Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 637</h2> <h2 style="text-align: center;">ရတနာလုတိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အောက်ဆန်းမှာ မုန်ညင်းစေ့ နဂါးအကြေးခွံဝတ်ရုံကို အလွန်အမင်း သဘောကျသွားသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုဝတ်ရုံသည် သွေးအရှိန်အဝါများကို သိုလှောင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ နဂါးအကြေးခွံ တစ်ခုချင်းစီတွင် သွေးအရှိန်အဝါ တစ်မျှင်စီကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည်။ ဝတ်ရုံတစ်ခုလုံးတွင် အကြေးခွံပေါင်း ၃,၆၀၀ ရှိရာ ၎င်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးစာ သွေးအရှိန်အဝါ ပမာဏနီးပါးကို ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် ထပ်မံသိုလှောင်ထားနိုင်ခြင်းပင်။ နဂါးမျိုးနွယ်စုတို့၏ သွေးအရှိန်အဝါမှာ မူလကပင် သမုဒ္ဒရာပမာ ပြည့်လျှံကြီးမားလှ၍ တိုက်ပွဲအတွင်း၌မူ သူသည် ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆသော သွေးအရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် လှိုင်းထန်နေသော မြစ်ကြီးတစ်စင်း သို့မဟုတ် သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ရန်သူက မည်သို့လျှင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။ သူ လုံးဝ အရှုံးမရှိသော အနေအထားတွင် ရပ်တည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ယွဲ့ရှင်းလောင်သည်လည်း မုန်ညင်းစေ့ နဂါးအကြေးခွံဝတ်ရုံကို လိုချင်တောင့်တနေ၏။ သို့သော် သူသည် သွေးအရှိန်အဝါ သိုလှောင်ရန်အတွက် မရည်ရွယ်ပေ။ အမှန်စင်စစ် သူ၏ အဓိကကျင့်စဉ်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုက်ပွဲများမှာ သူ၏ အားသာချက် မဟုတ်ခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော် သူ့တွင် အင်းစာရွက် အမြောက်အမြား ရှိ၏။ အင်းစာရွက်များကို အသုံးပြုရာတွင် အဓိက အဆင့်နှစ်ဆင့် ရှိပြီး ပထမမှာ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ထုတ်ယူခြင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယမှာ ၎င်းတို့ကို အသက်သွင်းရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထည့်သွင်းခြင်းပင်။ အကယ်၍ အင်းစာရွက်များကို ဝတ်ရုံ၏ နဂါးအကြေးခွံ တစ်ခုချင်းစီအတွင်း သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပါက တိုက်ပွဲအတွင်း ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူ အင်းစာရွက်များ ထုတ်ယူရသည့် အဆင့်ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်ခြင်းပင်။ အင်းစာရွက်များကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် အသက်သွင်းထားသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေစေရန် အကြေးခွံတစ်ခုချင်းစီအတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်စီကိုပင် သိုလှောင်ထားနိုင်သည်။ စိတ်အာရုံ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အင်းစာရွက်များသည် နဂါးအကြေးခွံများအတွင်းမှ ချက်ချင်း ပွင့်ထွက်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ အောင်နိုင်ခြေမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်၏။ အဝတ်အစားအတွင်းမှ အင်းစာရွက်များ ထွက်ပေါ်လာမည်ဟု မည်သူမျှ မျှော်လင့်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအခါ ရန်သူကို အငိုက်မိအောင် တိုက်ခိုက်ရန် အလွန်လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>နှစ်ဦးစလုံး မုန်ညင်းစေ့ နဂါးအကြေးခွံဝတ်ရုံကို လိုချင်နေကြသည်။ မည်သူမျှ အလျှော့မပေးလိုကြပေ။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ခွန်အားဖြင့်သာ အဆုံးအဖြတ်ခံယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။  အောက်ဆန်းသည် ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ စစ်မှန်သော နဂါးအသွင်ကို ရုတ်တရက် ဖော်ပြလိုက်သည်။ ခေါင်းမှ အမြီးအထိ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အတောင်တစ်ရာကျော်အထိ ရှည်လျားသွားသည်။ ဤသည်မှာလည်း သူ၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို တမင်တကာ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် အရွယ်အစားကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြခြင်း မဟုတ်ပေ။ နဂါးသင်္ချိုင်းမှာ ဤမျှသာ ကျယ်ဝန်းသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ ရှေ့ဆောင်ပညာရှင်များ၏ ရုပ်ကြွင်းများကို မရိုမသေ မလုပ်လိုပေ။</p> <p>ယွဲ့ရှင်းလောင်မှာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း "ခန္ဓာကိုယ်ကြီးလေလေ ပစ်မှတ်ကြီးလေလေပဲ"</p> <p>လက်ကို တစ်ချက်လှန်လိုက်ရာ မီးလျှံများ ဝန်းရံနေသည့် သုံးတောင်ခန့်ရှည်သော အင်းစာရွက်ကြီးတစ်ခု သူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ထိုအင်းစာရွက်ကြီးမှာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများမှာ အောက်ဆန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p>"တောက်… မင်းက မရိုးမသား လုပ်တာပဲ… တိုက်ပွဲက တရားဝင်တောင် မစရသေးဘူး မင်းက အရင်တိုက်ခိုက်တယ်ပေါ့" "ကောင်းကင်အင်းဆက်ဂိုဏ်းက လူတွေ အားလုံးက မင်းလိုပဲ လူယုတ်မာတွေချည်းပဲလား"</p> <p>အောက်ဆန်း အကျယ်ကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ယွဲ့ရှင်းလောင် အနည်းငယ် ကြောင်သွားရ၏။ ကောင်းကင်အင်းဆက်ဂိုဏ်းမှာ အစဉ်အမြဲ နာမည်ကောင်းရှိသော ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ရာ သူသည် လူယုတ်မာဟု တစ်ခါမှ အဆဲမခံခဲ့ဖူးပေ။</p> <p>သူ ခေတ္တမျှ မှင်တက်နေစဉ်မှာပင် အောက်ဆန်း ယုတ်မာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး နဂါးလက်သည်းဖြင့် ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ကြောင်သွားမယ်ဆိုတာ ငါသိသားပဲ"</p> <p>ချလွမ်!</p> <p>ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ခုသည် နဂါးလက်သည်းအောက်တွင် လက်ခနဲ ပေါ်လာ၏။  ရွှေရောင်အလင်းသည် ယွဲ့ရှင်းလောင်ကို ဝန်းရံထားသော အကာအကွယ်ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အောက်ဆန်း မည်မျှပင် ဖိချစေကာမူ ထိုရွှေရောင် အကာအကွယ်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ပေ။</p> <p>"တောက်… အဲဒီ ဗာဂျရအင်းက တကယ် လိပ်ခွံလို မာတာပဲ… နောက်တစ်ခါ ထပ်စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"</p> <p>အောက်ဆန်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မေးရိုးကြီးများကို ဖြဲ၍ မီးလျှံများ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ယွဲ့ရှင်းလောင်မှာ မီးတောက်များအတွင်း နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။</p> <p>လူနှင့် နဂါးတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ကြည့်ကောင်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်၏။  ဟူရှင်းယွဲ့ကမူ ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ပါးလေးကို လက်ဖြင့်ထောက်ပြီး ပွဲကြည့်ကောင်းနေသည်။</p> <p>လူနှင့် နဂါးကြား အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>ထိုသူမှာ ရှိထျန်းဟောက်ပင်။</p> <p>သူ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် အောက်ဆန်း၏ တိုက်ကွက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ထိမှန်လုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။ သူ၏ ဆံပင်အချို့မှာ မီးလောင်သွားရသည်။</p> <p>ရှိထျန်းဟောက် ထိတ်လန့်နေဆဲမှာပင် ယွဲ့ရှင်းလောင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ထပ် အင်းစာရွက် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုကို သီသီလေး ရှောင်ရှားလိုက်နိုင်သည်။ သူသည် အောက်ဆန်းနှင့် ယွဲ့ရှင်းလောင်တို့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲနှင့် ဝေးရာ ဘေးတစ်ဖက်သို့ အမြန်ပြေးသွားလိုက်၏။</p> <p>"ဒီမှာလာထိုင်ပါ… ဒီနေရာက ဘေးကင်းပါတယ်"</p> <p>ဟူရှင်းယွဲ့သည် သူ၏ ပုံစံမှာ ခင်မင်ဖို့ကောင်းသည်ဟု ထင်သဖြင့် ကြင်နာစွာဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။ ရှိထျန်းဟောက်သည် ချက်ချင်းပင် အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ဟူရှင်းယွဲ့နှင့် ဆင့်ပိုင်တို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>"နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် မိတ်ဆွေတို့…  ကျွန်တော့်နာမည်က ဟောက်ထျန်းရှီ ပါ" နတ်ဆိုးနှစ်ဦးလုံးမှာ အတော်အတန် ကြင်နာတတ်သူများ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ အမည်များကို ပြန်လည်ပြောကြားကာ နှုတ်ဆက်မှုကို တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရှိထျန်းဟောက်၏ အကြည့်မှာ ဟူရှင်းယွဲ့ကို ကျော်လွန်၍ ရှန်မိုအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် အမူအရာမှာ သရဲမြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>"ရှန်မို"</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p>ရှန်မို ရှိထျန်းဟောက်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>"ဩော်… မင်း ငါ့ကို သိတာလား"</p> <p>ရှိထျန်းဟောက်မှာ ထွက်ပြေးချင်သည့် စိတ်ဆန္ဒကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။ သူသည် အတွေးနှင့် အမူအရာ အားလုံးကို ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး အံ့ဩသွားသည့် ပုံစံမျိုး ဖမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်းရှင်ရှန်၊ ကျွန်တော်က ဟောက်ထျန်းရှီ ပါ… မမှတ်မိတော့ဘူးလား"</p> <p>"နေလဂိုဏ်းရဲ့ နေလအဆောင်မှာ ရောင်းဖို့ ကျွန်းရှင် အပ်နှံထားတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကျွန်းရှင်ဆီ လာပို့ပေးခဲ့တာလေ"</p> <p>သူ အပြုံးကြီး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"ခုနက ကျွန်းရှင်ကို မြင်လိုက်ရလို့ လန့်သွားတာနဲ့ နာမည်ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်မိသွားတာပါ"</p> <p>"ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ထဲမထားပါနဲ့ ကျွန်းရှင်ရှန်"</p> <p>ရှန်မို အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါကြောင့်ကိုး… ရပါတယ်… ကိစ္စမရှိပါဘူး" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ တကယ်ပင် စိတ်ထဲမထားတော့ဘဲ သူတော်စင်လက်နက်ကို ဆက်လက် သန့်စင်ရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ရှိထျန်းဟောက်သည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အတွင်း၌မူ ထိတ်လန့်မှု လှိုင်းတံပိုးများမှာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေ၏။  ရှန်မိုသည် အမှန်တကယ်ပင် စမ်းသပ်မှု သုံးခုလုံးကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ဤနဂါးသင်္ချိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ သူသည် ရတနာ အတော်များများကိုလည်း ရရှိထားပုံရသည်။ ရှိထျန်းဟောက်သည် နဂါးသင်္ချိုင်းတွင် ရှန်မို ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ သင့်တော်မည့် အချိန်တွင် ရွှေရောင်စာမျက်နှာကို ခိုးယူရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုလူ၏ လက်ထဲတွင် သူတော်စင်လက်နက်က ရောက်နှင့်နေပြီ။</p> <p>နေပါဦး...</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေးတစ်ခုသည် ရှိထျန်းဟောက်၏ စိတ်ထဲတွင် လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။</p> <p>မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ ပထမဆုံးအသုတ်အနေနှင့် ဝင်ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ဤအုပ်စုသာ ရှိသည်။ သူသည် ယင်းစန်းဟွာ၊ အောက်ဆန်းနှင့် အခြားသူများကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ရှန်မိုသည် သူတို့ထက် နောက်ကျပြီးမှ နဂါးသင်္ချိုင်းသို့ ရောက်လာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သို့ဆိုလျှင် အဖြေမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။</p> <p>ရှန်မိုသည် ယင်းစန်းဟွာနှင့် အခြားသူများ မရောက်မီကတည်းက နဂါးသင်္ချိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။ !</p> <p>ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း၊ ကျောက်စိမ်းတံတားကို ဖြတ်သန်းခြင်းနှင့် မြစိမ်းတောင်ကို တက်လှမ်းခြင်း။</p> <p>စမ်းသပ်မှု သုံးခုလုံးတွင် ပထမရရှိခဲ့သူမှာ ရှန်မို ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှိထျန်းဟောက်သည် သူ၏ ရင်ထဲတွင် တိုးဝှေ့လာသော ထိတ်လန့်မှုကို မနည်း ထိန်းထားရ၏။ ထိုအသိကြောင့် သူ နောက်သို့ပင် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ကြင်နာတတ်သော ဟူရှင်းယွဲ့က သူ့ကို အချိန်မီ ဖမ်းပေးလိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရသွားသလားဟု ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလေ၏။ ရှိထျန်းဟောက်မှာမူ ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့်သာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်နိုင်ပါတော့သည်။ အခုအချိန်မှာ ခါးသီးစွာ ပြုံးရုံမှတစ်ပါး သူ ဘာလုပ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်မိုသည် သူ၏ အတွေးများကို ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး ရှိထျန်းဟောက်၏ ကံကြမ္မာစနစ်များကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>အမည် - ရှိထျန်းဟောက်</p> <p>အဆင့် - နိဗ္ဗာန်အဆင့်၊ ဓမ္မအမှတ်အသား ၁၂ ခု</p> <p>ကံပါရမီများ - လူတစ်ဝက် နဂါးတစ်ဝက်၊ ဘိုးဘေးနဂါး ရတနာအရိုး၊ ကောင်းကင်အန်တု ကံကြမ္မာ၊ နေရာတိုင်းတွင် မိတ်ဆွေရှိခြင်း၊ သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခြင်း၊ ကောင်းချီးပေးသူ၊ ကပ်ဘေးသင့် ကြယ်ပွင့်၊ နဂါးငါးပါး ဖျက်ဆီးခြင်း ခန္ဓာကိုယ်၊</p> <p>နဂါးပုန်းကျွန်းရှင် ကံကြမ္မာ - သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီး မဟာဓမ္မ၏ မြစ်ဖျားခံရာကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ပြင်ပနတ်ဆိုးများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီး ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိကာ၊ မဟာဓမ္မသူတော်စင် ဖြစ်လာမည့် မျှော်လင့်ချက် အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီး နောင်တကြီးစွာဖြင့် သေဆုံးရမည်။</p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်မို မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ဤကာလအတွင်း သူ၏ အဆက်မပြတ် ရိတ်သိမ်းမှုများကြောင့် ရှိထျန်းဟောက်၏ ကံပါရမီနှင့် ကံကြမ္မာ နှစ်ခုလုံးမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှေရောင် ကံပါရမီဖြစ်သော 'မွေးရာပါ ကံကောင်းခြင်း' မှာ 'ကောင်းချီးပေးသူ' အဆင့်သို့ နိမ့်ကျသွား၏။ မူလက သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီး ဤကမ္ဘာလောကကို ကျော်လွန်ကာ လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်ရမည့်သူ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူသည် မဟာဓမ္မသူတော်စင် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ ပြည့်ဝခြင်းမရှိသော ဆန္ဒများဖြင့် သေဆုံးရမည့်သူ ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p>ရှန်မို စဉ်းစားတွေးတောလျက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။ သူ အချက်တစ်ခုကို နားလည်သွားခဲ့၏။</p> <p>သိုးတစ်ကောင် မည်မျှပင် ဝဖြိုးနေပါစေ အဆက်မပြတ် ရယူခြင်းကိုတော့ ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မဟာဓမ္မသူတော်စင် ဟူသော အခေါ်အဝေါ်ကိုတော့ သူသည် ဆုန့်ကျန့်ဖေးနှင့် အခြားသူများနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုစဉ်က ကြားဖူး၏။ သူတော်စင်အဆင့် ဆိုသည်မှာ ယေဘုယျ သတ်မှတ်ချက်သာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ အဆင့်ခွဲများစွာ ရှိသည်။ မဟာဓမ္မသူတော်စင် ဆိုသည်မှာ ထိုအဆင့်မြင့် အဆင့်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ရှန်မို သူ၏ အတွေးများကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး အောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်ဖတ်ရှုလိုက်သည်။</p> <p>[မကြာမီ အခွင့်အလမ်း ၁ - အောက်ဆန်းနှင့် ယွဲ့ရှင်းလောင်တို့ မုန်ညင်းစေ့ နဂါးအကြေးခွံဝတ်ရုံအတွက် တိုက်ခိုက်နေစဉ် နဂါးသင်္ချိုင်းအောက်ရှိ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး နိုးထလာမည် ဖြစ်သည်။ ယွဲ့ရှင်းလောင်မှာ ရှောင်ကွင်းရန် ပျက်ကွက်သဖြင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ အောက်ဆန်းမှာလည်း လွင့်ထွက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ထိုရှုပ်ထွေးမှုအတွင်း ရှိထျန်းဟောက်က အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး ယွဲ့ရှင်းလောင်၏ ရွှေရောင်စာမျက်နှာကို လုယူကာ မုန်ညင်းစေ့ နဂါးအကြေးခွံဝတ်ရုံကို ခိုးယူသွားလိမ့်မည်။]</p> <p>[မကြာမီ အခွင့်အလမ်း ၂ - မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်မှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားစဉ် ကျောက်စိမ်းတံတားတွင် ရှိထျန်းဟောက်သည် အလောင်းနတ်ဆိုး အမြောက်အမြား၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံရပြီး အောက်ဘက်ရှိ ချောက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားမည်။ နိုးလာသည့်အခါ သူသည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရနေသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ ဘေးတွင် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရမည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုနတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နိဗ္ဗာန်အဆင့် နတ်ဆိုးအလောင်းအဖြစ် သန့်စင်သိမ်းပိုက်လိုက်လိမ့်မည်။]</p> <p>***</p> <p> </p>


Save