်ဖက်တွင် သွားထိုင်နေတော့သည်။</p> <p>"မထူးဆန်းတော့ပါဘူး… ဘီလူးဆင် ကောင်းကင်ပုလဲ ကိုး"</p> <p>ရှန်မို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူ ဤအမည်ကို အရင်တည်းက ကြားဖူးသည်။ ဤရတနာမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှ၏။</p> <p>၎င်းတွင် တိုက်စစ် သို့မဟုတ် ခံစစ် စွမ်းရည်ဟူ၍ လုံးဝ မရှိပေ။ သို့သော် အခြားသော ရတနာများကို ပွားယူနိုင်သည်။ သို့သော် သူ့တွင်လည်း ကန့်သတ်ချက် ရှိ၏။ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်ထက် သာလွန်သော အရာများကို ပွားယူ၍ မရပေ။ ထို့အပြင် မသေမျိုးမွေးမြူရေး ဖန်မီးအိမ်ကဲ့သို့ပင် အသုံးပြုနိုင်သည့် အကြိမ်အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ လွန်ခဲ့သော အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ၎င်း၏ အသုံးပြုနိုင်သည့် အကြိမ်မှာ ကုန်ဆုံးသွားပြီဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ဘီလူးဆင် သန့်စင်သောမြေ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဇီဝစွမ်းအားများကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့် သက်တမ်းကို အစဉ်တစိုက် တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့တိုင် အသုံးပြုနိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ဇီဝစွမ်းအား အမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးမှုကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ အစွမ်းမှာလည်း သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရသော ပေးဆပ်မှုပင် ဖြစ်၏။</p> <p>"စမ်းသပ်မှု သုံးခုလုံးမှာ ပထမရခဲ့တာ မင်းလား"</p> <p>ဆင့်ပိုင်သည် ရှန်မိုနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ထိုင်ကာ သူ့ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ရှန်မို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ဆင့်ပိုင် ရုတ်တရက် ရယ်မောလျက်</p> <p> "ဘာဖြစ်လို့လဲ မသိဘူး… မင်းကို မြင်မြင်ချင်းမှာပဲ ငါက ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရတယ်"</p> <p>"ဖြစ်နိုင်တာက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ငါ့ကို အဲဒီလို ခံစားချက်မျိုး ပေးနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်"</p> <p>ရှန်မို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောပေ။</p> <p>ဤလူပြောနေပုံမှာ "မင်းနဲ့ ငါက ဘုရားပေးတဲ့ ရေစက်ရှိတယ်" ဟု ဆိုနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>သူ ရှန်မို၏ ကိုယ်ပေါ်က ရတနာတွေကို မျက်စိကျနေခြင်းလား။</p> <p>ရှန်မို တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဆင့်ပိုင် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် စစ်ဆေးနေတော့သည်။</p> <p>"ဟေ့လူ… မင်း လက်နက် ဘယ်နှခုတောင် ယူထားတာလဲ… ငါနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်ရဲလား"</p> <p>"မင်း ရှုံးရင် ငါ့ကို တစ်ခု ပေးရမယ်"</p> <p>အောက်ဆန်းမှ ရှန်မိုကို ကြည့်ပြီး ထူးဆန်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားအပေါ် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေ၏။</p> <p>ရှန်မိုသည် စမ်းသပ်မှု သုံးခုလုံးတွင် ပထမရခဲ့သော်လည်း သူကတော့ အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့ပေ။ အကြောင်းမှာ စမ်းသပ်မှုဆိုသည်မှာ စမ်းသပ်မှုသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက လူတစ်ယောက်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထင်ဟပ်နိုင်ခြင်း မရှိဟု သူ ယူဆထားသည်။</p> <p>ရှန်မို သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက မီးလျှံတောက် ကောင်းကင်နဂါးကျမ်းကို ခုနစ်ဆင့်အထိပဲ ကျင့်ကြံထားနိုင်သေးတာကို ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်နေတာလား"</p> <p>"အောက်ဆန်း… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်မကြီးစမ်းပါနဲ့" "မင်း သေချာပေါက် နိုင်မယ်လို့ မသေချာရင်တော့ မင်းရှိတဲ့နေရာမှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်နေပြီး ကျန်တဲ့ လက်နက် သုံးခုထဲက တစ်ခုကိုပဲ ရွေးလိုက်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်"</p> <p>အောက်ဆန်းမှာ ထိုစကားကြောင့် မှင်တက်သွားသည်။ သူသည် သရဲမြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p>"မင်းက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ… ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p>မီးလျှံတောက် ကောင်းကင်နဂါးကျမ်းမှာ မီးလျှံနဂါးမျိုးနွယ်စု၏ အဆင့်မြင့်ဆုံးသော ကျင့်စဉ်ဖြစ်ပြီး 'အလယ်အလတ် သူတော်စင်အဆင့်' ရှိသည်။ မီးလျှံနဂါးမျိုးနွယ်စုအတွင်းမှာပင် သွေးသန့်သော စစ်မှန်သော နဂါးများသာ ၎င်းကို ကျင့်ကြံနိုင်သည်။ ကျမ်း၏ ခုနစ်ဆင့်မှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့်ရှိ ဓမ္မအမှတ်အသား ၇၀ နှင့် ညီမျှ၏။ သူ၏ လက်ရှိ အဆင့်ကို သူ၏ မိဘများပင်လျှင် မသိကြပေ။ ဤလူက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မည်သို့ သိသွားပါသနည်း။</p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် အောက်ဆန်း အလွန်အမင်း သတိထားသွားတော့သည်။ ဤလူ၏ အကြည့်အောက်တွင် သူ၏ နဂါးအကြေးခွံများ အားလုံး အခွံခွာခံလိုက်ရသလို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယွဲ့ရှင်းလောင်သည်လည်း ရှန်မိုကို စေ့စေ့ကြည့်လိုက်၏။ ဤမျှအထိ ရောက်လာနိုင်သူမှာ သာမန်လူ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ သူသည်လည်း ရှန်မို၏ စွမ်းအားကို စိုးရိမ်သဖြင့် အတင်းအဓမ္မ လုယူရန် မကြိုးစားရဲပေ။ အကယ်၍ သူသာ လှုပ်ရှားလိုက်လျှင် အောက်ဆန်းက ကျန်ရှိနေသော လက်နက်များထဲမှ သူလိုအပ်သည့် အရာကို ယူသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသည်မှာ နှမ်းတစ်စေ့အတွက်နှင့် ဖရဲသီးကို ပစ်ချလိုက်သလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဟူရှင်းယွဲ့ကမူ တစ်စုံတစ်ခုကို လုယူရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူ့ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းနေပြီး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေပုံရသည်။</p> <p>စမ်းသပ်မှု သုံးခုလုံးကို အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းကပင် သူ့အတွက် အကြီးမားဆုံး ကျေနပ်မှု ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ယွဲ့ရှင်းလောင်၊ အောက်ဆန်းနှင့် ဟူရှင်းယွဲ့တို့သည် ကျန်ရှိနေသော လက်နက် သုံးခုထဲမှ တစ်ခုစီကို ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။ ဟူရှင်းယွဲ့သည် 'မြစိမ်းငရဲပြည် မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်း' ကို ရွေးချယ်လိုက်၏။</p> <p>သူသည် အမြဲတမ်း သတိကြီးစွာ ထားတတ်ပြီး ခံစစ်ကိုသာ ဦးစားပေးသူ ဖြစ်သဖြင့် ထိုဒိုင်းမှာ သူ့ လိုအပ်ချက်နှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီနေသည်။</p> <p>သို့သော် ယွဲ့ရှင်းလောင်နှင့် အောက်ဆန်းတို့မှာမူ တစ်ခုတည်းသော အရာကို မျက်စိကျနေကြသည်။</p> <p>၎င်းမှာ မုန်ညင်းစေ့ နဂါးအကြေးခွံ ဝတ်ရုံဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ နဂါးအကြေးခွံများဖြင့် အပြည့်အဝ ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြေးခွံတစ်ခုစီတွင် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းရန် ဟင်းလင်းပြင် အိတ်ငယ်လေးတစ်ခုစီ ပါဝင်သည်။ မုန်ညင်းစေ့ဟူသော အမည်မှာ ထိုထူးခြားချက်ကြောင့် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save